Ang 274 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੭੪)

ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥braham giaanee aap nira(n)kaar ||ब्रहम गिआनी आपि निरंकारु ॥برهم گآنیِ آپ نرںکار ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਕੀ ਸੋਭਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਬਨੀ ॥braham giaanee kee sobhaa braham giaanee banee ||ब्रहम गिआनी की सोभा ब्रहम गिआनी बनी ॥برهم گآنیِ کیِ سوبھا برهم گآنیِ بنیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਸਰਬ ਕਾ ਧਨੀ ॥੮॥੮॥naanak braham giaanee sarab kaa dhanee ||8||8||नानक ब्रहम गिआनी सरब का धनी ॥८॥८॥نانک برهم گآنیِ سرب کا دھنیِ ۔۔۸۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਉਰਿ ਧਾਰੈ ਜੋ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ॥aur dhaarai jo a(n)tar naam ||उरि धारै जो अंतरि नामु ॥اُر دھارَے جو اںتر نام ۔۔

ਸਰਬ ਮੈ ਪੇਖੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥sarab mai pekhai bhagavaan ||सरब मै पेखै भगवानु ॥سرب مَے پےکھَے بھگوان ۔۔

ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਠਾਕੁਰ ਨਮਸਕਾਰੈ ॥nimakh nimakh Thaakur namasakaarai ||निमख निमख ठाकुर नमसकारै ॥نِمکھ نمکھ ٹھاکر نمسکارَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਓਹੁ ਅਪਰਸੁ ਸਗਲ ਨਿਸਤਾਰੈ ॥੧॥naanak oh aparas sagal nisataarai ||1||नानक ओहु अपरसु सगल निसतारै ॥१॥نانک اوهُ اپرس سگل نستارَے ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਨਾਹੀ ਰਸਨਾ ਪਰਸ ॥mithiaa naahee rasanaa paras ||मिथिआ नाही रसना परस ॥مِتھآ ناهیِ رسنا پرس ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਿਰੰਜਨ ਦਰਸ ॥man meh preet nira(n)jan dharas ||मन महि प्रीति निरंजन दरस ॥من مهِ پریِت نرںجن درس ۔۔

ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਰੂਪੁ ਨ ਪੇਖੈ ਨੇਤ੍ਰ ॥par tria roop na pekhai netr ||पर तृअ रूपु न पेखै नेत्र ॥پر ترا رُوپ ن پےکھَے نےتر ۔۔

ਸਾਧ ਕੀ ਟਹਲ ਸੰਤਸੰਗਿ ਹੇਤ ॥saadh kee Tahal sa(n)tasa(n)g het ||साध की टहल संतसंगि हेत ॥سادھ کیِ ٹهل سںتسںگ هےت ۔۔

ਕਰਨ ਨ ਸੁਨੈ ਕਾਹੂ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ॥karan na sunai kaahoo kee ni(n)dhaa ||करन न सुनै काहू की निंदा ॥کرن ن سُنَے کاهُو کیِ نںدا ۔۔

ਸਭ ਤੇ ਜਾਨੈ ਆਪਸ ਕਉ ਮੰਦਾ ॥sabh te jaanai aapas kau ma(n)dhaa ||सभ ते जानै आपस कउ मंदा ॥سبھ تے جانَے آپس کا مںدا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬਿਖਿਆ ਪਰਹਰੈ ॥gur prasaadh bikhiaa paraharai ||गुर प्रसादि बिखिआ परहरै ॥گُر پرساد بکھآ پرهرَے ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਬਾਸਨਾ ਮਨ ਤੇ ਟਰੈ ॥man kee baasanaa man te Tarai ||मन की बासना मन ते टरै ॥من کیِ باسنا من تے ٹرَے ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਜਿਤ ਪੰਚ ਦੋਖ ਤੇ ਰਹਤ ॥ei(n)dhree jit pa(n)ch dhokh te rahat ||इंद्री जित पंच दोख ते रहत ॥ِاںدریِ جت پںچ دوکھ تے رهت ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕੋ ਐਸਾ ਅਪਰਸ ॥੧॥naanak koT madhe ko aaisaa aparas ||1||नानक कोटि मधे को ऐसा अपरस ॥१॥نانک کوٹ مدھے کو اَےسا اپرس ۔۔۱۔۔

ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਜਿਸੁ ਊਪਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ॥baisano so jis uoopar suprasa(n)n ||बैसनो सो जिसु ऊपरि सुप्रसंन ॥بَےسنو سو جس اُوپر سُپرسنّ ۔۔

ਬਿਸਨ ਕੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਹੋਇ ਭਿੰਨ ॥bisan kee maiaa te hoi bhi(n)n ||बिसन की माइआ ते होइ भिंन ॥بِسن کیِ مااآ تے هوا بھنّ ۔۔

