Ang 238 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩੮)

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸ ਕਉ ਭਉ ਨਾਹਿ ॥jo is maare tis kau bhau naeh ||जो इसु मारे तिस कउ भउ नाहि ॥جو اس مارے تس کا بھا ناه ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹਿ ॥jo is maare su naam samaeh ||जो इसु मारे सु नामि समाहि ॥جو اس مارے سُ نام سماه ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥jo is maare tis kee tirasanaa bujhai ||जो इसु मारे तिस की तृसना बुझै ॥جو اس مارے تس کیِ ترسنا بُجھَے ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਦਰਗਹ ਸਿਝੈ ॥੨॥jo is maare su dharageh sijhai ||2||जो इसु मारे सु दरगह सिझै ॥२॥جو اس مارے سُ درگه سجھَے ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋ ਧਨਵੰਤਾ ॥jo is maare so dhanava(n)taa ||जो इसु मारे सो धनवंता ॥جو اس مارے سو دھنوںتا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋ ਪਤਿਵੰਤਾ ॥jo is maare so pativa(n)taa ||जो इसु मारे सो पतिवंता ॥جو اس مارے سو پتوںتا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋਈ ਜਤੀ ॥jo is maare soiee jatee ||जो इसु मारे सोई जती ॥جو اس مارے سوای جتیِ ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸੁ ਹੋਵੈ ਗਤੀ ॥੩॥jo is maare tis hovai gatee ||3||जो इसु मारे तिसु होवै गती ॥३॥جو اس مارے تس هووَے گتیِ ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸ ਕਾ ਆਇਆ ਗਨੀ ॥jo is maare tis kaa aaiaa ganee ||जो इसु मारे तिस का आइआ गनी ॥جو اس مارے تس کا آایا گنیِ ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੀ ॥jo is maare su nihachal dhanee ||जो इसु मारे सु निहचलु धनी ॥جو اس مارے سُ نهچل دھنیِ ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋ ਵਡਭਾਗਾ ॥jo is maare so vaddabhaagaa ||जो इसु मारे सो वडभागा ॥جو اس مارے سو وڈبھاگا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥੪॥jo is maare su anadhin jaagaa ||4||जो इसु मारे सु अनदिनु जागा ॥४॥جو اس مارے سُ اندن جاگا ۔۔۴۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਾ ॥jo is maare su jeevan mukataa ||जो इसु मारे सु जीवन मुकता ॥جو اس مارے سُ جیِون مُکتا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਜੁਗਤਾ ॥jo is maare tis kee niramal jugataa ||जो इसु मारे तिस की निरमल जुगता ॥جو اس مارے تس کیِ نرمل جُگتا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋਈ ਸੁਗਿਆਨੀ ॥jo is maare soiee sugiaanee ||जो इसु मारे सोई सुगिआनी ॥جو اس مارے سوای سُگآنیِ ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੁ ਸਹਜ ਧਿਆਨੀ ॥੫॥jo is maare su sahaj dhiaanee ||5||जो इसु मारे सु सहज धिआनी ॥५॥جو اس مارے سُ سهج دھآنیِ ۔۔۵۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਥਾਇ ਨ ਪਰੈ ॥ ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਜਾਪ ਤਪ ਕਰੈ ॥eis maaree bin thai na parai || koT karam jaap tap karai ||इसु मारी बिनु थाइ न परै ॥ कोटि करम जाप तप करै ॥ِاس ماریِ بن تھاا ن پرَے ۔۔ کوٹ کرم جاپ تپ کرَے ۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਜਨਮੁ ਨ ਮਿਟੈ ॥eis maaree bin janam na miTai ||इसु मारी बिनु जनमु न मिटै ॥ِاس ماریِ بن جنم ن مٹَے ۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਜਮ ਤੇ ਨਹੀ ਛੁਟੈ ॥੬॥eis maaree bin jam te nahee chhuTai ||6||इसु मारी बिनु जम ते नही छुटै ॥६॥ِاس ماریِ بن جم تے نهیِ چھُٹَے ۔۔۶۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥eis maaree bin giaan na hoiee ||इसु मारी बिनु गिआनु न होई ॥ِاس ماریِ بن گآن ن هوای ۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਜੂਠਿ ਨ ਧੋਈ ॥eis maaree bin jooTh na dhoiee ||इसु मारी बिनु जूठि न धोई ॥ِاس ماریِ بن جُوٹھ ن دھوای ۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੈਲਾ ॥eis maaree bin sabh kichh mailaa ||इसु मारी बिनु सभु किछु मैला ॥ِاس ماریِ بن سبھ کچھ مَےلا ۔۔

