Ang 28 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੮)

ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥eih janam padhaarath pai kai har naam na chetai liv lai ||इहु जनमु पदारथु पाइ कै हरि नामु न चेतै लिव लाइ ॥ِاهُ جنم پدارتھ پاا کَے هر نام ن چےتَے لو لاا ۔۔

ਪਗਿ ਖਿਸਿਐ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਆਗੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇ ॥pag khisiaai rahanaa nahee aagai Thaur na pai ||पगि खिसिऐ रहणा नही आगै ठउरु न पाइ ॥پگ کھسِاَے رهݨا نهیِ آگَے ٹھار ن پاا ۔۔

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥oh velaa hath na aaviee a(n)t giaa pachhutai ||ओह वेला हथि न आवई अंति गइआ पछुताइ ॥اوه وےلا هتھ ن آوای اںت گایا پچھتاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਉਬਰੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੪॥jis nadhar kare so ubarai har setee liv lai ||4||जिसु नदरि करे सो उबरै हरि सेती लिव लाइ ॥४॥جِس ندر کرے سو اُبرَے هر سےتیِ لو لاا ۔۔۴۔۔

ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸਭ ਕਰੇ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥dhekhaa dhekhee sabh kare manmukh boojh na pai ||देखा देखी सभ करे मनमुखि बूझ न पाइ ॥دےکھا دےکھیِ سبھ کرے منمکھ بُوجھ ن پاا ۔۔

ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹੈ ਸੇਵ ਪਈ ਤਿਨ ਥਾਇ ॥jin gurmukh hiradhaa sudh hai sev piee tin thai ||जिन गुरमुखि हिरदा सुधु है सेव पई तिन थाइ ॥جٍن گُرمکھ هردا سُدھ هَے سےو پای تن تھاا ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਮਾਇ ॥har gun gaaveh har nit paReh har gun gai samai ||हरि गुण गावहि हरि नित पड़हि हरि गुण गाइ समाइ ॥هر گُݨ گاوه هرِ نت پڑه هرِ گُݨ گاا سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਹੈ ਜਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੫॥੪॥੩੭॥naanak tin kee baanee sadhaa sach hai j naam rahe liv lai ||5||4||37||नानक तिन की बाणी सदा सचु है जि नामि रहे लिव लाइ ॥५॥४॥३७॥نانک تن کیِ باݨیِ سدا سچ هَے ج نام رهے لو لاا ۔۔۵۔۔۴۔۔۳۷۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਜਿਨੀ ਇਕ ਮਨਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥jinee ik man naam dhiaaiaa gurmatee veechaar ||जिनी इक मनि नामु धिआइआ गुरमती वीचारि ॥جٍنیِ اک من نام دھآایا گُرمتیِ ویِچار ۔۔

ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥tin ke mukh sadh ujale tit sachai dharabaar ||तिन के मुख सद उजले तितु सचै दरबारि ॥تٍن کے مُکھ سد اُجلے تت سچَے دربار ۔۔

ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥oi a(n)mrit peeveh sadhaa sadhaa sachai naam piaar ||1||ओइ अंमृतु पीवहि सदा सदा सचै नामि पिआरि ॥१॥اوِا اںمرت پیِوه سدا سدا سچَے نام پآر ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥bhaiee re gurmukh sadhaa pat hoi ||भाई रे गुरमुखि सदा पति होइ ॥بھاای رے گُرمکھ سدا پت هوا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਮਲੁ ਹਉਮੈ ਕਢੈ ਧੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har har sadhaa dhiaaieeaai mal haumai kaddai dhoi ||1|| rahaau ||हरि हरि सदा धिआईऐ मलु हउमै कढै धोइ ॥१॥ रहाउ ॥هر هرِ سدا دھآایاَے مل هامَے کڈھَے دھوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਜਾਇ ॥manmukh naam na jaananee vin naavai pat jai ||मनमुख नामु न जाणनी विणु नावै पति जाइ ॥منمکھ نام ن جاݨنیِ وݨ ناوَے پت جاا ۔۔

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਲਾਗੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥sabadhai saadh na aaio laage dhoojai bhai ||सबदै सादु न आइओ लागे दूजै भाइ ॥سبدَے ساد ن آااو لاگے دُوجَے بھاا ۔۔

ਵਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਪਵਹਿ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਸੇ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥visaTaa ke keeRe paveh vich visaTaa se visaTaa maeh samai ||2||विसटा के कीड़े पवहि विचि विसटा से विसटा माहि समाइ ॥२॥وِسٹا کے کیِڑے پوه وچ وسٹا سے وسٹا ماه سماا ۔۔۲۔۔

ਤਿਨ ਕਾ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਚਲਹਿ ਸਤਗੁਰ ਭਾਇ ॥tin kaa janam safal hai jo chaleh satagur bhai ||तिन का जनमु सफलु है जो चलहि सतगुर भाइ ॥تٍن کا جنم سپھل هَے جو چله ستگر بھاا ۔۔

