Ang 22 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨)

ਚਾਰੇ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰਿ ਮਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਲੁ ਪਾਇ ॥chaare agan nivaar mar gurmukh har jal pai ||चारे अगनि निवारि मरु गुरमुखि हरि जलु पाइ ॥چارے اگن نوار مر گُرمکھ هر جل پاِا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਿਆ ਅਘਾਇ ॥a(n)tar kamal pragaasiaa a(n)mrit bhariaa aghai ||अंतरि कमलु प्रगासिआ अंमृतु भरिआ अघाइ ॥اںتر کمل پرگاسآ اںمرت بھرآ اگھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰੁ ਮੀਤੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹ ਜਾਇ ॥੪॥੨੦॥naanak satagur meet kar sach paaveh dharageh jai ||4||20||नानक सतगुरु मीतु करि सचु पावहि दरगह जाइ ॥४॥२०॥نانک ستگر میِت کر سچ پاوه درگه جاا ۔۔۴۔۔۲۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਹੁ ਪਿਆਰਿਆ ਗੁਰਮਤਿ ਲੇ ਹਰਿ ਬੋਲਿ ॥har har japahu piaariaa gurmat le har bol ||हरि हरि जपहु पिआरिआ गुरमति ले हरि बोलि ॥هر هرِ جپهُ پآرآ گُرمت لے هرِ بول ۔۔

ਮਨੁ ਸਚ ਕਸਵਟੀ ਲਾਈਐ ਤੁਲੀਐ ਪੂਰੈ ਤੋਲਿ ॥man sach kasavaTee laieeaai tuleeaai poorai tol ||मनु सच कसवटी लाईऐ तुलीऐ पूरै तोलि ॥من سچ کسوٹیِ لاایاَے تُلیِاَے پُورَے تول ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਐ ਰਿਦ ਮਾਣਕ ਮੋਲਿ ਅਮੋਲਿ ॥੧॥keemat kinai na paieeaai ridh maanak mol amol ||1||कीमति किनै न पाईऐ रिद माणक मोलि अमोलि ॥१॥کیِمت کنَے ن پاایاَے رد ماݨک مول امول ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ॥bhaiee re har heeraa gur maeh ||भाई रे हरि हीरा गुर माहि ॥بھاای رے هر هیِرا گُر ماه ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਤਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਅਹਿਨਿਸਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satasa(n)gat satagur paieeaai ahinis sabadh salaeh ||1|| rahaau ||सतसंगति सतगुरु पाईऐ अहिनिसि सबदि सलाहि ॥१॥ रहाउ ॥ستسںگت ستگر پاایاَے اهٍنس سبد سلاه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਲੈ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਪਰਗਾਸਿ ॥sach vakhar dhan raas lai paieeaai gur paragaas ||सचु वखरु धनु रासि लै पाईऐ गुर परगासि ॥سچ وکھر دھن راس لَے پاایاَے گُر پرگاس ۔۔

ਜਿਉ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਜਲਿ ਪਾਇਐ ਤਿਉ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਿ ॥jiau agan marai jal paiaai tiau tirasanaa dhaasan dhaas ||जिउ अगनि मरै जलि पाइऐ तिउ तृसना दासनि दासि ॥جِا اگن مرَے جل پاااَے تا ترسنا داسن داس ۔۔

ਜਮ ਜੰਦਾਰੁ ਨ ਲਗਈ ਇਉ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਤਰਾਸਿ ॥੨॥jam ja(n)dhaar na lagiee iau bhaujal tarai taraas ||2||जम जंदारु न लगई इउ भउजलु तरै तरासि ॥२॥جم جںدار ن لگای اا بھاجل ترَے تراس ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੂੜੁ ਨ ਭਾਵਈ ਸਚਿ ਰਤੇ ਸਚ ਭਾਇ ॥gurmukh kooR na bhaaviee sach rate sach bhai ||गुरमुखि कूड़ु न भावई सचि रते सच भाइ ॥گُرمکھ کُوڑ ن بھاوای سچ رتے سچ بھاا ۔۔

