Ang 281 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮੧)

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥jis no kirapaa karai tis aapan naam dhei ||जिस नो कृपा करै तिसु आपन नामु देइ ॥جِس نو ک®پا کرَے تس آپن نام دےا ۔۔

ਬਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥baddabhaagee naanak jan sei ||8||13||बडभागी नानक जन सेइ ॥८॥१३॥بڈبھاگیِ نانک جن سےا ۔۔۸۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥tajahu siaanap sur janahu simarahu har har rai ||तजहु सिआनप सुरि जनहु सिमरहु हरि हरि राइ ॥تجهُ سآنپ سُر جنهُ سمرهُ هر هرِ راا ۔۔

ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ ਮਨਿ ਰਖਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥ek aas har man rakhahu naanak dhookh bharam bhau jai ||1||एक आस हरि मनि रखहु नानक दूखु भरमु भउ जाइ ॥१॥اےک آس هر منِ رکھهُ نانک دُوکھ بھرم بھا جاا ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥maanukh kee Tek birathee sabh jaan ||मानुख की टेक बृथी सभ जानु ॥مانکھ کیِ ٹےک برتھیِ سبھ جان ۔۔

ਦੇਵਨ ਕਉ ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥dhevan kau ekai bhagavaan ||देवन कउ एकै भगवानु ॥دےون کا اےکَے بھگوان ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥jis kai dheeaai rahai aghai ||जिस कै दीऐ रहै अघाइ ॥جِس کَے دیِاَے رهَے اگھاا ۔۔

ਬਹੁਰਿ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥bahur na tirasanaa laagai aai ||बहुरि न तृसना लागै आइ ॥بهُر ن ترسنا لاگَے آا ۔۔

ਮਾਰੈ ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥maarai raakhai eko aap ||मारै राखै एको आपि ॥مارَے راکھَے اےکو آپ ۔۔

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥maanukh kai kichh naahee haath ||मानुख कै किछु नाही हाथि ॥مانکھ کَے کچھ ناهیِ هاتھ ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥tis kaa hukam boojh sukh hoi ||तिस का हुकमु बूझि सुखु होइ ॥تِس کا هُکم بُوجھ سُکھ هوا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥tis kaa naam rakh ka(n)Th paroi ||तिस का नामु रखु कंठि परोइ ॥تِس کا نام رکھ کںٹھ پروا ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥simar simar simar prabh soi ||सिमरि सिमरि सिमरि प्रभु सोइ ॥سِمر سمر سمر پربھ سوِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥naanak bighan na laagai koi ||1||नानक बिघनु न लागै कोइ ॥१॥نانک بگھن ن لاگَے کوا ۔۔۱۔۔

ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥ausatat man meh kar nira(n)kaar ||उसतति मन महि करि निरंकार ॥اُستت من مهِ کر نرںکار ۔۔

ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥kar man mere sat biauhaar ||करि मन मेरे सति बिउहार ॥کر من مےرے ستِ باهار ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥niramal rasanaa a(n)mrit peeau ||निरमल रसना अंमृतु पीउ ॥نِرمل رسنا اںمرت پیِا ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਹੇਲਾ ਕਰਿ ਲੇਹਿ ਜੀਉ ॥sadhaa suhelaa kar leh jeeau ||सदा सुहेला करि लेहि जीउ ॥سدا سُهےلا کر لےه جیِا ۔۔

ਨੈਨਹੁ ਪੇਖੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਰੰਗੁ ॥nainahu pekh Thaakur kaa ra(n)g ||नैनहु पेखु ठाकुर का रंगु ॥نَےنهُ پےکھ ٹھاکر کا رںگ ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਬਿਨਸੈ ਸਭ ਸੰਗੁ ॥saadhasa(n)g binasai sabh sa(n)g ||साधसंगि बिनसै सभ संगु ॥سادھسںگ بنسَے سبھ سںگ ۔۔

ਚਰਨ ਚਲਉ ਮਾਰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ॥charan chalau maarag gobi(n)dh ||चरन चलउ मारगि गोबिंद ॥چرن چلا مارگ گوبںد ۔۔

ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਬਿੰਦ ॥miTeh paap japeeaai har bi(n)dh ||मिटहि पाप जपीऐ हरि बिंद ॥مِٹه پاپ جپیِاَے هر بںد ۔۔

ਕਰ ਹਰਿ ਕਰਮ ਸ੍ਰਵਨਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ॥kar har karam sravan har kathaa ||कर हरि करम स्रवनि हरि कथा ॥کر هر کرم سرون هرِ کتھا ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਨਾਨਕ ਊਜਲ ਮਥਾ ॥੨॥har dharageh naanak uoojal mathaa ||2||हरि दरगह नानक ऊजल मथा ॥२॥هر درگه نانک اُوجل متھا ۔۔۲۔۔

ਬਡਭਾਗੀ ਤੇ ਜਨ ਜਗ ਮਾਹਿ ॥baddabhaagee te jan jag maeh ||बडभागी ते जन जग माहि ॥بڈبھاگیِ تے جن جگ ماه ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਹਿ ॥sadhaa sadhaa har ke gun gaeh ||सदा सदा हरि के गुन गाहि ॥سدا سدا هر کے گُن گاه ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਜੋ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥raam naam jo kareh beechaar ||राम नाम जो करहि बीचार ॥رام نام جو کره بیِچار ۔۔

ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਗਨੀ ਸੰਸਾਰ ॥se dhanava(n)t ganee sa(n)saar ||से धनवंत गनी संसार ॥سے دھنوںت گنیِ سںسار ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਮੁਖੀ ॥man tan mukh boleh har mukhee ||मनि तनि मुखि बोलहि हरि मुखी ॥من تنِ مُکھ بوله هرِ مُکھیِ ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਾਨਹੁ ਤੇ ਸੁਖੀ ॥sadhaa sadhaa jaanahu te sukhee ||सदा सदा जानहु ते सुखी ॥سدا سدا جانهُ تے سُکھیِ ۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਏਕੁ ਪਛਾਨੈ ॥eko ek ek pachhaanai ||एको एकु एकु पछानै ॥اےکو اےک اےک پچھانَے ۔۔

ਇਤ ਉਤ ਕੀ ਓਹੁ ਸੋਝੀ ਜਾਨੈ ॥eit ut kee oh sojhee jaanai ||इत उत की ओहु सोझी जानै ॥ِات اُت کیِ اوهُ سوجھیِ جانَے ۔۔

ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਜਿਸ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥naam sa(n)g jis kaa man maaniaa ||नाम संगि जिस का मनु मानिआ ॥نام سںگ جس کا من مانآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥naanak tineh nira(n)jan jaaniaa ||3||नानक तिनहि निरंजनु जानिआ ॥३॥نانک تنه نرںجن جانآ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਆਪਨ ਆਪੁ ਸੁਝੈ ॥gur prasaadh aapan aap sujhai ||गुर प्रसादि आपन आपु सुझै ॥گُر پرساد آپن آپ سُجھَے ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਜਾਨਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥tis kee jaanahu tirasanaa bujhai ||तिस की जानहु तृसना बुझै ॥تِس کیِ جانهُ ترسنا بُجھَے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਤ ॥saadhasa(n)g har har jas kahat ||साधसंगि हरि हरि जसु कहत ॥سادھسںگ هر هرِ جس کهت ۔۔

ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥sarab rog te oh har jan rahat ||सरब रोग ते ओहु हरि जनु रहत ॥سرب روگ تے اوهُ هر جن رهت ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥anadhin keeratan keval bakhayeaan ||अनदिनु कीरतनु केवल बख्यानु ॥اندن کیِرتن کےول بکھےان ۔۔

ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥girahasat meh soiee nirabaan ||गृहसत महि सोई निरबानु ॥گِرهست مهِ سوای نربان ۔۔

ਏਕ ਊਪਰਿ ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥ek uoopar jis jan kee aasaa ||एक ऊपरि जिसु जन की आसा ॥اےک اُوپر جس جن کیِ آسا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥tis kee kaTeeaai jam kee faasaa ||तिस की कटीऐ जम की फासा ॥تِس کیِ کٹیِاَے جم کیِ پھاسا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥paarabraham kee jis man bhookh ||पारब्रहम की जिसु मनि भूख ॥پاربرهم کیِ جس من بھُوکھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸਹਿ ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥naanak tiseh na laageh dhookh ||4||नानक तिसहि न लागहि दूख ॥४॥نانک تسه ن لاگه دُوکھ ۔۔۴۔۔

ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥jis kau har prabh man chit aavai ||जिस कउ हरि प्रभु मनि चिति आवै ॥جِس کا هر پربھ منِ چتِ آوَے ۔۔

ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥so sa(n)t suhelaa nahee ddulaavai ||सो संतु सुहेला नही डुलावै ॥سو سںت سُهےلا نهیِ ڈُلاوَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥jis prabh apunaa kirapaa karai ||जिसु प्रभु अपुना किरपा करै ॥جِس پربھ اپنا کرپا کرَے ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥so sevak kahu kis te ddarai ||सो सेवकु कहु किस ते डरै ॥سو سےوک کهُ کس تے ڈرَے ۔۔

ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥jaisaa saa taisaa dhirasaTaiaa ||जैसा सा तैसा दृसटाइआ ॥جَےسا سا تَےسا درسٹاایا ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥apune kaaraj meh aap samaiaa ||अपुने कारज महि आपि समाइआ ॥اپنے کارج مهِ آپ سماایا ۔۔

ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥sodhat sodhat sodhat seejhiaa ||सोधत सोधत सोधत सीझिआ ॥سودھت سودھت سودھت سیِجھآ ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥gur prasaadh tat sabh boojhiaa ||गुर प्रसादि ततु सभु बूझिआ ॥گُر پرساد تت سبھ بُوجھآ ۔۔

ਜਬ ਦੇਖਉ ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥jab dhekhau tab sabh kichh mool ||जब देखउ तब सभु किछु मूलु ॥جب دےکھا تب سبھ کچھ مُول ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸੂਖਮੁ ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥naanak so sookham soiee asathool ||5||नानक सो सूखमु सोई असथूलु ॥५॥نانک سو سُوکھم سوای استھُول ۔۔۵۔۔

ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥neh kichh janamai neh kichh marai ||नह किछु जनमै नह किछु मरै ॥نه کچھ جنمَے نه کچھ مرَے ۔۔

ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥aapan chalit aap hee karai ||आपन चलितु आप ही करै ॥آپن چلت آپ هیِ کرَے ۔۔

ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥aavan jaavan dhirasaT anadhirasaT ||आवनु जावनु दृसटि अनदृसटि ॥آون جاون درسٹ اندرسٹ ۔۔

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਧਾਰੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥aagiaakaaree dhaaree sabh sirasaT ||आगिआकारी धारी सभ सृसटि ॥آگآکاریِ دھاریِ سبھ سرسٹ ۔۔