Ang 246 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੪੬)

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪੇ ਜੀਉ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਣੀ ॥eisataree purakh kaam viaape jeeau raam naam kee bidh nahee jaanee ||इसतरी पुरख कामि विआपे जीउ राम नाम की बिधि नही जाणी ॥ِاستریِ پُرکھ کام وآپے جیِا رام نام کیِ بدھ نهیِ جاݨیِ ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭਾਈ ਖਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜੀਉ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ॥maat pitaa sut bhaiee khare piaare jeeau ddoob mue bin paanee ||मात पिता सुत भाई खरे पिआरे जीउ डूबि मुए बिनु पाणी ॥مات پتا سُت بھاای کھرے پآرے جیِا ڈُوب مُاے بن پاݨیِ ۔۔

ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਪਾਣੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਜਾਣੀ ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਸੰਸਾਰੇ ॥ddoob mue bin paanee gat nahee jaanee haumai dhaat sa(n)saare ||डूबि मुए बिनु पाणी गति नही जाणी हउमै धातु संसारे ॥ڈُوب مُاے بن پاݨیِ گت نهیِ جاݨیِ هامَے دھات سںسارے ۔۔

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੇ ॥jo aaiaa so sabh ko jaasee ubare gur veechaare ||जो आइआ सो सभु को जासी उबरे गुर वीचारे ॥جو آاآ سو سبھ کو جاسیِ اُبرے گُر ویِچارے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ਆਪਿ ਤਰੈ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ॥gurmukh hovai raam naam vakhaanai aap tarai kul taare ||गुरमुखि होवै राम नामु वखाणै आपि तरै कुल तारे ॥گُرمکھ هووَے رام نام وکھاݨَے آپ ترَے کُل تارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥naanak naam vasai ghaT a(n)tar gurmat mile piaare ||2||नानक नामु वसै घट अंतरि गुरमति मिले पिआरे ॥२॥نانک نام وسَے گھٹ اںتر گُرمت ملے پآرے ۔۔۲۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕੋ ਥਿਰੁ ਨਾਹੀ ਜੀਉ ਬਾਜੀ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥raam naam bin ko thir naahee jeeau baajee hai sa(n)saaraa ||राम नाम बिनु को थिरु नाही जीउ बाजी है संसारा ॥رام نام بن کو تھر ناهیِ جیِا باجیِ هَے سںسارا ۔۔

ਦ੍ਰਿੜੁ ਭਗਤਿ ਸਚੀ ਜੀਉ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥dhiraR bhagat sachee jeeau raam naam vaapaaraa ||दृड़ु भगति सची जीउ राम नामु वापारा ॥دِرڑ بھگت سچیِ جیِا رام نام واپارا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ਗੁਰਮਤੀ ਧਨੁ ਪਾਈਐ ॥raam naam vaapaaraa agam apaaraa gurmatee dhan paieeaai ||राम नामु वापारा अगम अपारा गुरमती धनु पाईऐ ॥رام نام واپارا اگم اپارا گُرمتیِ دھن پاایاَے ۔۔

ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਭਗਤਿ ਇਹ ਸਾਚੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥sevaa surat bhagat ieh saachee vichahu aap gavaieeaai ||सेवा सुरति भगति इह साची विचहु आपु गवाईऐ ॥سےوا سُرت بھگت اه ساچیِ وچهُ آپ گواایاَے ۔۔

