Ang 25 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੫)

ਜੇਹੀ ਸੁਰਤਿ ਤੇਹਾ ਤਿਨ ਰਾਹੁ ॥jehee surat tehaa tin raahu ||जेही सुरति तेहा तिन राहु ॥جےهیِ سُرت تےها تن راهُ ۔۔

ਲੇਖਾ ਇਕੋ ਆਵਹੁ ਜਾਹੁ ॥੧॥lekhaa iko aavahu jaahu ||1||लेखा इको आवहु जाहु ॥१॥لےکھا اکو آوهُ جاهُ ۔۔۱۔۔

ਕਾਹੇ ਜੀਅ ਕਰਹਿ ਚਤੁਰਾਈ ॥kaahe jeea kareh chaturaiee ||काहे जीअ करहि चतुराई ॥کاهے جیِا کره چتراای ۔۔

ਲੇਵੈ ਦੇਵੈ ਢਿਲ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥levai dhevai ddil na paiee ||1|| rahaau ||लेवै देवै ढिल न पाई ॥१॥ रहाउ ॥لےوَے دےوَے ڈھل ن پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰੇ ਜੀਅ ਜੀਆ ਕਾ ਤੋਹਿ ॥tere jeea jeeaa kaa toh ||तेरे जीअ जीआ का तोहि ॥تےرے جیِا جیِآ کا توه ۔۔

ਕਿਤ ਕਉ ਸਾਹਿਬ ਆਵਹਿ ਰੋਹਿ ॥kit kau saahib aaveh roh ||कित कउ साहिब आवहि रोहि ॥کِت کا ساهب آوه روه ۔۔

ਜੇ ਤੂ ਸਾਹਿਬ ਆਵਹਿ ਰੋਹਿ ॥je too saahib aaveh roh ||जे तू साहिब आवहि रोहि ॥جے تُو ساهب آوه روه ۔۔

ਤੂ ਓਨਾ ਕਾ ਤੇਰੇ ਓਹਿ ॥੨॥too onaa kaa tere oh ||2||तू ओना का तेरे ओहि ॥२॥تُو اونا کا تےرے اوهِ ۔۔۲۔۔

ਅਸੀ ਬੋਲਵਿਗਾੜ ਵਿਗਾੜਹ ਬੋਲ ॥asee bolavigaaR vigaaReh bol ||असी बोलविगाड़ विगाड़ह बोल ॥اسیِ بولوگاڑ وگاڑه بول ۔۔

ਤੂ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥too nadharee a(n)dhar toleh tol ||तू नदरी अंदरि तोलहि तोल ॥تُو ندریِ اںدر توله تول ۔۔

ਜਹ ਕਰਣੀ ਤਹ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ॥jeh karanee teh pooree mat ||जह करणी तह पूरी मति ॥جه کرݨیِ ته پُوریِ مت ۔۔

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਘਟੇ ਘਟਿ ॥੩॥karanee baajhahu ghaTe ghaT ||3||करणी बाझहु घटे घटि ॥३॥کرݨیِ باجھهُ گھٹے گھٹ ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਗਿਆਨੀ ਕੈਸਾ ਹੋਇ ॥pranavat naanak giaanee kaisaa hoi ||प्रणवति नानक गिआनी कैसा होइ ॥پرݨوت نانک گآنیِ کَےسا هوا ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਬੂਝੈ ਸੋਇ ॥aap pachhaanai boojhai soi ||आपु पछाणै बूझै सोइ ॥آپ پچھاݨَے بُوجھَے سوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥gur parasaadh kare beechaar ||गुर परसादि करे बीचारु ॥گُر پرساد کرے بیِچار ۔۔

ਸੋ ਗਿਆਨੀ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥੪॥੩੦॥so giaanee dharageh paravaan ||4||30||सो गिआनी दरगह परवाणु ॥४॥३०॥سو گآنیِ درگه پرواݨ ۔۔۴۔۔۳۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੪ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar chauthhaa ||सिरीरागु महला १ घरु ४ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۴ ۔۔

ਤੂ ਦਰੀਆਉ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਮੈ ਮਛੁਲੀ ਕੈਸੇ ਅੰਤੁ ਲਹਾ ॥too dhareeaau dhaanaa beenaa mai machhulee kaise a(n)t lahaa ||तू दरीआउ दाना बीना मै मछुली कैसे अंतु लहा ॥تُو دریِآا دانا بیٍنا مَے مچھلیِ کَےسے اںت لها ۔۔

ਜਹ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਤਹ ਤੂ ਹੈ ਤੁਝ ਤੇ ਨਿਕਸੀ ਫੂਟਿ ਮਰਾ ॥੧॥jeh jeh dhekhaa teh teh too hai tujh te nikasee fooT maraa ||1||जह जह देखा तह तह तू है तुझ ते निकसी फूटि मरा ॥१॥جه جه دےکھا ته ته تُو هَے تُجھ تے نکسیِ پھُوٹ مرا ۔۔۱۔۔

