Ang 267 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੬੭)

ਇਹੁ ਨਿਰਗੁਨੁ ਗੁਨੁ ਕਛੂ ਨ ਬੂਝੈ ॥eih niragun gun kachhoo na boojhai ||इहु निरगुनु गुनु कछू न बूझै ॥ِاهُ نرگن گُن کچھُو ن بُوجھَے ۔۔

ਬਖਸਿ ਲੇਹੁ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸੀਝੈ ॥੧॥bakhas leh tau naanak seejhai ||1||बखसि लेहु तउ नानक सीझै ॥१॥بکھس لےهُ تا نانک سیِجھَے ۔۔۱۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਧਰ ਊਪਰਿ ਸੁਖਿ ਬਸਹਿ ॥jeh prasaadh dhar uoopar sukh baseh ||जिह प्रसादि धर ऊपरि सुखि बसहि ॥جِه پرساد دھر اُوپر سُکھ بسه ۔۔

ਸੁਤ ਭ੍ਰਾਤ ਮੀਤ ਬਨਿਤਾ ਸੰਗਿ ਹਸਹਿ ॥sut bhraat meet banitaa sa(n)g haseh ||सुत भ्रात मीत बनिता संगि हसहि ॥سُت بھرات میِت بنتا سںگ هسه ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪੀਵਹਿ ਸੀਤਲ ਜਲਾ ॥jeh prasaadh peeveh seetal jalaa ||जिह प्रसादि पीवहि सीतल जला ॥جِه پرساد پیِوه سیِتل جلا ۔۔

ਸੁਖਦਾਈ ਪਵਨੁ ਪਾਵਕੁ ਅਮੁਲਾ ॥sukhadhaiee pavan paavak amulaa ||सुखदाई पवनु पावकु अमुला ॥سُکھداای پون پاوک املا ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਭੋਗਹਿ ਸਭਿ ਰਸਾ ॥jeh prasaadh bhogeh sabh rasaa ||जिह प्रसादि भोगहि सभि रसा ॥جِه پرساد بھوگه سبھ رسا ۔۔

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਸੰਗਿ ਸਾਥਿ ਬਸਾ ॥sagal samagree sa(n)g saath basaa ||सगल समग्री संगि साथि बसा ॥سگل سمگریِ سںگ ساتھ بسا ۔۔

ਦੀਨੇ ਹਸਤ ਪਾਵ ਕਰਨ ਨੇਤ੍ਰ ਰਸਨਾ ॥dheene hasat paav karan netr rasanaa ||दीने हसत पाव करन नेत्र रसना ॥دیٍنے هست پاو کرن نےتر رسنا ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਤਿਆਗਿ ਅਵਰ ਸੰਗਿ ਰਚਨਾ ॥tiseh tiaag avar sa(n)g rachanaa ||तिसहि तिआगि अवर संगि रचना ॥تِسه تآگ اور سںگ رچنا ۔۔

ਐਸੇ ਦੋਖ ਮੂੜ ਅੰਧ ਬਿਆਪੇ ॥aaise dhokh mooR a(n)dh biaape ||ऐसे दोख मूड़ अंध बिआपे ॥اَےسے دوکھ مُوڑ اںدھ بآپے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾਢਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭ ਆਪੇ ॥੨॥naanak kaadd leh prabh aape ||2||नानक काढि लेहु प्रभ आपे ॥२॥نانک کاڈھ لےهُ پربھ آپے ۔۔۲۔۔

ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਜੋ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥aadh a(n)t jo raakhanahaar ||आदि अंति जो राखनहारु ॥آد اںت جو راکھنهار ۔۔

ਤਿਸ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਕਰੈ ਗਵਾਰੁ ॥tis siau preet na karai gavaar ||तिस सिउ प्रीति न करै गवारु ॥تِس سا پریِت ن کرَے گوار ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਵੈ ॥jaa kee sevaa nav nidh paavai ||जा की सेवा नव निधि पावै ॥جا کیِ سےوا نو ندھ پاوَے ۔۔

ਤਾ ਸਿਉ ਮੂੜਾ ਮਨੁ ਨਹੀ ਲਾਵੈ ॥taa siau mooRaa man nahee laavai ||ता सिउ मूड़ा मनु नही लावै ॥تا سا مُوڑا من نهیِ لاوَے ۔۔

ਜੋ ਠਾਕੁਰੁ ਸਦ ਸਦਾ ਹਜੂਰੇ ॥jo Thaakur sadh sadhaa hajoore ||जो ठाकुरु सद सदा हजूरे ॥جو ٹھاکر سد سدا هجُورے ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਅੰਧਾ ਜਾਨਤ ਦੂਰੇ ॥taa kau a(n)dhaa jaanat dhoore ||ता कउ अंधा जानत दूरे ॥تا کا اںدھا جانت دُورے ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਟਹਲ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥jaa kee Tahal paavai dharageh maan ||जा की टहल पावै दरगह मानु ॥جا کیِ ٹهل پاوَے درگه مان ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਬਿਸਾਰੈ ਮੁਗਧੁ ਅਜਾਨੁ ॥tiseh bisaarai mugadh ajaan ||तिसहि बिसारै मुगधु अजानु ॥تِسه بسارَے مُگدھ اجان ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਇਹੁ ਭੂਲਨਹਾਰੁ ॥sadhaa sadhaa ih bhoolanahaar ||सदा सदा इहु भूलनहारु ॥سدا سدا اهُ بھُولنهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ਅਪਾਰੁ ॥੩॥naanak raakhanahaar apaar ||3||नानक राखनहारु अपारु ॥३॥نانک راکھنهار اپار ۔۔۳۔۔

