Ang 227 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨੭)

ਹਉਮੈ ਬੰਧਨ ਬੰਧਿ ਭਵਾਵੈ ॥haumai ba(n)dhan ba(n)dh bhavaavai ||हउमै बंधन बंधि भवावै ॥هامَے بںدھن بںدھ بھواوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੮॥੧੩॥naanak raam bhagat sukh paavai ||8||13||नानक राम भगति सुखु पावै ॥८॥१३॥نانک رام بھگت سُکھ پاوَے ۔۔۸۔۔۱۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਪ੍ਰਥਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕਾਲੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥prathame brahamaa kaalai ghar aaiaa ||प्रथमे ब्रहमा कालै घरि आइआ ॥پرتھمے برهما کالَے گھر آاآ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਕਮਲੁ ਪਇਆਲਿ ਨ ਪਾਇਆ ॥braham kamal piaal na paiaa ||ब्रहम कमलु पइआलि न पाइआ ॥برهم کمل پایال ن پاایا ۔۔

ਆਗਿਆ ਨਹੀ ਲੀਨੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥੧॥aagiaa nahee leenee bharam bhulaiaa ||1||आगिआ नही लीनी भरमि भुलाइआ ॥१॥آگآ نهیِ لیٍنیِ بھرم بھُلاایا ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਉਪਜੈ ਸੋ ਕਾਲਿ ਸੰਘਾਰਿਆ ॥jo upajai so kaal sa(n)ghaariaa ||जो उपजै सो कालि संघारिआ ॥جو اُپجَے سو کال سںگھارآ ۔۔

ਹਮ ਹਰਿ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham har raakhe gur sabadh beechaariaa ||1|| rahaau ||हम हरि राखे गुर सबदु बीचारिआ ॥१॥ रहाउ ॥هم هر راکھے گُر سبد بیِچارآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੇ ਦੇਵੀ ਸਭਿ ਦੇਵਾ ॥maiaa mohe dhevee sabh dhevaa ||माइआ मोहे देवी सभि देवा ॥مااآ موهے دےویِ سبھ دےوا ۔۔

ਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ॥kaal na chhoddai bin gur kee sevaa ||कालु न छोडै बिनु गुर की सेवा ॥کال ن چھوڈَے بن گُر کیِ سےوا ۔۔

ਓਹੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥੨॥oh abinaasee alakh abhevaa ||2||ओहु अबिनासी अलख अभेवा ॥२॥اوهُ ابناسیِ الکھ ابھےوا ۔۔۲۔۔

ਸੁਲਤਾਨ ਖਾਨ ਬਾਦਿਸਾਹ ਨਹੀ ਰਹਨਾ ॥sulataan khaan baadhisaeh nahee rahanaa ||सुलतान खान बादिसाह नही रहना ॥سُلتان کھان بادساه نهیِ رهنا ۔۔

ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੈ ਜਮ ਕਾ ਦੁਖੁ ਸਹਨਾ ॥naamahu bhoolai jam kaa dhukh sahanaa ||नामहु भूलै जम का दुखु सहना ॥نامهُ بھُولَے جم کا دُکھ سهنا ۔۔

ਮੈ ਧਰ ਨਾਮੁ ਜਿਉ ਰਾਖਹੁ ਰਹਨਾ ॥੩॥mai dhar naam jiau raakhahu rahanaa ||3||मै धर नामु जिउ राखहु रहना ॥३॥مَے دھر نام جا راکھهُ رهنا ۔۔۳۔۔

ਚਉਧਰੀ ਰਾਜੇ ਨਹੀ ਕਿਸੈ ਮੁਕਾਮੁ ॥chaudharee raaje nahee kisai mukaam ||चउधरी राजे नही किसै मुकामु ॥چادھریِ راجے نهیِ کسَے مُکام ۔۔

ਸਾਹ ਮਰਹਿ ਸੰਚਹਿ ਮਾਇਆ ਦਾਮ ॥saeh mareh sa(n)cheh maiaa dhaam ||साह मरहि संचहि माइआ दाम ॥ساه مره سںچه ماایا دام ۔۔

ਮੈ ਧਨੁ ਦੀਜੈ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ॥੪॥mai dhan dheejai har a(n)mirat naam ||4||मै धनु दीजै हरि अंमृत नामु ॥४॥مَے دھن دیِجَے هر اںمرت نام ۔۔۴۔۔

ਰਯਤਿ ਮਹਰ ਮੁਕਦਮ ਸਿਕਦਾਰੈ ॥rayat mahar mukadham sikadhaarai ||रयति महर मुकदम सिकदारै ॥رےت مهر مُکدم سکدارَے ۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਕੋਇ ਨ ਦਿਸੈ ਸੰਸਾਰੈ ॥nihachal koi na dhisai sa(n)saarai ||निहचलु कोइ न दिसै संसारै ॥نِهچل کوا ن دسَے سںسارَے ۔۔

