Ang 228 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨੮)

ਪ੍ਰਭ ਪਾਏ ਹਮ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਰਿਆ ॥੭॥prabh paae ham avar na bhaariaa ||7||प्रभ पाए हम अवरु न भारिआ ॥७॥پربھ پااے هم اور ن بھارآ ۔۔۷۔۔

ਸਾਚ ਮਹਲਿ ਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥saach mahal gur alakh lakhaiaa ||साच महलि गुरि अलखु लखाइआ ॥ساچ مهل گُر الکھ لکھاایا ۔۔

ਨਿਹਚਲ ਮਹਲੁ ਨਹੀ ਛਾਇਆ ਮਾਇਆ ॥nihachal mahal nahee chhaiaa maiaa ||निहचल महलु नही छाइआ माइआ ॥نِهچل مهل نهیِ چھاایا ماایا ۔۔

ਸਾਚਿ ਸੰਤੋਖੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੮॥saach sa(n)tokhe bharam chukaiaa ||8||साचि संतोखे भरमु चुकाइआ ॥८॥ساچ سںتوکھے بھرم چُکاایا ۔۔۸۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥jin kai man vasiaa sach soiee ||जिन कै मनि वसिआ सचु सोई ॥جٍن کَے من وسِآ سچ سوای ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਈ ॥tin kee sa(n)gat gurmukh hoiee ||तिन की संगति गुरमुखि होई ॥تٍن کیِ سںگت گُرمکھ هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਮਲੁ ਖੋਈ ॥੯॥੧੫॥naanak saach naam mal khoiee ||9||15||नानक साचि नामि मलु खोई ॥९॥१५॥نانک ساچ نام مل کھوای ۔۔۹۔۔۱۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਰਾਮਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਰਾਪੈ ਜਾ ਕਾ ॥raam naam chit raapai jaa kaa ||रामि नामि चितु रापै जा का ॥رام نام چت راپَے جا کا ۔۔

ਉਪਜੰਪਿ ਦਰਸਨੁ ਕੀਜੈ ਤਾ ਕਾ ॥੧॥aupaja(n)p dharasan keejai taa kaa ||1||उपजंपि दरसनु कीजै ता का ॥१॥اُپجمپ درسن کیِجَے تا کا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਨ ਜਪਹੁ ਅਭਾਗੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥raam na japahu abhaag tumaaraa ||राम न जपहु अभागु तुमारा ॥رام ن جپهُ ابھاگ تُمارا ۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jug jug dhaataa prabh raam hamaaraa ||1|| rahaau ||जुगि जुगि दाता प्रभु रामु हमारा ॥१॥ रहाउ ॥جُگ جُگ داتا پربھ رام همارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮੁ ਜਪੈ ਜਨੁ ਪੂਰਾ ॥gurmat raam japai jan pooraa ||गुरमति रामु जपै जनु पूरा ॥گُرمت رام جپَے جن پُورا ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਟ ਅਨਹਤ ਬਾਜੇ ਤੂਰਾ ॥੨॥tit ghaT anahat baaje tooraa ||2||तितु घट अनहत बाजे तूरा ॥२॥تِت گھٹ انهت باجے تُورا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਜਨ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਪਿਆਰਿ ॥jo jan raam bhagat har piaar ||जो जन राम भगति हरि पिआरि ॥جو جن رام بھگت هر پآر ۔۔

ਸੇ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੩॥se prabh raakhe kirapaa dhaar ||3||से प्रभि राखे किरपा धारि ॥३॥سے پربھ راکھے کرپا دھار ۔۔۳۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥jin kai hiradhai har har soiee ||जिन कै हिरदै हरि हरि सोई ॥جٍن کَے هردَے هر هرِ سوای ۔۔

ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਪਰਸਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੪॥tin kaa dharas paras sukh hoiee ||4||तिन का दरसु परसि सुखु होई ॥४॥تٍن کا درس پرس سُکھ هوای ۔۔۴۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਹਿ ਏਕੋ ਰਵੈ ॥sarab jeeaa meh eko ravai ||सरब जीआ महि एको रवै ॥سرب جیِآ مهِ اےکو روَے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਭਵੈ ॥੫॥manmukh aha(n)kaaree fir joonee bhavai ||5||मनमुखि अहंकारी फिरि जूनी भवै ॥५॥منمکھ اهںکاریِ پھر جٌیِ بھوَے ۔۔۵۔۔

ਸੋ ਬੂਝੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ॥so boojhai jo satigur paae ||सो बूझै जो सतिगुरु पाए ॥سو بُوجھَے جو ستگر پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥੬॥haumai maare gur sabadhe paae ||6||हउमै मारे गुर सबदे पाए ॥६॥هامَے مارے گُر سبدے پااے ۔۔۶۔۔

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕੀ ਸੰਧਿ ਕਿਉ ਜਾਨੈ ॥aradh uradh kee sa(n)dh kiau jaanai ||अरध उरध की संधि किउ जानै ॥اردھ اُردھ کیِ سںدھ کا جانَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੰਧਿ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ॥੭॥gurmukh sa(n)dh milai man maanai ||7||गुरमुखि संधि मिलै मनु मानै ॥७॥گُرمکھ سںدھ ملَے من مانَے ۔۔۷۔۔

ਹਮ ਪਾਪੀ ਨਿਰਗੁਣ ਕਉ ਗੁਣੁ ਕਰੀਐ ॥ham paapee niragun kau gun kareeaai ||हम पापी निरगुण कउ गुणु करीऐ ॥هم پاپیِ نرگݨ کا گُݨ کریِاَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਤਰੀਐ ॥੮॥੧੬॥prabh hoi dhiaal naanak jan tareeaai ||8||16||प्रभ होइ दइआलु नानक जन तरीऐ ॥८॥१६॥پربھ هوا دایال نانک جن تریِاَے ۔۔۸۔۔۱۶۔۔

ਸੋਲਹ ਅਸਟਪਦੀਆ ਗੁਆਰੇਰੀ ਗਉੜੀ ਕੀਆ ॥soleh asaTapadheeaa guaareree gauRee keeaa ||सोलह असटपदीआ गुआरेरी गउड़ी कीआ ॥سوله اسٹپدیِآ گُآرےریِ گاڑیِ کیِآ ۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੧gauRee bairaagan mahalaa pehilaaगउड़ी बैरागणि महला १گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਿਉ ਗਾਈ ਕਉ ਗੋਇਲੀ ਰਾਖਹਿ ਕਰਿ ਸਾਰਾ ॥ ਅਹਿਨਿਸਿ ਪਾਲਹਿ ਰਾਖਿ ਲੇਹਿ ਆਤਮ ਸੁਖੁ ਧਾਰਾ ॥੧॥jiau gaiee kau goilee raakheh kar saaraa || ahinis paaleh raakh leh aatam sukh dhaaraa ||1||जिउ गाई कउ गोइली राखहि करि सारा ॥ अहिनिसि पालहि राखि लेहि आतम सुखु धारा ॥१॥جِا گاای کا گوالیِ راکھه کر سارا ۔۔ اهٍنِس پاله راکھ لےه آتم سُکھ دھارا ۔۔۱۔۔

ਇਤ ਉਤ ਰਾਖਹੁ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥eit ut raakhahu dheen dhiaalaa ||इत उत राखहु दीन दइआला ॥ِات اُت راکھهُ دیٍن دایالا ۔۔

ਤਉ ਸਰਣਾਗਤਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tau saranaagat nadhar nihaalaa ||1|| rahaau ||तउ सरणागति नदरि निहाला ॥१॥ रहाउ ॥تا سرݨاگت ندر نهالا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਰਖੁ ਰਾਖਨਹਾਰਾ ॥jeh dhekhau teh rav rahe rakh raakhanahaaraa ||जह देखउ तह रवि रहे रखु राखनहारा ॥جه دےکھا ته رو رهے رکھ راکھنهارا ۔۔

