Ang 21 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੧)

ਅੰਤਰ ਕੀ ਗਤਿ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰ ਮਿਲੀਐ ਸੰਕ ਉਤਾਰਿ ॥a(n)tar kee gat jaaneeaai gur mileeaai sa(n)k utaar ||अंतर की गति जाणीऐ गुर मिलीऐ संक उतारि ॥اںتر کیِ گت جاݨیِاَے گُر ملیِاَے سںک اُتار ۔۔

ਮੁਇਆ ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਤਿਤੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮਰੁ ਮਾਰਿ ॥muiaa jit ghar jaieeaai tit jeevadhiaa mar maar ||मुइआ जितु घरि जाईऐ तितु जीवदिआ मरु मारि ॥مُاآ جت گھر جاایاَے تت جیِودآ مر مار ۔۔

ਅਨਹਦ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥੨॥anahadh sabadh suhaavane paieeaai gur veechaar ||2||अनहद सबदि सुहावणे पाईऐ गुर वीचारि ॥२॥انهد سبد سُهاوݨے پاایاَے گُر ویِچار ۔۔۲۔۔

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਪਾਈਐ ਤਹ ਹਉਮੈ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸੁ ॥anahadh baanee paieeaai teh haumai hoi binaas ||अनहद बाणी पाईऐ तह हउमै होइ बिनासु ॥انهد باݨیِ پاایاَے ته هامَے هوا بناس ۔۔

ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਤਾਸੁ ॥satagur seve aapanaa hau sadh kurabaanai taas ||सतगुरु सेवे आपणा हउ सद कुरबाणै तासु ॥ستگر سےوے آپݨا ها سد کُرباݨَے تاس ۔۔

ਖੜਿ ਦਰਗਹ ਪੈਨਾਈਐ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੩॥khaR dharageh painaieeaai mukh har naam nivaas ||3||खड़ि दरगह पैनाईऐ मुखि हरि नाम निवासु ॥३॥کھڑ درگه پَےناایاَے مُکھ هرِ نام نواس ۔۔۳۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਵਿ ਰਹੇ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਕਾ ਮੇਲੁ ॥jeh dhekhaa teh rav rahe siv sakatee kaa mel ||जह देखा तह रवि रहे सिव सकती का मेलु ॥جه دےکھا ته رو رهے سو سکتیِ کا مےل ۔۔

ਤ੍ਰਿਹੁ ਗੁਣ ਬੰਧੀ ਦੇਹੁਰੀ ਜੋ ਆਇਆ ਜਗਿ ਸੋ ਖੇਲੁ ॥tirahu gun ba(n)dhee dhehuree jo aaiaa jag so khel ||तृहु गुण बंधी देहुरी जो आइआ जगि सो खेलु ॥تِرهُ گُݨ بںدھیِ دےهُریِ جو آاآ جگ سو کھےل ۔۔

ਵਿਜੋਗੀ ਦੁਖਿ ਵਿਛੁੜੇ ਮਨਮੁਖਿ ਲਹਹਿ ਨ ਮੇਲੁ ॥੪॥vijogee dhukh vichhuRe manmukh laheh na mel ||4||विजोगी दुखि विछुड़े मनमुखि लहहि न मेलु ॥४॥وِجوگیِ دُکھ وچھڑے منمکھ لههِ ن مےل ۔۔۴۔۔

ਮਨੁ ਬੈਰਾਗੀ ਘਰਿ ਵਸੈ ਸਚ ਭੈ ਰਾਤਾ ਹੋਇ ॥man bairaagee ghar vasai sach bhai raataa hoi ||मनु बैरागी घरि वसै सच भै राता होइ ॥من بَےراگیِ گھر وسَے سچ بھَے راتا هوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਮਹਾਰਸੁ ਭੋਗਵੈ ਬਾਹੁੜਿ ਭੂਖ ਨ ਹੋਇ ॥giaan mahaaras bhogavai baahuR bhookh na hoi ||गिआन महारसु भोगवै बाहुड़ि भूख न होइ ॥گِآن مهارس بھوگوَے باهُڑ بھُوکھ ن هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿ ਮਿਲੁ ਭੀ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥੧੮॥naanak ih man maar mil bhee fir dhukh na hoi ||5||18||नानक इहु मनु मारि मिलु भी फिरि दुखु न होइ ॥५॥१८॥نانک اهُ من مار مل بھیِ پھر دُکھ ن هوِا ۔۔۵۔۔۱۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਏਹੁ ਮਨੋ ਮੂਰਖੁ ਲੋਭੀਆ ਲੋਭੇ ਲਗਾ ਲੋੁਭਾਨੁ ॥eh mano moorakh lobheeaa lobhe lagaa luobhaan ||एहु मनो मूरखु लोभीआ लोभे लगा लुोभानु ॥اےهُ منو مُورکھ لوبھیِآ لوبھے لگا لُوبھان ۔۔

