Ang 243 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੪੩)

ਗਉੜੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee chha(n)t mahalaa pehilaa ||गउड़ी छंत महला १ ॥گاڑیِ چھںت مهلا ۱ ۔۔

ਸੁਣਿ ਨਾਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਉ ਏਕਲੜੀ ਬਨ ਮਾਹੇ ॥sun naeh prabhoo jeeau ekalaRee ban maahe ||सुणि नाह प्रभू जीउ एकलड़ी बन माहे ॥سُݨ ناه پربھُو جیِا اےکلڑیِ بن ماهے ۔۔

ਕਿਉ ਧੀਰੈਗੀ ਨਾਹ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਭ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥kiau dheeraigee naeh binaa prabh veparavaahe ||किउ धीरैगी नाह बिना प्रभ वेपरवाहे ॥کِا دھیِرَےگیِ ناه بنا پربھ وےپرواهے ۔۔

ਧਨ ਨਾਹ ਬਾਝਹੁ ਰਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਬਿਖਮ ਰੈਣਿ ਘਣੇਰੀਆ ॥dhan naeh baajhahu reh na saakai bikham rain ghanereeaa ||धन नाह बाझहु रहि न साकै बिखम रैणि घणेरीआ ॥دھن ناه باجھهُ رهِ ن ساکَے بکھم رَےݨ گھݨےریِآ ۔۔

ਨਹ ਨੀਦ ਆਵੈ ਪ੍ਰੇਮੁ ਭਾਵੈ ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰੀਆ ॥neh needh aavai prem bhaavai sun bena(n)tee mereeaa ||नह नीद आवै प्रेमु भावै सुणि बेनंती मेरीआ ॥نه نیِد آوَے پرےم بھاوَے سُݨ بےنµتیِ مےریِآ ۔۔

ਬਾਝਹੁ ਪਿਆਰੇ ਕੋਇ ਨ ਸਾਰੇ ਏਕਲੜੀ ਕੁਰਲਾਏ ॥baajhahu piaare koi na saare ekalaRee kuralaae ||बाझहु पिआरे कोइ न सारे एकलड़ी कुरलाए ॥باجھهُ پآرے کوا ن سارے اےکلڑیِ کُرلااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥੧॥naanak saa dhan milai milaiee bin preetam dhukh paae ||1||नानक सा धन मिलै मिलाई बिनु प्रीतम दुखु पाए ॥१॥نانک سا دھن ملَے ملاای بن پریِتم دُکھ پااے ۔۔۱۔۔

ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਜੀਉ ਕਵਣੁ ਮਿਲਾਵੈ ॥pir chhoddiaRee jeeau kavan milaavai ||पिरि छोडिअड़ी जीउ कवणु मिलावै ॥پِر چھوڈاڑیِ جیِا کوݨ ملاوَے ۔۔

ਰਸਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਮਿਲੀ ਜੀਉ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥ras prem milee jeeau sabadh suhaavai ||रसि प्रेमि मिली जीउ सबदि सुहावै ॥رس پرےم ملیِ جیِا سبد سُهاوَے ۔۔

ਸਬਦੇ ਸੁਹਾਵੈ ਤਾ ਪਤਿ ਪਾਵੈ ਦੀਪਕ ਦੇਹ ਉਜਾਰੈ ॥sabadhe suhaavai taa pat paavai dheepak dheh ujaarai ||सबदे सुहावै ता पति पावै दीपक देह उजारै ॥سبدے سُهاوَے تا پت پاوَے دیِپک دےه اُجارَے ۔۔

