Ang 237 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩੭)

ਸਹਜੇ ਦੁਬਿਧਾ ਤਨ ਕੀ ਨਾਸੀ ॥sahaje dhubidhaa tan kee naasee ||सहजे दुबिधा तन की नासी ॥سهجے دُبدھا تن کیِ ناسیِ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸਹਜਿ ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦੁ ॥jaa kai sahaj man bhiaa ana(n)dh ||जा कै सहजि मनि भइआ अनंदु ॥جا کَے سهج منِ بھایا انµد ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਭੇਟਿਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੫॥taa kau bheTiaa paramaana(n)dh ||5||ता कउ भेटिआ परमानंदु ॥५॥تا کا بھےٹآ پرمانµد ۔۔۵۔۔

ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਓ ਨਾਮੁ ॥sahaje a(n)mrit peeo naam ||सहजे अंमृतु पीओ नामु ॥سهجے اںمرت پیِاو نام ۔۔

ਸਹਜੇ ਕੀਨੋ ਜੀਅ ਕੋ ਦਾਨੁ ॥sahaje keeno jeea ko dhaan ||सहजे कीनो जीअ को दानु ॥سهجے کیٍنو جیِا کو دان ۔۔

ਸਹਜ ਕਥਾ ਮਹਿ ਆਤਮੁ ਰਸਿਆ ॥sahaj kathaa meh aatam rasiaa ||सहज कथा महि आतमु रसिआ ॥سهج کتھا مهِ آتم رسآ ۔۔

ਤਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਅਬਿਨਾਸੀ ਵਸਿਆ ॥੬॥taa kai sa(n)g abinaasee vasiaa ||6||ता कै संगि अबिनासी वसिआ ॥६॥تا کَے سںگ ابناسیِ وسِآ ۔۔۶۔۔

ਸਹਜੇ ਆਸਣੁ ਅਸਥਿਰੁ ਭਾਇਆ ॥sahaje aasan asathir bhaiaa ||सहजे आसणु असथिरु भाइआ ॥سهجے آسݨ استھر بھاایا ۔۔

ਸਹਜੇ ਅਨਹਤ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥sahaje anahat sabadh vajaiaa ||सहजे अनहत सबदु वजाइआ ॥سهجے انهت سبد وجاایا ۔۔

ਸਹਜੇ ਰੁਣ ਝੁਣਕਾਰੁ ਸੁਹਾਇਆ ॥sahaje run jhunakaar suhaiaa ||सहजे रुण झुणकारु सुहाइआ ॥سهجے رُݨ جھُݨکار سُهاایا ۔۔

ਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸਮਾਇਆ ॥੭॥taa kai ghar paarabraham samaiaa ||7||ता कै घरि पारब्रहमु समाइआ ॥७॥تا کَے گھر پاربرهم سماایا ۔۔۷۔۔

ਸਹਜੇ ਜਾ ਕਉ ਪਰਿਓ ਕਰਮਾ ॥sahaje jaa kau pario karamaa ||सहजे जा कउ परिओ करमा ॥سهجے جا کا پراو کرما ۔۔

ਸਹਜੇ ਗੁਰੁ ਭੇਟਿਓ ਸਚੁ ਧਰਮਾ ॥sahaje gur bheTio sach dharamaa ||सहजे गुरु भेटिओ सचु धरमा ॥سهجے گُر بھےٹاو سچ دھرما ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸਹਜੁ ਭਇਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ॥jaa kai sahaj bhiaa so jaanai ||जा कै सहजु भइआ सो जाणै ॥جا کَے سهج بھایا سو جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਾ ਕੈ ਕੁਰਬਾਣੈ ॥੮॥੩॥naanak dhaas taa kai kurabaanai ||8||3||नानक दास ता कै कुरबाणै ॥८॥३॥نانک داس تا کَے کُرباݨَے ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਗਰਭ ਵਾਸ ਤੇ ਟਰਿਆ ॥prathame garabh vaas te Tariaa ||प्रथमे गरभ वास ते टरिआ ॥پرتھمے گربھ واس تے ٹرآ ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਕੁਟੰਬ ਸੰਗਿ ਜੁਰਿਆ ॥putr kalatr kuTa(n)b sa(n)g juriaa ||पुत्र कलत्र कुटंब संगि जुरिआ ॥پُتر کلتر کُٹںب سںگ جُرآ ۔۔

ਭੋਜਨੁ ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਹੁ ਕਪਰੇ ॥ ਸਰਪਰ ਗਵਨੁ ਕਰਹਿਗੇ ਬਪੁਰੇ ॥੧॥bhojan anik prakaar bahu kapare || sarapar gavan karahige bapure ||1||भोजनु अनिक प्रकार बहु कपरे ॥ सरपर गवनु करहिगे बपुरे ॥१॥بھوجن انک پرکار بهُ کپرے ۔۔ سرپر گون کرهگے بپرے ۔۔۱۔۔

