Ang 27 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੭)

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥sireeraag mahalaa teejaa ghar pehilaa ||सिरीरागु महला ३ घरु १ ॥سِریِراگ مهلا ۳ گھر ۱ ۔۔

ਜਿਸ ਹੀ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥jis hee kee sirakaar hai tis hee kaa sabh koi ||जिस ही की सिरकार है तिस ही का सभु कोइ ॥جِس هیِ کیِ سرکار هَے تس هیِ کا سبھ کوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥gurmukh kaar kamaavanee sach ghaT paragaT hoi ||गुरमुखि कार कमावणी सचु घटि परगटु होइ ॥گُرمکھ کار کماوݨیِ سچ گھٹ پرگٹ هوا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜਿਸ ਕੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥a(n)tar jis kai sach vasai sache sachee soi ||अंतरि जिस कै सचु वसै सचे सची सोइ ॥اںتر جس کَے سچ وسَے سچے سچیِ سوا ۔۔

ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੧॥sach mile se na vichhuReh tin nij ghar vaasaa hoi ||1||सचि मिले से न विछुड़हि तिन निज घरि वासा होइ ॥१॥سچ ملے سے ن وچھڑه تن نج گھرِ واسا هوِا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥mere raam mai har bin avar na koi ||मेरे राम मै हरि बिनु अवरु न कोइ ॥مےرے رام مَے هر بن اور ن کوا ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਸਚੁ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satagur sach prabh niramalaa sabadh milaavaa hoi ||1|| rahaau ||सतगुरु सचु प्रभु निरमला सबदि मिलावा होइ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر سچ پربھ نرملا سبد ملاوا هوِا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥sabadh milai so mil rahai jis nau aape le milai ||सबदि मिलै सो मिलि रहै जिस नउ आपे लए मिलाइ ॥سبد ملَے سو مل رهَے جس نا آپے لاے ملاِا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕੋ ਨਾ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥dhoojai bhai ko naa milai fir fir aavai jai ||दूजै भाइ को ना मिलै फिरि फिरि आवै जाइ ॥دُوجَے بھاا کو نا ملَے پھر پھرِ آوَے جاا ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਏਕੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥sabh meh ik varatadhaa eko rahiaa samai ||सभ महि इकु वरतदा एको रहिआ समाइ ॥سبھ مهِ اک ورتدا اےکو رهِآ سماا ۔۔

ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥jis nau aap dhiaal hoi so gurmukh naam samai ||2||जिस नउ आपि दइआलु होइ सो गुरमुखि नामि समाइ ॥२॥جِس نا آپ دایال هوا سو گُرمکھ نام سماِا ۔۔۲۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਵਾਦ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥paR paR pa(n)ddit jotakee vaadh kareh beechaar ||पड़ि पड़ि पंडित जोतकी वाद करहि बीचारु ॥پڑ پڑِ پںڈت جوتکیِ واد کره بیِچار ۔۔

ਮਤਿ ਬੁਧਿ ਭਵੀ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ॥mat budh bhavee na bujhiee a(n)tar lobh vikaar ||मति बुधि भवी न बुझई अंतरि लोभ विकारु ॥مت بُدھ بھویِ ن بُجھای اںتر لوبھ وکار ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭਰਮਦੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥lakh chauraaseeh bharamadhe bhram bhram hoi khuaar ||लख चउरासीह भरमदे भ्रमि भ्रमि होइ खुआरु ॥لکھ چاراسیِه بھرمدے بھرم بھرم هوا کھُآر ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥poorab likhiaa kamaavanaa koi na meTanahaar ||3||पूरबि लिखिआ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥३॥پُورب لکھآ کماوݨا کوا ن مےٹݨهار ۔۔۳۔۔

ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥satagur kee sevaa gaakhaRee sir dheejai aap gavai ||सतगुर की सेवा गाखड़ी सिरु दीजै आपु गवाइ ॥ستگر کیِ سےوا گاکھڑیِ سر دیِجَے آپ گواا ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਿਲਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥sabadh mileh taa har milai sevaa pavai sabh thai ||सबदि मिलहि ता हरि मिलै सेवा पवै सभ थाइ ॥سبد مله تا هر ملَے سےوا پوَے سبھ تھاا ۔۔

ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥paaras parasiaai paaras hoi jotee jot samai ||पारसि परसिऐ पारसु होइ जोती जोति समाइ ॥پارس پرساَے پارس هوا جوتیِ جوت سماا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੪॥jin kau poorab likhiaa tin satagur miliaa aai ||4||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिन सतगुरु मिलिआ आइ ॥४॥جٍن کا پُورب لکھآ تن ستگر ملِآ آِا ۔۔۴۔۔

