Ang 279 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੭੯)

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਆਵੈ ਮਾਇਆ ਪਾਛੈ ਪਾਵੈ ॥tirapat na aavai maiaa paachhai paavai ||तृपति न आवै माइआ पाछै पावै ॥تِرپت ن آوَے ماایا پاچھَے پاوَے ۔۔

ਅਨਿਕ ਭੋਗ ਬਿਖਿਆ ਕੇ ਕਰੈ ॥anik bhog bikhiaa ke karai ||अनिक भोग बिखिआ के करै ॥انک بھوگ بکھِآ کے کرَے ۔۔

ਨਹ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮਰੈ ॥neh tirapataavai khap khap marai ||नह तृपतावै खपि खपि मरै ॥نه ترپتاوَے کھپ کھپِ مرَے ۔۔

ਬਿਨਾ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀ ਕੋਊ ਰਾਜੈ ॥binaa sa(n)tokh nahee kouoo raajai ||बिना संतोख नही कोऊ राजै ॥بٍنا سںتوکھ نهیِ کواُو راجَے ۔۔

ਸੁਪਨ ਮਨੋਰਥ ਬ੍ਰਿਥੇ ਸਭ ਕਾਜੈ ॥supan manorath birathe sabh kaajai ||सुपन मनोरथ बृथे सभ काजै ॥سُپن منورتھ برتھے سبھ کاجَے ۔۔

ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥naam ra(n)g sarab sukh hoi ||नाम रंगि सरब सुखु होइ ॥نام رںگ سرب سُکھ هوا ۔۔

ਬਡਭਾਗੀ ਕਿਸੈ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥baddabhaagee kisai paraapat hoi ||बडभागी किसै परापति होइ ॥بڈبھاگیِ کسَے پراپت هوا ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥karan karaavan aape aap ||करन करावन आपे आपि ॥کرن کراون آپے آپ ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥੫॥sadhaa sadhaa naanak har jaap ||5||सदा सदा नानक हरि जापि ॥५॥سدا سدا نانک هر جاپ ۔۔۵۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥karan karaavan karanaihaar ||करन करावन करनैहारु ॥کرن کراون کرنَےهار ۔۔

ਇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਕਹਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥eis kai haath kahaa beechaar ||इस कै हाथि कहा बीचारु ॥ِاس کَے هاتھ کها بیِچار ۔۔

ਜੈਸੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇ ਤੈਸਾ ਹੋਇ ॥jaisee dhirasaT kare taisaa hoi ||जैसी दृसटि करे तैसा होइ ॥جَےسیِ درسٹ کرے تَےسا هوا ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥aape aap aap prabh soi ||आपे आपि आपि प्रभु सोइ ॥آپے آپ آپ پربھ سوا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨੋ ਸੁ ਅਪਨੈ ਰੰਗਿ ॥jo kichh keeno su apanai ra(n)g ||जो किछु कीनो सु अपनै रंगि ॥جو کچھ کیٍنو سُ اپنَے رںگ ۔۔

ਸਭ ਤੇ ਦੂਰਿ ਸਭਹੂ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥sabh te dhoor sabhahoo kai sa(n)g ||सभ ते दूरि सभहू कै संगि ॥سبھ تے دُور سبھهُو کَے سںگ ۔۔

ਬੂਝੈ ਦੇਖੈ ਕਰੈ ਬਿਬੇਕ ॥boojhai dhekhai karai bibek ||बूझै देखै करै बिबेक ॥بُوجھَے دےکھَے کرَے ببےک ۔۔

ਆਪਹਿ ਏਕ ਆਪਹਿ ਅਨੇਕ ॥aapeh ek aapeh anek ||आपहि एक आपहि अनेक ॥آپه اےک آپه انےک ۔۔

ਮਰੈ ਨ ਬਿਨਸੈ ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ॥marai na binasai aavai na jai ||मरै न बिनसै आवै न जाइ ॥مرَے ن بنسَے آوَے ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਦ ਹੀ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੬॥naanak sadh hee rahiaa samai ||6||नानक सद ही रहिआ समाइ ॥६॥نانک سد هیِ رهِآ سماا ۔۔۶۔۔

ਆਪਿ ਉਪਦੇਸੈ ਸਮਝੈ ਆਪਿ ॥aap upadhesai samajhai aap ||आपि उपदेसै समझै आपि ॥آپ اُپدےسَے سمجھَے آپ ۔۔

ਆਪੇ ਰਚਿਆ ਸਭ ਕੈ ਸਾਥਿ ॥aape rachiaa sabh kai saath ||आपे रचिआ सभ कै साथि ॥آپے رچآ سبھ کَے ساتھ ۔۔