ਕਵਨੁ ਅਸਥਾਨੁ ਜੋ ਕਬਹੁ ਨ ਟਰੈ ॥kavan asathaan jo kabahu na Tarai ||कवनु असथानु जो कबहु न टरै ॥کون استھان جو کبهُ ن ٹرَے ۔۔

ਕਵਨੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਦੁਰਮਤਿ ਹਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kavan sabadh jit dhuramat harai ||1|| rahaau ||कवनु सबदु जितु दुरमति हरै ॥१॥ रहाउ ॥کون سبد جت دُرمت هرَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇੰਦ੍ਰ ਪੁਰੀ ਮਹਿ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ॥ei(n)dhr puree meh sarapar maranaa ||इंद्र पुरी महि सरपर मरणा ॥ِاںدر پُریِ مهِ سرپر مرݨا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਪੁਰੀ ਨਿਹਚਲੁ ਨਹੀ ਰਹਣਾ ॥braham puree nihachal nahee rahanaa ||ब्रहम पुरी निहचलु नही रहणा ॥برهم پُریِ نهچل نهیِ رهݨا ۔۔

ਸਿਵ ਪੁਰੀ ਕਾ ਹੋਇਗਾ ਕਾਲਾ ॥siv puree kaa hoigaa kaalaa ||सिव पुरी का होइगा काला ॥سِو پُریِ کا هواگا کالا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮਾਇਆ ਬਿਨਸਿ ਬਿਤਾਲਾ ॥੨॥trai gun maiaa binas bitaalaa ||2||त्रै गुण माइआ बिनसि बिताला ॥२॥ترَے گُݨ مااآ بنس بتالا ۔۔۲۔۔

ਗਿਰਿ ਤਰ ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਅਰੁ ਤਾਰੇ ॥gir tar dharan gagan ar taare ||गिरि तर धरणि गगन अरु तारे ॥گِر تر دھرݨ گگن ار تارے ۔۔

ਰਵਿ ਸਸਿ ਪਵਣੁ ਪਾਵਕੁ ਨੀਰਾਰੇ ॥rav sas pavan paavak neeraare ||रवि ससि पवणु पावकु नीरारे ॥رو سسِ پوݨ پاوک نیِرارے ۔۔

ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਬਰਤ ਅਰੁ ਭੇਦਾ ॥dhinas rain barat ar bhedhaa ||दिनसु रैणि बरत अरु भेदा ॥دٍنس رَےݨ برت ار بھےدا ۔۔

ਸਾਸਤ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬਿਨਸਹਿਗੇ ਬੇਦਾ ॥੩॥saasat si(n)mirat binasahige bedhaa ||3||सासत सिंमृति बिनसहिगे बेदा ॥३॥ساست سںمرت بنسهگے بےدا ۔۔۳۔۔

ਤੀਰਥ ਦੇਵ ਦੇਹੁਰਾ ਪੋਥੀ ॥teerath dhev dhehuraa pothee ||तीरथ देव देहुरा पोथी ॥تیِرتھ دےو دےهُرا پوتھیِ ۔۔

ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਸੋਚ ਪਾਕ ਹੋਤੀ ॥maalaa tilak soch paak hotee ||माला तिलकु सोच पाक होती ॥مالا تلک سوچ پاک هوتیِ ۔۔

ਧੋਤੀ ਡੰਡਉਤਿ ਪਰਸਾਦਨ ਭੋਗਾ ॥dhotee dda(n)ddaut parasaadhan bhogaa ||धोती डंडउति परसादन भोगा ॥دھوتیِ ڈںڈات پرسادن بھوگا ۔۔

ਗਵਨੁ ਕਰੈਗੋ ਸਗਲੋ ਲੋਗਾ ॥੪॥gavan karaigo sagalo logaa ||4||गवनु करैगो सगलो लोगा ॥४॥گون کرَےگو سگلو لوگا ۔۔۴۔۔

ਜਾਤਿ ਵਰਨ ਤੁਰਕ ਅਰੁ ਹਿੰਦੂ ॥jaat varan turak ar hi(n)dhoo ||जाति वरन तुरक अरु हिंदू ॥جات ورن تُرک ار هںدُو ۔۔

ਪਸੁ ਪੰਖੀ ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਜਿੰਦੂ ॥pas pa(n)khee anik jon ji(n)dhoo ||पसु पंखी अनिक जोनि जिंदू ॥پس پںکھیِ انک جون جںدُو ۔۔

ਸਗਲ ਪਾਸਾਰੁ ਦੀਸੈ ਪਾਸਾਰਾ ॥sagal paasaar dheesai paasaaraa ||सगल पासारु दीसै पासारा ॥سگل پاسار دیِسَے پاسارا ۔۔

