Ang 230 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩੦)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥gurmukh vichahu haumai jai ||गुरमुखि विचहु हउमै जाइ ॥گُرمکھ وچهُ هامَے جاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥gurmukh mail na laagai aai ||गुरमुखि मैलु न लागै आइ ॥گُرمکھ مَےل ن لاگَے آا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥gurmukh naam vasai man aai ||2||गुरमुखि नामु वसै मनि आइ ॥२॥گُرمکھ نام وسَے من آا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਚਿ ਹੋਈ ॥gurmukh karam dharam sach hoiee ||गुरमुखि करम धरम सचि होई ॥گُرمکھ کرم دھرم سچ هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਹੰਕਾਰੁ ਜਲਾਏ ਦੋਈ ॥gurmukh aha(n)kaar jalaae dhoiee ||गुरमुखि अहंकारु जलाए दोई ॥گُرمکھ اهںکار جلااے دوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੩॥gurmukh naam rate sukh hoiee ||3||गुरमुखि नामि रते सुखु होई ॥३॥گُرمکھ نام رتے سُکھ هوای ۔۔۳۔۔

ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਪਰਬੋਧਹੁ ਬੂਝਹੁ ਸੋਈ ॥aapanaa man parabodhahu boojhahu soiee ||आपणा मनु परबोधहु बूझहु सोई ॥آپݨا من پربودھهُ بُوجھهُ سوای ۔۔

ਲੋਕ ਸਮਝਾਵਹੁ ਸੁਣੇ ਨ ਕੋਈ ॥lok samajhaavahu sune na koiee ||लोक समझावहु सुणे न कोई ॥لوک سمجھاوهُ سُݨے ن کوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮਝਹੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੪॥gurmukh samajhahu sadhaa sukh hoiee ||4||गुरमुखि समझहु सदा सुखु होई ॥४॥گُرمکھ سمجھهُ سدا سُکھ هوای ۔۔۴۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਡੰਫੁ ਬਹੁਤੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥manmukh dda(n)f bahut chaturaiee ||मनमुखि डंफु बहुतु चतुराई ॥منمکھ ڈںپھ بهُت چتراای ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥jo kichh kamaavai su thai na paiee ||जो किछु कमावै सु थाइ न पाई ॥جو کچھ کماوَے سُ تھاا ن پاای ۔۔

ਆਵੈ ਜਾਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕਾਈ ॥੫॥aavai jaavai Thaur na kaiee ||5||आवै जावै ठउर न काई ॥५॥آوَے جاوَے ٹھار ن کاای ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੇ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥manmukh karam kare bahut abhimaanaa ||मनमुख करम करे बहुतु अभिमाना ॥منمکھ کرم کرے بهُت ابھمانا ۔۔

ਬਗ ਜਿਉ ਲਾਇ ਬਹੈ ਨਿਤ ਧਿਆਨਾ ॥bag jiau lai bahai nit dhiaanaa ||बग जिउ लाइ बहै नित धिआना ॥بگ جا لاا بهَے نت دھآنا ۔۔

ਜਮਿ ਪਕੜਿਆ ਤਬ ਹੀ ਪਛੁਤਾਨਾ ॥੬॥jam pakaRiaa tab hee pachhutaanaa ||6||जमि पकड़िआ तब ही पछुताना ॥६॥جم پکڑآ تب هیِ پچھتانا ۔۔۶۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥bin satigur seve mukat na hoiee ||बिनु सतिगुर सेवे मुकति न होई ॥بٍن ستگر سےوے مُکت ن هوای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥gur parasaadhee milai har soiee ||गुर परसादी मिलै हरि सोई ॥گُر پرسادیِ ملَے هر سوای ۔۔

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਈ ॥੭॥gur dhaataa jug chaare hoiee ||7||गुरु दाता जुग चारे होई ॥७॥گُر داتا جُگ چارے هوای ۔۔۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਨਾਮੇ ਵਡਿਆਈ ॥gurmukh jaat pat naame vaddiaaiee ||गुरमुखि जाति पति नामे वडिआई ॥گُرمکھ جات پت نامے وڈِآای ۔۔