ਸਾਕਤ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਂਇ ॥saakat sach na bhaaviee kooRai kooRee paa(n)i ||साकत सचु न भावई कूड़ै कूड़ी पाँइ ॥ساکت سچ ن بھاوای کُوڑَے کُوڑیِ پاںا ۔۔

ਸਚਿ ਰਤੇ ਗੁਰਿ ਮੇਲਿਐ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥sach rate gur meliaai sache sach samai ||3||सचि रते गुरि मेलिऐ सचे सचि समाइ ॥३॥سچ رتے گُر مےلاَے سچے سچِ سماا ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਮਾਣਕੁ ਲਾਲੁ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਹੀਰੁ ॥man meh maanak laal naam ratan padhaarath heer ||मन महि माणकु लालु नामु रतनु पदारथु हीरु ॥من مهِ ماݨک لال نام رتن پدارتھ هیِر ۔۔

ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥sach vakhar dhan naam hai ghaT ghaT gahir ga(n)bheer ||सचु वखरु धनु नामु है घटि घटि गहिर गंभीरु ॥سچ وکھر دھن نام هَے گھٹ گھٹِ گهِر گںبھیِر ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਦਇਆ ਕਰੇ ਹਰਿ ਹੀਰੁ ॥੪॥੨੧॥naanak gurmukh paieeaai dhiaa kare har heer ||4||21||नानक गुरमुखि पाईऐ दइआ करे हरि हीरु ॥४॥२१॥نانک گُرمکھ پاایاَے دایا کرے هر هیِر ۔۔۴۔۔۲۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਭਰਮੇ ਭਾਹਿ ਨ ਵਿਝਵੈ ਜੇ ਭਵੈ ਦਿਸੰਤਰ ਦੇਸੁ ॥bharame bhaeh na vijhavai je bhavai dhisa(n)tar dhes ||भरमे भाहि न विझवै जे भवै दिसंतर देसु ॥بھرمے بھاه ن وجھوَے جے بھوَے دسںتر دےس ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਵੇਸੁ ॥a(n)tar mail na utarai dhirag jeevan dhirag ves ||अंतरि मैलु न उतरै धृगु जीवणु धृगु वेसु ॥اںتر مَےل ن اُترَے دھرگ جیِوݨ دھرگ وےس ۔۔

ਹੋਰੁ ਕਿਤੈ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਉਪਦੇਸ ॥੧॥hor kitai bhagat na hoviee bin satigur ke upadhes ||1||होरु कितै भगति न होवई बिनु सतिगुर के उपदेस ॥१॥هور کتَے بھگت ن هووای بن ستگر کے اُپدےس ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰਿ ॥man re gurmukh agan nivaar ||मन रे गुरमुखि अगनि निवारि ॥من رے گُرمکھ اگن نوار ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kaa kahiaa man vasai haumai tirasanaa maar ||1|| rahaau ||गुर का कहिआ मनि वसै हउमै तृसना मारि ॥१॥ रहाउ ॥گُر کا کهِآ من وسَے هامَے ترسنا مار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਣਕੁ ਨਿਰਮੋਲੁ ਹੈ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥man maanak niramol hai raam naam pat pai ||मनु माणकु निरमोलु है राम नामि पति पाइ ॥من ماݨک نرمول هَے رام نام پت پاا ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥mil satasa(n)gat har paieeaai gurmukh har liv lai ||मिलि सतसंगति हरि पाईऐ गुरमुखि हरि लिव लाइ ॥مِل ستسںگت هر پاایاَے گُرمکھ هرِ لو لاا ۔۔