ਸਬਦਿ ਨ ਭੀਜੈ ਸਾਕਤਾ ਦੁਰਮਤਿ ਆਵਨੁ ਜਾਨੁ ॥sabadh na bheejai saakataa dhuramat aavan jaan ||सबदि न भीजै साकता दुरमति आवनु जानु ॥سبد ن بھیِجَے ساکتا دُرمت آون جان ۔۔

ਸਾਧੂ ਸਤਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥saadhoo satagur je milai taa paieeaai gunee nidhaan ||1||साधू सतगुरु जे मिलै ता पाईऐ गुणी निधानु ॥१॥سادھُو ستگر جے ملَے تا پاایاَے گُݨیِ ندھان ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਹਉਮੈ ਛੋਡਿ ਗੁਮਾਨੁ ॥man re haumai chhodd gumaan ||मन रे हउमै छोडि गुमानु ॥من رے هامَے چھوڈ گُمان ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਸੇਵਿ ਤੂ ਪਾਵਹਿ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har gur saravar sev too paaveh dharageh maan ||1|| rahaau ||हरि गुरु सरवरु सेवि तू पावहि दरगह मानु ॥१॥ रहाउ ॥هر گُر سرور سےو تُو پاوه درگه مان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜਾਨੁ ॥raam naam jap dhinas raat gurmukh har dhan jaan ||राम नामु जपि दिनसु राति गुरमुखि हरि धनु जानु ॥رام نام جپ دنس رات گُرمکھ هرِ دھن جان ۔۔

ਸਭਿ ਸੁਖ ਹਰਿ ਰਸ ਭੋਗਣੇ ਸੰਤ ਸਭਾ ਮਿਲਿ ਗਿਆਨੁ ॥sabh sukh har ras bhogane sa(n)t sabhaa mil giaan ||सभि सुख हरि रस भोगणे संत सभा मिलि गिआनु ॥سبھ سُکھ هرِ رس بھوگݨے سںت سبھا ملِ گآن ۔۔

ਨਿਤਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵਿਆ ਸਤਗੁਰਿ ਦੀਆ ਨਾਮੁ ॥੨॥nit ahinis har prabh seviaa satagur dheeaa naam ||2||निति अहिनिसि हरि प्रभु सेविआ सतगुरि दीआ नामु ॥२॥نِت اهٍنس هرِ پربھ سےوآ ستگر دیِآ نام ۔۔۲۔۔

ਕੂਕਰ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ਗੁਰ ਨਿੰਦਾ ਪਚੈ ਪਚਾਨੁ ॥kookar kooR kamaieeaai gur ni(n)dhaa pachai pachaan ||कूकर कूड़ु कमाईऐ गुर निंदा पचै पचानु ॥کُوکر کُوڑ کماایاَے گُر نںدا پچَے پچان ۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਦੁਖੁ ਘਣੋ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੈ ਖੁਲਹਾਨੁ ॥bharame bhoolaa dhukh ghano jam maar karai khulahaan ||भरमे भूला दुखु घणो जमु मारि करै खुलहानु ॥بھرمے بھُولا دُکھ گھݨو جم مار کرَے کھُلهان ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਸੁਭਾਨੁ ॥੩॥manmukh sukh na paieeaai gurmukh sukh subhaan ||3||मनमुखि सुखु न पाईऐ गुरमुखि सुखु सुभानु ॥३॥منمکھ سُکھ ن پاایاَے گُرمکھ سُکھ سُبھان ۔۔۳۔۔