ਅਫਰਿਉ ਕਾਲੁ ਕੂੜੁ ਸਿਰਿ ਮਾਰੈ ॥੫॥afariau kaal kooR sir maarai ||5||अफरिउ कालु कूड़ु सिरि मारै ॥५॥اپھرا کال کُوڑ سر مارَے ۔۔۵۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥nihachal ek sachaa sach soiee ||निहचलु एकु सचा सचु सोई ॥نِهچل اےک سچا سچ سوای ۔۔

ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਸਾਜੀ ਤਿਨਹਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥jin kar saajee tineh sabh goiee ||जिनि करि साजी तिनहि सभ गोई ॥جٍن کر ساجیِ تنه سبھ گوای ۔۔

ਓਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ਤਾਂ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੬॥oh gurmukh jaapai taa(n) pat hoiee ||6||ओहु गुरमुखि जापै ताँ पति होई ॥६॥اوهُ گُرمکھ جاپَے تاں پت هوای ۔۔۶۔۔

ਕਾਜੀ ਸੇਖ ਭੇਖ ਫਕੀਰਾ ॥kaajee sekh bhekh fakeeraa ||काजी सेख भेख फकीरा ॥کاجیِ سےکھ بھےکھ پھکیِرا ۔۔

ਵਡੇ ਕਹਾਵਹਿ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਪੀਰਾ ॥vadde kahaaveh haumai tan peeraa ||वडे कहावहि हउमै तनि पीरा ॥وڈے کهاوه هامَے تن پیِرا ۔۔

ਕਾਲੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਧੀਰਾ ॥੭॥kaal na chhoddai bin satigur kee dheeraa ||7||कालु न छोडै बिनु सतिगुर की धीरा ॥७॥کال ن چھوڈَے بن ستگر کیِ دھیِرا ۔۔۷۔۔

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਿਹਵਾ ਅਰੁ ਨੈਣੀ ॥kaal jaal jihavaa ar nainee ||कालु जालु जिहवा अरु नैणी ॥کال جال جهوا ار نَےݨیِ ۔۔

ਕਾਨੀ ਕਾਲੁ ਸੁਣੈ ਬਿਖੁ ਬੈਣੀ ॥kaanee kaal sunai bikh bainee ||कानी कालु सुणै बिखु बैणी ॥کانیِ کال سُݨَے بکھ بَےݨیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਮੂਠੇ ਦਿਨੁ ਰੈਣੀ ॥੮॥bin sabadhai mooThe dhin rainee ||8||बिनु सबदै मूठे दिनु रैणी ॥८॥بٍن سبدَے مُوٹھے دن رَےݨیِ ۔۔۸۔۔

ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੁ ਵਸੈ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥ ਕਾਲੁ ਨ ਜੋਹਿ ਸਕੈ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥hiradhai saach vasai har nai || kaal na joh sakai gun gai ||हिरदै साचु वसै हरि नाइ ॥ कालु न जोहि सकै गुण गाइ ॥هِردَے ساچ وسَے هر ناا ۔۔ کال ن جوه سکَے گُݨ گاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੯॥੧੪॥naanak gurmukh sabadh samai ||9||14||नानक गुरमुखि सबदि समाइ ॥९॥१४॥نانک گُرمکھ سبد سماا ۔۔۹۔۔۱۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਬੋਲਹਿ ਸਾਚੁ ਮਿਥਿਆ ਨਹੀ ਰਾਈ ॥boleh saach mithiaa nahee raiee ||बोलहि साचु मिथिआ नही राई ॥بوله ساچ متھآ نهیِ راای ۔۔

ਚਾਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ॥chaaleh gurmukh hukam rajaiee ||चालहि गुरमुखि हुकमि रजाई ॥چاله گُرمکھ هُکم رجاای ۔۔

ਰਹਹਿ ਅਤੀਤ ਸਚੇ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥raheh ateet sache saranaiee ||1||रहहि अतीत सचे सरणाई ॥१॥رههِ اتیِت سچے سرݨاای ۔۔۱۔۔

