Ang 269 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੬੯)

ਮਿਥਿਆ ਨੇਤ੍ਰ ਪੇਖਤ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਰੂਪਾਦ ॥mithiaa netr pekhat par tria roopaadh ||मिथिआ नेत्र पेखत पर तृअ रूपाद ॥مِتھآ نےتر پےکھت پر ترا رُوپاد ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਰਸਨਾ ਭੋਜਨ ਅਨ ਸ੍ਵਾਦ ॥mithiaa rasanaa bhojan an savaiaadh ||मिथिआ रसना भोजन अन स्वाद ॥مِتھآ رسنا بھوجن ان سواد ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਚਰਨ ਪਰ ਬਿਕਾਰ ਕਉ ਧਾਵਹਿ ॥mithiaa charan par bikaar kau dhaaveh ||मिथिआ चरन पर बिकार कउ धावहि ॥مِتھآ چرن پر بکار کا دھاوه ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਮਨ ਪਰ ਲੋਭ ਲੁਭਾਵਹਿ ॥mithiaa man par lobh lubhaaveh ||मिथिआ मन पर लोभ लुभावहि ॥مِتھآ من پر لوبھ لُبھاوه ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਤਨ ਨਹੀ ਪਰਉਪਕਾਰਾ ॥mithiaa tan nahee paraupakaaraa ||मिथिआ तन नही परउपकारा ॥مِتھآ تن نهیِ پراپکارا ۔۔

ਮਿਥਿਆ ਬਾਸੁ ਲੇਤ ਬਿਕਾਰਾ ॥mithiaa baas let bikaaraa ||मिथिआ बासु लेत बिकारा ॥مِتھآ باس لےت بکارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਮਿਥਿਆ ਸਭ ਭਏ ॥bin boojhe mithiaa sabh bhe ||बिनु बूझे मिथिआ सभ भए ॥بٍن بُوجھے متھآ سبھ بھاے ۔۔

ਸਫਲ ਦੇਹ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਲਏ ॥੫॥safal dheh naanak har har naam le ||5||सफल देह नानक हरि हरि नाम लए ॥५॥سپھل دےه نانک هر هرِ نام لاے ۔۔۵۔۔

ਬਿਰਥੀ ਸਾਕਤ ਕੀ ਆਰਜਾ ॥birathee saakat kee aarajaa ||बिरथी साकत की आरजा ॥بِرتھیِ ساکت کیِ آرجا ۔۔

ਸਾਚ ਬਿਨਾ ਕਹ ਹੋਵਤ ਸੂਚਾ ॥saach binaa keh hovat soochaa ||साच बिना कह होवत सूचा ॥ساچ بنا که هووت سُوچا ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਤਨੁ ਅੰਧ ॥birathaa naam binaa tan a(n)dh ||बिरथा नाम बिना तनु अंध ॥بِرتھا نام بنا تن اںدھ ۔۔

ਮੁਖਿ ਆਵਤ ਤਾ ਕੈ ਦੁਰਗੰਧ ॥mukh aavat taa kai dhuraga(n)dh ||मुखि आवत ता कै दुरगंध ॥مُکھ آوت تا کَے دُرگںدھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਬ੍ਰਿਥਾ ਬਿਹਾਇ ॥bin simaran dhin rain birathaa bihai ||बिनु सिमरन दिनु रैनि बृथा बिहाइ ॥بٍن سمرن دن رَےن برتھا بهاِا ۔۔

ਮੇਘ ਬਿਨਾ ਜਿਉ ਖੇਤੀ ਜਾਇ ॥megh binaa jiau khetee jai ||मेघ बिना जिउ खेती जाइ ॥مےگھ بنا جا کھےتیِ جاا ۔۔

ਗੋਬਿਦ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਬ੍ਰਿਥੇ ਸਭ ਕਾਮ ॥gobidh bhajan bin birathe sabh kaam ||गोबिद भजन बिनु बृथे सभ काम ॥گوبد بھجن بن برتھے سبھ کام ۔۔

ਜਿਉ ਕਿਰਪਨ ਕੇ ਨਿਰਾਰਥ ਦਾਮ ॥jiau kirapan ke niraarath dhaam ||जिउ किरपन के निरारथ दाम ॥جِا کرپن کے نرارتھ دام ۔۔

ਧੰਨਿ ਧੰਨਿ ਤੇ ਜਨ ਜਿਹ ਘਟਿ ਬਸਿਓ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥dha(n)n dha(n)n te jan jeh ghaT basio har naau ||धंनि धंनि ते जन जिह घटि बसिओ हरि नाउ ॥دھنّ دھنّ تے جن جه گھٹ بسِاو هرِ ناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੬॥naanak taa kai bal bal jaau ||6||नानक ता कै बलि बलि जाउ ॥६॥نانک تا کَے بل بلِ جاا ۔۔۶۔۔