ਤੂੰ ਦਾਤਾ ਭੁਗਤਾ ਤੂੰਹੈ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ॥੨॥too(n) dhaataa bhugataa too(n)hai too(n) praan adhaaraa ||2||तूँ दाता भुगता तूँहै तूँ प्राण अधारा ॥२॥تُوں داتا بھُگتا تُوںهَے تُوں پراݨ ادھارا ۔۔۲۔۔

ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਅਧ ਊਰਧੀ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰਾ ॥kirat piaa adh uooradhee bin giaan beechaaraa ||किरतु पइआ अध ऊरधी बिनु गिआन बीचारा ॥کِرت پایا ادھ اُوردھیِ بن گآن بیِچارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਉਪਮਾ ਜਗਦੀਸ ਕੀ ਬਿਨਸੈ ਨ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥੩॥bin upamaa jagadhees kee binasai na a(n)dhiaaraa ||3||बिनु उपमा जगदीस की बिनसै न अंधिआरा ॥३॥بٍن اُپما جگدیِس کیِ بنسَے ن اںدھآرا ۔۔۳۔۔

ਜਗੁ ਬਿਨਸਤ ਹਮ ਦੇਖਿਆ ਲੋਭੇ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥jag binasat ham dhekhiaa lobhe aha(n)kaaraa ||जगु बिनसत हम देखिआ लोभे अहंकारा ॥جگ بنست هم دےکھآ لوبھے اهںکارا ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ॥੪॥gur sevaa prabh paiaa sach mukat dhuaaraa ||4||गुर सेवा प्रभु पाइआ सचु मुकति दुआरा ॥४॥گُر سےوا پربھ پاایا سچ مُکت دُآرا ۔۔۴۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਮਹਲੁ ਅਪਾਰ ਕੋ ਅਪਰੰਪਰੁ ਸੋਈ ॥nij ghar mahal apaar ko apara(n)par soiee ||निज घरि महलु अपार को अपरंपरु सोई ॥نِج گھر مهل اپار کو اپرمپر سوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਥਿਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੫॥bin sabadhai thir ko nahee boojhai sukh hoiee ||5||बिनु सबदै थिरु को नही बूझै सुखु होई ॥५॥بٍن سبدَے تھر کو نهیِ بُوجھَے سُکھ هوای ۔۔۵۔۔

ਕਿਆ ਲੈ ਆਇਆ ਲੇ ਜਾਇ ਕਿਆ ਫਾਸਹਿ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥kiaa lai aaiaa le jai kiaa faaseh jam jaalaa ||किआ लै आइआ ले जाइ किआ फासहि जम जाला ॥کِآ لَے آاآ لے جاا کآ پھاسه جم جالا ۔۔

ਡੋਲੁ ਬਧਾ ਕਸਿ ਜੇਵਰੀ ਆਕਾਸਿ ਪਤਾਲਾ ॥੬॥ddol badhaa kas jevaree aakaas pataalaa ||6||डोलु बधा कसि जेवरी आकासि पताला ॥६॥ڈول بدھا کس جےوریِ آکاس پتالا ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਹਜੇ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ॥gurmat naam na veesarai sahaje pat paieeaai ||गुरमति नामु न वीसरै सहजे पति पाईऐ ॥گُرمت نام ن ویِسرَے سهجے پت پاایاَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਮਿਲਿ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੭॥a(n)tar sabadh nidhaan hai mil aap gavaieeaai ||7||अंतरि सबदु निधानु है मिलि आपु गवाईऐ ॥७॥اںتر سبد ندھان هَے مل آپ گواایاَے ۔۔۷۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣੀ ਗੁਣ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥nadhar kare prabh aapanee gun a(n)k samaavai ||नदरि करे प्रभु आपणी गुण अंकि समावै ॥ندر کرے پربھ آپݨیِ گُݨ اںک سماوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਲਾਹਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧॥੧੭॥naanak mel na chookiee laahaa sach paavai ||8||1||17||नानक मेलु न चूकई लाहा सचु पावै ॥८॥१॥१७॥نانک مےل ن چُوکای لاها سچ پاوَے ۔۔۸۔۔۱۔۔۱۷۔۔