ਸਚ ਘਰਿ ਬੈਸੈ ਕਾਲੁ ਨ ਜੋਹੈ ॥sach ghar baisai kaal na johai ||सच घरि बैसै कालु न जोहै ॥سچ گھر بَےسَے کال ن جوهَے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਆਵਤ ਜਾਵਤ ਦੁਖੁ ਮੋਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥manmukh kau aavat jaavat dhukh mohai ||1|| rahaau ||मनमुख कउ आवत जावत दुखु मोहै ॥१॥ रहाउ ॥منمکھ کا آوت جاوت دُکھ موهَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਪਿਉ ਪੀਅਉ ਅਕਥੁ ਕਥਿ ਰਹੀਐ ॥apiau peeaau akath kath raheeaai ||अपिउ पीअउ अकथु कथि रहीऐ ॥اپا پیِاا اکتھ کتھِ رهیِاَے ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਸਿ ਸਹਜ ਘਰੁ ਲਹੀਐ ॥nij ghar bais sahaj ghar laheeaai ||निज घरि बैसि सहज घरु लहीऐ ॥نِج گھر بَےس سهج گھر لهیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਿ ਮਾਤੇ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਕਹੀਐ ॥੨॥har ras maate ih sukh kaheeaai ||2||हरि रसि माते इहु सुखु कहीऐ ॥२॥هر رسِ ماتے اهُ سُکھ کهیِاَے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਚਾਲ ਨਿਹਚਲ ਨਹੀ ਡੋਲੈ ॥gurmat chaal nihachal nahee ddolai ||गुरमति चाल निहचल नही डोलै ॥گُرمت چال نهچل نهیِ ڈولَے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਹਜਿ ਹਰਿ ਬੋਲੈ ॥gurmat saach sahaj har bolai ||गुरमति साचि सहजि हरि बोलै ॥گُرمت ساچ سهج هرِ بولَے ۔۔

ਪੀਵੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਤੁ ਵਿਰੋਲੈ ॥੩॥peevai a(n)mrit tat virolai ||3||पीवै अंमृतु ततु विरोलै ॥३॥پیِوَے اںمرت تت ورولَے ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਖਿਆ ਦੀਖਿਆ ਲੀਨੀ ॥satigur dhekhiaa dheekhiaa leenee ||सतिगुरु देखिआ दीखिआ लीनी ॥ستگر دےکھآ دیِکھآ لیٍنیِ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿਓ ਅੰਤਰ ਗਤਿ ਕੀਨੀ ॥man tan arapio a(n)tar gat keenee ||मनु तनु अरपिओ अंतर गति कीनी ॥من تن ارپاو اںتر گت کیٍنیِ ۔۔

ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਪਾਈ ਆਤਮੁ ਚੀਨੀ ॥੪॥gat mit paiee aatam cheenee ||4||गति मिति पाई आतमु चीनी ॥४॥گت متِ پاای آتم چیٍنیِ ۔۔۴۔۔

ਭੋਜਨੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਸਾਰੁ ॥bhojan naam nira(n)jan saar ||भोजनु नामु निरंजन सारु ॥بھوجن نام نرںجن سار ۔۔

ਪਰਮ ਹੰਸੁ ਸਚੁ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥param ha(n)s sach jot apaar ||परम हंसु सचु जोति अपार ॥پرم هںس سچ جوت اپار ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਏਕੰਕਾਰੁ ॥੫॥jeh dhekhau teh eka(n)kaar ||5||जह देखउ तह एकंकारु ॥५॥جه دےکھا ته اےکںکار ۔۔۵۔۔

ਰਹੈ ਨਿਰਾਲਮੁ ਏਕਾ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ॥rahai niraalam ekaa sach karanee ||रहै निरालमु एका सचु करणी ॥رهَے نرالم اےکا سچ کرݨیِ ۔۔

ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੇਵਾ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ॥param padh paiaa sevaa gur charanee ||परम पदु पाइआ सेवा गुर चरणी ॥پرم پد پاایا سےوا گُر چرݨیِ ۔۔

ਮਨ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਚੂਕੀ ਅਹੰ ਭ੍ਰਮਣੀ ॥੬॥man te man maaniaa chookee aha(n) bhramanee ||6||मन ते मनु मानिआ चूकी अहं भ्रमणी ॥६॥من تے من مانآ چُوکیِ اهں بھرمݨیِ ۔۔۶۔۔

ਇਨ ਬਿਧਿ ਕਉਣੁ ਕਉਣੁ ਨਹੀ ਤਾਰਿਆ ॥ein bidh kaun kaun nahee taariaa ||इन बिधि कउणु कउणु नही तारिआ ॥ِان بدھ کاݨ کاݨ نهیِ تارآ ۔۔

ਹਰਿ ਜਸਿ ਸੰਤ ਭਗਤ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥har jas sa(n)t bhagat nisataariaa ||हरि जसि संत भगत निसतारिआ ॥هر جسِ سںت بھگت نستارآ ۔۔