ਨ ਜਾਣਾ ਮੇਉ ਨ ਜਾਣਾ ਜਾਲੀ ॥n jaanaa meau na jaanaa jaalee ||न जाणा मेउ न जाणा जाली ॥ن جاݨا مےا ن جاݨا جالیِ ۔۔

ਜਾ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa dhukh laagai taa tujhai samaalee ||1|| rahaau ||जा दुखु लागै ता तुझै समाली ॥१॥ रहाउ ॥جا دُکھ لاگَے تا تُجھَے سمالیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਭਰਪੂਰਿ ਜਾਨਿਆ ਮੈ ਦੂਰਿ ॥too bharapoor jaaniaa mai dhoor ||तू भरपूरि जानिआ मै दूरि ॥تُو بھرپُور جانآ مَے دُور ۔۔

ਜੋ ਕਛੁ ਕਰੀ ਸੁ ਤੇਰੈ ਹਦੂਰਿ ॥jo kachh karee su terai hadhoor ||जो कछु करी सु तेरै हदूरि ॥جو کچھ کریِ سُ تےرَے هدُور ۔۔

ਤੂ ਦੇਖਹਿ ਹਉ ਮੁਕਰਿ ਪਾਉ ॥too dhekheh hau mukar paau ||तू देखहि हउ मुकरि पाउ ॥تُو دےکھه ها مُکر پاا ۔۔

ਤੇਰੈ ਕੰਮਿ ਨ ਤੇਰੈ ਨਾਇ ॥੨॥terai ka(n)m na terai nai ||2||तेरै कंमि न तेरै नाइ ॥२॥تےرَے کںم ن تےرَے ناا ۔۔۲۔۔

ਜੇਤਾ ਦੇਹਿ ਤੇਤਾ ਹਉ ਖਾਉ ॥jetaa dheh tetaa hau khaau ||जेता देहि तेता हउ खाउ ॥جےتا دےه تےتا ها کھاا ۔۔

ਬਿਆ ਦਰੁ ਨਾਹੀ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਉ ॥biaa dhar naahee kai dhar jaau ||बिआ दरु नाही कै दरि जाउ ॥بِآ در ناهیِ کَے در جاا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥naanak ek kahai aradhaas ||नानकु एक कहै अरदासि ॥نانک اےک کهَے ارداس ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰੈ ਪਾਸਿ ॥੩॥jeeau pi(n)dd sabh terai paas ||3||जीउ पिंडु सभु तेरै पासि ॥३॥جیِا پںڈ سبھ تےرَے پاس ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਦੂਰਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪੇ ਮੰਝਿ ਮਿਆਨੋੁ ॥aape neRai dhoor aape hee aape ma(n)jh miaanuo ||आपे नेड़ै दूरि आपे ही आपे मंझि मिआनुो ॥آپے نےڑَے دُور آپے هیِ آپے مںجھ مآنو ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਸੁਣੇ ਆਪੇ ਹੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਜਹਾਨੋੁ ॥aape vekhai sune aape hee kudharat kare jahaanuo ||आपे वेखै सुणे आपे ही कुदरति करे जहानुो ॥آپے وےکھَے سُݨے آپے هیِ کُدرت کرے جهانو ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਹੁਕਮੁ ਸੋਈ ਪਰਵਾਨੋੁ ॥੪॥੩੧॥jo tis bhaavai naanakaa hukam soiee paravaanuo ||4||31||जो तिसु भावै नानका हुकमु सोई परवानुो ॥४॥३१॥جو تس بھاوَے نانکا هُکم سوای پروانو ۔۔۴۔۔۳۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੪ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar chauthhaa ||सिरीरागु महला १ घरु ४ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۴ ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਹਾ ਕਰੇ ਮਨਿ ਮਾਨੁ ॥keetaa kahaa kare man maan ||कीता कहा करे मनि मानु ॥کیِتا کها کرے من مان ۔۔

ਦੇਵਣਹਾਰੇ ਕੈ ਹਥਿ ਦਾਨੁ ॥dhevanahaare kai hath dhaan ||देवणहारे कै हथि दानु ॥دےوݨهارے کَے هتھ دان ۔۔

ਭਾਵੈ ਦੇਇ ਨ ਦੇਈ ਸੋਇ ॥bhaavai dhei na dheiee soi ||भावै देइ न देई सोइ ॥بھاوَے دےا ن دےای سوا ۔۔

ਕੀਤੇ ਕੈ ਕਹਿਐ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੧॥keete kai kahiaai kiaa hoi ||1||कीते कै कहिऐ किआ होइ ॥१॥کیِتے کَے کهِاَے کآ هوا ۔۔۱۔۔

ਆਪੇ ਸਚੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ॥aape sach bhaavai tis sach ||आपे सचु भावै तिसु सचु ॥آپے سچ بھاوَے تس سچ ۔۔

ਅੰਧਾ ਕਚਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)dhaa kachaa kach nikach ||1|| rahaau ||अंधा कचा कचु निकचु ॥१॥ रहाउ ॥اںدھا کچا کچ نکچ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਰੁਖ ਬਿਰਖ ਆਰਾਉ ॥jaa ke rukh birakh aaraau ||जा के रुख बिरख आराउ ॥جا کے رُکھ برکھ آراا ۔۔