ਸਾਇਰ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਬਿਦਾਰਿ ਗਵਾਈ ॥sair kee putree bidhaar gavaiee ||साइर की पुत्री बिदारि गवाई ॥ساار کیِ پُتریِ بدار گواای ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਝੂਠੀ ਚਤੁਰਾਈ ॥੮॥੨॥naanak bin naavai jhooThee chaturaiee ||8||2||नानक बिनु नावै झूठी चतुराई ॥८॥२॥نانک بن ناوَے جھُوٹھیِ چتراای ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਗਉੜੀ ਮਃ ੩ ॥gauRee mahalaa teejaa ||गउड़ी म: ३ ॥گاڑیِ مÚ ۳ ۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਕਾ ਧਰਮੁ ਪੜਹੁ ਤੁਮ ਭਾਈ ॥eis jug kaa dharam paRahu tum bhaiee ||इसु जुग का धरमु पड़हु तुम भाई ॥ِاس جُگ کا دھرم پڑهُ تُم بھاای ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥poorai gur sabh sojhee paiee ||पूरै गुरि सभ सोझी पाई ॥پُورَے گُر سبھ سوجھیِ پاای ۔۔

ਐਥੈ ਅਗੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥੧॥aaithai agai har naam sakhaiee ||1||ऐथै अगै हरि नामु सखाई ॥१॥اَےتھَے اگَے هر نام سکھاای ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਪੜਹੁ ਮਨਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥raam paRahu man karahu beechaar ||राम पड़हु मनि करहु बीचारु ॥رام پڑهُ من کرهُ بیِچار ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੈਲੁ ਉਤਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee mail utaar ||1|| rahaau ||गुर परसादी मैलु उतारु ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ مَےل اُتار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਾਦਿ ਵਿਰੋਧਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥vaadh virodh na paiaa jai ||वादि विरोधि न पाइआ जाइ ॥واد ورودھ ن پاایا جاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਫੀਕਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥man tan feekaa dhoojai bhai ||मनु तनु फीका दूजै भाइ ॥من تن پھیِکا دُوجَے بھاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥gur kai sabadh sach liv lai ||2||गुर कै सबदि सचि लिव लाइ ॥२॥گُر کَے سبد سچ لو لاا ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਮੈਲਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥haumai mailaa ih sa(n)saaraa ||हउमै मैला इहु संसारा ॥هامَے مَےلا اهُ سںسارا ۔۔

ਨਿਤ ਤੀਰਥਿ ਨਾਵੈ ਨ ਜਾਇ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥nit teerath naavai na jai aha(n)kaaraa ||नित तीरथि नावै न जाइ अहंकारा ॥نِت تیِرتھ ناوَے ن جاا اهںکارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰਾ ॥੩॥bin gur bheTe jam kare khuaaraa ||3||बिनु गुर भेटे जमु करे खुआरा ॥३॥بٍن گُر بھےٹے جم کرے کھُآرا ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੈ ॥so jan saachaa j haumai maarai ||सो जनु साचा जि हउमै मारै ॥سو جن ساچا ج هامَے مارَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪੰਚ ਸੰਘਾਰੈ ॥gur kai sabadh pa(n)ch sa(n)ghaarai ||गुर कै सबदि पंच संघारै ॥گُر کَے سبد پںچ سںگھارَے ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੈ ॥੪॥aap tarai sagale kul taarai ||4||आपि तरै सगले कुल तारै ॥४॥آپ ترَے سگلے کُل تارَے ۔۔۴۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਨਟਿ ਬਾਜੀ ਪਾਈ ॥maiaa moh naT baajee paiee ||माइआ मोहि नटि बाजी पाई ॥مااآ موه نٹ باجیِ پاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਰਹੇ ਲਪਟਾਈ ॥manmukh a(n)dh rahe lapaTaiee ||मनमुख अंध रहे लपटाई ॥منمکھ اںدھ رهے لپٹاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੫॥gurmukh alipat rahe liv laiee ||5||गुरमुखि अलिपत रहे लिव लाई ॥५॥گُرمکھ الپت رهے لو لاای ۔۔۵۔۔

