Ang 282 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮੨)

ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥aape aap sagal meh aap ||आपे आपि सगल महि आपि ॥آپے آپ سگل مهِ آپ ۔۔

ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥anik jugat rach thaap uthaap ||अनिक जुगति रचि थापि उथापि ॥انک جُگت رچِ تھاپ اُتھاپ ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥abinaasee naahee kichh kha(n)dd ||अबिनासी नाही किछु खंड ॥ابناسیِ ناهیِ کچھ کھںڈ ۔۔

ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥dhaaran dhaar rahio brahama(n)dd ||धारण धारि रहिओ ब्रहमंड ॥دھارݨ دھار رهِاو برهمںڈ ۔۔

ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥alakh abhev purakh parataap ||अलख अभेव पुरख परताप ॥الکھ ابھےو پُرکھ پرتاپ ۔۔

ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥aap japaae ta naanak jaap ||6||आपि जपाए त नानक जाप ॥६॥آپ جپااے ت نانک جاپ ۔۔۶۔۔

ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥jin prabh jaataa su sobhaava(n)t ||जिन प्रभु जाता सु सोभावंत ॥جٍن پربھ جاتا سُ سوبھاوںت ۔۔

ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥sagal sa(n)saar udharai tin ma(n)t ||सगल संसारु उधरै तिन मंत ॥سگل سںسار اُدھرَے تن مںت ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥prabh ke sevak sagal udhaaran ||प्रभ के सेवक सगल उधारन ॥پربھ کے سےوک سگل اُدھارن ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥prabh ke sevak dhookh bisaaran ||प्रभ के सेवक दूख बिसारन ॥پربھ کے سےوک دُوکھ بسارن ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥aape mel le kirapaal ||आपे मेलि लए किरपाल ॥آپے مےل لاے کرپال ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥gur kaa sabadh jap bhe nihaal ||गुर का सबदु जपि भए निहाल ॥گُر کا سبد جپ بھاے نهال ۔۔

ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥aun kee sevaa soiee laagai ||उन की सेवा सोई लागै ॥اُن کیِ سےوا سوای لاگَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥jis no kirapaa kareh baddabhaagai ||जिस नो कृपा करहि बडभागै ॥جِس نو ک®پا کره بڈبھاگَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥naam japat paaveh bisraam ||नामु जपत पावहि बिस्रामु ॥نام جپت پاوه بسرام ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥naanak tin purakh kau uootam kar maan ||7||नानक तिन पुरख कउ ऊतम करि मानु ॥७॥نانک تن پُرکھ کا اُوتم کر مان ۔۔۷۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥jo kichh karai su prabh kai ra(n)g ||जो किछु करै सु प्रभ कै रंगि ॥جو کچھ کرَے سُ پربھ کَے رںگ ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥sadhaa sadhaa basai har sa(n)g ||सदा सदा बसै हरि संगि ॥سدا سدا بسَے هر سںگ ۔۔

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥sahaj subhai hovai so hoi ||सहज सुभाइ होवै सो होइ ॥سهج سُبھاا هووَے سو هوا ۔۔

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥karanaihaar pachhaanai soi ||करणैहारु पछाणै सोइ ॥کرݨَےهار پچھاݨَے سوا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥prabh kaa keeaa jan meeTh lagaanaa ||प्रभ का कीआ जन मीठ लगाना ॥پربھ کا کیِآ جن میِٹھ لگانا ۔۔

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥jaisaa saa taisaa dhirasaTaanaa ||जैसा सा तैसा दृसटाना ॥جَےسا سا تَےسا درسٹانا ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥jis te upaje tis maeh samaae ||जिस ते उपजे तिसु माहि समाए ॥جِس تے اُپجے تس ماه سمااے ۔۔

ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥oi sukh nidhaan unahoo ban aae ||ओइ सुख निधान उनहू बनि आए ॥اوِا سُکھ ندھان اُنهُو بن آاے ۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥aapas kau aap dheeno maan ||आपस कउ आपि दीनो मानु ॥آپس کا آپ دیٍنو مان ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥naanak prabh jan eko jaan ||8||14||नानक प्रभ जनु एको जानु ॥८॥१४॥نانک پربھ جن اےکو جان ۔۔۸۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥sarab kalaa bharapoor prabh birathaa jaananahaar ||सरब कला भरपूर प्रभ बिरथा जाननहार ॥سرب کلا بھرپُور پربھ برتھا جاننهار ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥jaa kai simaran udhareeaai naanak tis balihaar ||1||जा कै सिमरनि उधरीऐ नानक तिसु बलिहार ॥१॥جا کَے سمرن اُدھریِاَے نانک تس بلهار ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੋੁਪਾਲ ॥TooTee gaaddanahaar guopaal ||टूटी गाढनहार गुोपाल ॥ٹُوٹیِ گاڈھنهار گُوپال ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥sarab jeeaa aape pratipaal ||सरब जीआ आपे प्रतिपाल ॥سرب جیِآ آپے پرتپال ۔۔

ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥sagal kee chi(n)taa jis man maeh ||सगल की चिंता जिसु मन माहि ॥سگل کیِ چںتا جس من ماه ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥tis te birathaa koiee naeh ||तिस ते बिरथा कोई नाहि ॥تِس تے برتھا کوای ناه ۔۔

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥re man mere sadhaa har jaap ||रे मन मेरे सदा हरि जापि ॥رے من مےرے سدا هر جاپ ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥abinaasee prabh aape aap ||अबिनासी प्रभु आपे आपि ॥ابناسیِ پربھ آپے آپ ۔۔

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥aapan keeaa kachhoo na hoi ||आपन कीआ कछू न होइ ॥آپن کیِآ کچھُو ن هوا ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥je sau praanee lochai koi ||जे सउ प्रानी लोचै कोइ ॥جے سا پرانیِ لوچَے کوا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥tis bin naahee terai kichh kaam ||तिसु बिनु नाही तेरै किछु काम ॥تِس بن ناهیِ تےرَے کچھ کام ۔۔

ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥gat naanak jap ek har naam ||1||गति नानक जपि एक हरि नाम ॥१॥گت نانک جپِ اےک هرِ نام ۔۔۱۔۔

ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥roopava(n)t hoi naahee mohai ||रूपवंतु होइ नाही मोहै ॥رُوپوںت هوا ناهیِ موهَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥prabh kee jot sagal ghaT sohai ||प्रभ की जोति सगल घट सोहै ॥پربھ کیِ جوت سگل گھٹ سوهَے ۔۔

ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥dhanava(n)taa hoi kiaa ko garabai ||धनवंता होइ किआ को गरबै ॥دھنوںتا هوا کآ کو گربَے ۔۔

ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥jaa sabh kichh tis kaa dheeaa dharabai ||जा सभु किछु तिस का दीआ दरबै ॥جا سبھ کچھ تس کا دیِآ دربَے ۔۔

ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥at sooraa je kouoo kahaavai ||अति सूरा जे कोऊ कहावै ॥ات سُورا جے کواُو کهاوَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥prabh kee kalaa binaa keh dhaavai ||प्रभ की कला बिना कह धावै ॥پربھ کیِ کلا بنا که دھاوَے ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥je ko hoi bahai dhaataar ||जे को होइ बहै दातारु ॥جے کو هوا بهَے داتار ۔۔

ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥tis dhenahaar jaanai gaavaar ||तिसु देनहारु जानै गावारु ॥تِس دےنهار جانَے گاوار ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥jis gur prasaadh tooTai hau rog ||जिसु गुर प्रसादि तूटै हउ रोगु ॥جِس گُر پرساد تُوٹَے ها روگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥naanak so jan sadhaa arog ||2||नानक सो जनु सदा अरोगु ॥२॥نانک سو جن سدا اروگ ۔۔۲۔۔

ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥jiau ma(n)dhar kau thaamai tha(n)man ||जिउ मंदर कउ थामै थंमनु ॥جِا مںدر کا تھامَے تھںمن ۔۔

ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥tiau gur kaa sabadh maneh asatha(n)man ||तिउ गुर का सबदु मनहि असथंमनु ॥تِا گُر کا سبد منه استھںمن ۔۔

ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥jiau paakhaan naav chaR tarai ||जिउ पाखाणु नाव चड़ि तरै ॥جِا پاکھاݨ ناو چڑ ترَے ۔۔

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥praanee gur charan lagat nisatarai ||प्राणी गुर चरण लगतु निसतरै ॥پراݨیِ گُر چرݨ لگت نسترَے ۔۔

ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥jiau a(n)dhakaar dheepak paragaas ||जिउ अंधकार दीपक परगासु ॥جِا اںدھکار دیِپک پرگاس ۔۔

ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥gur dharasan dhekh man hoi bigaas ||गुर दरसनु देखि मनि होइ बिगासु ॥گُر درسن دےکھ من هوا بگاس ۔۔

ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥ ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥jiau mahaa udhiaan meh maarag paavai || tiau saadhoo sa(n)g mil jot pragaTaavai ||जिउ महा उदिआन महि मारगु पावै ॥ तिउ साधू संगि मिलि जोति प्रगटावै ॥جِا مها اُدآن مهِ مارگ پاوَے ۔۔ تا سادھُو سںگ مل جوت پرگٹاوَے ۔۔

ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥tin sa(n)tan kee baachhau dhoor ||तिन संतन की बाछउ धूरि ॥تٍن سںتن کیِ باچھا دھُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥naanak kee har lochaa poor ||3||नानक की हरि लोचा पूरि ॥३॥نانک کیِ هر لوچا پُور ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥man moorakh kaahe bilalaieeaai ||मन मूरख काहे बिललाईऐ ॥من مُورکھ کاهے بللاایاَے ۔۔