ਆਪਿ ਕੀਨੋ ਆਪਨ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥aap keeno aapan bisathaar ||आपि कीनो आपन बिसथारु ॥آپ کیٍنو آپن بستھار ۔۔

ਸਭੁ ਕਛੁ ਉਸ ਕਾ ਓਹੁ ਕਰਨੈਹਾਰੁ ॥sabh kachh us kaa oh karanaihaar ||सभु कछु उस का ओहु करनैहारु ॥سبھ کچھ اُس کا اوهُ کرنَےهار ۔۔

ਉਸ ਤੇ ਭਿੰਨ ਕਹਹੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥aus te bhi(n)n kahahu kichh hoi ||उस ते भिंन कहहु किछु होइ ॥اُس تے بھنّ کههُ کچھ هوا ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਏਕੈ ਸੋਇ ॥thaan thana(n)tar ekai soi ||थान थनंतरि एकै सोइ ॥تھان تھنµتر اےکَے سوا ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਚਲਿਤ ਆਪਿ ਕਰਣੈਹਾਰ ॥apune chalit aap karanaihaar ||अपुने चलित आपि करणैहार ॥اپنے چلت آپ کرݨَےهار ۔۔

ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਰੰਗ ਆਪਾਰ ॥kautak karai ra(n)g aapaar ||कउतक करै रंग आपार ॥کاتک کرَے رںگ آپار ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਆਪਿ ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਮਾਹਿ ॥man meh aap man apune maeh ||मन महि आपि मन अपुने माहि ॥من مهِ آپ من اپنے ماه ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥naanak keemat kahan na jai ||7||नानक कीमति कहनु न जाइ ॥७॥نانک کیِمت کهن ن جاا ۔۔۷۔۔

ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਆਮੀ ॥sat sat sat prabh suaamee ||सति सति सति प्रभु सुआमी ॥ست ستِ ستِ پربھ سُآمیِ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਖਿਆਨੀ ॥gur parasaadh kinai vakhiaanee ||गुर परसादि किनै वखिआनी ॥گُر پرساد کنَے وکھآنیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਕੀਨਾ ॥sach sach sach sabh keenaa ||सचु सचु सचु सभु कीना ॥سچ سچ سچ سبھ کیٍنا ۔۔

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਬਿਰਲੈ ਚੀਨਾ ॥koT madhe kinai biralai cheenaa ||कोटि मधे किनै बिरलै चीना ॥کوٹ مدھے کنَے برلَے چیٍنا ۔۔

ਭਲਾ ਭਲਾ ਭਲਾ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ॥bhalaa bhalaa bhalaa teraa roop ||भला भला भला तेरा रूप ॥بھلا بھلا بھلا تےرا رُوپ ۔۔

ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ ॥at su(n)dhar apaar anoop ||अति सुँदर अपार अनूप ॥ات سُںدر اپار انُوپ ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥niramal niramal niramal teree baanee ||निरमल निरमल निरमल तेरी बाणी ॥نِرمل نرمل نرمل تےریِ باݨیِ ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੁਨੀ ਸ੍ਰਵਨ ਬਖੵਾਣੀ ॥ghaT ghaT sunee sravan bakhayeaanee ||घटि घटि सुनी स्रवन बख्याणी ॥گھٹ گھٹِ سُنیِ سرون بکھےاݨیِ ۔۔

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੁਨੀਤ ॥pavitr pavitr pavitr puneet ||पवित्र पवित्र पवित्र पुनीत ॥پوتر پوِتر پوِتر پُنیِت ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥੮॥੧੨॥naam japai naanak man preet ||8||12||नामु जपै नानक मनि प्रीति ॥८॥१२॥نام جپَے نانک من پریِت ۔۔۸۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਸੰਤ ਸਰਨਿ ਜੋ ਜਨੁ ਪਰੈ ਸੋ ਜਨੁ ਉਧਰਨਹਾਰ ॥sa(n)t saran jo jan parai so jan udharanahaar ||संत सरनि जो जनु परै सो जनु उधरनहार ॥سںت سرن جو جن پرَے سو جن اُدھرنهار ۔۔

