Ang 221 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੨੧)

ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਜੀਇ ਆਈ ਕਾਰਿ ॥੧॥gur kee mat jeei aaiee kaar ||1||गुर की मति जीइ आई कारि ॥१॥گُر کیِ مت جیِا آای کار ۔۔۱۔۔

ਇਨ ਬਿਧਿ ਰਾਮ ਰਮਤ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥ein bidh raam ramat man maaniaa ||इन बिधि राम रमत मनु मानिआ ॥ِان بدھ رام رمت من مانآ ۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥giaan a(n)jan gur sabadh pachhaaniaa ||1|| rahaau ||गिआन अंजनु गुर सबदि पछानिआ ॥१॥ रहाउ ॥گِآن اںجن گُر سبد پچھانآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਕੁ ਸੁਖੁ ਮਾਨਿਆ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥eik sukh maaniaa sahaj milaiaa ||इकु सुखु मानिआ सहजि मिलाइआ ॥ِاک سُکھ مانآ سهج ملاایا ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥niramal baanee bharam chukaiaa ||निरमल बाणी भरमु चुकाइआ ॥نِرمل باݨیِ بھرم چُکاایا ۔۔

ਲਾਲ ਭਏ ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਮਾਇਆ ॥laal bhe soohaa ra(n)g maiaa ||लाल भए सूहा रंगु माइआ ॥لال بھاے سُوها رںگ ماایا ۔۔

ਨਦਰਿ ਭਈ ਬਿਖੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥੨॥nadhar bhiee bikh Thaak rahaiaa ||2||नदरि भई बिखु ठाकि रहाइआ ॥२॥ندر بھای بکھ ٹھاک رهاایا ۔۔۲۔۔

ਉਲਟ ਭਈ ਜੀਵਤ ਮਰਿ ਜਾਗਿਆ ॥aulaT bhiee jeevat mar jaagiaa ||उलट भई जीवत मरि जागिआ ॥اُلٹ بھای جیِوت مر جاگآ ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਵੇ ਮਨੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਾਗਿਆ ॥sabadh rave man har siau laagiaa ||सबदि रवे मनु हरि सिउ लागिआ ॥سبد روے من هر سا لاگآ ۔۔

ਰਸੁ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਬਿਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ॥ras sa(n)greh bikh parahar tiaagiaa ||रसु संग्रहि बिखु परहरि तिआगिआ ॥رس سںگره بکھ پرهر تآگآ ۔۔

ਭਾਇ ਬਸੇ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਭਾਗਿਆ ॥੩॥bhai base jam kaa bhau bhaagiaa ||3||भाइ बसे जम का भउ भागिआ ॥३॥بھاا بسے جم کا بھا بھاگآ ۔۔۳۔۔

ਸਾਦ ਰਹੇ ਬਾਦੰ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥saadh rahe baadha(n) aha(n)kaaraa ||साद रहे बादं अहंकारा ॥ساد رهے بادں اهںکارا ۔۔

ਚਿਤੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਾਤਾ ਹੁਕਮਿ ਅਪਾਰਾ ॥chit har siau raataa hukam apaaraa ||चितु हरि सिउ राता हुकमि अपारा ॥چِت هر سا راتا هُکم اپارا ۔۔

ਜਾਤਿ ਰਹੇ ਪਤਿ ਕੇ ਆਚਾਰਾ ॥jaat rahe pat ke aachaaraa ||जाति रहे पति के आचारा ॥جات رهے پت کے آچارا ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਭਈ ਸੁਖੁ ਆਤਮ ਧਾਰਾ ॥੪॥dhirasaT bhiee sukh aatam dhaaraa ||4||दृसटि भई सुखु आतम धारा ॥४॥دِرسٹ بھای سُکھ آتم دھارا ۔۔۴۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕੋਇ ਨ ਦੇਖਉ ਮੀਤੁ ॥tujh bin koi na dhekhau meet ||तुझ बिनु कोइ न देखउ मीतु ॥تُجھ بن کوا ن دےکھا میِت ۔۔

ਕਿਸੁ ਸੇਵਉ ਕਿਸੁ ਦੇਵਉ ਚੀਤੁ ॥kis sevau kis dhevau cheet ||किसु सेवउ किसु देवउ चीतु ॥کِس سےوا کس دےوا چیِت ۔۔

ਕਿਸੁ ਪੂਛਉ ਕਿਸੁ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥kis poochhau kis laagau pai ||किसु पूछउ किसु लागउ पाइ ॥کِس پُوچھا کس لاگا پاا ۔۔

