Ang 219 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੧੯)

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥raag gauRee mahalaa nauvaa ||रागु गउड़ी महला ९ ॥راگ گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਸਾਧੋ ਮਨ ਕਾ ਮਾਨੁ ਤਿਆਗਉ ॥saadho man kaa maan tiaagau ||साधो मन का मानु तिआगउ ॥سادھو من کا مان تآگا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਸੰਗਤਿ ਦੁਰਜਨ ਕੀ ਤਾ ਤੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਾਗਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaam karodh sa(n)gat dhurajan kee taa te ahinis bhaagau ||1|| rahaau ||कामु क्रोधु संगति दुरजन की ता ते अहिनिसि भागउ ॥१॥ रहाउ ॥کام ک®ودھ سںگت دُرجن کیِ تا تے اهٍنس بھاگا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਦੋਨੋ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਅਉਰੁ ਮਾਨੁ ਅਪਮਾਨਾ ॥sukh dhukh dhono sam kar jaanai aaur maan apamaanaa ||सुखु दुखु दोनो सम करि जानै अउरु मानु अपमाना ॥سُکھ دُکھ دونو سم کر جانَے اار مان اپمانا ۔۔

ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਰਹੈ ਅਤੀਤਾ ਤਿਨਿ ਜਗਿ ਤਤੁ ਪਛਾਨਾ ॥੧॥harakh sog te rahai ateetaa tin jag tat pachhaanaa ||1||हरख सोग ते रहै अतीता तिनि जगि ततु पछाना ॥१॥هرکھ سوگ تے رهَے اتیِتا تن جگِ تت پچھانا ۔۔۱۔۔

ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਦੋਊ ਤਿਆਗੈ ਖੋਜੈ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਨਾ ॥ausatat ni(n)dhaa dhouoo tiaagai khojai padh nirabaanaa ||उसतति निंदा दोऊ तिआगै खोजै पदु निरबाना ॥اُستت نںدا دواُو تآگَے کھوجَے پد نربانا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਖੇਲੁ ਕਠਨੁ ਹੈ ਕਿਨਹੂੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਨਾ ॥੨॥੧॥jan naanak ih khel kaThan hai kinahoo(n) gurmukh jaanaa ||2||1||जन नानक इहु खेलु कठनु है किनहूँ गुरमुखि जाना ॥२॥१॥جن نانک اهُ کھےل کٹھن هَے کنهُوں گُرمکھ جانا ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥gauRee mahalaa nauvaa ||गउड़ी महला ९ ॥گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਸਾਧੋ ਰਚਨਾ ਰਾਮ ਬਨਾਈ ॥saadho rachanaa raam banaiee ||साधो रचना राम बनाई ॥سادھو رچنا رام بناای ۔۔

ਇਕਿ ਬਿਨਸੈ ਇਕ ਅਸਥਿਰੁ ਮਾਨੈ ਅਚਰਜੁ ਲਖਿਓ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eik binasai ik asathir maanai acharaj lakhio na jaiee ||1|| rahaau ||इकि बिनसै इक असथिरु मानै अचरजु लखिओ न जाई ॥१॥ रहाउ ॥ِاک بنسَے اک استھر مانَے اچرج لکھاو ن جاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੋਹ ਬਸਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਹਰਿ ਮੂਰਤਿ ਬਿਸਰਾਈ ॥kaam karodh moh bas praanee har moorat bisaraiee ||काम क्रोध मोह बसि प्रानी हरि मूरति बिसराई ॥کام ک®ودھ موه بس پرانیِ هرِ مُورت بسراای ۔۔

