Ang 247 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੪੭)

ਮਾਇਆ ਬੰਧਨ ਟਿਕੈ ਨਾਹੀ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਦੁਖੁ ਸੰਤਾਏ ॥maiaa ba(n)dhan Tikai naahee khin khin dhukh sa(n)taae ||माइआ बंधन टिकै नाही खिनु खिनु दुखु संताए ॥مااآ بںدھن ٹکَے ناهیِ کھن کھن دُکھ سںتااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਦੁਖੁ ਤਦੇ ਚੂਕੈ ਜਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੩॥naanak maiaa kaa dhukh tadhe chookai jaa gur sabadhee chit laae ||3||नानक माइआ का दुखु तदे चूकै जा गुर सबदी चितु लाए ॥३॥نانک مااآ کا دُکھ تدے چُوکَے جا گُر سبدیِ چت لااے ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗਾਵਾਰੁ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਏ ॥manmukh mugadh gaavaar piraa jeeau sabadh man na vasaae ||मनमुख मुगध गावारु पिरा जीउ सबदु मनि न वसाए ॥منمکھ مُگدھ گاوار پرا جیِا سبد من ن وسااے ۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾ ਭ੍ਰਮੁ ਅੰਧੁ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਹਰਿ ਮਾਰਗੁ ਕਿਉ ਪਾਏ ॥maiaa kaa bhram a(n)dh piraa jeeau har maarag kiau paae ||माइआ का भ्रमु अंधु पिरा जीउ हरि मारगु किउ पाए ॥مااآ کا بھرم اںدھ پرا جیِا هر مارگ کاُ پااے ۔۔

ਕਿਉ ਮਾਰਗੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ਮਨਮੁਖਿ ਆਪੁ ਗਣਾਏ ॥kiau maarag paae bin satigur bhaae manmukh aap ganaae ||किउ मारगु पाए बिनु सतिगुर भाए मनमुखि आपु गणाए ॥کِا مارگ پااے بن ستگر بھااے منمکھ آپ گݨااے ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਾਕਰ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥har ke chaakar sadhaa suhele gur charanee chit laae ||हरि के चाकर सदा सुहेले गुर चरणी चितु लाए ॥هر کے چاکر سدا سُهےلے گُر چرݨیِ چت لااے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਰੇ ਕਿਰਪਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥jis no har jeeau kare kirapaa sadhaa har ke gun gaae ||जिस नो हरि जीउ करे किरपा सदा हरि के गुण गाए ॥جِس نو هر جیِا کرے کرپا سدا هرِ کے گُݨ گااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਜਗਿ ਲਾਹਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥੪॥੫॥੭॥naanak naam ratan jag laahaa gurmukh aap bujhaae ||4||5||7||नानक नामु रतनु जगि लाहा गुरमुखि आपि बुझाए ॥४॥५॥७॥نانک نام رتن جگ لاها گُرمکھ آپ بُجھااے ۔۔۴۔۔۵۔۔۷۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੫raag gauRee chha(n)t mahalaa panjavaaरागु गउड़ी छंत महला ५راگ گاڑیِ چھںت مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਬੈਰਾਗੁ ਭਇਆ ਜੀਉ ਕਿਉ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤੇ ॥merai man bairaag bhiaa jeeau kiau dhekhaa prabh dhaate ||मेरै मनि बैरागु भइआ जीउ किउ देखा प्रभ दाते ॥مےرَے من بَےراگ بھایا جیِا کا دےکھا پربھ داتے ۔۔

ਮੇਰੇ ਮੀਤ ਸਖਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਗੁਰ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ॥mere meet sakhaa har jeeau gur purakh bidhaate ||मेरे मीत सखा हरि जीउ गुर पुरख बिधाते ॥مےرے میِت سکھا هر جیِا گُر پُرکھ بدھاتے ۔۔

ਪੁਰਖੋ ਬਿਧਾਤਾ ਏਕੁ ਸ੍ਰੀਧਰੁ ਕਿਉ ਮਿਲਹ ਤੁਝੈ ਉਡੀਣੀਆ ॥purakho bidhaataa ek sreedhar kiau mileh tujhai uddeeneeaa ||पुरखो बिधाता एकु स्रीधरु किउ मिलह तुझै उडीणीआ ॥پُرکھو بدھاتا اےک سریِدھر کا مله تُجھَے اُڈیِݨیِآ ۔۔