ਇਸੁ ਮਾਰੀ ਬਿਨੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਉਲਾ ॥੭॥eis maaree bin sabh kichh jaulaa ||7||इसु मारी बिनु सभु किछु जउला ॥७॥ِاس ماریِ بن سبھ کچھ جالا ۔۔۷۔۔

ਜਾ ਕਉ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ॥jaa kau bhe kirapaal kirapaa nidh ||जा कउ भए कृपाल कृपा निधि ॥جا کا بھاے ک®پال ک®پا ندھ ۔۔

ਤਿਸੁ ਭਈ ਖਲਾਸੀ ਹੋਈ ਸਗਲ ਸਿਧਿ ॥tis bhiee khalaasee hoiee sagal sidh ||तिसु भई खलासी होई सगल सिधि ॥تِس بھای کھلاسیِ هوای سگل سدھ ۔۔

ਗੁਰਿ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾ ਕੀ ਹੈ ਮਾਰੀ ॥gur dhubidhaa jaa kee hai maaree ||गुरि दुबिधा जा की है मारी ॥گُر دُبدھا جا کیِ هَے ماریِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੋ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੀ ॥੮॥੫॥kahu naanak so braham beechaaree ||8||5||कहु नानक सो ब्रहम बीचारी ॥८॥५॥کهُ نانک سو برهم بیِچاریِ ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੁਰੈ ਤ ਸਭੁ ਕੋ ਮੀਤੁ ॥har siau jurai ta sabh ko meet ||हरि सिउ जुरै त सभु को मीतु ॥هر سا جُرَے ت سبھ کو میِت ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੁਰੈ ਤ ਨਿਹਚਲੁ ਚੀਤੁ ॥har siau jurai ta nihachal cheet ||हरि सिउ जुरै त निहचलु चीतु ॥هر سا جُرَے ت نهچل چیِت ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੁਰੈ ਨ ਵਿਆਪੈ ਕਾੜੑਾ ॥har siau jurai na viaapai kaaR(h)aa ||हरि सिउ जुरै न विआपै काड़्ड़ा ॥هر سا جُرَے ن وآپَے کاڑھا ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੁਰੈ ਤ ਹੋਇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧॥har siau jurai ta hoi nisataaraa ||1||हरि सिउ जुरै त होइ निसतारा ॥१॥هر سا جُرَے ت هوا نستارا ۔۔۱۔۔

ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂੰ ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੋਰੁ ॥re man mere too(n) har siau jor ||रे मन मेरे तूँ हरि सिउ जोरु ॥رے من مےرے تُوں هر سا جور ۔۔

ਕਾਜਿ ਤੁਹਾਰੈ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaaj tuhaarai naahee hor ||1|| rahaau ||काजि तुहारै नाही होरु ॥१॥ रहाउ ॥کاج تُهارَے ناهیِ هور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਡੇ ਵਡੇ ਜੋ ਦੁਨੀਆਦਾਰ ॥vadde vadde jo dhuneeaadhaar ||वडे वडे जो दुनीआदार ॥وڈے وڈے جو دُنیِآدار ۔۔

ਕਾਹੂ ਕਾਜਿ ਨਾਹੀ ਗਾਵਾਰ ॥kaahoo kaaj naahee gaavaar ||काहू काजि नाही गावार ॥کاهُو کاج ناهیِ گاوار ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਨੀਚ ਕੁਲੁ ਸੁਣਹਿ ॥har kaa dhaas neech kul suneh ||हरि का दासु नीच कुलु सुणहि ॥هر کا داس نیِچ کُل سُݨه ۔۔

ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਉਧਰਹਿ ॥੨॥tis kai sa(n)g khin meh udhareh ||2||तिस कै संगि खिन महि उधरहि ॥२॥تِس کَے سںگ کھن مهِ اُدھره ۔۔۲۔۔

ਕੋਟਿ ਮਜਨ ਜਾ ਕੈ ਸੁਣਿ ਨਾਮ ॥koT majan jaa kai sun naam ||कोटि मजन जा कै सुणि नाम ॥کوٹ مجن جا کَے سُݨ نام ۔۔

ਕੋਟਿ ਪੂਜਾ ਜਾ ਕੈ ਹੈ ਧਿਆਨ ॥koT poojaa jaa kai hai dhiaan ||कोटि पूजा जा कै है धिआन ॥کوٹ پُوجا جا کَے هَے دھآن ۔۔

ਕੋਟਿ ਪੁੰਨ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥koT pu(n)n sun har kee baanee ||कोटि पुँन सुणि हरि की बाणी ॥کوٹ پُنّ سُݨ هر کیِ باݨیِ ۔۔