ਝੂਠਾ ਤਨੁ ਸਾਚਾ ਕਰਿ ਮਾਨਿਓ ਜਿਉ ਸੁਪਨਾ ਰੈਨਾਈ ॥੧॥jhooThaa tan saachaa kar maanio jiau supanaa rainaiee ||1||झूठा तनु साचा करि मानिओ जिउ सुपना रैनाई ॥१॥جھُوٹھا تن ساچا کر ماناو جا سُپنا رَےناای ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੈ ਜਿਉ ਬਾਦਰ ਕੀ ਛਾਈ ॥jo dheesai so sagal binaasai jiau baadhar kee chhaiee ||जो दीसै सो सगल बिनासै जिउ बादर की छाई ॥جو دیِسَے سو سگل بناسَے جا بادر کیِ چھاای ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਗੁ ਜਾਨਿਓ ਮਿਥਿਆ ਰਹਿਓ ਰਾਮ ਸਰਨਾਈ ॥੨॥੨॥jan naanak jag jaanio mithiaa rahio raam saranaiee ||2||2||जन नानक जगु जानिओ मिथिआ रहिओ राम सरनाई ॥२॥२॥جن نانک جگ جاناو متھآ رهِاو رام سرناای ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥gauRee mahalaa nauvaa ||गउड़ी महला ९ ॥گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਉ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਨਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥praanee kau har jas man nahee aavai ||प्रानी कउ हरि जसु मनि नही आवै ॥پرانیِ کا هر جس منِ نهیِ آوَے ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਮਗਨੁ ਰਹੈ ਮਾਇਆ ਮੈ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ahinis magan rahai maiaa mai kahu kaise gun gaavai ||1|| rahaau ||अहिनिसि मगनु रहै माइआ मै कहु कैसे गुन गावै ॥१॥ रहाउ ॥اهٍنس مگن رهَے ماایا مَے کهُ کَےسے گُن گاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਤ ਮੀਤ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਸਿਉ ਇਹ ਬਿਧਿ ਆਪੁ ਬੰਧਾਵੈ ॥poot meet maiaa mamataa siau ieh bidh aap ba(n)dhaavai ||पूत मीत माइआ ममता सिउ इह बिधि आपु बंधावै ॥پُوت میِت مااآ ممتا سا اه بدھ آپ بںدھاوَے ۔۔

ਮ੍ਰਿਗ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਿਉ ਝੂਠੋ ਇਹੁ ਜਗ ਦੇਖਿ ਤਾਸਿ ਉਠਿ ਧਾਵੈ ॥੧॥mirag tirasanaa jiau jhooTho ih jag dhekh taas uTh dhaavai ||1||मृग तृसना जिउ झूठो इहु जग देखि तासि उठि धावै ॥१॥مِرگ ترسنا جا جھُوٹھو اهُ جگ دےکھ تاس اُٹھ دھاوَے ۔۔۱۔۔

ਭੁਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਕਾ ਕਾਰਨੁ ਸੁਆਮੀ ਮੂੜ ਤਾਹਿ ਬਿਸਰਾਵੈ ॥bhugat mukat kaa kaaran suaamee mooR taeh bisaraavai ||भुगति मुकति का कारनु सुआमी मूड़ ताहि बिसरावै ॥بھُگت مُکت کا کارن سُآمیِ مُوڑ تاه بسراوَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੋਟਨ ਮੈ ਕੋਊ ਭਜਨੁ ਰਾਮ ਕੋ ਪਾਵੈ ॥੨॥੩॥jan naanak koTan mai kouoo bhajan raam ko paavai ||2||3||जन नानक कोटन मै कोऊ भजनु राम को पावै ॥२॥३॥جن نانک کوٹن مَے کواُو بھجن رام کو پاوَے ۔۔۲۔۔۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥gauRee mahalaa nauvaa ||गउड़ी महला ९ ॥گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਸਾਧੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਗਹਿਓ ਨ ਜਾਈ ॥saadho ih man gahio na jaiee ||साधो इहु मनु गहिओ न जाई ॥سادھو اهُ من گهِاو ن جاای ۔۔

ਚੰਚਲ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸੰਗਿ ਬਸਤੁ ਹੈ ਯਾ ਤੇ ਥਿਰੁ ਨ ਰਹਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥cha(n)chal tirasanaa sa(n)g basat hai yaa te thir na rahaiee ||1|| rahaau ||चंचल तृसना संगि बसतु है या ते थिरु न रहाई ॥१॥ रहाउ ॥چںچل ترسنا سںگ بست هَے ےا تے تھر ن رهاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਠਨ ਕਰੋਧ ਘਟ ਹੀ ਕੇ ਭੀਤਰਿ ਜਿਹ ਸੁਧਿ ਸਭ ਬਿਸਰਾਈ ॥kaThan karodh ghaT hee ke bheetar jeh sudh sabh bisaraiee ||कठन करोध घट ही के भीतरि जिह सुधि सभ बिसराई ॥کٹھن کرودھ گھٹ هیِ کے بھیِتر جه سُدھ سبھ بسراای ۔۔

