Ang 223 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨੩)

ਗੁਰੁ ਪੁਛਿ ਦੇਖਿਆ ਨਾਹੀ ਦਰੁ ਹੋਰੁ ॥gur puchh dhekhiaa naahee dhar hor ||गुरु पुछि देखिआ नाही दरु होरु ॥گُر پُچھ دےکھآ ناهیِ در هور ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਭਾਣੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥dhukh sukh bhaanai tisai rajai ||दुखु सुखु भाणै तिसै रजाइ ॥دُکھ سُکھ بھاݨَے تسَے رجاا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੮॥੪॥naanak neech kahai liv lai ||8||4||नानकु नीचु कहै लिव लाइ ॥८॥४॥نانک نیِچ کهَے لو لاا ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਦੂਜੀ ਮਾਇਆ ਜਗਤ ਚਿਤ ਵਾਸੁ ॥dhoojee maiaa jagat chit vaas ||दूजी माइआ जगत चित वासु ॥دُوجیِ مااآ جگت چت واس ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਅਹੰਕਾਰ ਬਿਨਾਸੁ ॥੧॥kaam karodh aha(n)kaar binaas ||1||काम क्रोध अहंकार बिनासु ॥१॥کام ک®ودھ اهںکار بناس ۔۔۱۔۔

ਦੂਜਾ ਕਉਣੁ ਕਹਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥dhoojaa kaun kahaa nahee koiee ||दूजा कउणु कहा नही कोई ॥دُوجا کاݨ کها نهیِ کوای ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabh meh ek nira(n)jan soiee ||1|| rahaau ||सभ महि एकु निरंजनु सोई ॥१॥ रहाउ ॥سبھ مهِ اےک نرںجن سوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਆਖੈ ਦੋਇ ॥dhoojee dhuramat aakhai dhoi ||दूजी दुरमति आखै दोइ ॥دُوجیِ دُرمت آکھَے دوا ۔۔

ਆਵੈ ਜਾਇ ਮਰਿ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ॥੨॥aavai jai mar dhoojaa hoi ||2||आवै जाइ मरि दूजा होइ ॥२॥آوَے جاا مر دُوجا هوا ۔۔۲۔۔

ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਨਹ ਦੇਖਉ ਦੋਇ ॥dharan gagan neh dhekhau dhoi ||धरणि गगन नह देखउ दोइ ॥دھرݨ گگن نه دےکھا دوا ۔۔

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਸਬਾਈ ਲੋਇ ॥੩॥naaree purakh sabaiee loi ||3||नारी पुरख सबाई लोइ ॥३॥ناریِ پُرکھ سباای لوا ۔۔۳۔۔

ਰਵਿ ਸਸਿ ਦੇਖਉ ਦੀਪਕ ਉਜਿਆਲਾ ॥rav sas dhekhau dheepak ujiaalaa ||रवि ससि देखउ दीपक उजिआला ॥رو سسِ دےکھا دیِپک اُجآلا ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਬਾਲਾ ॥੪॥sarab nira(n)tar preetam baalaa ||4||सरब निरंतरि प्रीतमु बाला ॥४॥سرب نرںتر پریِتم بالا ۔۔۴۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰਾ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥kar kirapaa meraa chit laiaa ||करि किरपा मेरा चितु लाइआ ॥کر کرپا مےرا چت لاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਏਕੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੫॥satigur mo kau ek bujhaiaa ||5||सतिगुरि मो कउ एकु बुझाइआ ॥५॥ستگر مو کا اےک بُجھاایا ۔۔۵۔۔

ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ॥ek nira(n)jan gurmukh jaataa ||एकु निरंजनु गुरमुखि जाता ॥اےک نرںجن گُرمکھ جاتا ۔۔

ਦੂਜਾ ਮਾਰਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥੬॥dhoojaa maar sabadh pachhaataa ||6||दूजा मारि सबदि पछाता ॥६॥دُوجا مار سبد پچھاتا ۔۔۶۔۔

ਏਕੋ ਹੁਕਮੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਲੋਈ ॥eko hukam varatai sabh loiee ||एको हुकमु वरतै सभ लोई ॥اےکو هُکم ورتَے سبھ لوای ۔۔