ਕਿਸੁ ਉਪਦੇਸਿ ਰਹਾ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੫॥kis upadhes rahaa liv lai ||5||किसु उपदेसि रहा लिव लाइ ॥५॥کِس اُپدےس رها لو لاا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵੀ ਗੁਰ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥gur sevee gur laagau pai ||गुर सेवी गुर लागउ पाइ ॥گُر سےویِ گُر لاگا پاا ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੀ ਰਾਚਉ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥bhagat karee raachau har nai ||भगति करी राचउ हरि नाइ ॥بھگت کریِ راچا هر ناا ۔۔

ਸਿਖਿਆ ਦੀਖਿਆ ਭੋਜਨ ਭਾਉ ॥sikhiaa dheekhiaa bhojan bhaau ||सिखिआ दीखिआ भोजन भाउ ॥سِکھآ دیِکھآ بھوجن بھاا ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਸੰਜੋਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਜਾਉ ॥੬॥hukam sa(n)jogee nij ghar jaau ||6||हुकमि संजोगी निज घरि जाउ ॥६॥هُکم سںجوگیِ نج گھر جاا ۔۔۶۔۔

ਗਰਬ ਗਤੰ ਸੁਖ ਆਤਮ ਧਿਆਨਾ ॥garab gata(n) sukh aatam dhiaanaa ||गरब गतं सुख आतम धिआना ॥گرب گتں سُکھ آتم دھآنا ۔۔

ਜੋਤਿ ਭਈ ਜੋਤੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥jot bhiee jotee maeh samaanaa ||जोति भई जोती माहि समाना ॥جوت بھای جوتیِ ماه سمانا ۔۔

ਲਿਖਤੁ ਮਿਟੈ ਨਹੀ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਨਾ ॥likhat miTai nahee sabadh neesaanaa ||लिखतु मिटै नही सबदु नीसाना ॥لِکھت مٹَے نهیِ سبد نیِسانا ۔۔

ਕਰਤਾ ਕਰਣਾ ਕਰਤਾ ਜਾਨਾ ॥੭॥karataa karanaa karataa jaanaa ||7||करता करणा करता जाना ॥७॥کرتا کرݨا کرتا جانا ۔۔۷۔۔

ਨਹ ਪੰਡਿਤੁ ਨਹ ਚਤੁਰੁ ਸਿਆਨਾ ॥neh pa(n)ddit neh chatur siaanaa ||नह पंडितु नह चतुरु सिआना ॥نه پںڈت نه چتر سآنا ۔۔

ਨਹ ਭੂਲੋ ਨਹ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥neh bhoolo neh bharam bhulaanaa ||नह भूलो नह भरमि भुलाना ॥نه بھُولو نه بھرم بھُلانا ۔۔

ਕਥਉ ਨ ਕਥਨੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥kathau na kathanee hukam pachhaanaa ||कथउ न कथनी हुकमु पछाना ॥کتھا ن کتھنیِ هُکم پچھانا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨਾ ॥੮॥੧॥naanak gurmat sahaj samaanaa ||8||1||नानक गुरमति सहजि समाना ॥८॥१॥نانک گُرمت سهج سمانا ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥gauRee guaareree mahalaa pehilaa ||गउड़ी गुआरेरी महला १ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਕਾਇਆ ਉਦਿਆਨੈ ॥man ku(n)char kaiaa udhiaanai ||मनु कुँचरु काइआ उदिआनै ॥من کُںچر کاایا اُدآنَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਨੈ ॥ ਰਾਜ ਦੁਆਰੈ ਸੋਭ ਸੁ ਮਾਨੈ ॥੧॥gur a(n)kas sach sabadh neesaanai || raaj dhuaarai sobh su maanai ||1||गुरु अंकसु सचु सबदु नीसानै ॥ राज दुआरै सोभ सु मानै ॥१॥گُر اںکس سچ سبد نیِسانَے ۔۔ راج دُآرَے سوبھ سُ مانَے ۔۔۱۔۔

ਚਤੁਰਾਈ ਨਹ ਚੀਨਿਆ ਜਾਇ ॥chaturaiee neh cheeniaa jai ||चतुराई नह चीनिआ जाइ ॥چتراای نه چیٍنآ جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਮਾਰੇ ਕਿਉ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin maare kiau keemat pai ||1|| rahaau ||बिनु मारे किउ कीमति पाइ ॥१॥ रहाउ ॥بٍن مارے کا کیِمت پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘਰ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਸਕਰੁ ਲੇਈ ॥ghar meh a(n)mrit tasakar leiee ||घर महि अंमृतु तसकरु लेई ॥گھر مهِ اںمرت تسکر لےای ۔۔

ਨੰਨਾਕਾਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਰੇਈ ॥na(n)naakaar na koi kareiee ||नंनाकारु न कोइ करेई ॥نµناکار ن کوا کرےای ۔۔

