Ang 233 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩੩)

ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਰੰਗਿਆ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥sabadh man ra(n)giaa liv lai ||सबदि मनु रंगिआ लिव लाइ ॥سبد من رںگآ لو لاا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਰਜਾਇ ॥੧॥nij ghar vasiaa prabh kee rajai ||1||निज घरि वसिआ प्रभ की रजाइ ॥१॥نِج گھر وسِآ پربھ کیِ رجاا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਜਾਇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥satigur seviaai jai abhimaan ||सतिगुरु सेविऐ जाइ अभिमानु ॥ستگر سےواَے جاا ابھِمان ۔۔

ਗੋਵਿਦੁ ਪਾਈਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥govidh paieeaai gunee nidhaan ||1|| rahaau ||गोविदु पाईऐ गुणी निधानु ॥१॥ रहाउ ॥گوود پاایاَے گُݨیِ ندھان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਬੈਰਾਗੀ ਜਾ ਸਬਦਿ ਭਉ ਖਾਇ ॥man bairaagee jaa sabadh bhau khai ||मनु बैरागी जा सबदि भउ खाइ ॥من بَےراگیِ جا سبد بھا کھاا ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸਭ ਤੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥meraa prabh niramalaa sabh tai rahiaa samai ||मेरा प्रभु निरमला सभ तै रहिआ समाइ ॥مےرا پربھ نرملا سبھ تَے رهِآ سماا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥gur kirapaa te milai milai ||2||गुर किरपा ते मिलै मिलाइ ॥२॥گُر کرپا تے ملَے ملاا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੋ ਦਾਸੁ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥har dhaasan ko dhaas sukh paae ||हरि दासन को दासु सुखु पाए ॥هر داسن کو داس سُکھ پااے ۔۔

ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਇਨ ਬਿਧਿ ਪਾਇਆ ਜਾਏ ॥meraa har prabh in bidh paiaa jaae ||मेरा हरि प्रभु इन बिधि पाइआ जाए ॥مےرا هر پربھ ان بدھِ پاایا جااے ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰਾਮ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੩॥har kirapaa te raam gun gaae ||3||हरि किरपा ते राम गुण गाए ॥३॥هر کرپا تے رام گُݨ گااے ۔۔۳۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਬਹੁ ਜੀਵਣੁ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥dhirag bahu jeevan jit har naam na lagai piaar ||धृगु बहु जीवणु जितु हरि नामि न लगै पिआरु ॥دھِرگ بهُ جیِوݨ جت هر نام ن لگَے پآر ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਕਾਮਣਿ ਮੋਹ ਗੁਬਾਰੁ ॥dhirag sej sukhaalee kaaman moh gubaar ||धृगु सेज सुखाली कामणि मोह गुबारु ॥دھِرگ سےج سُکھالیِ کامݨ موه گُبار ۔۔

ਤਿਨ ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੪॥tin safal janam jin naam adhaar ||4||तिन सफलु जनमु जिन नामु अधारु ॥४॥تٍن سپھل جنم جن نام ادھار ۔۔۴۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਗ੍ਰਿਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥dhirag dhirag girahu kuTa(n)b jit har preet na hoi ||धृगु धृगु गृहु कुटंबु जितु हरि प्रीति न होइ ॥دھِرگ دھرگ گرهُ کُٹںب جت هر پریِت ن هوِا ۔۔

ਸੋਈ ਹਮਾਰਾ ਮੀਤੁ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਇ ॥soiee hamaaraa meet jo har gun gaavai soi ||सोई हमारा मीतु जो हरि गुण गावै सोइ ॥سوای همارا میِت جو هر گُݨ گاوَے سوا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੫॥har naam binaa mai avar na koi ||5||हरि नाम बिना मै अवरु न कोइ ॥५॥هر نام بنا مَے اور ن کوا ۔۔۵۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਮ ਗਤਿ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥satigur te ham gat pat paiee ||सतिगुर ते हम गति पति पाई ॥ستگر تے هم گتِ پتِ پاای ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਦੂਖੁ ਸਗਲ ਮਿਟਾਈ ॥har naam dhiaaiaa dhookh sagal miTaiee ||हरि नामु धिआइआ दूखु सगल मिटाई ॥هر نام دھآایا دُوکھ سگل مٹاای ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੬॥sadhaa ana(n)dh har naam liv laiee ||6||सदा अनंदु हरि नामि लिव लाई ॥६॥سدا انµد هر نام لو لاای ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਕਉ ਸਰੀਰ ਸੁਧਿ ਭਈ ॥gur miliaai ham kau sareer sudh bhiee ||गुरि मिलिऐ हम कउ सरीर सुधि भई ॥گُر ملاَے هم کا سریِر سُدھ بھای ۔۔

ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਭ ਅਗਨਿ ਬੁਝਈ ॥haumai tirasanaa sabh agan bujhiee ||हउमै तृसना सभ अगनि बुझई ॥هامَے ترسنا سبھ اگن بُجھای ۔۔