ਜੇਹੀ ਧਾਤੁ ਤੇਹਾ ਤਿਨ ਨਾਉ ॥jehee dhaat tehaa tin naau ||जेही धातु तेहा तिन नाउ ॥جےهیِ دھات تےها تن ناا ۔۔

ਫੁਲੁ ਭਾਉ ਫਲੁ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇ ॥ful bhaau fal likhiaa pai ||फुलु भाउ फलु लिखिआ पाइ ॥پھُل بھاا پھل لکھآ پاا ۔۔

ਆਪਿ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਇ ॥੨॥aap beej aape hee khai ||2||आपि बीजि आपे ही खाइ ॥२॥آپ بیِج آپے هیِ کھاا ۔۔۲۔۔

ਕਚੀ ਕੰਧ ਕਚਾ ਵਿਚਿ ਰਾਜੁ ॥kachee ka(n)dh kachaa vich raaj ||कची कंध कचा विचि राजु ॥کچیِ کںدھ کچا وچ راج ۔۔

ਮਤਿ ਅਲੂਣੀ ਫਿਕਾ ਸਾਦੁ ॥mat aloonee fikaa saadh ||मति अलूणी फिका सादु ॥مت الُوݨیِ پھکا ساد ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਣੇ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥naanak aane aavai raas ||नानक आणे आवै रासि ॥نانک آݨے آوَے راس ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਹੀ ਸਾਬਾਸਿ ॥੩॥੩੨॥vin naavai naahee saabaas ||3||32||विणु नावै नाही साबासि ॥३॥३२॥وِݨ ناوَے ناهیِ ساباس ۔۔۳۔۔۳۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੫ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar panjavaa ||सिरीरागु महला १ घरु ५ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۵ ۔۔

ਅਛਲ ਛਲਾਈ ਨਹ ਛਲੈ ਨਹ ਘਾਉ ਕਟਾਰਾ ਕਰਿ ਸਕੈ ॥achhal chhalaiee neh chhalai neh ghaau kaTaaraa kar sakai ||अछल छलाई नह छलै नह घाउ कटारा करि सकै ॥اچھل چھلاای نه چھلَے نه گھاا کٹارا کر سکَے ۔۔

ਜਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਰਾਖੈ ਤਿਉ ਰਹੈ ਇਸੁ ਲੋਭੀ ਕਾ ਜੀਉ ਟਲ ਪਲੈ ॥੧॥jiau saahib raakhai tiau rahai is lobhee kaa jeeau Tal palai ||1||जिउ साहिबु राखै तिउ रहै इसु लोभी का जीउ टल पलै ॥१॥جِا ساهب راکھَے تا رهَے اس لوبھیِ کا جیِاُ ٹل پلَے ۔۔۱۔۔

ਬਿਨੁ ਤੇਲ ਦੀਵਾ ਕਿਉ ਜਲੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin tel dheevaa kiau jalai ||1|| rahaau ||बिनु तेल दीवा किउ जलै ॥१॥ रहाउ ॥بٍن تےل دیِوا کا جلَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੋਥੀ ਪੁਰਾਣ ਕਮਾਈਐ ॥ ਭਉ ਵਟੀ ਇਤੁ ਤਨਿ ਪਾਈਐ ॥pothee puraan kamaieeaai || bhau vaTee it tan paieeaai ||पोथी पुराण कमाईऐ ॥ भउ वटी इतु तनि पाईऐ ॥پوتھیِ پُراݨ کماایاَے ۔۔ بھا وٹیِ ات تن پاایاَے ۔۔

ਸਚੁ ਬੂਝਣੁ ਆਣਿ ਜਲਾਈਐ ॥੨॥sach boojhan aan jalaieeaai ||2||सचु बूझणु आणि जलाईऐ ॥२॥سچ بُوجھݨ آݨ جلاایاَے ۔۔۲۔۔

ਇਹੁ ਤੇਲੁ ਦੀਵਾ ਇਉ ਜਲੈ ॥eih tel dheevaa iau jalai ||इहु तेलु दीवा इउ जलै ॥ِاهُ تےل دیِوا اا جلَے ۔۔

ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਸਾਹਿਬ ਤਉ ਮਿਲੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar chaanan saahib tau milai ||1|| rahaau ||करि चानणु साहिब तउ मिलै ॥१॥ रहाउ ॥کر چانݨ ساهب تا ملَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਤੁ ਤਨਿ ਲਾਗੈ ਬਾਣੀਆ ॥eit tan laagai baaneeaa ||इतु तनि लागै बाणीआ ॥ِات تن لاگَے باݨیِآ ۔۔

ਸੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੇਵ ਕਮਾਣੀਆ ॥sukh hovai sev kamaaneeaa ||सुखु होवै सेव कमाणीआ ॥سُکھ هووَے سےو کماݨیِآ ۔۔