Ang 23 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੩)

ਜਿਨਾ ਰਾਸਿ ਨ ਸਚੁ ਹੈ ਕਿਉ ਤਿਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥jinaa raas na sach hai kiau tinaa sukh hoi ||जिना रासि न सचु है किउ तिना सुखु होइ ॥جٍنا راس ن سچ هَے کا تنا سُکھ هوِا ۔۔

ਖੋਟੈ ਵਣਜਿ ਵਣੰਜਿਐ ਮਨੁ ਤਨੁ ਖੋਟਾ ਹੋਇ ॥khoTai vanaj vana(n)jiaai man tan khoTaa hoi ||खोटै वणजि वणंजिऐ मनु तनु खोटा होइ ॥کھوٹَے وݨج وݨںجاَے من تن کھوٹا هوا ۔۔

ਫਾਹੀ ਫਾਥੇ ਮਿਰਗ ਜਿਉ ਦੂਖੁ ਘਣੋ ਨਿਤ ਰੋਇ ॥੨॥faahee faathe mirag jiau dhookh ghano nit roi ||2||फाही फाथे मिरग जिउ दूखु घणो नित रोइ ॥२॥پھاهیِ پھاتھے مرگ جا دُوکھ گھݨو نت روا ۔۔۲۔۔

ਖੋਟੇ ਪੋਤੈ ਨਾ ਪਵਹਿ ਤਿਨ ਹਰਿ ਗੁਰ ਦਰਸੁ ਨ ਹੋਇ ॥khoTe potai naa paveh tin har gur dharas na hoi ||खोटे पोतै ना पवहि तिन हरि गुर दरसु न होइ ॥کھوٹے پوتَے نا پوه تن هر گُر درس ن هوا ۔۔

ਖੋਟੇ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਹੈ ਖੋਟਿ ਨ ਸੀਝਸਿ ਕੋਇ ॥khoTe jaat na pat hai khoT na seejhas koi ||खोटे जाति न पति है खोटि न सीझसि कोइ ॥کھوٹے جات ن پت هَے کھوٹ ن سیِجھس کوا ۔۔

ਖੋਟੇ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵਣਾ ਆਇ ਗਇਆ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥੩॥khoTe khoT kamaavanaa aai giaa pat khoi ||3||खोटे खोटु कमावणा आइ गइआ पति खोइ ॥३॥کھوٹے کھوٹ کماوݨا آا گایا پت کھوا ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਸਮਝਾਈਐ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹ ॥naanak man samajhaieeaai gur kai sabadh saalaeh ||नानक मनु समझाईऐ गुर कै सबदि सालाह ॥نانک من سمجھاایاَے گُر کَے سبد سالاه ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਰਤਿਆ ਭਾਰੁ ਨ ਭਰਮੁ ਤਿਨਾਹ ॥raam naam ra(n)g ratiaa bhaar na bharam tinaeh ||राम नाम रंगि रतिआ भारु न भरमु तिनाह ॥رام نام رںگ رتآ بھار ن بھرم تناه ۔۔

ਹਰਿ ਜਪਿ ਲਾਹਾ ਅਗਲਾ ਨਿਰਭਉ ਹਰਿ ਮਨ ਮਾਹ ॥੪॥੨੩॥har jap laahaa agalaa nirabhau har man maeh ||4||23||हरि जपि लाहा अगला निरभउ हरि मन माह ॥४॥२३॥هر جپِ لاها اگلا نربھا هرِ من ماه ۔۔۴۔۔۲۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar doojaa ||सिरीरागु महला १ घरु २ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۲ ۔۔

ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਅਰੁ ਫੁਲੜਾ ਨਾਠੀਅੜੇ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥dhan joban ar fulaRaa naaTheeaRe dhin chaar ||धनु जोबनु अरु फुलड़ा नाठीअड़े दिन चारि ॥دھن جوبن ار پھُلڑا ناٹھیِاڑے دن چار ۔۔

ਪਬਣਿ ਕੇਰੇ ਪਤ ਜਿਉ ਢਲਿ ਢੁਲਿ ਜੁੰਮਣਹਾਰ ॥੧॥paban kere pat jiau ddal ddul ju(n)manahaar ||1||पबणि केरे पत जिउ ढलि ढुलि जुँमणहार ॥१॥پبݨ کےرے پت جا ڈھل ڈھُل جُںمݨهار ۔۔۱۔۔

ਰੰਗੁ ਮਾਣਿ ਲੈ ਪਿਆਰਿਆ ਜਾ ਜੋਬਨੁ ਨਉ ਹੁਲਾ ॥ra(n)g maan lai piaariaa jaa joban nau hulaa ||रंगु माणि लै पिआरिआ जा जोबनु नउ हुला ॥رںگ ماݨ لَے پآرآ جا جوبن نا هُلا ۔۔