ਮਨ ਭੁਖਾ ਭੁਖਾ ਮਤ ਕਰਹਿ ਮਤ ਤੂ ਕਰਹਿ ਪੂਕਾਰ ॥man bhukhaa bhukhaa mat kareh mat too kareh pookaar ||मन भुखा भुखा मत करहि मत तू करहि पूकार ॥من بھُکھا بھُکھا مت کره مت تُو کره پُوکار ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜਿਨਿ ਸਿਰੀ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥lakh chauraaseeh jin siree sabhasai dhei adhaar ||लख चउरासीह जिनि सिरी सभसै देइ अधारु ॥لکھ چاراسیِه جن سریِ سبھسَے دےا ادھار ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਨਾ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥nirabhau sadhaa dhiaal hai sabhanaa karadhaa saar ||निरभउ सदा दइआलु है सभना करदा सार ॥نِربھا سدا دایال هَے سبھنا کردا سار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੫॥੩॥੩੬॥naanak gurmukh bujheeaai paieeaai mokh dhuaar ||5||3||36||नानक गुरमुखि बुझीऐ पाईऐ मोख दुआरु ॥५॥३॥३६॥نانک گُرمکھ بُجھیِاَے پاایاَے موکھ دُآر ۔۔۵۔۔۳۔۔۳۶۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ॥jinee sun kai ma(n)niaa tinaa nij ghar vaas ||जिनी सुणि कै मंनिआ तिना निज घरि वासु ॥جٍنیِ سُݨ کَے منّآ تنا نج گھر واس ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਲਾਹਿ ਸਚੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥gurmatee saalaeh sach har paiaa gunataas ||गुरमती सालाहि सचु हरि पाइआ गुणतासु ॥گُرمتیِ سالاه سچ هر پاایا گُݨتاس ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਸੁ ॥sabadh rate se niramale hau sadh balihaarai jaas ||सबदि रते से निरमले हउ सद बलिहारै जासु ॥سبد رتے سے نرملے ها سد بلهارَے جاس ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਹੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥hiradhai jin kai har vasai tit ghaT hai paragaas ||1||हिरदै जिन कै हरि वसै तितु घटि है परगासु ॥१॥هِردَے جن کَے هر وسَے تت گھٹِ هَے پرگاس ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਧਿਆਇ ॥man mere har har niramal dhiaai ||मन मेरे हरि हरि निरमलु धिआइ ॥من مےرے هر هرِ نرمل دھآا ۔۔

ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhur masatak jin kau likhiaa se gurmukh rahe liv lai ||1|| rahaau ||धुरि मसतकि जिन कउ लिखिआ से गुरमुखि रहे लिव लाइ ॥१॥ रहाउ ॥دھُر مستک جن کا لکھآ سے گُرمکھ رهے لو لاِا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਦੇਖਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਭਰਪੂਰਿ ॥har sa(n)tahu dhekhahu nadhar kar nikaT vasai bharapoor ||हरि संतहु देखहु नदरि करि निकटि वसै भरपूरि ॥هر سںتهُ دےکھهُ ندر کرِ نکٹ وسَے بھرپُور ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਜਿਨੀ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਦੇਖਹਿ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥gurmat jinee pachhaaniaa se dhekheh sadhaa hadhoor ||गुरमति जिनी पछाणिआ से देखहि सदा हदूरि ॥گُرمت جنیِ پچھاݨآ سے دےکھه سدا هدُور ۔۔

ਜਿਨ ਗੁਣ ਤਿਨ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅਉਗੁਣਵੰਤਿਆ ਦੂਰਿ ॥jin gun tin sadh man vasai aaugunava(n)tiaa dhoor ||जिन गुण तिन सद मनि वसै अउगुणवंतिआ दूरि ॥جٍن گُݨ تن سد من وسَے ااگݨوںتآ دُور ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਗੁਣ ਤੈ ਬਾਹਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਦੇ ਝੂਰਿ ॥੨॥manmukh gun tai baahare bin naavai maradhe jhoor ||2||मनमुख गुण तै बाहरे बिनु नावै मरदे झूरि ॥२॥منمکھ گُݨ تَے باهرے بن ناوَے مردے جھُور ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥jin sabadh guroo sun ma(n)niaa tin man dhiaaiaa har soi ||जिन सबदि गुरू सुणि मंनिआ तिन मनि धिआइआ हरि सोइ ॥جٍن سبد گُرُو سُݨ منّآ تن من دھآایا هرِ سوا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥anadhin bhagatee ratiaa man tan niramal hoi ||अनदिनु भगती रतिआ मनु तनु निरमलु होइ ॥اندن بھگتیِ رتآ من تن نرمل هوِا ۔۔

ਕੂੜਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥kooRaa ra(n)g kasu(n)bh kaa binas jai dhukh roi ||कूड़ा रंगु कसुँभ का बिनसि जाइ दुखु रोइ ॥کُوڑا رںگ کسںبھ کا بنس جاا دُکھ روِا ۔۔

ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਹੈ ਓਹੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਹੋਇ ॥੩॥jis a(n)dhar naam pragaas hai oh sadhaa sadhaa thir hoi ||3||जिसु अंदरि नाम प्रगासु है ओहु सदा सदा थिरु होइ ॥३॥جِس اںدر نام پرگاس هَے اوهُ سدا سدا تھر هوا ۔۔۳۔۔