Ang 285 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮੫)

ਜਿਸ ਕੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸੁ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ॥jis kee sirasaT su karanaihaar ||जिस की सृसटि सु करणैहारु ॥جِس کیِ سرسٹ سُ کرݨَےهار ۔۔

ਅਵਰ ਨ ਬੂਝਿ ਕਰਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥avar na boojh karat beechaar ||अवर न बूझि करत बीचारु ॥اور ن بُوجھ کرت بیِچار ۔۔

ਕਰਤੇ ਕੀ ਮਿਤਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੀਆ ॥karate kee mit na jaanai keeaa ||करते की मिति न जानै कीआ ॥کرتے کیِ مت ن جانَے کیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਵਰਤੀਆ ॥੭॥naanak jo tis bhaavai so varateeaa ||7||नानक जो तिसु भावै सो वरतीआ ॥७॥نانک جو تس بھاوَے سو ورتیِآ ۔۔۷۔۔

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ॥bisaman bisam bhe bisamaadh ||बिसमन बिसम भए बिसमाद ॥بِسمن بسم بھاے بسماد ۔۔

ਜਿਨਿ ਬੂਝਿਆ ਤਿਸੁ ਆਇਆ ਸ੍ਵਾਦ ॥jin boojhiaa tis aaiaa savaiaadh ||जिनि बूझिआ तिसु आइआ स्वाद ॥جٍن بُوجھآ تس آایا سواد ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਚਿ ਜਨ ਰਹੇ ॥prabh kai ra(n)g raach jan rahe ||प्रभ कै रंगि राचि जन रहे ॥پربھ کَے رںگ راچ جن رهے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪਦਾਰਥ ਲਹੇ ॥gur kai bachan padhaarath lahe ||गुर कै बचनि पदारथ लहे ॥گُر کَے بچن پدارتھ لهے ۔۔

ਓਇ ਦਾਤੇ ਦੁਖ ਕਾਟਨਹਾਰ ॥oi dhaate dhukh kaaTanahaar ||ओइ दाते दुख काटनहार ॥اوِا داتے دُکھ کاٹنهار ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰ ॥jaa kai sa(n)g tarai sa(n)saar ||जा कै संगि तरै संसार ॥جا کَے سںگ ترَے سںسار ۔۔

ਜਨ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸੋ ਵਡਭਾਗੀ ॥jan kaa sevak so vaddabhaagee ||जन का सेवकु सो वडभागी ॥جن کا سےوک سو وڈبھاگیِ ۔۔

ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥jan kai sa(n)g ek liv laagee ||जन कै संगि एक लिव लागी ॥جن کَے سںگ اےک لو لاگیِ ۔۔

ਗੁਨ ਗੋਬਿਦ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨੁ ਗਾਵੈ ॥gun gobidh keeratan jan gaavai ||गुन गोबिद कीरतनु जनु गावै ॥گُن گوبد کیِرتن جن گاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧੬॥gur prasaadh naanak fal paavai ||8||16||गुर प्रसादि नानक फलु पावै ॥८॥१६॥گُر پرساد نانک پھل پاوَے ۔۔۸۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਆਦਿ ਸਚੁ ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ ॥aadh sach jugaadh sach ||आदि सचु जुगादि सचु ॥آد سچ جُگاد سچ ۔۔

ਹੈ ਭਿ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭਿ ਸਚੁ ॥੧॥hai bh sach naanak hosee bh sach ||1||है भि सचु नानक होसी भि सचु ॥१॥هَے بھ سچ نانک هوسیِ بھ سچ ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਚਰਨ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪਰਸਨਹਾਰ ॥charan sat sat parasanahaar ||चरन सति सति परसनहार ॥چرن ست ستِ پرسنهار ۔۔

ਪੂਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸੇਵਦਾਰ ॥poojaa sat sat sevadhaar ||पूजा सति सति सेवदार ॥پُوجا ست ستِ سےودار ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪੇਖਨਹਾਰ ॥dharasan sat sat pekhanahaar ||दरसनु सति सति पेखनहार ॥درسن ست ستِ پےکھنهار ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਧਿਆਵਨਹਾਰ ॥naam sat sat dhiaavanahaar ||नामु सति सति धिआवनहार ॥نام ست ستِ دھآونهار ۔۔

ਆਪਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਭ ਧਾਰੀ ॥aap sat sat sabh dhaaree ||आपि सति सति सभ धारी ॥آپ ست ستِ سبھ دھاریِ ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਣ ਆਪੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥aape gun aape gunakaaree ||आपे गुण आपे गुणकारी ॥آپے گُݨ آپے گُݨکاریِ ۔۔

ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਬਕਤਾ ॥sabadh sat sat prabh bakataa ||सबदु सति सति प्रभु बकता ॥سبد ست ستِ پربھ بکتا ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਜਸੁ ਸੁਨਤਾ ॥surat sat sat jas sunataa ||सुरति सति सति जसु सुनता ॥سُرت ست ستِ جس سُنتا ۔۔

ਬੁਝਨਹਾਰ ਕਉ ਸਤਿ ਸਭ ਹੋਇ ॥bujhanahaar kau sat sabh hoi ||बुझनहार कउ सति सभ होइ ॥بُجھنهار کا ست سبھ هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੧॥naanak sat sat prabh soi ||1||नानक सति सति प्रभु सोइ ॥१॥نانک ست ستِ پربھ سوا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ਰਿਦੈ ਜਿਨਿ ਮਾਨਿਆ ॥sat saroop ridhai jin maaniaa ||सति सरूपु रिदै जिनि मानिआ ॥ست سرُوپ ردَے جنِ مانآ ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਤਿਨਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥karan karaavan tin mool pachhaaniaa ||करन करावन तिनि मूलु पछानिआ ॥کرن کراون تن مُول پچھانآ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਭ ਆਇਆ ॥jaa kai ridhai bisavaiaas prabh aaiaa ||जा कै रिदै बिस्वासु प्रभ आइआ ॥جا کَے ردَے بسواس پربھ آایا ۔۔

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥tat giaan tis man pragaTaiaa ||ततु गिआनु तिसु मनि प्रगटाइआ ॥تت گآن تس من پرگٹاایا ۔۔

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਬਸਾਨਾ ॥bhai te nirabhau hoi basaanaa ||भै ते निरभउ होइ बसाना ॥بھَے تے نربھا هوا بسانا ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥jis te upajiaa tis maeh samaanaa ||जिस ते उपजिआ तिसु माहि समाना ॥جِس تے اُپجآ تس ماه سمانا ۔۔

ਬਸਤੁ ਮਾਹਿ ਲੇ ਬਸਤੁ ਗਡਾਈ ॥basat maeh le basat gaddaiee ||बसतु माहि ले बसतु गडाई ॥بست ماه لے بست گڈاای ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਭਿੰਨ ਨ ਕਹਨਾ ਜਾਈ ॥taa kau bhi(n)n na kahanaa jaiee ||ता कउ भिंन न कहना जाई ॥تا کا بھنّ ن کهنا جاای ۔۔

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਬਿਬੇਕ ॥boojhai boojhanahaar bibek ||बूझै बूझनहारु बिबेक ॥بُوجھَے بُوجھنهار ببےک ۔۔

ਨਾਰਾਇਨ ਮਿਲੇ ਨਾਨਕ ਏਕ ॥੨॥naarain mile naanak ek ||2||नाराइन मिले नानक एक ॥२॥ناراان ملے نانک اےک ۔۔۲۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ॥Thaakur kaa sevak aagiaakaaree ||ठाकुर का सेवकु आगिआकारी ॥ٹھاکر کا سےوک آگآکاریِ ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ॥Thaakur kaa sevak sadhaa poojaaree ||ठाकुर का सेवकु सदा पूजारी ॥ٹھاکر کا سےوک سدا پُوجاریِ ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੈ ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ॥Thaakur ke sevak kai man parateet ||ठाकुर के सेवक कै मनि परतीति ॥ٹھاکر کے سےوک کَے من پرتیِت ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ ॥Thaakur ke sevak kee niramal reet ||ठाकुर के सेवक की निरमल रीति ॥ٹھاکر کے سےوک کیِ نرمل ریِت ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਸੇਵਕੁ ਜਾਨੈ ਸੰਗਿ ॥Thaakur kau sevak jaanai sa(n)g ||ठाकुर कउ सेवकु जानै संगि ॥ٹھاکر کا سےوک جانَے سںگ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਨਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥prabh kaa sevak naam kai ra(n)g ||प्रभ का सेवकु नाम कै रंगि ॥پربھ کا سےوک نام کَے رںگ ۔۔

ਸੇਵਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਪਾਲਨਹਾਰਾ ॥sevak kau prabh paalanahaaraa ||सेवक कउ प्रभ पालनहारा ॥سےوک کا پربھ پالنهارا ۔۔

ਸੇਵਕ ਕੀ ਰਾਖੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥sevak kee raakhai nira(n)kaaraa ||सेवक की राखै निरंकारा ॥سےوک کیِ راکھَے نرںکارا ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਿਸੁ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਧਾਰੈ ॥so sevak jis dhiaa prabh dhaarai ||सो सेवकु जिसु दइआ प्रभु धारै ॥سو سےوک جس دایا پربھ دھارَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮਾਰੈ ॥੩॥naanak so sevak saas saas samaarai ||3||नानक सो सेवकु सासि सासि समारै ॥३॥نانک سو سےوک ساس ساس سمارَے ۔۔۳۔۔

ਅਪੁਨੇ ਜਨ ਕਾ ਪਰਦਾ ਢਾਕੈ ॥apune jan kaa paradhaa ddaakai ||अपुने जन का परदा ढाकै ॥اپنے جن کا پردا ڈھاکَے ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਸਰਪਰ ਰਾਖੈ ॥apane sevak kee sarapar raakhai ||अपने सेवक की सरपर राखै ॥اپنے سےوک کیِ سرپر راکھَے ۔۔

ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਦੇਇ ਵਡਾਈ ॥apane dhaas kau dhei vaddaiee ||अपने दास कउ देइ वडाई ॥اپنے داس کا دےا وڈاای ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਨਾਮੁ ਜਪਾਈ ॥apane sevak kau naam japaiee ||अपने सेवक कउ नामु जपाई ॥اپنے سےوک کا نام جپاای ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਆਪਿ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ॥apane sevak kee aap pat raakhai ||अपने सेवक की आपि पति राखै ॥اپنے سےوک کیِ آپ پت راکھَے ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕੋਇ ਨ ਲਾਖੈ ॥taa kee gat mit koi na laakhai ||ता की गति मिति कोइ न लाखै ॥تا کیِ گت متِ کوا ن لاکھَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੈ ॥prabh ke sevak kau ko na pahoochai ||प्रभ के सेवक कउ को न पहूचै ॥پربھ کے سےوک کا کو ن پهُوچَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਊਚ ਤੇ ਊਚੇ ॥prabh ke sevak uooch te uooche ||प्रभ के सेवक ऊच ते ऊचे ॥پربھ کے سےوک اُوچ تے اُوچے ۔۔

ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੀ ਸੇਵਾ ਲਾਇਆ ॥jo prabh apanee sevaa laiaa ||जो प्रभि अपनी सेवा लाइआ ॥جو پربھ اپنیِ سےوا لاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥੪॥naanak so sevak dheh dhis pragaTaiaa ||4||नानक सो सेवकु दह दिसि प्रगटाइआ ॥४॥نانک سو سےوک ده دس پرگٹاایا ۔۔۴۔۔

ਨੀਕੀ ਕੀਰੀ ਮਹਿ ਕਲ ਰਾਖੈ ॥neekee keeree meh kal raakhai ||नीकी कीरी महि कल राखै ॥نیِکیِ کیِریِ مهِ کل راکھَے ۔۔

ਭਸਮ ਕਰੈ ਲਸਕਰ ਕੋਟਿ ਲਾਖੈ ॥bhasam karai lasakar koT laakhai ||भसम करै लसकर कोटि लाखै ॥بھسم کرَے لسکر کوٹ لاکھَے ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾਸੁ ਨ ਕਾਢਤ ਆਪਿ ॥jis kaa saas na kaaddat aap ||जिस का सासु न काढत आपि ॥جِس کا ساس ن کاڈھت آپ ۔۔