ਰਹਤ ਅਵਰ ਕਛੁ ਅਵਰ ਕਮਾਵਤ ॥rahat avar kachh avar kamaavat ||रहत अवर कछु अवर कमावत ॥رهت اور کچھ اور کماوت ۔۔

ਮਨਿ ਨਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮੁਖਹੁ ਗੰਢ ਲਾਵਤ ॥man nahee preet mukhahu ga(n)dd laavat ||मनि नही प्रीति मुखहु गंढ लावत ॥من نهیِ پریِت مُکھهُ گںڈھ لاوت ۔۔

ਜਾਨਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਬੀਨ ॥jaananahaar prabhoo parabeen ||जाननहार प्रभू परबीन ॥جاننهار پربھُو پربیٍن ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਭੇਖ ਨ ਕਾਹੂ ਭੀਨ ॥baahar bhekh na kaahoo bheen ||बाहरि भेख न काहू भीन ॥باهر بھےکھ ن کاهُو بھیٍن ۔۔

ਅਵਰ ਉਪਦੇਸੈ ਆਪਿ ਨ ਕਰੈ ॥avar upadhesai aap na karai ||अवर उपदेसै आपि न करै ॥اور اُپدےسَے آپ ن کرَے ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਵਤ ਜਨਮੈ ਮਰੈ ॥aavat jaavat janamai marai ||आवत जावत जनमै मरै ॥آوت جاوت جنمَے مرَے ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਬਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥jis kai a(n)tar basai nira(n)kaar ||जिस कै अंतरि बसै निरंकारु ॥جِس کَے اںتر بسَے نرںکار ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਸੀਖ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥tis kee seekh tarai sa(n)saar ||तिस की सीख तरै संसारु ॥تِس کیِ سیِکھ ترَے سںسار ۔۔

ਜੋ ਤੁਮ ਭਾਨੇ ਤਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥jo tum bhaane tin prabh jaataa ||जो तुम भाने तिन प्रभु जाता ॥جو تُم بھانے تن پربھ جاتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਉਨ ਜਨ ਚਰਨ ਪਰਾਤਾ ॥੭॥naanak un jan charan paraataa ||7||नानक उन जन चरन पराता ॥७॥نانک اُن جن چرن پراتا ۔۔۷۔۔

ਕਰਉ ਬੇਨਤੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸਭੁ ਜਾਨੈ ॥karau benatee paarabraham sabh jaanai ||करउ बेनती पारब्रहमु सभु जानै ॥کرا بےنتیِ پاربرهم سبھ جانَے ۔۔

ਅਪਨਾ ਕੀਆ ਆਪਹਿ ਮਾਨੈ ॥apanaa keeaa aapeh maanai ||अपना कीआ आपहि मानै ॥اپنا کیِآ آپه مانَے ۔۔

ਆਪਹਿ ਆਪ ਆਪਿ ਕਰਤ ਨਿਬੇਰਾ ॥aapeh aap aap karat niberaa ||आपहि आप आपि करत निबेरा ॥آپه آپ آپ کرت نبےرا ۔۔

ਕਿਸੈ ਦੂਰਿ ਜਨਾਵਤ ਕਿਸੈ ਬੁਝਾਵਤ ਨੇਰਾ ॥kisai dhoor janaavat kisai bujhaavat neraa ||किसै दूरि जनावत किसै बुझावत नेरा ॥کِسَے دُور جناوت کسَے بُجھاوت نےرا ۔۔

ਉਪਾਵ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲ ਤੇ ਰਹਤ ॥aupaav siaanap sagal te rahat ||उपाव सिआनप सगल ते रहत ॥اُپاو سآنپ سگل تے رهت ۔۔

ਸਭੁ ਕਛੁ ਜਾਨੈ ਆਤਮ ਕੀ ਰਹਤ ॥sabh kachh jaanai aatam kee rahat ||सभु कछु जानै आतम की रहत ॥سبھ کچھ جانَے آتم کیِ رهت ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥jis bhaavai tis le laR lai ||जिसु भावै तिसु लए लड़ि लाइ ॥جِس بھاوَے تس لاے لڑ لاا ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥thaan thana(n)tar rahiaa samai ||थान थनंतरि रहिआ समाइ ॥تھان تھنµتر رهِآ سماا ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੀ ॥so sevak jis kirapaa karee ||सो सेवकु जिसु किरपा करी ॥سو سےوک جس کرپا کریِ ۔۔

ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਹਰੀ ॥੮॥੫॥nimakh nimakh jap naanak haree ||8||5||निमख निमख जपि नानक हरी ॥८॥५॥نِمکھ نمکھ جپ نانک هریِ ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਰੁ ਲੋਭ ਮੋਹ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਅਹੰਮੇਵ ॥kaam karodh ar lobh moh binas jai aha(n)mev ||काम क्रोध अरु लोभ मोह बिनसि जाइ अहंमेव ॥کام ک®ودھ ار لوبھ موه بنس جاا اهںمےو ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਗਤੀ ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਗੁਰਦੇਵ ॥੧॥naanak prabh saranaagatee kar prasaadh gurdhev ||1||नानक प्रभ सरणागती करि प्रसादु गुरदेव ॥१॥نانک پربھ سرݨاگتیِ کر پرساد گُردےو ۔۔۱۔۔

ਅਸਟਪਦੀ ॥asaTapadhee ||असटपदी ॥اسٹپدیِ ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਹਿ ॥jeh prasaadh chhateeh a(n)mirat khaeh ||जिह प्रसादि छतीह अंमृत खाहि ॥جِه پرساد چھتیِه اںمرت کھاه ۔۔

ਤਿਸੁ ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਰਖੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥tis Thaakur kau rakh man maeh ||तिसु ठाकुर कउ रखु मन माहि ॥تِس ٹھاکر کا رکھ من ماه ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਗੰਧਤ ਤਨਿ ਲਾਵਹਿ ॥jeh prasaadh suga(n)dhat tan laaveh ||जिह प्रसादि सुगंधत तनि लावहि ॥جِه پرساد سُگںدھت تن لاوه ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਸਿਮਰਤ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ॥tis kau simarat param gat paaveh ||तिस कउ सिमरत परम गति पावहि ॥تِس کا سمرت پرم گت پاوه ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬਸਹਿ ਸੁਖ ਮੰਦਰਿ ॥jeh prasaadh baseh sukh ma(n)dhar ||जिह प्रसादि बसहि सुख मंदरि ॥جِه پرساد بسه سُکھ مںدر ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਇ ਸਦਾ ਮਨ ਅੰਦਰਿ ॥tiseh dhiaai sadhaa man a(n)dhar ||तिसहि धिआइ सदा मन अंदरि ॥تِسه دھآا سدا من اںدر ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਗ੍ਰਿਹ ਸੰਗਿ ਸੁਖ ਬਸਨਾ ॥jeh prasaadh gireh sa(n)g sukh basanaa ||जिह प्रसादि गृह संगि सुख बसना ॥جِه پرساد گره سںگ سُکھ بسنا ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਸਿਮਰਹੁ ਤਿਸੁ ਰਸਨਾ ॥aaTh pahar simarahu tis rasanaa ||आठ पहर सिमरहु तिसु रसना ॥آٹھ پهر سمرهُ تس رسنا ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਰੰਗ ਰਸ ਭੋਗ ॥jeh prasaadh ra(n)g ras bhog ||जिह प्रसादि रंग रस भोग ॥جِه پرساد رںگ رس بھوگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਧਿਆਵਨ ਜੋਗ ॥੧॥naanak sadhaa dhiaaieeaai dhiaavan jog ||1||नानक सदा धिआईऐ धिआवन जोग ॥१॥نانک سدا دھآایاَے دھآون جوگ ۔۔۱۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਹਢਾਵਹਿ ॥jeh prasaadh paaT paTa(n)bar haddaaveh ||जिह प्रसादि पाट पटंबर हढावहि ॥جِه پرساد پاٹ پٹںبر هڈھاوه ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਕਤ ਅਵਰ ਲੁਭਾਵਹਿ ॥tiseh tiaag kat avar lubhaaveh ||तिसहि तिआगि कत अवर लुभावहि ॥تِسه تآگ کت اور لُبھاوه ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸੇਜ ਸੋਈਜੈ ॥jeh prasaadh sukh sej soieejai ||जिह प्रसादि सुखि सेज सोईजै ॥جِه پرساد سُکھ سےج سوایجَے ۔۔

ਮਨ ਆਠ ਪਹਰ ਤਾ ਕਾ ਜਸੁ ਗਾਵੀਜੈ ॥man aaTh pahar taa kaa jas gaaveejai ||मन आठ पहर ता का जसु गावीजै ॥من آٹھ پهر تا کا جس گاویِجَے ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੁਝੁ ਸਭੁ ਕੋਊ ਮਾਨੈ ॥jeh prasaadh tujh sabh kouoo maanai ||जिह प्रसादि तुझु सभु कोऊ मानै ॥جِه پرساد تُجھ سبھ کواُو مانَے ۔۔