Ang 229 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨੯)

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝਿ ਲੇ ਤਉ ਹੋਇ ਨਿਬੇਰਾ ॥gur parasaadhee boojh le tau hoi niberaa ||गुर परसादी बूझि ले तउ होइ निबेरा ॥گُر پرسادیِ بُوجھ لے تا هوا نبےرا ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੧॥ghar ghar naam nira(n)janaa so Thaakur meraa ||1||घरि घरि नामु निरंजना सो ठाकुरु मेरा ॥१॥گھر گھرِ نام نرںجنا سو ٹھاکر مےرا ۔۔۱۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਨ ਛੂਟੀਐ ਦੇਖਹੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥bin gur sabadh na chhooTeeaai dhekhahu veechaaraa ||बिनु गुर सबद न छूटीऐ देखहु वीचारा ॥بٍن گُر سبد ن چھُوٹیِاَے دےکھهُ ویِچارا ۔۔

ਜੇ ਲਖ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹੀ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥je lakh karam kamaavahee bin gur a(n)dhiaaraa ||1|| rahaau ||जे लख करम कमावही बिनु गुर अंधिआरा ॥१॥ रहाउ ॥جے لکھ کرم کماوهیِ بن گُر اںدھآرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਕਿਆ ਤਿਨ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ॥a(n)dhe akalee baahare kiaa tin siau kaheeaai ||अंधे अकली बाहरे किआ तिन सिउ कहीऐ ॥اںدھے اکلیِ باهرے کآ تن سا کهیِاَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੰਥੁ ਨ ਸੂਝਈ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਨਿਰਬਹੀਐ ॥੨॥bin gur pa(n)th na soojhiee kit bidh nirabaheeaai ||2||बिनु गुर पंथु न सूझई कितु बिधि निरबहीऐ ॥२॥بٍن گُر پںتھ ن سُوجھای کت بدھ نربهیِاَے ۔۔۲۔۔

ਖੋਟੇ ਕਉ ਖਰਾ ਕਹੈ ਖਰੇ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ॥khoTe kau kharaa kahai khare saar na jaanai ||खोटे कउ खरा कहै खरे सार न जाणै ॥کھوٹے کا کھرا کهَے کھرے سار ن جاݨَے ۔۔

ਅੰਧੇ ਕਾ ਨਾਉ ਪਾਰਖੂ ਕਲੀ ਕਾਲ ਵਿਡਾਣੈ ॥੩॥a(n)dhe kaa naau paarakhoo kalee kaal viddaanai ||3||अंधे का नाउ पारखू कली काल विडाणै ॥३॥اںدھے کا ناا پارکھُو کلیِ کال وڈاݨَے ۔۔۳۔۔

ਸੂਤੇ ਕਉ ਜਾਗਤੁ ਕਹੈ ਜਾਗਤ ਕਉ ਸੂਤਾ ॥soote kau jaagat kahai jaagat kau sootaa ||सूते कउ जागतु कहै जागत कउ सूता ॥سُوتے کا جاگت کهَے جاگت کا سُوتا ۔۔

ਜੀਵਤ ਕਉ ਮੂਆ ਕਹੈ ਮੂਏ ਨਹੀ ਰੋਤਾ ॥੪॥jeevat kau mooaa kahai mooe nahee rotaa ||4||जीवत कउ मूआ कहै मूए नही रोता ॥४॥جیِوت کا مُوآ کهَے مُواے نهیِ روتا ۔۔۴۔۔

ਆਵਤ ਕਉ ਜਾਤਾ ਕਹੈ ਜਾਤੇ ਕਉ ਆਇਆ ॥aavat kau jaataa kahai jaate kau aaiaa ||आवत कउ जाता कहै जाते कउ आइआ ॥آوت کا جاتا کهَے جاتے کا آایا ۔۔

ਪਰ ਕੀ ਕਉ ਅਪੁਨੀ ਕਹੈ ਅਪੁਨੋ ਨਹੀ ਭਾਇਆ ॥੫॥par kee kau apunee kahai apuno nahee bhaiaa ||5||पर की कउ अपुनी कहै अपुनो नही भाइआ ॥५॥پر کیِ کا اپنیِ کهَے اپنو نهیِ بھاایا ۔۔۵۔۔