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇ ॥kul udhaareh aapanaa dha(n)n janedhee mai ||कुलु उधारहि आपणा धंनु जणेदी माइ ॥کُل اُدھاره آپݨا دھنّ جݨےدیِ ماا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਿਸ ਨਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੩॥har har naam dhiaaieeaai jis nau kirapaa kare rajai ||3||हरि हरि नामु धिआईऐ जिस नउ किरपा करे रजाइ ॥३॥هر هرِ نام دھآایاَے جس نا کرپا کرے رجاا ۔۔۳۔۔

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥jinee gurmukh naam dhiaaiaa vichahu aap gavai ||जिनी गुरमुखि नामु धिआइआ विचहु आपु गवाइ ॥جٍنیِ گُرمکھ نام دھآایا وچهُ آپ گواِا ۔۔

ਓਇ ਅੰਦਰਹੁ ਬਾਹਰਹੁ ਨਿਰਮਲੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥oi a(n)dharahu baaharahu niramale sache sach samai ||ओइ अंदरहु बाहरहु निरमले सचे सचि समाइ ॥اوِا اںدرهُ باهرهُ نرملے سچے سچ سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥੪॥੫॥੩੮॥naanak aae se paravaan heh jin gurmatee har dhiaai ||4||5||38||नानक आए से परवाणु हहि जिन गुरमती हरि धिआइ ॥४॥५॥३८॥نانک آاے سے پرواݨ ههِ جن گُرمتیِ هر دھآا ۔۔۴۔۔۵۔۔۳۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਕਰਹਿ ਵਾਪਾਰੁ ॥har bhagataa har dhan raas hai gur poochh kareh vaapaar ||हरि भगता हरि धनु रासि है गुर पूछि करहि वापारु ॥هر بھگتا هرِ دھن راس هَے گُر پُوچھ کره واپار ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦਾ ਸਦਾ ਵਖਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥har naam salaahan sadhaa sadhaa vakhar har naam adhaar ||हरि नामु सलाहनि सदा सदा वखरु हरि नामु अधारु ॥هر نام سلاهنِ سدا سدا وکھر هرِ نام ادھار ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਅਤੁਟੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥gur poorai har naam dhiraRaiaa har bhagataa atuT bha(n)ddaar ||1||गुरि पूरै हरि नामु दृड़ाइआ हरि भगता अतुटु भंडारु ॥१॥گُر پُورَے هر نام درڑاایا هرِ بھگتا اتٹ بھںڈار ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਸਮਝਾਇ ॥bhaiee re is man kau samajhai ||भाई रे इसु मन कउ समझाइ ॥بھاای رے اس من کا سمجھاا ۔۔

ਏ ਮਨ ਆਲਸੁ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥e man aalas kiaa kareh gurmukh naam dhiaai ||1|| rahaau ||ए मन आलसु किआ करहि गुरमुखि नामु धिआइ ॥१॥ रहाउ ॥اے من آلس کآ کره گُرمکھ نام دھآِا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਕਾ ਪਿਆਰੁ ਹੈ ਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥har bhagat har kaa piaar hai je gurmukh kare beechaar ||हरि भगति हरि का पिआरु है जे गुरमुखि करे बीचारु ॥هر بھگت هرِ کا پآر هَے جے گُرمکھ کرے بیِچار ۔۔

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਦੁਬਿਧਾ ਬੋਲੁ ਖੁਆਰੁ ॥paakha(n)dd bhagat na hoviee dhubidhaa bol khuaar ||पाखंडि भगति न होवई दुबिधा बोलु खुआरु ॥پاکھںڈ بھگت ن هووای دُبدھا بول کھُآر ۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਰਲਾਇਆ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥੨॥so jan ralaiaa naa ralai jis a(n)tar bibek beechaar ||2||सो जनु रलाइआ ना रलै जिसु अंतरि बिबेक बीचारु ॥२॥سو جن رلاایا نا رلَے جس اںتر ببےک بیِچار ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਹਰਿ ਆਖੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥so sevak har aakheeaai jo har raakhai ur dhaar ||सो सेवकु हरि आखीऐ जो हरि राखै उरि धारि ॥سو سےوک هر آکھیِاَے جو هرِ راکھَے اُر دھار ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਉਪੇ ਆਗੈ ਧਰੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥man tan saupe aagai dhare haumai vichahu maar ||मनु तनु सउपे आगै धरे हउमै विचहु मारि ॥من تن ساپے آگَے دھرے هامَے وچهُ مار ۔۔

ਧਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥੩॥dhan gurmukh so paravaan hai j kadhe na aavai haar ||3||धनु गुरमुखि सो परवाणु है जि कदे न आवै हारि ॥३॥دھن گُرمکھ سو پرواݨ هَے ج کدے ن آوَے هار ۔۔۳۔۔

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥karam milai taa paieeaai vin karamai paiaa na jai ||करमि मिलै ता पाईऐ विणु करमै पाइआ न जाइ ॥کرم ملَے تا پاایاَے وݨ کرمَے پاایا ن جاا ۔۔