ਹਮ ਮਤਿ ਹੀਣ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਅੰਧੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥ham mat heen moorakh mugadh a(n)dhe satigur maarag paae ||हम मति हीण मूरख मुगध अंधे सतिगुरि मारगि पाए ॥هم مت هیِݨ مُورکھ مُگدھ اںدھے ستِگر مارگ پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੇ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੩॥naanak gurmukh sabadh suhaave anadhin har gun gaae ||3||नानक गुरमुखि सबदि सुहावे अनदिनु हरि गुण गाए ॥३॥نانک گُرمکھ سبد سُهاوے اندن هر گُݨ گااے ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਜੀਉ ਆਪੇ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥aap karaae kare aap jeeau aape sabadh savaare ||आपि कराए करे आपि जीउ आपे सबदि सवारे ॥آپ کرااے کرے آپ جیِا آپے سبد سوارے ۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪਿ ਸਬਦੁ ਜੀਉ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਭਗਤ ਪਿਆਰੇ ॥aape satigur aap sabadh jeeau jug jug bhagat piaare ||आपे सतिगुरु आपि सबदु जीउ जुगु जुगु भगत पिआरे ॥آپے ستگر آپ سبد جیِا جُگ جُگ بھگت پآرے ۔۔

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਭਗਤ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ਆਪੇ ਭਗਤੀ ਲਾਏ ॥jug jug bhagat piaare har aap savaare aape bhagatee laae ||जुगु जुगु भगत पिआरे हरि आपि सवारे आपे भगती लाए ॥جُگ جُگ بھگت پآرے هر آپ سوارے آپے بھگتیِ لااے ۔۔

ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਆਪੇ ਸੇਵ ਕਰਾਏ ॥aape dhaanaa aape beenaa aape sev karaae ||आपे दाना आपे बीना आपे सेव कराए ॥آپے دانا آپے بیٍنا آپے سےو کرااے ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਅਵਗੁਣ ਕਾਟੇ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥aape gunadhaataa avagun kaaTe hiradhai naam vasaae ||आपे गुणदाता अवगुण काटे हिरदै नामु वसाए ॥آپے گُݨداتا اوگݨ کاٹے هردَے نام وسااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਚੇ ਵਿਟਹੁ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥੪॥੪॥naanak sadh balihaaree sache viTahu aape kare karaae ||4||4||नानक सद बलिहारी सचे विटहु आपे करे कराए ॥४॥४॥نانک سد بلهاریِ سچے وٹهُ آپے کرے کرااے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee mahalaa teejaa ||गउड़ी महला ३ ॥گاڑیِ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥gur kee sevaa kar piraa jeeau har naam dhiaae ||गुर की सेवा करि पिरा जीउ हरि नामु धिआए ॥گُر کیِ سےوا کر پرا جیِا هرِ نام دھآاے ۔۔

ਮੰਞਹੁ ਦੂਰਿ ਨ ਜਾਹਿ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥ma(n)n(j)h dhoor na jaeh piraa jeeau ghar baiThiaa har paae ||मंञहु दूरि न जाहि पिरा जीउ घरि बैठिआ हरि पाए ॥مںنجهُ دُور ن جاه پرا جیِا گھر بَےٹھآ هرِ پااے ۔۔

ਘਰਿ ਬੈਠਿਆ ਹਰਿ ਪਾਏ ਸਦਾ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਸਹਜੇ ਸਤਿ ਸੁਭਾਏ ॥ghar baiThiaa har paae sadhaa chit laae sahaje sat subhaae ||घरि बैठिआ हरि पाए सदा चितु लाए सहजे सति सुभाए ॥گھر بَےٹھآ هرِ پااے سدا چت لااے سهجے ستِ سُبھااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਖਰੀ ਸੁਖਾਲੀ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥gur kee sevaa kharee sukhaalee jis no aap karaae ||गुर की सेवा खरी सुखाली जिस नो आपि कराए ॥گُر کیِ سےوا کھریِ سُکھالیِ جس نو آپ کرااے ۔۔