ਮੀਠੇ ਕਉ ਕਉੜਾ ਕਹੈ ਕੜੂਏ ਕਉ ਮੀਠਾ ॥meeThe kau kauRaa kahai kaRooe kau meeThaa ||मीठे कउ कउड़ा कहै कड़ूए कउ मीठा ॥میِٹھے کا کاڑا کهَے کڑُواے کا میِٹھا ۔۔

ਰਾਤੇ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਐਸਾ ਕਲਿ ਮਹਿ ਡੀਠਾ ॥੬॥raate kee ni(n)dhaa kareh aaisaa kal meh ddeeThaa ||6||राते की निंदा करहि ऐसा कलि महि डीठा ॥६॥راتے کیِ نںدا کره اَےسا کل مهِ ڈیِٹھا ۔۔۶۔۔

ਚੇਰੀ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਠਾਕੁਰੁ ਨਹੀ ਦੀਸੈ ॥cheree kee sevaa kareh Thaakur nahee dheesai ||चेरी की सेवा करहि ठाकुरु नही दीसै ॥چےریِ کیِ سےوا کره ٹھاکر نهیِ دیِسَے ۔۔

ਪੋਖਰੁ ਨੀਰੁ ਵਿਰੋਲੀਐ ਮਾਖਨੁ ਨਹੀ ਰੀਸੈ ॥੭॥pokhar neer viroleeaai maakhan nahee reesai ||7||पोखरु नीरु विरोलीऐ माखनु नही रीसै ॥७॥پوکھر نیِر ورولیِاَے ماکھن نهیِ ریِسَے ۔۔۷۔۔

ਇਸੁ ਪਦ ਜੋ ਅਰਥਾਇ ਲੇਇ ਸੋ ਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ॥eis padh jo arathai lei so guroo hamaaraa ||इसु पद जो अरथाइ लेइ सो गुरू हमारा ॥ِاس پد جو ارتھاا لےا سو گُرُو همارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਚੀਨੈ ਆਪ ਕਉ ਸੋ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ॥੮॥naanak cheenai aap kau so apar apaaraa ||8||नानक चीनै आप कउ सो अपर अपारा ॥८॥نانک چیٍنَے آپ کا سو اپر اپارا ۔۔۸۔۔

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਭਰਮਾਇਆ ॥sabh aape aap varatadhaa aape bharamaiaa ||सभु आपे आपि वरतदा आपे भरमाइआ ॥سبھ آپے آپ ورتدا آپے بھرماایا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੂਝੀਐ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥੨॥੧੮॥gur kirapaa te boojheeaai sabh braham samaiaa ||9||2||18||गुर किरपा ते बूझीऐ सभु ब्रहमु समाइआ ॥९॥२॥१८॥گُر کرپا تے بُوجھیِاَے سبھ برهم سماایا ۔۔۹۔۔۲۔۔۱۸۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆraag gauRee guaareree mahalaa teejaa asaTapadheeaaरागु गउड़ी गुआरेरी महला ३ असटपदीआراگ گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਨ ਕਾ ਸੂਤਕੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥man kaa sootak dhoojaa bhaau ||मन का सूतकु दूजा भाउ ॥من کا سُوتک دُوجا بھاا ۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥bharame bhoole aavau jaau ||1||भरमे भूले आवउ जाउ ॥१॥بھرمے بھُولے آوا جاا ۔۔۱۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸੂਤਕੁ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਇ ॥manmukh sootak kabeh na jai ||मनमुखि सूतकु कबहि न जाइ ॥منمکھ سُوتک کبه ن جاا ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੀਜੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jichar sabadh na bheejai har kai nai ||1|| rahaau ||जिचरु सबदि न भीजै हरि कै नाइ ॥१॥ रहाउ ॥جِچر سبد ن بھیِجَے هر کَے ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭੋ ਸੂਤਕੁ ਜੇਤਾ ਮੋਹੁ ਆਕਾਰੁ ॥sabho sootak jetaa moh aakaar ||सभो सूतकु जेता मोहु आकारु ॥سبھو سُوتک جےتا موهُ آکار ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੨॥mar mar ja(n)mai vaaro vaar ||2||मरि मरि जंमै वारो वार ॥२॥مر مرِ جںمَے وارو وار ۔۔۲۔۔