ਬਿਨਸਿ ਜਾਇਗੋ ਸਗਲ ਆਕਾਰਾ ॥੫॥binas jaigo sagal aakaaraa ||5||बिनसि जाइगो सगल आकारा ॥५॥بٍنس جااگو سگل آکارا ۔۔۵۔۔

ਸਹਜ ਸਿਫਤਿ ਭਗਤਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨਾ ॥sahaj sifat bhagat tat giaanaa ||सहज सिफति भगति ततु गिआना ॥سهج سپھت بھگت تت گآنا ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਨਿਹਚਲੁ ਸਚੁ ਥਾਨਾ ॥sadhaa ana(n)dh nihachal sach thaanaa ||सदा अनंदु निहचलु सचु थाना ॥سدا انµد نهچل سچ تھانا ۔۔

ਤਹਾ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਗੁਣ ਰਸੈ ॥tahaa sa(n)gat saadh gun rasai ||तहा संगति साध गुण रसै ॥تها سںگت سادھ گُݨ رسَے ۔۔

ਅਨਭਉ ਨਗਰੁ ਤਹਾ ਸਦ ਵਸੈ ॥੬॥anabhau nagar tahaa sadh vasai ||6||अनभउ नगरु तहा सद वसै ॥६॥انبھا نگر تها سد وسَے ۔۔۶۔۔

ਤਹ ਭਉ ਭਰਮਾ ਸੋਗੁ ਨ ਚਿੰਤਾ ॥teh bhau bharamaa sog na chi(n)taa ||तह भउ भरमा सोगु न चिंता ॥ته بھا بھرما سوگ ن چںتا ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਵਣੁ ਮਿਰਤੁ ਨ ਹੋਤਾ ॥aavan jaavan mrit na hotaa ||आवणु जावणु मिरतु न होता ॥آوݨ جاوݨ مرت ن هوتا ۔۔

ਤਹ ਸਦਾ ਅਨੰਦ ਅਨਹਤ ਆਖਾਰੇ ॥teh sadhaa ana(n)dh anahat aakhaare ||तह सदा अनंद अनहत आखारे ॥ته سدا انµد انهت آکھارے ۔۔

ਭਗਤ ਵਸਹਿ ਕੀਰਤਨ ਆਧਾਰੇ ॥੭॥bhagat vaseh keeratan aadhaare ||7||भगत वसहि कीरतन आधारे ॥७॥بھگت وسه کیِرتن آدھارے ۔۔۷۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥paarabraham kaa a(n)t na paar ||पारब्रहम का अंतु न पारु ॥پاربرهم کا اںت ن پار ۔۔

ਕਉਣੁ ਕਰੈ ਤਾ ਕਾ ਬੀਚਾਰੁ ॥kaun karai taa kaa beechaar ||कउणु करै ता का बीचारु ॥کاݨ کرَے تا کا بیِچار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥kahu naanak jis kirapaa karai ||कहु नानक जिसु किरपा करै ॥کهُ نانک جس کرپا کرَے ۔۔

ਨਿਹਚਲ ਥਾਨੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਤਰੈ ॥੮॥੪॥nihachal thaan saadhasa(n)g tarai ||8||4||निहचल थानु साधसंगि तरै ॥८॥४॥نِهچل تھان سادھسںگ ترَے ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋਈ ਸੂਰਾ ॥jo is maare soiee sooraa ||जो इसु मारे सोई सूरा ॥جو اس مارے سوای سُورا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਸੋਈ ਪੂਰਾ ॥jo is maare soiee pooraa ||जो इसु मारे सोई पूरा ॥جو اس مارے سوای پُورا ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥jo is maare tiseh vaddiaaiee ||जो इसु मारे तिसहि वडिआई ॥جو اس مارے تسه وڈآای ۔۔

ਜੋ ਇਸੁ ਮਾਰੇ ਤਿਸ ਕਾ ਦੁਖੁ ਜਾਈ ॥੧॥jo is maare tis kaa dhukh jaiee ||1||जो इसु मारे तिस का दुखु जाई ॥१॥جو اس مارے تس کا دُکھ جاای ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਕੋਇ ਜਿ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਗਵਾਵੈ ॥aaisaa koi j dhubidhaa maar gavaavai ||ऐसा कोइ जि दुबिधा मारि गवावै ॥اَےسا کوا ج دُبدھا مار گواوَے ۔۔

ਇਸਹਿ ਮਾਰਿ ਰਾਜ ਜੋਗੁ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eiseh maar raaj jog kamaavai ||1|| rahaau ||इसहि मारि राज जोगु कमावै ॥१॥ रहाउ ॥ِاسه مار راج جوگ کماوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