ਕਰਮ ਕਰਤ ਹੋਵੈ ਨਿਹਕਰਮ ॥karam karat hovai nihakaram ||करम करत होवै निहकरम ॥کرم کرت هووَے نهکرم ۔۔

ਤਿਸੁ ਬੈਸਨੋ ਕਾ ਨਿਰਮਲ ਧਰਮ ॥tis baisano kaa niramal dharam ||तिसु बैसनो का निरमल धरम ॥تِس بَےسنو کا نرمل دھرم ۔۔

ਕਾਹੂ ਫਲ ਕੀ ਇਛਾ ਨਹੀ ਬਾਛੈ ॥kaahoo fal kee ichhaa nahee baachhai ||काहू फल की इछा नही बाछै ॥کاهُو پھل کیِ اچھا نهیِ باچھَے ۔۔

ਕੇਵਲ ਭਗਤਿ ਕੀਰਤਨ ਸੰਗਿ ਰਾਚੈ ॥keval bhagat keeratan sa(n)g raachai ||केवल भगति कीरतन संगि राचै ॥کےول بھگت کیِرتن سںگ راچَے ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਸਿਮਰਨ ਗੋਪਾਲ ॥man tan a(n)tar simaran gopaal ||मन तन अंतरि सिमरन गोपाल ॥من تن اںتر سمرن گوپال ۔۔

ਸਭ ਊਪਰਿ ਹੋਵਤ ਕਿਰਪਾਲ ॥sabh uoopar hovat kirapaal ||सभ ऊपरि होवत किरपाल ॥سبھ اُوپر هووت کرپال ۔۔

ਆਪਿ ਦ੍ਰਿੜੈ ਅਵਰਹ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵੈ ॥aap dhiraRai avareh naam japaavai ||आपि दृड़ै अवरह नामु जपावै ॥آپ درڑَے اوره نام جپاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਓਹੁ ਬੈਸਨੋ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥੨॥naanak oh baisano param gat paavai ||2||नानक ओहु बैसनो परम गति पावै ॥२॥نانک اوهُ بَےسنو پرم گت پاوَے ۔۔۲۔۔

ਭਗਉਤੀ ਭਗਵੰਤ ਭਗਤਿ ਕਾ ਰੰਗੁ ॥bhagautee bhagava(n)t bhagat kaa ra(n)g ||भगउती भगवंत भगति का रंगु ॥بھگاتیِ بھگوںت بھگت کا رںگ ۔۔

ਸਗਲ ਤਿਆਗੈ ਦੁਸਟ ਕਾ ਸੰਗੁ ॥sagal tiaagai dhusaT kaa sa(n)g ||सगल तिआगै दुसट का संगु ॥سگل تآگَے دُسٹ کا سںگ ۔۔

ਮਨ ਤੇ ਬਿਨਸੈ ਸਗਲਾ ਭਰਮੁ ॥man te binasai sagalaa bharam ||मन ते बिनसै सगला भरमु ॥من تے بنسَے سگلا بھرم ۔۔

ਕਰਿ ਪੂਜੈ ਸਗਲ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥kar poojai sagal paarabraham ||करि पूजै सगल पारब्रहमु ॥کر پُوجَے سگل پاربرهم ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਾਪਾ ਮਲੁ ਖੋਵੈ ॥saadhasa(n)g paapaa mal khovai ||साधसंगि पापा मलु खोवै ॥سادھسںگ پاپا مل کھووَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਭਗਉਤੀ ਕੀ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਵੈ ॥tis bhagautee kee mat uootam hovai ||तिसु भगउती की मति ऊतम होवै ॥تِس بھگاتیِ کیِ مت اُوتم هووَے ۔۔

ਭਗਵੰਤ ਕੀ ਟਹਲ ਕਰੈ ਨਿਤ ਨੀਤਿ ॥bhagava(n)t kee Tahal karai nit neet ||भगवंत की टहल करै नित नीति ॥بھگوںت کیِ ٹهل کرَے نت نیِت ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪੈ ਬਿਸਨ ਪਰੀਤਿ ॥man tan arapai bisan pareet ||मनु तनु अरपै बिसन परीति ॥من تن ارپَے بسن پریِت ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਬਸਾਵੈ ॥har ke charan hiradhai basaavai ||हरि के चरन हिरदै बसावै ॥هر کے چرن هردَے بساوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਐਸਾ ਭਗਉਤੀ ਭਗਵੰਤ ਕਉ ਪਾਵੈ ॥੩॥naanak aaisaa bhagautee bhagava(n)t kau paavai ||3||नानक ऐसा भगउती भगवंत कउ पावै ॥३॥نانک اَےسا بھگاتیِ بھگوںت کا پاوَے ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋ ਮਨੁ ਪਰਬੋਧੈ ॥so pa(n)ddit jo man parabodhai ||सो पंडितु जो मनु परबोधै ॥سو پںڈت جو من پربودھَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਆਤਮ ਮਹਿ ਸੋਧੈ ॥raam naam aatam meh sodhai ||राम नामु आतम महि सोधै ॥رام نام آتم مهِ سودھَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਾਰੁ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ॥raam naam saar ras peevai ||राम नाम सारु रसु पीवै ॥رام نام سار رس پیِوَے ۔۔