ਰਤਨੁ ਗਿਆਨੁ ਸਭ ਕੋ ਹਿਰਿ ਲੀਨਾ ਤਾ ਸਿਉ ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਈ ॥੧॥ratan giaan sabh ko hir leenaa taa siau kachh na basaiee ||1||रतनु गिआनु सभ को हिरि लीना ता सिउ कछु न बसाई ॥१॥رتن گآن سبھ کو هر لیٍنا تا سا کچھ ن بساای ۔۔۱۔۔

ਜੋਗੀ ਜਤਨ ਕਰਤ ਸਭਿ ਹਾਰੇ ਗੁਨੀ ਰਹੇ ਗੁਨ ਗਾਈ ॥jogee jatan karat sabh haare gunee rahe gun gaiee ||जोगी जतन करत सभि हारे गुनी रहे गुन गाई ॥جوگیِ جتن کرت سبھ هارے گُنیِ رهے گُن گاای ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਤਉ ਸਭ ਬਿਧਿ ਬਨਿ ਆਈ ॥੨॥੪॥jan naanak har bhe dhiaalaa tau sabh bidh ban aaiee ||2||4||जन नानक हरि भए दइआला तउ सभ बिधि बनि आई ॥२॥४॥جن نانک هر بھاے دایالا تا سبھ بدھِ بنِ آای ۔۔۲۔۔۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥gauRee mahalaa nauvaa ||गउड़ी महला ९ ॥گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਸਾਧੋ ਗੋਬਿੰਦ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥saadho gobi(n)dh ke gun gaavau ||साधो गोबिंद के गुन गावउ ॥سادھو گوبںد کے گُن گاوا ۔۔

ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਕਾਹਿ ਗਵਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maanas janam amolak paio birathaa kaeh gavaavau ||1|| rahaau ||मानस जनमु अमोलकु पाइओ बिरथा काहि गवावउ ॥१॥ रहाउ ॥مانس جنم امولک پاااو برتھا کاه گواوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਦੀਨ ਬੰਧ ਹਰਿ ਸਰਨਿ ਤਾਹਿ ਤੁਮ ਆਵਉ ॥patit puneet dheen ba(n)dh har saran taeh tum aavau ||पतित पुनीत दीन बंध हरि सरनि ताहि तुम आवउ ॥پتت پُنیِت دیٍن بںدھ هرِ سرن تاه تُم آوا ۔۔

ਗਜ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸੁ ਮਿਟਿਓ ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਤੁਮ ਕਾਹੇ ਬਿਸਰਾਵਉ ॥੧॥gaj ko traas miTio jeh simarat tum kaahe bisaraavau ||1||गज को त्रासु मिटिओ जिह सिमरत तुम काहे बिसरावउ ॥१॥گج کو تراس مٹاو جه سمرت تُم کاهے بسراوا ۔۔۱۔۔

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਫੁਨਿ ਭਜਨ ਰਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਵਉ ॥taj abhimaan moh maiaa fun bhajan raam chit laavau ||तजि अभिमान मोह माइआ फुनि भजन राम चितु लावउ ॥تج ابھِمان موه مااآ پھُن بھجن رام چت لاوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਹਤ ਮੁਕਤਿ ਪੰਥ ਇਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਤੁਮ ਪਾਵਉ ॥੨॥੫॥naanak kahat mukat pa(n)th ih gurmukh hoi tum paavau ||2||5||नानक कहत मुकति पंथ इहु गुरमुखि होइ तुम पावउ ॥२॥५॥نانک کهت مُکت پںتھ اهُ گُرمکھ هوا تُم پاوا ۔۔۲۔۔۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥gauRee mahalaa nauvaa ||गउड़ी महला ९ ॥گاڑیِ مهلا ۹ ۔۔

ਕੋਊ ਮਾਈ ਭੂਲਿਓ ਮਨੁ ਸਮਝਾਵੈ ॥kouoo maiee bhoolio man samajhaavai ||कोऊ माई भूलिओ मनु समझावै ॥کواُو ماای بھُولاو من سمجھاوَے ۔۔