ਕਰ ਕਰਹਿ ਸੇਵਾ ਸੀਸੁ ਚਰਣੀ ਮਨਿ ਆਸ ਦਰਸ ਨਿਮਾਣੀਆ ॥kar kareh sevaa sees charanee man aas dharas nimaaneeaa ||कर करहि सेवा सीसु चरणी मनि आस दरस निमाणीआ ॥کر کره سےوا سیِس چرݨیِ من آس درس نماݨیِآ ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਨ ਘੜੀ ਵਿਸਰੈ ਪਲੁ ਮੂਰਤੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੇ ॥saas saas na ghaRee visarai pal moorat dhin raate ||सासि सासि न घड़ी विसरै पलु मूरतु दिनु राते ॥ساس ساس ن گھڑیِ وسرَے پل مُورت دن راتے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਰਿੰਗ ਜਿਉ ਪਿਆਸੇ ਕਿਉ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤੇ ॥੧॥naanak saari(n)g jiau piaase kiau mileeaai prabh dhaate ||1||नानक सारिंग जिउ पिआसे किउ मिलीऐ प्रभ दाते ॥१॥نانک سارںگ جا پآسے کا ملیِاَے پربھ داتے ۔۔۱۔۔

ਇਕ ਬਿਨਉ ਕਰਉ ਜੀਉ ਸੁਣਿ ਕੰਤ ਪਿਆਰੇ ॥eik binau karau jeeau sun ka(n)t piaare ||इक बिनउ करउ जीउ सुणि कंत पिआरे ॥ِاک بنا کرا جیِا سُݨ کںت پآرے ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਜੀਉ ਦੇਖਿ ਚਲਤ ਤੁਮਾਰੇ ॥meraa man tan moh leeaa jeeau dhekh chalat tumaare ||मेरा मनु तनु मोहि लीआ जीउ देखि चलत तुमारे ॥مےرا من تن موه لیِآ جیِا دےکھ چلت تُمارے ۔۔

ਚਲਤਾ ਤੁਮਾਰੇ ਦੇਖਿ ਮੋਹੀ ਉਦਾਸ ਧਨ ਕਿਉ ਧੀਰਏ ॥chalataa tumaare dhekh mohee udhaas dhan kiau dheere ||चलता तुमारे देखि मोही उदास धन किउ धीरए ॥چلتا تُمارے دےکھ موهیِ اُداس دھن کا دھیِراے ۔۔

ਗੁਣਵੰਤ ਨਾਹ ਦਇਆਲੁ ਬਾਲਾ ਸਰਬ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰਏ ॥gunava(n)t naeh dhiaal baalaa sarab gun bharapoore ||गुणवंत नाह दइआलु बाला सरब गुण भरपूरए ॥گُݨوںت ناه دایال بالا سرب گُݨ بھرپُوراے ۔۔

ਪਿਰ ਦੋਸੁ ਨਾਹੀ ਸੁਖਹ ਦਾਤੇ ਹਉ ਵਿਛੁੜੀ ਬੁਰਿਆਰੇ ॥pir dhos naahee sukheh dhaate hau vichhuRee buriaare ||पिर दोसु नाही सुखह दाते हउ विछुड़ी बुरिआरे ॥پِر دوس ناهیِ سُکھه داتے ها وچھڑیِ بُرآرے ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਦਇਆ ਧਾਰਹੁ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ਨਾਹ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥binava(n)t naanak dhiaa dhaarahu ghar aavahu naeh piaare ||2||बिनवंति नानक दइआ धारहु घरि आवहु नाह पिआरे ॥२॥بٍنوںت نانک دایا دھارهُ گھر آوهُ ناه پآرے ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਮਨੁ ਅਰਪੀ ਸਭੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀ ਅਰਪੀ ਸਭਿ ਦੇਸਾ ॥hau man arapee sabh tan arapee arapee sabh dhesaa ||हउ मनु अरपी सभु तनु अरपी अरपी सभि देसा ॥ها من ارپیِ سبھ تن ارپیِ ارپیِ سبھ دےسا ۔۔

ਹਉ ਸਿਰੁ ਅਰਪੀ ਤਿਸੁ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਦੇਇ ਸਦੇਸਾ ॥hau sir arapee tis meet piaare jo prabh dhei sadhesaa ||हउ सिरु अरपी तिसु मीत पिआरे जो प्रभ देइ सदेसा ॥ها سر ارپیِ تس میِت پآرے جو پربھ دےِا سدےسا ۔۔