ਦਿਨ ਥੋੜੜੇ ਥਕੇ ਭਇਆ ਪੁਰਾਣਾ ਚੋਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhin thoRaRe thake bhiaa puraanaa cholaa ||1|| rahaau ||दिन थोड़ड़े थके भइआ पुराणा चोला ॥१॥ रहाउ ॥دٍن تھوڑڑے تھکے بھایا پُراݨا چولا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਜਣ ਮੇਰੇ ਰੰਗੁਲੇ ਜਾਇ ਸੁਤੇ ਜੀਰਾਣਿ ॥sajan mere ra(n)gule jai sute jeeraan ||सजण मेरे रंगुले जाइ सुते जीराणि ॥سجݨ مےرے رںگلے جاا سُتے جیِراݨ ۔۔

ਹੰ ਭੀ ਵੰਞਾ ਡੁਮਣੀ ਰੋਵਾ ਝੀਣੀ ਬਾਣਿ ॥੨॥ha(n) bhee va(n)n(j)aa ddumanee rovaa jheenee baan ||2||हं भी वंञा डुमणी रोवा झीणी बाणि ॥२॥هں بھیِ وںنجا ڈُمݨیِ رووا جھیِݨیِ باݨ ۔۔۲۔۔

ਕੀ ਨ ਸੁਣੇਹੀ ਗੋਰੀਏ ਆਪਣ ਕੰਨੀ ਸੋਇ ॥kee na sunehee gore'e aapan ka(n)nee soi ||की न सुणेही गोरीए आपण कंनी सोइ ॥کیِ ن سُݨےهیِ گوریِاے آپݨ کنّیِ سوا ۔۔

ਲਗੀ ਆਵਹਿ ਸਾਹੁਰੈ ਨਿਤ ਨ ਪੇਈਆ ਹੋਇ ॥੩॥lagee aaveh saahurai nit na peieeaa hoi ||3||लगी आवहि साहुरै नित न पेईआ होइ ॥३॥لگیِ آوه ساهُرَے نت ن پےایآ هوا ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਸੁਤੀ ਪੇਈਐ ਜਾਣੁ ਵਿਰਤੀ ਸੰਨਿ ॥naanak sutee peieeaai jaan viratee sa(n)n ||नानक सुती पेईऐ जाणु विरती संनि ॥نانک سُتیِ پےایاَے جاݨ ورتیِ سنّ ۔۔

ਗੁਣਾ ਗਵਾਈ ਗੰਠੜੀ ਅਵਗਣ ਚਲੀ ਬੰਨਿ ॥੪॥੨੪॥gunaa gavaiee ga(n)ThaRee avagan chalee ba(n)n ||4||24||गुणा गवाई गंठड़ी अवगण चली बंनि ॥४॥२४॥گُݨا گواای گںٹھڑیِ اوگݨ چلیِ بنّ ۔۔۴۔۔۲۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ਦੂਜਾ ੨ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar dhoojaa 2 ||सिरीरागु महला १ घरु दूजा २ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر دُوجا ۲ ۔۔

ਆਪੇ ਰਸੀਆ ਆਪਿ ਰਸੁ ਆਪੇ ਰਾਵਣਹਾਰੁ ॥aape raseeaa aap ras aape raavanahaar ||आपे रसीआ आपि रसु आपे रावणहारु ॥آپے رسیِآ آپ رس آپے راوݨهار ۔۔

ਆਪੇ ਹੋਵੈ ਚੋਲੜਾ ਆਪੇ ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ ॥੧॥aape hovai cholaRaa aape sej bhataar ||1||आपे होवै चोलड़ा आपे सेज भतारु ॥१॥آپے هووَے چولڑا آپے سےج بھتار ۔۔۱۔۔

ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ra(n)g rataa meraa saahib rav rahiaa bharapoor ||1|| rahaau ||रंगि रता मेरा साहिबु रवि रहिआ भरपूरि ॥१॥ रहाउ ॥رںگ رتا مےرا ساهب رو رهِآ بھرپُور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਮਾਛੀ ਮਛੁਲੀ ਆਪੇ ਪਾਣੀ ਜਾਲੁ ॥aape maachhee machhulee aape paanee jaal ||आपे माछी मछुली आपे पाणी जालु ॥آپے ماچھیِ مچھلیِ آپے پاݨیِ جال ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਲ ਮਣਕੜਾ ਆਪੇ ਅੰਦਰਿ ਲਾਲੁ ॥੨॥aape jaal manakaRaa aape a(n)dhar laal ||2||आपे जाल मणकड़ा आपे अंदरि लालु ॥२॥آپے جال مݨکڑا آپے اںدر لال ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਰੰਗੁਲਾ ਸਖੀਏ ਮੇਰਾ ਲਾਲੁ ॥aape bahu bidh ra(n)gulaa sakhe'ee meraa laal ||आपे बहु बिधि रंगुला सखीए मेरा लालु ॥آپے بهُ بدھ رںگلا سکھیِاے مےرا لال ۔۔