ਆਪੁ ਗਇਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਿਲਿ ਸਲਲੈ ਸਲਲ ਸਮਾਇ ॥੨॥aap giaa sukh paiaa mil salalai salal samai ||2||आपु गइआ सुखु पाइआ मिलि सललै सलल समाइ ॥२॥آپ گایا سُکھ پاایا مل سللَے سلل سماا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਸੁ ਅਉਗੁਣਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥jin har har naam na chetio su aaugun aavai jai ||जिनि हरि हरि नामु न चेतिओ सु अउगुणि आवै जाइ ॥جٍن هر هرِ نام ن چےتاو سُ ااگݨ آوَے جاِا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੇਟਿਓ ਸੁ ਭਉਜਲਿ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥jis satagur purakh na bheTio su bhaujal pachai pachai ||जिसु सतगुरु पुरखु न भेटिओ सु भउजलि पचै पचाइ ॥جِس ستگر پُرکھ ن بھےٹاو سُ بھاجل پچَے پچاِا ۔۔

ਇਹੁ ਮਾਣਕੁ ਜੀਉ ਨਿਰਮੋਲੁ ਹੈ ਇਉ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੩॥eih maanak jeeau niramol hai iau kauddee badhalai jai ||3||इहु माणकु जीउ निरमोलु है इउ कउडी बदलै जाइ ॥३॥ِاهُ ماݨک جیِا نرمول هَے اا کاڈیِ بدلَے جاِا ۔۔۳۔۔

ਜਿੰਨਾ ਸਤਗੁਰੁ ਰਸਿ ਮਿਲੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥ji(n)naa satagur ras milai se poore purakh sujaan ||जिंना सतगुरु रसि मिलै से पूरे पुरख सुजाण ॥جٍنّا ستگر رس ملَے سے پُورے پُرکھ سُجاݨ ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਭਉਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥gur mil bhaujal la(n)gheeaai dharageh pat paravaan ||गुर मिलि भउजलु लंघीऐ दरगह पति परवाणु ॥گُر مل بھاجل لµگھیِاَے درگه پتِ پرواݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥੪॥੨੨॥naanak te mukh ujale dhun upajai sabadh neesaan ||4||22||नानक ते मुख उजले धुनि उपजै सबदु नीसाणु ॥४॥२२॥نانک تے مُکھ اُجلے دھُن اُپجَے سبد نیِساݨ ۔۔۴۔۔۲۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਵਣਜੁ ਕਰਹੁ ਵਣਜਾਰਿਹੋ ਵਖਰੁ ਲੇਹੁ ਸਮਾਲਿ ॥vanaj karahu vanajaariho vakhar leh samaal ||वणजु करहु वणजारिहो वखरु लेहु समालि ॥وݨج کرهُ وݨجارهو وکھر لےهُ سمال ۔۔

ਤੈਸੀ ਵਸਤੁ ਵਿਸਾਹੀਐ ਜੈਸੀ ਨਿਬਹੈ ਨਾਲਿ ॥taisee vasat visaaheeaai jaisee nibahai naal ||तैसी वसतु विसाहीऐ जैसी निबहै नालि ॥تَےسیِ وست وساهیِاَے جَےسیِ نبهَے نال ۔۔

ਅਗੈ ਸਾਹੁ ਸੁਜਾਣੁ ਹੈ ਲੈਸੀ ਵਸਤੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥agai saahu sujaan hai laisee vasat samaal ||1||अगै साहु सुजाणु है लैसी वसतु समालि ॥१॥اگَے ساهُ سُجاݨ هَے لَےسیِ وست سمال ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਰਾਮੁ ਕਹਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥bhaiee re raam kahahu chit lai ||भाई रे रामु कहहु चितु लाइ ॥بھاای رے رام کههُ چت لاا ۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਵਖਰੁ ਲੈ ਚਲਹੁ ਸਹੁ ਦੇਖੈ ਪਤੀਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har jas vakhar lai chalahu sahu dhekhai pateeaai ||1|| rahaau ||हरि जसु वखरु लै चलहु सहु देखै पतीआइ ॥१॥ रहाउ ॥هر جس وکھر لَے چلهُ سهُ دےکھَے پتیِآا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