ਰਤਨੁ ਤਿਆਗਿ ਕਉਡੀ ਸੰਗਿ ਰਚੈ ॥ratan tiaag kauddee sa(n)g rachai ||रतनु तिआगि कउडी संगि रचै ॥رتن تآگ کاڈیِ سںگ رچَے ۔۔

ਸਾਚੁ ਛੋਡਿ ਝੂਠ ਸੰਗਿ ਮਚੈ ॥saach chhodd jhooTh sa(n)g machai ||साचु छोडि झूठ संगि मचै ॥ساچ چھوڈ جھُوٹھ سںگ مچَے ۔۔

ਜੋ ਛਡਨਾ ਸੁ ਅਸਥਿਰੁ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ॥jo chhaddanaa su asathir kar maanai ||जो छडना सु असथिरु करि मानै ॥جو چھڈنا سُ استھر کر مانَے ۔۔

ਜੋ ਹੋਵਨੁ ਸੋ ਦੂਰਿ ਪਰਾਨੈ ॥jo hovan so dhoor paraanai ||जो होवनु सो दूरि परानै ॥جو هوون سو دُور پرانَے ۔۔

ਛੋਡਿ ਜਾਇ ਤਿਸ ਕਾ ਸ੍ਰਮੁ ਕਰੈ ॥chhodd jai tis kaa sram karai ||छोडि जाइ तिस का स्रमु करै ॥چھوڈ جاا تس کا سرم کرَے ۔۔

ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ਤਿਸੁ ਪਰਹਰੈ ॥sa(n)g sahaiee tis paraharai ||संगि सहाई तिसु परहरै ॥سںگ سهاای تس پرهرَے ۔۔

ਚੰਦਨ ਲੇਪੁ ਉਤਾਰੈ ਧੋਇ ॥cha(n)dhan lep utaarai dhoi ||चंदन लेपु उतारै धोइ ॥چںدن لےپ اُتارَے دھوا ۔۔

ਗਰਧਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਭਸਮ ਸੰਗਿ ਹੋਇ ॥garadhab preet bhasam sa(n)g hoi ||गरधब प्रीति भसम संगि होइ ॥گردھب پریِت بھسم سںگ هوا ۔۔

ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਪਤਿਤ ਬਿਕਰਾਲ ॥a(n)dh koop meh patit bikaraal ||अंध कूप महि पतित बिकराल ॥اںدھ کُوپ مهِ پتت بکرال ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾਢਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਲ ॥੪॥naanak kaadd leh prabh dhiaal ||4||नानक काढि लेहु प्रभ दइआल ॥४॥نانک کاڈھ لےهُ پربھ دایال ۔۔۴۔۔

ਕਰਤੂਤਿ ਪਸੂ ਕੀ ਮਾਨਸ ਜਾਤਿ ॥karatoot pasoo kee maanas jaat ||करतूति पसू की मानस जाति ॥کرتُوت پسُو کیِ مانس جات ۔۔

ਲੋਕ ਪਚਾਰਾ ਕਰੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥lok pachaaraa karai dhin raat ||लोक पचारा करै दिनु राति ॥لوک پچارا کرَے دن رات ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਭੇਖ ਅੰਤਰਿ ਮਲੁ ਮਾਇਆ ॥baahar bhekh a(n)tar mal maiaa ||बाहरि भेख अंतरि मलु माइआ ॥باهر بھےکھ اںتر مل ماایا ۔۔

ਛਪਸਿ ਨਾਹਿ ਕਛੁ ਕਰੈ ਛਪਾਇਆ ॥chhapas naeh kachh karai chhapaiaa ||छपसि नाहि कछु करै छपाइआ ॥چھپس ناه کچھ کرَے چھپاایا ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਇਸਨਾਨ ॥baahar giaan dhiaan isanaan ||बाहरि गिआन धिआन इसनान ॥باهر گآن دھآن اسنان ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਿਆਪੈ ਲੋਭੁ ਸੁਆਨੁ ॥a(n)tar biaapai lobh suaan ||अंतरि बिआपै लोभु सुआनु ॥اںتر بآپَے لوبھ سُآن ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਬਾਹਰਿ ਤਨੁ ਸੁਆਹ ॥a(n)tar agan baahar tan suaaeh ||अंतरि अगनि बाहरि तनु सुआह ॥اںتر اگن باهر تن سُآه ۔۔