ਏਕਸੁ ਤੇ ਸਭ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥੭॥ekas te sabh opat hoiee ||7||एकसु ते सभ ओपति होई ॥७॥اےکس تے سبھ اوپت هوای ۔۔۷۔۔

ਰਾਹ ਦੋਵੈ ਖਸਮੁ ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥raeh dhovai khasam eko jaan ||राह दोवै खसमु एको जाणु ॥راه دووَے کھسم اےکو جاݨ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੁ ॥੮॥gur kai sabadh hukam pachhaan ||8||गुर कै सबदि हुकमु पछाणु ॥८॥گُر کَے سبد هُکم پچھاݨ ۔۔۸۔۔

ਸਗਲ ਰੂਪ ਵਰਨ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥sagal roop varan man maahee ||सगल रूप वरन मन माही ॥سگل رُوپ ورن من ماهیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਸਾਲਾਹੀ ॥੯॥੫॥kahu naanak eko saalaahee ||9||5||कहु नानक एको सालाही ॥९॥५॥کهُ نانک اےکو سالاهیِ ۔۔۹۔۔۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅਧਿਆਤਮ ਕਰਮ ਕਰੇ ਤਾ ਸਾਚਾ ॥adhiaatam karam kare taa saachaa ||अधिआतम करम करे ता साचा ॥ادھآتم کرم کرے تا ساچا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭੇਦੁ ਕਿਆ ਜਾਣੈ ਕਾਚਾ ॥੧॥mukat bhedh kiaa jaanai kaachaa ||1||मुकति भेदु किआ जाणै काचा ॥१॥مُکت بھےد کآ جاݨَے کاچا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਬੀਚਾਰੈ ॥aaisaa jogee jugat beechaarai ||ऐसा जोगी जुगति बीचारै ॥اَےسا جوگیِ جُگت بیِچارَے ۔۔

ਪੰਚ ਮਾਰਿ ਸਾਚੁ ਉਰਿ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pa(n)ch maar saach ur dhaarai ||1|| rahaau ||पंच मारि साचु उरि धारै ॥१॥ रहाउ ॥پںچ مار ساچ اُر دھارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਵਸਾਵੈ ॥jis kai a(n)tar saach vasaavai ||जिस कै अंतरि साचु वसावै ॥جِس کَے اںتر ساچ وساوَے ۔۔

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥੨॥jog jugat kee keemat paavai ||2||जोग जुगति की कीमति पावै ॥२॥جوگ جُگت کیِ کیِمت پاوَے ۔۔۲۔۔

ਰਵਿ ਸਸਿ ਏਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਉਦਿਆਨੈ ॥rav sas eko gireh udhiaanai ||रवि ससि एको गृह उदिआनै ॥رو سسِ اےکو گره اُدآنَے ۔۔

ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਕਰਮ ਸਮਾਨੈ ॥੩॥karanee keerat karam samaanai ||3||करणी कीरति करम समानै ॥३॥کرݨیِ کیِرت کرم سمانَے ۔۔۳۔۔

ਏਕ ਸਬਦ ਇਕ ਭਿਖਿਆ ਮਾਗੈ ॥ek sabadh ik bhikhiaa maagai ||एक सबद इक भिखिआ मागै ॥اےک سبد اک بھکھآ ماگَے ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਗੈ ॥੪॥giaan dhiaan jugat sach jaagai ||4||गिआनु धिआनु जुगति सचु जागै ॥४॥گِآن دھآن جُگت سچ جاگَے ۔۔۴۔۔