ਨਾਮੋ ਬੀਜੇ ਨਾਮੋ ਜੰਮੈ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥naamo beeje naamo ja(n)mai naamo ma(n)n vasaae ||नामो बीजे नामो जंमै नामो मंनि वसाए ॥نامو بیِجے نامو جںمَے نامو منّ وسااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਏ ॥੧॥naanak sach naam vaddiaaiee poorab likhiaa paae ||1||नानक सचि नामि वडिआई पूरबि लिखिआ पाए ॥१॥نانک سچ نام وڈِآای پُورب لکھِآ پااے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮੀਠਾ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਜਾ ਚਾਖਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥har kaa naam meeThaa piraa jeeau jaa chaakheh chit laae ||हरि का नामु मीठा पिरा जीउ जा चाखहि चितु लाए ॥هر کا نام میِٹھا پرا جیِا جا چاکھه چت لااے ۔۔

ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੁ ਮੁਯੇ ਜੀਉ ਅਨ ਰਸ ਸਾਦ ਗਵਾਏ ॥rasanaa har ras chaakh muye jeeau an ras saadh gavaae ||रसना हरि रसु चाखु मुये जीउ अन रस साद गवाए ॥رسنا هر رس چاکھ مُےے جیِا ان رس ساد گوااے ۔۔

ਸਦਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਏ ਜਾ ਹਰਿ ਭਾਏ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥sadhaa har ras paae jaa har bhaae rasanaa sabadh suhaae ||सदा हरि रसु पाए जा हरि भाए रसना सबदि सुहाए ॥سدا هر رس پااے جا هرِ بھااے رسنا سبد سُهااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥naam dhiaae sadhaa sukh paae naam rahai liv laae ||नामु धिआए सदा सुखु पाए नामि रहै लिव लाए ॥نام دھآاے سدا سُکھ پااے نام رهَے لو لااے ۔۔

ਨਾਮੇ ਉਪਜੈ ਨਾਮੇ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥naame upajai naame binasai naame sach samaae ||नामे उपजै नामे बिनसै नामे सचि समाए ॥نامے اُپجَے نامے بنسَے نامے سچ سمااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਈਐ ਆਪੇ ਲਏ ਲਵਾਏ ॥੨॥naanak naam gurmatee paieeaai aape le lavaae ||2||नानक नामु गुरमती पाईऐ आपे लए लवाए ॥२॥نانک نام گُرمتیِ پاایاَے آپے لاے لوااے ۔۔۲۔۔

ਏਹ ਵਿਡਾਣੀ ਚਾਕਰੀ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਧਨ ਛੋਡਿ ਪਰਦੇਸਿ ਸਿਧਾਏ ॥eh viddaanee chaakaree piraa jeeau dhan chhodd paradhes sidhaae ||एह विडाणी चाकरी पिरा जीउ धन छोडि परदेसि सिधाए ॥اےه وڈاݨیِ چاکریِ پرا جیِا دھن چھوڈ پردےس سدھااے ۔۔

ਦੂਜੈ ਕਿਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਿਰਾ ਜੀਉ ਬਿਖਿਆ ਲੋਭਿ ਲੁਭਾਏ ॥dhoojai kinai sukh na paio piraa jeeau bikhiaa lobh lubhaae ||दूजै किनै सुखु न पाइओ पिरा जीउ बिखिआ लोभि लुभाए ॥دُوجَے کنَے سُکھ ن پاااو پرا جیِا بکھآ لوبھ لُبھااے ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਲੋਭਿ ਲੁਭਾਏ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ਓਹੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥bikhiaa lobh lubhaae bharam bhulaae oh kiau kar sukh paae ||बिखिआ लोभि लुभाए भरमि भुलाए ओहु किउ करि सुखु पाए ॥بِکھآ لوبھ لُبھااے بھرم بھُلااے اوهُ کا کر سُکھ پااے ۔۔

ਚਾਕਰੀ ਵਿਡਾਣੀ ਖਰੀ ਦੁਖਾਲੀ ਆਪੁ ਵੇਚਿ ਧਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥chaakaree viddaanee kharee dhukhaalee aap vech dharam gavaae ||चाकरी विडाणी खरी दुखाली आपु वेचि धरमु गवाए ॥چاکریِ وڈاݨیِ کھریِ دُکھالیِ آپ وےچ دھرم گوااے ۔۔