ਅਰਪਿਆ ਤ ਸੀਸੁ ਸੁਥਾਨਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਿਖਾਇਆ ॥arapiaa ta sees suthaan gur peh sa(n)g prabhoo dhikhaiaa ||अरपिआ त सीसु सुथानि गुर पहि संगि प्रभू दिखाइआ ॥ارپآ ت سیِس سُتھان گُر پهِ سںگ پربھُو دکھاایا ۔۔

ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਸਗਲਾ ਦੂਖੁ ਮਿਟਿਆ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਇਆ ॥khin maeh sagalaa dhookh miTiaa manahu chi(n)dhiaa paiaa ||खिन माहि सगला दूखु मिटिआ मनहु चिंदिआ पाइआ ॥کھٍن ماه سگلا دُوکھ مٹآ منهُ چںدآ پاایا ۔۔

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਰਲੀਆ ਕਰੈ ਕਾਮਣਿ ਮਿਟੇ ਸਗਲ ਅੰਦੇਸਾ ॥dhin rain raleeaa karai kaaman miTe sagal a(n)dhesaa ||दिनु रैणि रलीआ करै कामणि मिटे सगल अंदेसा ॥دٍن رَےݨ رلیِآ کرَے کامݨ مٹے سگل اںدےسا ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕੰਤੁ ਮਿਲਿਆ ਲੋੜਤੇ ਹਮ ਜੈਸਾ ॥੩॥binava(n)t naanak ka(n)t miliaa loRate ham jaisaa ||3||बिनवंति नानकु कंतु मिलिआ लोड़ते हम जैसा ॥३॥بٍنوںت نانک کںت ملآ لوڑتے هم جَےسا ۔۔۳۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਜੀਉ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥merai man anadh bhiaa jeeau vajee vaadhaiee ||मेरै मनि अनदु भइआ जीउ वजी वाधाई ॥مےرَے من اند بھایا جیِا وجیِ وادھاای ۔۔

ਘਰਿ ਲਾਲੁ ਆਇਆ ਪਿਆਰਾ ਸਭ ਤਿਖਾ ਬੁਝਾਈ ॥ghar laal aaiaa piaaraa sabh tikhaa bujhaiee ||घरि लालु आइआ पिआरा सभ तिखा बुझाई ॥گھر لال آایا پآرا سبھ تکھا بُجھاای ۔۔

ਮਿਲਿਆ ਤ ਲਾਲੁ ਗੁਪਾਲੁ ਠਾਕੁਰੁ ਸਖੀ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥miliaa ta laal gupaal Thaakur sakhee ma(n)gal gaiaa ||मिलिआ त लालु गुपालु ठाकुरु सखी मंगलु गाइआ ॥مِلآ ت لال گُپال ٹھاکر سکھیِ مںگل گاایا ۔۔

ਸਭ ਮੀਤ ਬੰਧਪ ਹਰਖੁ ਉਪਜਿਆ ਦੂਤ ਥਾਉ ਗਵਾਇਆ ॥sabh meet ba(n)dhap harakh upajiaa dhoot thaau gavaiaa ||सभ मीत बंधप हरखु उपजिआ दूत थाउ गवाइआ ॥سبھ میِت بںدھپ هرکھ اُپجآ دُوت تھاا گواایا ۔۔

ਅਨਹਤ ਵਾਜੇ ਵਜਹਿ ਘਰ ਮਹਿ ਪਿਰ ਸੰਗਿ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ॥anahat vaaje vajeh ghar meh pir sa(n)g sej vichhaiee ||अनहत वाजे वजहि घर महि पिर संगि सेज विछाई ॥انهت واجے وجه گھر مهِ پر سںگ سےج وچھاای ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਹਰਿ ਮਿਲਿਆ ਕੰਤੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥੪॥੧॥binava(n)t naanak sahaj rahai har miliaa ka(n)t sukhadhaiee ||4||1||बिनवंति नानकु सहजि रहै हरि मिलिआ कंतु सुखदाई ॥४॥१॥بٍنوںت نانک سهج رهَے هرِ ملِآ کںت سُکھداای ۔۔۴۔۔۱۔۔