ਉਸੁ ਪੰਡਿਤ ਕੈ ਉਪਦੇਸਿ ਜਗੁ ਜੀਵੈ ॥aus pa(n)ddit kai upadhes jag jeevai ||उसु पंडित कै उपदेसि जगु जीवै ॥اُس پںڈت کَے اُپدےس جگ جیِوَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਕਥਾ ਹਿਰਦੈ ਬਸਾਵੈ ॥har kee kathaa hiradhai basaavai ||हरि की कथा हिरदै बसावै ॥هر کیِ کتھا هردَے بساوَے ۔۔

ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥so pa(n)ddit fir jon na aavai ||सो पंडितु फिरि जोनि न आवै ॥سو پںڈت پھر جون ن آوَے ۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਬੂਝੈ ਮੂਲ ॥bedh puraan simirat boojhai mool ||बेद पुरान सिमृति बूझै मूल ॥بےد پُران سمرت بُوجھَے مُول ۔۔

ਸੂਖਮ ਮਹਿ ਜਾਨੈ ਅਸਥੂਲੁ ॥sookham meh jaanai asathool ||सूखम महि जानै असथूलु ॥سُوکھم مهِ جانَے استھُول ۔۔

ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਕਉ ਦੇ ਉਪਦੇਸੁ ॥chahu varanaa kau dhe upadhes ||चहु वरना कउ दे उपदेसु ॥چهُ ورنا کا دے اُپدےس ۔۔

ਨਾਨਕ ਉਸੁ ਪੰਡਿਤ ਕਉ ਸਦਾ ਅਦੇਸੁ ॥੪॥naanak us pa(n)ddit kau sadhaa adhes ||4||नानक उसु पंडित कउ सदा अदेसु ॥४॥نانک اُس پںڈت کا سدا ادےس ۔۔۴۔۔

ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰੁ ਸਰਬ ਕੋ ਗਿਆਨੁ ॥beej ma(n)tr sarab ko giaan ||बीज मंत्रु सरब को गिआनु ॥بیِج مںترü سرب کو گآن ۔۔

ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਮਹਿ ਜਪੈ ਕੋਊ ਨਾਮੁ ॥chahu varanaa meh japai kouoo naam ||चहु वरना महि जपै कोऊ नामु ॥چهُ ورنا مهِ جپَے کواُو نام ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਜਪੈ ਤਿਸ ਕੀ ਗਤਿ ਹੋਇ ॥jo jo japai tis kee gat hoi ||जो जो जपै तिस की गति होइ ॥جو جو جپَے تس کیِ گت هوا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਾਵੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥saadhasa(n)g paavai jan koi ||साधसंगि पावै जनु कोइ ॥سادھسںگ پاوَے جن کوا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅੰਤਰਿ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥kar kirapaa a(n)tar ur dhaarai ||करि किरपा अंतरि उर धारै ॥کر کرپا اںتر اُر دھارَے ۔۔

ਪਸੁ ਪ੍ਰੇਤ ਮੁਘਦ ਪਾਥਰ ਕਉ ਤਾਰੈ ॥pas pret mughadh paathar kau taarai ||पसु प्रेत मुघद पाथर कउ तारै ॥پس پرےت مُگھد پاتھر کا تارَے ۔۔

ਸਰਬ ਰੋਗ ਕਾ ਅਉਖਦੁ ਨਾਮੁ ॥sarab rog kaa aaukhadh naam ||सरब रोग का अउखदु नामु ॥سرب روگ کا ااکھد نام ۔۔

ਕਲਿਆਣ ਰੂਪ ਮੰਗਲ ਗੁਣ ਗਾਮ ॥kaliaan roop ma(n)gal gun gaam ||कलिआण रूप मंगल गुण गाम ॥کلآݨ رُوپ مںگل گُݨ گام ۔۔

ਕਾਹੂ ਜੁਗਤਿ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਧਰਮਿ ॥kaahoo jugat kitai na paieeaai dharam ||काहू जुगति कितै न पाईऐ धरमि ॥کاهُو جُگت کتَے ن پاایاَے دھرم ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ॥੫॥naanak tis milai jis likhiaa dhur karam ||5||नानक तिसु मिलै जिसु लिखिआ धुरि करमि ॥५॥نانک تس ملَے جس لکھآ دھُر کرم ۔۔۵۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਮਨਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਨਿਵਾਸੁ ॥jis kai man paarabraham kaa nivaas ||जिस कै मनि पारब्रहम का निवासु ॥جِس کَے من پاربرهم کا نواس ۔۔