ਰਾਖੈ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਈ ॥੨॥raakhai aap vaddiaaiee dheiee ||2||राखै आपि वडिआई देई ॥२॥راکھَے آپ وڈآای دےای ۔۔۲۔۔

ਨੀਲ ਅਨੀਲ ਅਗਨਿ ਇਕ ਠਾਈ ॥neel aneel agan ik Thaiee ||नील अनील अगनि इक ठाई ॥نیِل انیِل اگن اک ٹھاای ۔۔

ਜਲਿ ਨਿਵਰੀ ਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥jal nivaree gur boojh bujhaiee ||जलि निवरी गुरि बूझ बुझाई ॥جل نوریِ گُر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਮਨੁ ਦੇ ਲੀਆ ਰਹਸਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥੩॥man dhe leeaa rahas gun gaiee ||3||मनु दे लीआ रहसि गुण गाई ॥३॥من دے لیِآ رهس گُݨ گاای ۔۔۳۔۔

ਜੈਸਾ ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਸੋ ਤੈਸਾ ॥jaisaa ghar baahar so taisaa ||जैसा घरि बाहरि सो तैसा ॥جَےسا گھر باهرِ سو تَےسا ۔۔

ਬੈਸਿ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਆਖਉ ਕੈਸਾ ॥bais gufaa meh aakhau kaisaa ||बैसि गुफा महि आखउ कैसा ॥بَےس گُپھا مهِ آکھا کَےسا ۔۔

ਸਾਗਰਿ ਡੂਗਰਿ ਨਿਰਭਉ ਐਸਾ ॥੪॥saagar ddoogar nirabhau aaisaa ||4||सागरि डूगरि निरभउ ऐसा ॥४॥ساگر ڈُوگر نربھا اَےسا ۔۔۴۔۔

ਮੂਏ ਕਉ ਕਹੁ ਮਾਰੇ ਕਉਨੁ ॥mooe kau kahu maare kaun ||मूए कउ कहु मारे कउनु ॥مُواے کا کهُ مارے کان ۔۔

ਨਿਡਰੇ ਕਉ ਕੈਸਾ ਡਰੁ ਕਵਨੁ ॥niddare kau kaisaa ddar kavan ||निडरे कउ कैसा डरु कवनु ॥نِڈرے کا کَےسا ڈر کون ۔۔

ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੈ ਤੀਨੇ ਭਉਨ ॥੫॥sabadh pachhaanai teene bhaun ||5||सबदि पछानै तीने भउन ॥५॥سبد پچھانَے تیٍنے بھان ۔۔۵۔۔

ਜਿਨਿ ਕਹਿਆ ਤਿਨਿ ਕਹਨੁ ਵਖਾਨਿਆ ॥jin kahiaa tin kahan vakhaaniaa ||जिनि कहिआ तिनि कहनु वखानिआ ॥جٍن کهِآ تن کهن وکھانآ ۔۔

ਜਿਨਿ ਬੂਝਿਆ ਤਿਨਿ ਸਹਜਿ ਪਛਾਨਿਆ ॥jin boojhiaa tin sahaj pachhaaniaa ||जिनि बूझिआ तिनि सहजि पछानिआ ॥جٍن بُوجھآ تن سهجِ پچھانآ ۔۔

ਦੇਖਿ ਬੀਚਾਰਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੬॥dhekh beechaar meraa man maaniaa ||6||देखि बीचारि मेरा मनु मानिआ ॥६॥دےکھ بیِچار مےرا من مانآ ۔۔۶۔۔

ਕੀਰਤਿ ਸੂਰਤਿ ਮੁਕਤਿ ਇਕ ਨਾਈ ॥keerat soorat mukat ik naiee ||कीरति सूरति मुकति इक नाई ॥کیِرت سُورت مُکت اک ناای ۔۔

ਤਹੀ ਨਿਰੰਜਨੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥tahee nira(n)jan rahiaa samaiee ||तही निरंजनु रहिआ समाई ॥تهیِ نرںجن رهِآ سماای ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਿਆਪਿ ਰਹਿਆ ਨਿਜ ਠਾਈ ॥੭॥nij ghar biaap rahiaa nij Thaiee ||7||निज घरि बिआपि रहिआ निज ठाई ॥७॥نِج گھر بآپ رهِآ نج ٹھاای ۔۔۷۔۔

ਉਸਤਤਿ ਕਰਹਿ ਕੇਤੇ ਮੁਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥ausatat kareh kete mun preet ||उसतति करहि केते मुनि प्रीति ॥اُستت کره کےتے مُن پریِت ۔۔