ਨਿਤ ਰਵੈ ਸੋਹਾਗਣੀ ਦੇਖੁ ਹਮਾਰਾ ਹਾਲੁ ॥੩॥nit ravai sohaaganee dhekh hamaaraa haal ||3||नित रवै सोहागणी देखु हमारा हालु ॥३॥نِت روَے سوهاگݨیِ دےکھ همارا هال ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਣਵੈ ਨਾਨਕੁ ਬੇਨਤੀ ਤੂ ਸਰਵਰੁ ਤੂ ਹੰਸੁ ॥pranavai naanak benatee too saravar too ha(n)s ||प्रणवै नानकु बेनती तू सरवरु तू हंसु ॥پرݨوَے نانک بےنتیِ تُو سرور تُو هںس ۔۔

ਕਉਲੁ ਤੂ ਹੈ ਕਵੀਆ ਤੂ ਹੈ ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸੁ ॥੪॥੨੫॥kaul too hai kaveeaa too hai aape vekh vigas ||4||25||कउलु तू है कवीआ तू है आपे वेखि विगसु ॥४॥२५॥کال تُو هَے کویِآ تُو هَے آپے وےکھ وگس ۔۔۴۔۔۲۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੩ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar teejaa ||सिरीरागु महला १ घरु ३ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۳ ۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਧਰਤੀ ਬੀਜੁ ਕਰਮਾ ਕਰੋ ਸਲਿਲ ਆਪਾਉ ਸਾਰਿੰਗਪਾਣੀ ॥eih tan dharatee beej karamaa karo salil aapaau saari(n)gapaanee ||इहु तनु धरती बीजु करमा करो सलिल आपाउ सारिंगपाणी ॥ِاهُ تن دھرتیِ بیِج کرما کرو سلل آپاا سارںگپاݨیِ ۔۔

ਮਨੁ ਕਿਰਸਾਣੁ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਜੰਮਾਇ ਲੈ ਇਉ ਪਾਵਸਿ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥man kirasaan har ridhai ja(n)mai lai iau paavas padh nirabaanee ||1||मनु किरसाणु हरि रिदै जंमाइ लै इउ पावसि पदु निरबाणी ॥१॥من کرساݨ هر ردَے جںماا لَے اا پاوس پد نرباݨیِ ۔۔۱۔۔

ਕਾਹੇ ਗਰਬਸਿ ਮੂੜੇ ਮਾਇਆ ॥kaahe garabas mooRe maiaa ||काहे गरबसि मूड़े माइआ ॥کاهے گربس مُوڑے ماایا ۔۔

ਪਿਤ ਸੁਤੋ ਸਗਲ ਕਾਲਤ੍ਰ ਮਾਤਾ ਤੇਰੇ ਹੋਹਿ ਨ ਅੰਤਿ ਸਖਾਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥pit suto sagal kaalatr maataa tere hoh na a(n)t sakhaiaa || rahaau ||पित सुतो सगल कालत्र माता तेरे होहि न अंति सखाइआ ॥ रहाउ ॥پِت سُتو سگل کالتر ماتا تےرے هوه ن اںت سکھاایا ۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖੈ ਬਿਕਾਰ ਦੁਸਟ ਕਿਰਖਾ ਕਰੇ ਇਨ ਤਜਿ ਆਤਮੈ ਹੋਇ ਧਿਆਈ ॥bikhai bikaar dhusaT kirakhaa kare in taj aatamai hoi dhiaaiee ||बिखै बिकार दुसट किरखा करे इन तजि आतमै होइ धिआई ॥بِکھَے بکار دُسٹ کرکھا کرے ان تج آتمَے هوا دھآای ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਹਿ ਜਬ ਰਾਖੇ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਮਧੁ ਆਸ੍ਰਮਾਈ ॥੨॥jap tap sa(n)jam hoh jab raakhe kamal bigasai madh aasramaiee ||2||जपु तपु संजमु होहि जब राखे कमलु बिगसै मधु आस्रमाई ॥२॥جپ تپ سںجم هوه جب راکھے کمل بگسَے مدھ آسرماای ۔۔۲۔۔

ਬੀਸ ਸਪਤਾਹਰੋ ਬਾਸਰੋ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਤੀਨਿ ਖੋੜਾ ਨਿਤ ਕਾਲੁ ਸਾਰੈ ॥bees sapataaharo baasaro sa(n)grahai teen khoRaa nit kaal saarai ||बीस सपताहरो बासरो संग्रहै तीनि खोड़ा नित कालु सारै ॥بیِس سپتاهرو باسرو سںگرهَے تیٍن کھوڑا نت کال سارَے ۔۔

ਦਸ ਅਠਾਰ ਮੈ ਅਪਰੰਪਰੋ ਚੀਨੈ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਇਵ ਏਕੁ ਤਾਰੈ ॥੩॥੨੬॥dhas aThaar mai apara(n)paro cheenai kahai naanak iv ek taarai ||3||26||दस अठार मै अपरंपरो चीनै कहै नानकु इव एकु तारै ॥३॥२६॥دس اٹھار مَے اپرمپرو چیٍنَے کهَے نانک او اےک تارَے ۔۔۳۔۔۲۶۔۔