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥bahute bhekh karai bhekhadhaaree ||बहुते भेख करै भेखधारी ॥بهُتے بھےکھ کرَے بھےکھدھاریِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਤਿਸਨਾ ਫਿਰੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥a(n)tar tisanaa firai aha(n)kaaree ||अंतरि तिसना फिरै अहंकारी ॥اںتر تسنا پھرَے اهںکاریِ ۔۔

ਆਪੁ ਨ ਚੀਨੈ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੬॥aap na cheenai baajee haaree ||6||आपु न चीनै बाजी हारी ॥६॥آپ ن چیٍنَے باجیِ هاریِ ۔۔۶۔۔

ਕਾਪੜ ਪਹਿਰਿ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥kaapaR pahir kare chaturaiee ||कापड़ पहिरि करे चतुराई ॥کاپڑ پهِر کرے چتراای ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਅਤਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥maiaa moh at bharam bhulaiee ||माइआ मोहि अति भरमि भुलाई ॥مااآ موه ات بھرم بھُلاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸੇਵੇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥੭॥bin gur seve bahut dhukh paiee ||7||बिनु गुर सेवे बहुतु दुखु पाई ॥७॥بٍن گُر سےوے بهُت دُکھ پاای ۔۔۷۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ॥naam rate sadhaa bairaagee ||नामि रते सदा बैरागी ॥نام رتے سدا بَےراگیِ ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੀ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥girahee a(n)tar saach liv laagee ||गृही अंतरि साचि लिव लागी ॥گِرهیِ اںتر ساچ لو لاگیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥੮॥੩॥naanak satigur seveh se vaddabhaagee ||8||3||नानक सतिगुरु सेवहि से वडभागी ॥८॥३॥نانک ستگر سےوه سے وڈبھاگیِ ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee mahalaa teejaa ||गउड़ी महला ३ ॥گاڑیِ مهلا ۳ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੂਲੁ ਵੇਦ ਅਭਿਆਸਾ ॥brahamaa mool vedh abhiaasaa ||ब्रहमा मूलु वेद अभिआसा ॥برهما مُول وےد ابھآسا ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਦੇਵ ਮੋਹ ਪਿਆਸਾ ॥tis te upaje dhev moh piaasaa ||तिस ते उपजे देव मोह पिआसा ॥تِس تے اُپجے دےو موه پآسا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮੇ ਨਾਹੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥੧॥trai gun bharame naahee nij ghar vaasaa ||1||त्रै गुण भरमे नाही निज घरि वासा ॥१॥ترَے گُݨ بھرمے ناهیِ نج گھر واسا ۔۔۱۔۔

ਹਮ ਹਰਿ ਰਾਖੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥ham har raakhe satiguroo milaiaa ||हम हरि राखे सतिगुरू मिलाइआ ॥هم هر راکھے ستِگرُو ملاایا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anadhin bhagat har naam dhiraRaiaa ||1|| rahaau ||अनदिनु भगति हरि नामु दृड़ाइआ ॥१॥ रहाउ ॥اندن بھگت هر نام درڑاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜੰਜਾਲਾ ॥trai gun baanee braham ja(n)jaalaa ||त्रै गुण बाणी ब्रहम जंजाला ॥ترَے گُݨ باݨیِ برهم جںجالا ۔۔

ਪੜਿ ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਸਿਰਿ ਮਾਰੇ ਜਮਕਾਲਾ ॥paR vaadh vakhaaneh sir maare jamakaalaa ||पड़ि वादु वखाणहि सिरि मारे जमकाला ॥پڑ واد وکھاݨه سرِ مارے جمکالا ۔۔