ਭੈ ਰਚਿ ਰਹੈ ਨ ਬਾਹਰਿ ਜਾਇ ॥bhai rach rahai na baahar jai ||भै रचि रहै न बाहरि जाइ ॥بھَے رچ رهَے ن باهرِ جاا ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੫॥keemat kaun rahai liv lai ||5||कीमति कउण रहै लिव लाइ ॥५॥کیِمت کاݨ رهَے لو لاا ۔۔۵۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਏ ॥aape mele bharam chukaae ||आपे मेले भरमु चुकाए ॥آپے مےلے بھرم چُکااے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਏ ॥੬॥gur parasaadh param padh paae ||6||गुर परसादि परम पदु पाए ॥६॥گُر پرساد پرم پد پااے ۔۔۶۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥gur kee sevaa sabadh veechaar ||गुर की सेवा सबदु वीचारु ॥گُر کیِ سےوا سبد ویِچار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥੭॥haumai maare karanee saar ||7||हउमै मारे करणी सारु ॥७॥هامَے مارے کرݨیِ سار ۔۔۷۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣੁ ॥jap tap sa(n)jam paaTh puraan ||जप तप संजम पाठ पुराणु ॥جپ تپ سںجم پاٹھ پُراݨ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਪਰੰਪਰ ਮਾਨੁ ॥੮॥੬॥kahu naanak apara(n)par maan ||8||6||कहु नानक अपरंपर मानु ॥८॥६॥کهُ نانک اپرمپر مان ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee mahalaa pehilaa ||गउड़ी महला १ ॥گاڑیِ مهلا ۱ ۔۔

ਖਿਮਾ ਗਹੀ ਬ੍ਰਤੁ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖੰ ॥khimaa gahee brat seel sa(n)tokha(n) ||खिमा गही ब्रतु सील संतोखं ॥کھِما گهیِ برت سیِل سںتوکھں ۔۔

ਰੋਗੁ ਨ ਬਿਆਪੈ ਨਾ ਜਮ ਦੋਖੰ ॥rog na biaapai naa jam dhokha(n) ||रोगु न बिआपै ना जम दोखं ॥روگ ن بآپَے نا جم دوکھں ۔۔

ਮੁਕਤ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਰੂਪ ਨ ਰੇਖੰ ॥੧॥mukat bhe prabh roop na rekha(n) ||1||मुकत भए प्रभ रूप न रेखं ॥१॥مُکت بھاے پربھ رُوپ ن رےکھں ۔۔۱۔۔

ਜੋਗੀ ਕਉ ਕੈਸਾ ਡਰੁ ਹੋਇ ॥jogee kau kaisaa ddar hoi ||जोगी कउ कैसा डरु होइ ॥جوگیِ کا کَےسا ڈر هوا ۔۔

ਰੂਖਿ ਬਿਰਖਿ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਾਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rookh birakh gireh baahar soi ||1|| rahaau ||रूखि बिरखि गृहि बाहरि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥رُوکھ برکھ گره باهر سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਜੋਗੀ ਨਿਰੰਜਨੁ ਧਿਆਵੈ ॥nirabhau jogee nira(n)jan dhiaavai ||निरभउ जोगी निरंजनु धिआवै ॥نِربھا جوگیِ نرںجن دھآوَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥anadhin jaagai sach liv laavai ||अनदिनु जागै सचि लिव लावै ॥اندن جاگَے سچ لو لاوَے ۔۔

ਸੋ ਜੋਗੀ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੨॥so jogee merai man bhaavai ||2||सो जोगी मेरै मनि भावै ॥२॥سو جوگیِ مےرَے من بھاوَے ۔۔۲۔۔

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨੀ ਜਾਰੇ ॥kaal jaal braham aganee jaare ||कालु जालु ब्रहम अगनी जारे ॥کال جال برهم اگنیِ جارے ۔۔

ਜਰਾ ਮਰਣ ਗਤੁ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥jaraa maran gat garab nivaare ||जरा मरण गतु गरबु निवारे ॥جرا مرݨ گت گرب نوارے ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਪਿਤਰੀ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥aap tarai pitaree nisataare ||3||आपि तरै पितरी निसतारे ॥३॥آپ ترَے پتریِ نستارے ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਜੋਗੀ ਹੋਇ ॥satigur seve so jogee hoi ||सतिगुरु सेवे सो जोगी होइ ॥ستگر سےوے سو جوگیِ هوا ۔۔

ਭੈ ਰਚਿ ਰਹੈ ਸੁ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ॥bhai rach rahai su nirabhau hoi ||भै रचि रहै सु निरभउ होइ ॥بھَے رچ رهَے سُ نربھا هوا ۔۔

ਜੈਸਾ ਸੇਵੈ ਤੈਸੋ ਹੋਇ ॥੪॥jaisaa sevai taiso hoi ||4||जैसा सेवै तैसो होइ ॥४॥جَےسا سےوَے تَےسو هوا ۔۔۴۔۔