Ang 239 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩੯)

ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ॥jit ko laiaa tit hee laagaa ||जितु को लाइआ तित ही लागा ॥جِت کو لاایا تت هیِ لاگا ۔۔

ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਾਗਾ ॥੮॥੬॥so sevak naanak jis bhaagaa ||8||6||सो सेवकु नानक जिसु भागा ॥८॥६॥سو سےوک نانک جس بھاگا ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਜੈਸੇ ਸਰਪ ਆਰਜਾਰੀ ॥bin simaran jaise sarap aarajaaree ||बिनु सिमरन जैसे सरप आरजारी ॥بٍن سمرن جَےسے سرپ آرجاریِ ۔۔

ਤਿਉ ਜੀਵਹਿ ਸਾਕਤ ਨਾਮੁ ਬਿਸਾਰੀ ॥੧॥tiau jeeveh saakat naam bisaaree ||1||तिउ जीवहि साकत नामु बिसारी ॥१॥تِا جیِوه ساکت نام بساریِ ۔۔۱۔۔

ਏਕ ਨਿਮਖ ਜੋ ਸਿਮਰਨ ਮਹਿ ਜੀਆ ॥ek nimakh jo simaran meh jeeaa ||एक निमख जो सिमरन महि जीआ ॥اےک نمکھ جو سمرن مهِ جیِآ ۔۔

ਕੋਟਿ ਦਿਨਸ ਲਾਖ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਥੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥koT dhinas laakh sadhaa thir theeaa ||1|| rahaau ||कोटि दिनस लाख सदा थिरु थीआ ॥१॥ रहाउ ॥کوٹ دنس لاکھ سدا تھر تھیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਧ੍ਰਿਗੁ ਕਰਮ ਕਰਾਸ ॥bin simaran dhirag karam karaas ||बिनु सिमरन धृगु करम करास ॥بٍن سمرن دھرگ کرم کراس ۔۔

ਕਾਗ ਬਤਨ ਬਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸ ॥੨॥kaag batan bisaTaa meh vaas ||2||काग बतन बिसटा महि वास ॥२॥کاگ بتن بسٹا مهِ واس ۔۔۲۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਭਏ ਕੂਕਰ ਕਾਮ ॥bin simaran bhe kookar kaam ||बिनु सिमरन भए कूकर काम ॥بٍن سمرن بھاے کُوکر کام ۔۔

ਸਾਕਤ ਬੇਸੁਆ ਪੂਤ ਨਿਨਾਮ ॥੩॥saakat besuaa poot ninaam ||3||साकत बेसुआ पूत निनाम ॥३॥ساکت بےسآ پُوت ننام ۔۔۳۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਜੈਸੇ ਸੀਙ ਛਤਾਰਾ ॥bin simaran jaise seen(g) chhataaraa ||बिनु सिमरन जैसे सीङ छतारा ॥بٍن سمرن جَےسے سیٍنگ چھتارا ۔۔

ਬੋਲਹਿ ਕੂਰੁ ਸਾਕਤ ਮੁਖੁ ਕਾਰਾ ॥੪॥boleh koor saakat mukh kaaraa ||4||बोलहि कूरु साकत मुखु कारा ॥४॥بوله کُور ساکت مُکھ کارا ۔۔۴۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਗਰਧਭ ਕੀ ਨਿਆਈ ॥bin simaran garadhabh kee niaaiee ||बिनु सिमरन गरधभ की निआई ॥بٍن سمرن گردھبھ کیِ نآای ۔۔

ਸਾਕਤ ਥਾਨ ਭਰਿਸਟ ਫਿਰਾਹੀ ॥੫॥saakat thaan bharisaT firaahee ||5||साकत थान भरिसट फिराही ॥५॥ساکت تھان بھرسٹ پھراهیِ ۔۔۵۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਕੂਕਰ ਹਰਕਾਇਆ ॥bin simaran kookar harakaiaa ||बिनु सिमरन कूकर हरकाइआ ॥بٍن سمرن کُوکر هرکاایا ۔۔

ਸਾਕਤ ਲੋਭੀ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੬॥saakat lobhee ba(n)dh na paiaa ||6||साकत लोभी बंधु न पाइआ ॥६॥ساکت لوبھیِ بںدھ ن پاایا ۔۔۶۔۔

ਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਹੈ ਆਤਮ ਘਾਤੀ ॥bin simaran hai aatam ghaatee ||बिनु सिमरन है आतम घाती ॥بٍن سمرن هَے آتم گھاتیِ ۔۔

ਸਾਕਤ ਨੀਚ ਤਿਸੁ ਕੁਲੁ ਨਹੀ ਜਾਤੀ ॥੭॥saakat neech tis kul nahee jaatee ||7||साकत नीच तिसु कुलु नही जाती ॥७॥ساکت نیِچ تس کُل نهیِ جاتیِ ۔۔۷۔۔

ਜਿਸੁ ਭਇਆ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤਿਸੁ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥jis bhiaa kirapaal tis satasa(n)g milaiaa ||जिसु भइआ कृपालु तिसु सतसंगि मिलाइआ ॥جِس بھایا ک®پال تس ستسںگ ملاایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਆ ॥੮॥੭॥kahu naanak gur jagat taraiaa ||8||7||कहु नानक गुरि जगतु तराइआ ॥८॥७॥کهُ نانک گُر جگت تراایا ۔۔۸۔۔۷۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਮੋਹਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥gur kai bachan moh param gat paiee ||गुर कै बचनि मोहि परम गति पाई ॥گُر کَے بچن موه پرم گت پاای ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮੇਰੀ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥੧॥gur poorai meree paij rakhaiee ||1||गुरि पूरै मेरी पैज रखाई ॥१॥گُر پُورَے مےریِ پَےج رکھاای ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਧਿਆਇਓ ਮੋਹਿ ਨਾਉ ॥gur kai bachan dhiaaio moh naau ||गुर कै बचनि धिआइओ मोहि नाउ ॥گُر کَے بچن دھآااو موه ناا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਮੋਹਿ ਮਿਲਿਆ ਥਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh moh miliaa thaau ||1|| rahaau ||गुर परसादि मोहि मिलिआ थाउ ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد موه ملآ تھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਸੁਣਿ ਰਸਨ ਵਖਾਣੀ ॥gur kai bachan sun rasan vakhaanee ||गुर कै बचनि सुणि रसन वखाणी ॥گُر کَے بچن سُݨ رسن وکھاݨیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥੨॥gur kirapaa te a(n)mirat meree baanee ||2||गुर किरपा ते अंमृत मेरी बाणी ॥२॥گُر کرپا تے اںمرت مےریِ باݨیِ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਮਿਟਿਆ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ॥gur kai bachan miTiaa meraa aap ||गुर कै बचनि मिटिआ मेरा आपु ॥گُر کَے بچن مٹآ مےرا آپ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਦਇਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਡ ਪਰਤਾਪੁ ॥੩॥gur kee dhiaa te meraa vadd parataap ||3||गुर की दइआ ते मेरा वड परतापु ॥३॥گُر کیِ دایا تے مےرا وڈ پرتاپ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਮਿਟਿਆ ਮੇਰਾ ਭਰਮੁ ॥gur kai bachan miTiaa meraa bharam ||गुर कै बचनि मिटिआ मेरा भरमु ॥گُر کَے بچن مٹآ مےرا بھرم ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪੇਖਿਓ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ॥੪॥gur kai bachan pekhio sabh braham ||4||गुर कै बचनि पेखिओ सभु ब्रहमु ॥४॥گُر کَے بچن پےکھاو سبھ برهم ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਕੀਨੋ ਰਾਜੁ ਜੋਗੁ ॥gur kai bachan keeno raaj jog ||गुर कै बचनि कीनो राजु जोगु ॥گُر کَے بچن کیٍنو راج جوگ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ॥੫॥gur kai sa(n)g tariaa sabh log ||5||गुर कै संगि तरिआ सभु लोगु ॥५॥گُر کَے سںگ ترآ سبھ لوگ ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਮੇਰੇ ਕਾਰਜ ਸਿਧਿ ॥gur kai bachan mere kaaraj sidh ||गुर कै बचनि मेरे कारज सिधि ॥گُر کَے بچن مےرے کارج سدھ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਪਾਇਆ ਨਾਉ ਨਿਧਿ ॥੬॥gur kai bachan paiaa naau nidh ||6||गुर कै बचनि पाइआ नाउ निधि ॥६॥گُر کَے بچن پاایا ناا ندھ ۔۔۶۔۔

ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਕੀਨੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਆਸਾ ॥jin jin keenee mere gur kee aasaa ||जिनि जिनि कीनी मेरे गुर की आसा ॥جٍن جن کیٍنیِ مےرے گُر کیِ آسا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥੭॥tis kee kaTeeaai jam kee faasaa ||7||तिस की कटीऐ जम की फासा ॥७॥تِس کیِ کٹیِاَے جم کیِ پھاسا ۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਜਾਗਿਆ ਮੇਰਾ ਕਰਮੁ ॥gur kai bachan jaagiaa meraa karam ||गुर कै बचनि जागिआ मेरा करमु ॥گُر کَے بچن جاگآ مےرا کرم ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ॥੮॥੮॥naanak gur bheTiaa paarabraham ||8||8||नानक गुरु भेटिआ पारब्रहमु ॥८॥८॥نانک گُر بھےٹآ پاربرهم ۔۔۸۔۔۸۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਿਮਰਉ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ॥tis gur kau simarau saas saas ||तिसु गुर कउ सिमरउ सासि सासि ॥تِس گُر کا سمرا ساس ساس ۔۔

ਗੁਰੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰੀ ਰਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur mere praan satigur meree raas ||1|| rahaau ||गुरु मेरे प्राण सतिगुरु मेरी रासि ॥१॥ रहाउ ॥گُر مےرے پراݨ ستگر مےریِ راس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਜੀਵਾ ॥gur kaa dharasan dhekh dhekh jeevaa ||गुर का दरसनु देखि देखि जीवा ॥گُر کا درسن دےکھ دےکھ جیِوا ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਵਾ ॥੧॥gur ke charan dhoi dhoi peevaa ||1||गुर के चरण धोइ धोइ पीवा ॥१॥گُر کے چرݨ دھوا دھوا پیِوا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਰੇਣੁ ਨਿਤ ਮਜਨੁ ਕਰਉ ॥gur kee ren nit majan karau ||गुर की रेणु नित मजनु करउ ॥گُر کیِ رےݨ نت مجن کرا ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਹਰਉ ॥੨॥janam janam kee haumai mal harau ||2||जनम जनम की हउमै मलु हरउ ॥२॥جنم جنم کیِ هامَے مل هرا ۔۔۲۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਝੂਲਾਵਉ ਪਾਖਾ ॥tis gur kau jhoolaavau paakhaa ||तिसु गुर कउ झूलावउ पाखा ॥تِس گُر کا جھُولاوا پاکھا ۔۔

ਮਹਾ ਅਗਨਿ ਤੇ ਹਾਥੁ ਦੇ ਰਾਖਾ ॥੩॥mahaa agan te haath dhe raakhaa ||3||महा अगनि ते हाथु दे राखा ॥३॥مها اگن تے هاتھ دے راکھا ۔۔۳۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਢੋਵਉ ਪਾਣੀ ॥tis gur kai gireh ddovau paanee ||तिसु गुर कै गृहि ढोवउ पाणी ॥تِس گُر کَے گره ڈھووا پاݨیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਤੇ ਅਕਲ ਗਤਿ ਜਾਣੀ ॥੪॥jis gur te akal gat jaanee ||4||जिसु गुर ते अकल गति जाणी ॥४॥جِس گُر تے اکل گت جاݨیِ ۔۔۴۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਪੀਸਉ ਨੀਤ ॥tis gur kai gireh peesau neet ||तिसु गुर कै गृहि पीसउ नीत ॥تِس گُر کَے گره پیِسا نیِت ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਰਸਾਦਿ ਵੈਰੀ ਸਭ ਮੀਤ ॥੫॥jis parasaadh vairee sabh meet ||5||जिसु परसादि वैरी सभ मीत ॥५॥جِس پرساد وَےریِ سبھ میِت ۔۔۵۔۔