ਗਲਿ ਪਾਥਰ ਕੈਸੇ ਤਰੈ ਅਥਾਹ ॥gal paathar kaise tarai athaeh ||गलि पाथर कैसे तरै अथाह ॥گل پاتھر کَےسے ترَے اتھاه ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਬਸੈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ॥jaa kai a(n)tar basai prabh aap ||जा कै अंतरि बसै प्रभु आपि ॥جا کَے اںتر بسَے پربھ آپ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸਹਜਿ ਸਮਾਤਿ ॥੫॥naanak te jan sahaj samaat ||5||नानक ते जन सहजि समाति ॥५॥نانک تے جن سهج سمات ۔۔۵۔۔

ਸੁਨਿ ਅੰਧਾ ਕੈਸੇ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥sun a(n)dhaa kaise maarag paavai ||सुनि अंधा कैसे मारगु पावै ॥سُن اںدھا کَےسے مارگ پاوَے ۔۔

ਕਰੁ ਗਹਿ ਲੇਹੁ ਓੜਿ ਨਿਬਹਾਵੈ ॥kar geh leh oR nibahaavai ||करु गहि लेहु ओड़ि निबहावै ॥کر گهِ لےهُ اوڑ نبهاوَے ۔۔

ਕਹਾ ਬੁਝਾਰਤਿ ਬੂਝੈ ਡੋਰਾ ॥kahaa bujhaarat boojhai ddoraa ||कहा बुझारति बूझै डोरा ॥کها بُجھارت بُوجھَے ڈورا ۔۔

ਨਿਸਿ ਕਹੀਐ ਤਉ ਸਮਝੈ ਭੋਰਾ ॥nis kaheeaai tau samajhai bhoraa ||निसि कहीऐ तउ समझै भोरा ॥نِس کهیِاَے تا سمجھَے بھورا ۔۔

ਕਹਾ ਬਿਸਨਪਦ ਗਾਵੈ ਗੁੰਗ ॥kahaa bisanapadh gaavai gu(n)g ||कहा बिसनपद गावै गुँग ॥کها بسنپد گاوَے گُںگ ۔۔

ਜਤਨ ਕਰੈ ਤਉ ਭੀ ਸੁਰ ਭੰਗ ॥jatan karai tau bhee sur bha(n)g ||जतन करै तउ भी सुर भंग ॥جتن کرَے تا بھیِ سُر بھںگ ۔۔

ਕਹ ਪਿੰਗੁਲ ਪਰਬਤ ਪਰ ਭਵਨ ॥keh pi(n)gul parabat par bhavan ||कह पिंगुल परबत पर भवन ॥که پںگل پربت پر بھون ۔۔

ਨਹੀ ਹੋਤ ਊਹਾ ਉਸੁ ਗਵਨ ॥nahee hot uoohaa us gavan ||नही होत ऊहा उसु गवन ॥نهیِ هوت اُوها اُس گون ۔۔

ਕਰਤਾਰ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਦੀਨੁ ਬੇਨਤੀ ਕਰੈ ॥karataar karunaa mai dheen benatee karai ||करतार करुणा मै दीनु बेनती करै ॥کرتار کرݨا مَے دیٍن بےنتیِ کرَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੁਮਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤਰੈ ॥੬॥naanak tumaree kirapaa tarai ||6||नानक तुमरी किरपा तरै ॥६॥نانک تُمریِ کرپا ترَے ۔۔۶۔۔

ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ਸੁ ਆਵੈ ਨ ਚੀਤਿ ॥sa(n)g sahaiee su aavai na cheet ||संगि सहाई सु आवै न चीति ॥سںگ سهاای سُ آوَے ن چیِت ۔۔

ਜੋ ਬੈਰਾਈ ਤਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥jo bairaiee taa siau preet ||जो बैराई ता सिउ प्रीति ॥جو بَےراای تا سا پریِت ۔۔

ਬਲੂਆ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਬਸੈ ॥balooaa ke gireh bheetar basai ||बलूआ के गृह भीतरि बसै ॥بلُوآ کے گره بھیِتر بسَے ۔۔

ਅਨਦ ਕੇਲ ਮਾਇਆ ਰੰਗਿ ਰਸੈ ॥anadh kel maiaa ra(n)g rasai ||अनद केल माइआ रंगि रसै ॥اند کےل مااآ رںگ رسَے ۔۔

ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ਮਨਹਿ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ॥dhiraR kar maanai maneh prateet ||दृड़ु करि मानै मनहि प्रतीति ॥دِرڑ کر مانَے منه پرتیِت ۔۔

ਕਾਲੁ ਨ ਆਵੈ ਮੂੜੇ ਚੀਤਿ ॥kaal na aavai mooRe cheet ||कालु न आवै मूड़े चीति ॥کال ن آوَے مُوڑے چیِت ۔۔

ਬੈਰ ਬਿਰੋਧ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੋਹ ॥bair birodh kaam karodh moh ||बैर बिरोध काम क्रोध मोह ॥بَےر برودھ کام ک®ودھ موه ۔۔

ਝੂਠ ਬਿਕਾਰ ਮਹਾ ਲੋਭ ਧ੍ਰੋਹ ॥jhooTh bikaar mahaa lobh dhroh ||झूठ बिकार महा लोभ ध्रोह ॥جھُوٹھ بکار مها لوبھ دھروه ۔۔