ਸੰਤ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕਾ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥੧॥sa(n)t kee ni(n)dhaa naanakaa bahur bahur avataar ||1||संत की निंदा नानका बहुरि बहुरि अवतार ॥१॥سںت کیِ نںدا نانکا بهُر بهُر اوتار ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਆਰਜਾ ਘਟੈ ॥sa(n)t kai dhookhan aarajaa ghaTai ||संत कै दूखनि आरजा घटै ॥سںت کَے دُوکھن آرجا گھٹَے ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਜਮ ਤੇ ਨਹੀ ਛੁਟੈ ॥sa(n)t kai dhookhan jam te nahee chhuTai ||संत कै दूखनि जम ते नही छुटै ॥سںت کَے دُوکھن جم تے نهیِ چھُٹَے ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥sa(n)t kai dhookhan sukh sabh jai ||संत कै दूखनि सुखु सभु जाइ ॥سںت کَے دُوکھن سُکھ سبھ جاا ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨਰਕ ਮਹਿ ਪਾਇ ॥sa(n)t kai dhookhan narak meh pai ||संत कै दूखनि नरक महि पाइ ॥سںت کَے دُوکھن نرک مهِ پاا ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਮਤਿ ਹੋਇ ਮਲੀਨ ॥sa(n)t kai dhookhan mat hoi maleen ||संत कै दूखनि मति होइ मलीन ॥سںت کَے دُوکھن مت هوا ملیٍن ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸੋਭਾ ਤੇ ਹੀਨ ॥sa(n)t kai dhookhan sobhaa te heen ||संत कै दूखनि सोभा ते हीन ॥سںت کَے دُوکھن سوبھا تے هیٍن ۔۔

ਸੰਤ ਕੇ ਹਤੇ ਕਉ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥sa(n)t ke hate kau rakhai na koi ||संत के हते कउ रखै न कोइ ॥سںت کے هتے کا رکھَے ن کوا ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਥਾਨ ਭ੍ਰਸਟੁ ਹੋਇ ॥sa(n)t kai dhookhan thaan bhrasaT hoi ||संत कै दूखनि थान भ्रसटु होइ ॥سںت کَے دُوکھن تھان بھرسٹ هوا ۔۔

ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜੇ ਕਰੈ ॥sa(n)t kirapaal kirapaa je karai ||संत कृपाल कृपा जे करै ॥سںت ک®پال ک®پا جے کرَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੰਤਸੰਗਿ ਨਿੰਦਕੁ ਭੀ ਤਰੈ ॥੧॥naanak sa(n)tasa(n)g ni(n)dhak bhee tarai ||1||नानक संतसंगि निंदकु भी तरै ॥१॥نانک سںتسںگ نںدک بھیِ ترَے ۔۔۱۔۔

ਸੰਤ ਕੇ ਦੂਖਨ ਤੇ ਮੁਖੁ ਭਵੈ ॥sa(n)t ke dhookhan te mukh bhavai ||संत के दूखन ते मुखु भवै ॥سںت کے دُوکھن تے مُکھ بھوَے ۔۔

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਕਾਗ ਜਿਉ ਲਵੈ ॥sa(n)tan kai dhookhan kaag jiau lavai ||संतन कै दूखनि काग जिउ लवै ॥سںتن کَے دُوکھن کاگ جا لوَے ۔۔

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਰਪ ਜੋਨਿ ਪਾਇ ॥sa(n)tan kai dhookhan sarap jon pai ||संतन कै दूखनि सरप जोनि पाइ ॥سںتن کَے دُوکھن سرپ جون پاا ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਗਦ ਜੋਨਿ ਕਿਰਮਾਇ ॥sa(n)t kai dhookhan tiragadh jon kiramai ||संत कै दूखनि तृगद जोनि किरमाइ ॥سںت کَے دُوکھن ترگد جون کرماا ۔۔

ਸੰਤਨ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਹਿ ਜਲੈ ॥sa(n)tan kai dhookhan tirasanaa meh jalai ||संतन कै दूखनि तृसना महि जलै ॥سںتن کَے دُوکھن ترسنا مهِ جلَے ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਸਭੁ ਕੋ ਛਲੈ ॥sa(n)t kai dhookhan sabh ko chhalai ||संत कै दूखनि सभु को छलै ॥سںت کَے دُوکھن سبھ کو چھلَے ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਤੇਜੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥sa(n)t kai dhookhan tej sabh jai ||संत कै दूखनि तेजु सभु जाइ ॥سںت کَے دُوکھن تےج سبھ جاا ۔۔

ਸੰਤ ਕੈ ਦੂਖਨਿ ਨੀਚੁ ਨੀਚਾਇ ॥sa(n)t kai dhookhan neech neechai ||संत कै दूखनि नीचु नीचाइ ॥سںت کَے دُوکھن نیِچ نیِچاا ۔۔

ਸੰਤ ਦੋਖੀ ਕਾ ਥਾਉ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥sa(n)t dhokhee kaa thaau ko naeh ||संत दोखी का थाउ को नाहि ॥سںت دوکھیِ کا تھاا کو ناه ۔۔