ਸੂਤਕੁ ਅਗਨਿ ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਮਾਹਿ ॥sootak agan paunai paanee maeh ||सूतकु अगनि पउणै पाणी माहि ॥سُوتک اگن پاݨَے پاݨیِ ماه ۔۔

ਸੂਤਕੁ ਭੋਜਨੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਖਾਹਿ ॥੩॥sootak bhojan jetaa kichh khaeh ||3||सूतकु भोजनु जेता किछु खाहि ॥३॥سُوتک بھوجن جےتا کچھ کھاه ۔۔۳۔۔

ਸੂਤਕਿ ਕਰਮ ਨ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥sootak karam na poojaa hoi ||सूतकि करम न पूजा होइ ॥سُوتک کرم ن پُوجا هوا ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੪॥naam rate man niramal hoi ||4||नामि रते मनु निरमलु होइ ॥४॥نام رتے من نرمل هوا ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਸੂਤਕੁ ਜਾਇ ॥satigur seviaai sootak jai ||सतिगुरु सेविऐ सूतकु जाइ ॥ستگر سےواَے سُوتک جاا ۔۔

ਮਰੈ ਨ ਜਨਮੈ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਇ ॥੫॥marai na janamai kaal na khai ||5||मरै न जनमै कालु न खाइ ॥५॥مرَے ن جنمَے کال ن کھاا ۔۔۵۔۔

ਸਾਸਤ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸੋਧਿ ਦੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥saasat si(n)mirat sodh dhekhahu koi ||सासत सिंमृति सोधि देखहु कोइ ॥ساست سںمرت سودھ دےکھهُ کوا ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੬॥vin naavai ko mukat na hoi ||6||विणु नावै को मुकति न होइ ॥६॥وِݨ ناوَے کو مُکت ن هوا ۔۔۶۔۔

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਨਾਮੁ ਉਤਮੁ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥jug chaare naam utam sabadh beechaar ||जुग चारे नामु उतमु सबदु बीचारि ॥جُگ چارے نام اُتم سبد بیِچار ۔۔

ਕਲਿ ਮਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੭॥kal meh gurmukh utaras paar ||7||कलि महि गुरमुखि उतरसि पारि ॥७॥کل مهِ گُرمکھ اُترس پار ۔۔۷۔۔

ਸਾਚਾ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥saachaa marai na aavai jai ||साचा मरै न आवै जाइ ॥ساچا مرَے ن آوَے جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੮॥੧॥naanak gurmukh rahai samai ||8||1||नानक गुरमुखि रहै समाइ ॥८॥१॥نانک گُرمکھ رهَے سماا ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee mahalaa teejaa ||गउड़ी महला ३ ॥گاڑیِ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥gurmukh sevaa praan adhaaraa ||गुरमुखि सेवा प्रान अधारा ॥گُرمکھ سےوا پران ادھارا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਹਿਰਦੈ ਉਰ ਧਾਰਾ ॥har jeeau raakhahu hiradhai ur dhaaraa ||हरि जीउ राखहु हिरदै उर धारा ॥هر جیِا راکھهُ هردَے اُر دھارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਭਾ ਸਾਚ ਦੁਆਰਾ ॥੧॥gurmukh sobhaa saach dhuaaraa ||1||गुरमुखि सोभा साच दुआरा ॥१॥گُرمکھ سوبھا ساچ دُآرا ۔۔۱۔۔

ਪੰਡਿਤ ਹਰਿ ਪੜੁ ਤਜਹੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥pa(n)ddit har paR tajahu vikaaraa ||पंडित हरि पड़ु तजहु विकारा ॥پںڈت هر پڑ تجهُ وکارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਉਜਲੁ ਉਤਰਹੁ ਪਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh bhaujal utarahu paaraa ||1|| rahaau ||गुरमुखि भउजलु उतरहु पारा ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ بھاجل اُترهُ پارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