ਸੁਣਿ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਸਾਚਿ ਸੁਹੇਲੀ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰੈ ॥sun sakhee sahelee saach suhelee saache ke gun saarai ||सुणि सखी सहेली साचि सुहेली साचे के गुण सारै ॥سُݨ سکھیِ سهےلیِ ساچ سُهےلیِ ساچے کے گُݨ سارَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਤਾ ਪਿਰਿ ਰਾਵੀ ਬਿਗਸੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥satigur melee taa pir raavee bigasee a(n)mirat baanee ||सतिगुरि मेली ता पिरि रावी बिगसी अंमृत बाणी ॥ستگر مےلیِ تا پرِ راویِ بگسیِ اںمرت باݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਜਾ ਤਿਸ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥੨॥naanak saa dhan taa pir raave jaa tis kai man bhaanee ||2||नानक सा धन ता पिरु रावे जा तिस कै मनि भाणी ॥२॥نانک سا دھن تا پر راوے جا تس کَے من بھاݨیِ ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਨੀਘਰੀਆ ਜੀਉ ਕੂੜਿ ਮੁਠੀ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥maiaa mohanee neeghareeaa jeeau kooR muThee kooRiaare ||माइआ मोहणी नीघरीआ जीउ कूड़ि मुठी कूड़िआरे ॥مااآ موهݨیِ نیِگھریِآ جیِا کُوڑ مُٹھیِ کُوڑآرے ۔۔

ਕਿਉ ਖੂਲੈ ਗਲ ਜੇਵੜੀਆ ਜੀਉ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥kiau khoolai gal jevaReeaa jeeau bin gur at piaare ||किउ खूलै गल जेवड़ीआ जीउ बिनु गुर अति पिआरे ॥کِا کھُولَے گل جےوڑیِآ جیِا بن گُر ات پآرے ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰੇ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਾ ਸੋ ਹੋਵੈ ॥har preet piaare sabadh veechaare tis hee kaa so hovai ||हरि प्रीति पिआरे सबदि वीचारे तिस ही का सो होवै ॥هر پریِت پآرے سبد ویِچارے تس هیِ کا سو هووَے ۔۔

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਅਨੇਕ ਨਾਵਣ ਕਿਉ ਅੰਤਰ ਮਲੁ ਧੋਵੈ ॥pu(n)n dhaan anek naavan kiau a(n)tar mal dhovai ||पुँन दान अनेक नावण किउ अंतर मलु धोवै ॥پُنّ دان انےک ناوݨ کا اںتر مل دھووَے ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਗਤਿ ਕੋਇ ਨ ਪਾਵੈ ਹਠਿ ਨਿਗ੍ਰਹਿ ਬੇਬਾਣੈ ॥naam binaa gat koi na paavai haTh nigreh bebaanai ||नाम बिना गति कोइ न पावै हठि निग्रहि बेबाणै ॥نام بنا گت کوا ن پاوَے هٹھِ نگره بےباݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚ ਘਰੁ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ਦੁਬਿਧਾ ਮਹਲੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ॥੩॥naanak sach ghar sabadh sin(j)aapai dhubidhaa mahal k jaanai ||3||नानक सच घरु सबदि सिञापै दुबिधा महलु कि जाणै ॥३॥نانک سچ گھر سبد سنجاپَے دُبدھا مهل ک جاݨَے ۔۔۳۔۔

ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਸਚਾ ਵੀਚਾਰੋ ॥teraa naam sachaa jeeau sabadh sachaa veechaaro ||तेरा नामु सचा जीउ सबदु सचा वीचारो ॥تےرا نام سچا جیِا سبد سچا ویِچارو ۔۔

ਤੇਰਾ ਮਹਲੁ ਸਚਾ ਜੀਉ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰੋ ॥teraa mahal sachaa jeeau naam sachaa vaapaaro ||तेरा महलु सचा जीउ नामु सचा वापारो ॥تےرا مهل سچا جیِا نام سچا واپارو ۔۔

ਨਾਮ ਕਾ ਵਾਪਾਰੁ ਮੀਠਾ ਭਗਤਿ ਲਾਹਾ ਅਨਦਿਨੋ ॥naam kaa vaapaar meeThaa bhagat laahaa anadhino ||नाम का वापारु मीठा भगति लाहा अनदिनो ॥نام کا واپار میِٹھا بھگت لاها اندنو ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਾਝੁ ਵਖਰੁ ਕੋਇ ਨ ਸੂਝੈ ਨਾਮੁ ਲੇਵਹੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੋ ॥tis baajh vakhar koi na soojhai naam levahu khin khino ||तिसु बाझु वखरु कोइ न सूझै नामु लेवहु खिनु खिनो ॥تِس باجھ وکھر کوا ن سُوجھَے نام لےوهُ کھن کھنو ۔۔