ਐਥੈ ਧੰਧੁ ਪਿਟਾਈਐ ਸਚੁ ਲਿਖਤੁ ਪਰਵਾਨੁ ॥aaithai dha(n)dh piTaieeaai sach likhat paravaan ||ऐथै धंधु पिटाईऐ सचु लिखतु परवानु ॥اَےتھَے دھںدھ پٹاایاَے سچ لکھت پروان ۔۔

ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਗੁਰੁ ਸੇਵਦਾ ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਪਰਧਾਨੁ ॥har sajan gur sevadhaa gur karanee paradhaan ||हरि सजणु गुरु सेवदा गुर करणी परधानु ॥هر سجݨ گُر سےودا گُر کرݨیِ پردھان ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਕਰਮਿ ਸਚੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥੪॥੧੯॥naanak naam na veesarai karam sachai neesaan ||4||19||नानक नामु न वीसरै करमि सचै नीसाणु ॥४॥१९॥نانک نام ن ویِسرَے کرم سچَے نیِساݨ ۔۔۴۔۔۱۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ਰੋਗੁ ਵਡਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥eik til piaaraa veesarai rog vaddaa man maeh ||इकु तिलु पिआरा वीसरै रोगु वडा मन माहि ॥ِاک تل پآرا ویِسرَے روگ وڈا من ماه ۔۔

ਕਿਉ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਹਰਿ ਨ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥kiau dharageh pat paieeaai jaa har na vasai man maeh ||किउ दरगह पति पाईऐ जा हरि न वसै मन माहि ॥کِا درگه پت پاایاَے جا هرِ ن وسَے من ماه ۔۔

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ॥੧॥gur miliaai sukh paieeaai agan marai gun maeh ||1||गुरि मिलिऐ सुखु पाईऐ अगनि मरै गुण माहि ॥१॥گُر ملاَے سُکھ پاایاَے اگن مرَے گُݨ ماه ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥man re ahinis har gun saar ||मन रे अहिनिसि हरि गुण सारि ॥من رے اهٍنس هرِ گُݨ سار ۔۔

ਜਿਨ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਤੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin khin pal naam na veesarai te jan virale sa(n)saar ||1|| rahaau ||जिन खिनु पलु नामु न वीसरै ते जन विरले संसारि ॥१॥ रहाउ ॥جٍن کھن پل نام ن ویِسرَے تے جن ورلے سںسار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈਐ ਸੁਰਤੀ ਸੁਰਤਿ ਸੰਜੋਗੁ ॥jotee jot milaieeaai suratee surat sa(n)jog ||जोती जोति मिलाईऐ सुरती सुरति संजोगु ॥جوتیِ جوت ملاایاَے سُرتیِ سُرت سںجوگ ۔۔

ਹਿੰਸਾ ਹਉਮੈ ਗਤੁ ਗਏ ਨਾਹੀ ਸਹਸਾ ਸੋਗੁ ॥hi(n)saa haumai gat ge naahee sahasaa sog ||हिंसा हउमै गतु गए नाही सहसा सोगु ॥هِںسا هامَے گت گاے ناهیِ سهسا سوگ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਸੁ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਸੰਜੋਗੁ ॥੨॥gurmukh jis har man vasai tis mele gur sa(n)jog ||2||गुरमुखि जिसु हरि मनि वसै तिसु मेले गुरु संजोगु ॥२॥گُرمکھ جس هر منِ وسَے تس مےلے گُر سںجوگ ۔۔۲۔۔

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਜੇ ਕਰੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗਣਹਾਰੁ ॥kaiaa kaaman je karee bhoge bhoganahaar ||काइआ कामणि जे करी भोगे भोगणहारु ॥کااآ کامݨ جے کریِ بھوگے بھوگݨهار ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਨ ਕੀਜਈ ਜੋ ਦੀਸੈ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥tis siau neh na keejiee jo dheesai chalanahaar ||तिसु सिउ नेहु न कीजई जो दीसै चलणहारु ॥تِس سا نےهُ ن کیِجای جو دیِسَے چلݨهار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥gurmukh raveh sohaaganee so prabh sej bhataar ||3||गुरमुखि रवहि सोहागणी सो प्रभु सेज भतारु ॥३॥گُرمکھ روه سوهاگݨیِ سو پربھ سےج بھتار ۔۔۳۔۔