ਬਿਨਸੇ ਕ੍ਰੋਧ ਖਿਮਾ ਗਹਿ ਲਈ ॥੭॥binase karodh khimaa geh liee ||7||बिनसे क्रोध खिमा गहि लई ॥७॥بٍنسے ک®ودھ کھما گهِ لای ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ॥har aape kirapaa kare naam dhevai ||हरि आपे कृपा करे नामु देवै ॥هر آپے ک®پا کرے نام دےوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਤਨੁ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥gurmukh ratan ko viralaa levai ||गुरमुखि रतनु को विरला लेवै ॥گُرمکھ رتن کو ورلا لےوَے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਅਲਖ ਅਭੇਵੈ ॥੮॥੮॥naanak gun gaavai har alakh abhevai ||8||8||नानकु गुण गावै हरि अलख अभेवै ॥८॥८॥نانک گُݨ گاوَے هر الکھ ابھےوَے ۔۔۸۔۔۸۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥raag gauRee bairaagan mahalaa teejaa ||रागु गउड़ी बैरागणि महला ३ ॥راگ گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫੇਰੇ ਤੇ ਵੇਮੁਖ ਬੁਰੇ ਦਿਸੰਨਿ ॥satigur te jo muh fere te vemukh bure dhisa(n)n ||सतिगुर ते जो मुह फेरे ते वेमुख बुरे दिसंनि ॥ستگر تے جو مُه پھےرے تے وےمکھ بُرے دسنّ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਨਾ ਲਹੰਨਿ ॥੧॥anadhin badhe maareean fir velaa naa laha(n)n ||1||अनदिनु बधे मारीअनि फिरि वेला ना लहंनि ॥१॥اندن بدھے ماریِان پھر وےلا نا لهنّ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਧਾਰਿ ॥har har raakhahu kirapaa dhaar ||हरि हरि राखहु कृपा धारि ॥هر هرِ راکھهُ ک®پا دھار ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satasa(n)gat melai prabh har hiradhai har gun saar ||1|| rahaau ||सतसंगति मेलाइ प्रभ हरि हिरदै हरि गुण सारि ॥१॥ रहाउ ॥ستسںگت مےلاا پربھ هر هردَے هرِ گُݨ سار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਭਾਵਦੇ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਾਇ ਚਲੰਨਿ ॥se bhagat har bhaavadhe jo gurmukh bhai chala(n)n ||से भगत हरि भावदे जो गुरमुखि भाइ चलंनि ॥سے بھگت هر بھاودے جو گُرمکھ بھاا چلµن ۔۔

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸੇਵਾ ਕਰਨਿ ਜੀਵਤ ਮੁਏ ਰਹੰਨਿ ॥੨॥aap chhodd sevaa karan jeevat mue raha(n)n ||2||आपु छोडि सेवा करनि जीवत मुए रहंनि ॥२॥آپ چھوڈ سےوا کرن جیِوت مُاے رهنّ ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਦਾ ਪਿੰਡੁ ਪਰਾਣ ਹੈ ਤਿਸ ਕੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ॥jis dhaa pi(n)dd paraan hai tis kee sir kaar ||जिस दा पिंडु पराण है तिस की सिरि कार ॥جِس دا پںڈ پراݨ هَے تس کیِ سر کار ۔۔

ਓਹੁ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਹਰਿ ਰਖੀਐ ਹਿਰਦੈ ਧਾਰਿ ॥੩॥oh kiau manahu visaareeaai har rakheeaai hiradhai dhaar ||3||ओहु किउ मनहु विसारीऐ हरि रखीऐ हिरदै धारि ॥३॥اوهُ کا منهُ وساریِاَے هر رکھیِاَے هردَے دھار ۔۔۳۔۔

ਨਾਮਿ ਮਿਲਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮਿ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥naam miliaai pat paieeaai naam ma(n)niaai sukh hoi ||नामि मिलिऐ पति पाईऐ नामि मंनिऐ सुखु होइ ॥نام ملاَے پتِ پاایاَے نام منّاَے سُکھ هوا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੪॥satigur te naam paieeaai karam milai prabh soi ||4||सतिगुर ते नामु पाईऐ करमि मिलै प्रभु सोइ ॥४॥ستگر تے نام پاایاَے کرم ملَے پربھ سوا ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹੁ ਫੇਰੇ ਓਇ ਭ੍ਰਮਦੇ ਨਾ ਟਿਕੰਨਿ ॥satigur te jo muh fere oi bhramadhe naa Tika(n)n ||सतिगुर ते जो मुहु फेरे ओइ भ्रमदे ना टिकंनि ॥ستگر تے جو مُهُ پھےرے اوِا بھرمدے نا ٹکنّ ۔۔

ਧਰਤਿ ਅਸਮਾਨੁ ਨ ਝਲਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਏ ਪਚੰਨਿ ॥੫॥dharat asamaan na jhaliee vich visaTaa pe pacha(n)n ||5||धरति असमानु न झलई विचि विसटा पए पचंनि ॥५॥دھرت اسمان ن جھلای وچ وسٹا پاے پچنّ ۔۔۵۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਇ ॥eih jag bharam bhulaiaa moh Thagaulee pai ||इहु जगु भरमि भुलाइआ मोह ठगउली पाइ ॥ِاهُ جگ بھرم بھُلاایا موه ٹھگالیِ پاا ۔۔

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਤਿਨ ਨੇੜਿ ਨ ਭਿਟੈ ਮਾਇ ॥੬॥jinaa satigur bheTiaa tin neR na bhiTai mai ||6||जिना सतिगुरु भेटिआ तिन नेड़ि न भिटै माइ ॥६॥جٍنا ستگر بھےٹآ تن نےڑ ن بھٹَے ماِا ۔۔۶۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੋ ਸੋਹਣੇ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥satigur sevan so sohane haumai mail gavai ||सतिगुरु सेवनि सो सोहणे हउमै मैलु गवाइ ॥ستگر سےون سو سوهݨے هامَے مَےل گواا ۔۔