ਪਰਖਿ ਲੇਖਾ ਨਦਰਿ ਸਾਚੀ ਕਰਮਿ ਪੂਰੈ ਪਾਇਆ ॥parakh lekhaa nadhar saachee karam poorai paiaa ||परखि लेखा नदरि साची करमि पूरै पाइआ ॥پرکھ لےکھا ندر ساچیِ کرم پُورَے پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੨॥naanak naam mahaa ras meeThaa gur poorai sach paiaa ||4||2||नानक नामु महा रसु मीठा गुरि पूरै सचु पाइआ ॥४॥२॥نانک نام مها رس میِٹھا گُر پُورَے سچ پاایا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੩raag gauRee poorabee chha(n)t mahalaa teejaaरागु गउड़ी पूरबी छंत महला ३راگ گاڑیِ پُوربیِ چھںت مهلا ۳

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satinaam karataa purakh guraprasaadh ||ੴ सतिनामु करता पुरखु गुरप्रसादि ॥اک اونکار ستنام کرتا پُرکھ گُرپرساد ۔۔

ਸਾ ਧਨ ਬਿਨਉ ਕਰੇ ਜੀਉ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ॥saa dhan binau kare jeeau har ke gun saare ||सा धन बिनउ करे जीउ हरि के गुण सारे ॥سا دھن بنا کرے جیِا هر کے گُݨ سارے ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜੀਉ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥khin pal reh na sakai jeeau bin har piaare ||खिनु पलु रहि न सकै जीउ बिनु हरि पिआरे ॥کھٍن پل رهِ ن سکَے جیِا بن هر پآرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ਰਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ॥bin har piaare reh na saakai gur bin mahal na paieeaai ||बिनु हरि पिआरे रहि न साकै गुर बिनु महलु न पाईऐ ॥بٍن هر پآرے رهِ ن ساکَے گُر بن مهل ن پاایاَے ۔۔

ਜੋ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਪਰੁ ਕੀਜੈ ਤਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥jo gur kahai soiee par keejai tisanaa agan bujhaieeaai ||जो गुरु कहै सोई परु कीजै तिसना अगनि बुझाईऐ ॥جو گُر کهَے سوای پر کیِجَے تسنا اگن بُجھاایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਬਿਨੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਏ ॥har saachaa soiee tis bin avar na koiee bin seviaai sukh na paae ||हरि साचा सोई तिसु बिनु अवरु न कोई बिनु सेविऐ सुखु न पाए ॥هر ساچا سوای تس بن اور ن کوای بن سےواَے سُکھ ن پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥੧॥naanak saa dhan milai milaiee jis no aap milaae ||1||नानक सा धन मिलै मिलाई जिस नो आपि मिलाए ॥१॥نانک سا دھن ملَے ملاای جس نو آپ ملااے ۔۔۱۔۔

ਧਨ ਰੈਣਿ ਸੁਹੇਲੜੀਏ ਜੀਉ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥dhan rain suhelaRe'e jeeau har siau chit laae ||धन रैणि सुहेलड़ीए जीउ हरि सिउ चितु लाए ॥دھن رَےݨ سُهےلڑیِاے جیِا هر سا چت لااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਭਾਉ ਕਰੇ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥satigur seve bhaau kare jeeau vichahu aap gavaae ||सतिगुरु सेवे भाउ करे जीउ विचहु आपु गवाए ॥ستگر سےوے بھاا کرے جیِا وچهُ آپ گوااے ۔۔

ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗਾ ਭਾਓ ॥vichahu aap gavaae har gun gaae anadhin laagaa bhaao ||विचहु आपु गवाए हरि गुण गाए अनदिनु लागा भाओ ॥وِچهُ آپ گوااے هر گُݨ گااے اندن لاگا بھااو ۔۔

ਸੁਣਿ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਜੀਅ ਕੀ ਮੇਲੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਓ ॥sun sakhee sahelee jeea kee melee gur kai sabadh samaao ||सुणि सखी सहेली जीअ की मेली गुर कै सबदि समाओ ॥سُݨ سکھیِ سهےلیِ جیِا کیِ مےلیِ گُر کَے سبد سمااو ۔۔