ਕੋਟਿ ਫਲਾ ਗੁਰ ਤੇ ਬਿਧਿ ਜਾਣੀ ॥੩॥koT falaa gur te bidh jaanee ||3||कोटि फला गुर ते बिधि जाणी ॥३॥کوٹ پھلا گُر تے بدھ جاݨیِ ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਅਪੁਨੇ ਮਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਚੇਤ ॥man apune meh fir fir chet ||मन अपुने महि फिरि फिरि चेत ॥من اپنے مهِ پھر پھرِ چےت ۔۔

ਬਿਨਸਿ ਜਾਹਿ ਮਾਇਆ ਕੇ ਹੇਤ ॥binas jaeh maiaa ke het ||बिनसि जाहि माइआ के हेत ॥بٍنس جاه ماایا کے هےت ۔۔

ਹਰਿ ਅਬਿਨਾਸੀ ਤੁਮਰੈ ਸੰਗਿ ॥har abinaasee tumarai sa(n)g ||हरि अबिनासी तुमरै संगि ॥هر ابٍناسیِ تُمرَے سںگ ۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਰਚੁ ਰਾਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥੪॥man mere rach raam kai ra(n)g ||4||मन मेरे रचु राम कै रंगि ॥४॥من مےرے رچ رام کَے رںگ ۔۔۴۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕਾਮਿ ਉਤਰੈ ਸਭ ਭੂਖ ॥jaa kai kaam utarai sabh bhookh ||जा कै कामि उतरै सभ भूख ॥جا کَے کام اُترَے سبھ بھُوکھ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕਾਮਿ ਨ ਜੋਹਹਿ ਦੂਤ ॥jaa kai kaam na joheh dhoot ||जा कै कामि न जोहहि दूत ॥جا کَے کام ن جوههِ دُوت ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕਾਮਿ ਤੇਰਾ ਵਡ ਗਮਰੁ ॥jaa kai kaam teraa vadd gamar ||जा कै कामि तेरा वड गमरु ॥جا کَے کام تےرا وڈ گمر ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕਾਮਿ ਹੋਵਹਿ ਤੂੰ ਅਮਰੁ ॥੫॥jaa kai kaam hoveh too(n) amar ||5||जा कै कामि होवहि तूँ अमरु ॥५॥جا کَے کام هووه تُوں امر ۔۔۵۔۔

ਜਾ ਕੇ ਚਾਕਰ ਕਉ ਨਹੀ ਡਾਨ ॥jaa ke chaakar kau nahee ddaan ||जा के चाकर कउ नही डान ॥جا کے چاکر کا نهیِ ڈان ۔۔

ਜਾ ਕੇ ਚਾਕਰ ਕਉ ਨਹੀ ਬਾਨ ॥jaa ke chaakar kau nahee baan ||जा के चाकर कउ नही बान ॥جا کے چاکر کا نهیِ بان ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਦਫਤਰਿ ਪੁਛੈ ਨ ਲੇਖਾ ॥jaa kai dhafatar puchhai na lekhaa ||जा कै दफतरि पुछै न लेखा ॥جا کَے دپھتر پُچھَے ن لےکھا ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਕਰਹੁ ਬਿਸੇਖਾ ॥੬॥taa kee chaakaree karahu bisekhaa ||6||ता की चाकरी करहु बिसेखा ॥६॥تا کیِ چاکریِ کرهُ بسےکھا ۔۔۶۔۔

ਜਾ ਕੈ ਊਨ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਬਾਤ ॥jaa kai uoon naahee kaahoo baat ||जा कै ऊन नाही काहू बात ॥جا کَے اٌ ناهیِ کاهُو بات ۔۔

ਏਕਹਿ ਆਪਿ ਅਨੇਕਹਿ ਭਾਤਿ ॥ekeh aap anekeh bhaat ||एकहि आपि अनेकहि भाति ॥اےکه آپ انےکه بھات ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਹੋਇ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲ ॥jaa kee dhirasaT hoi sadhaa nihaal ||जा की दृसटि होइ सदा निहाल ॥جا کیِ درسٹ هوا سدا نهال ۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਕਰਿ ਤਾ ਕੀ ਘਾਲ ॥੭॥man mere kar taa kee ghaal ||7||मन मेरे करि ता की घाल ॥७॥من مےرے کر تا کیِ گھال ۔۔۷۔۔

ਨਾ ਕੋ ਚਤੁਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋ ਮੂੜਾ ॥naa ko chatur naahee ko mooRaa ||ना को चतुरु नाही को मूड़ा ॥نا کو چتر ناهیِ کو مُوڑا ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਹੀਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋ ਸੂਰਾ ॥naa ko heen naahee ko sooraa ||ना को हीणु नाही को सूरा ॥نا کو هیِݨ ناهیِ کو سُورا ۔۔