Ang 218 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੧੮)

ਕੋਈ ਜਿ ਮੂਰਖੁ ਲੋਭੀਆ ਮੂਲਿ ਨ ਸੁਣੀ ਕਹਿਆ ॥੨॥koiee j moorakh lobheeaa mool na sunee kahiaa ||2||कोई जि मूरखु लोभीआ मूलि न सुणी कहिआ ॥२॥کوای ج مُورکھ لوبھیِآ مُول ن سُݨیِ کهِآ ۔۔۲۔۔

ਇਕਸੁ ਦੁਹੁ ਚਹੁ ਕਿਆ ਗਣੀ ਸਭ ਇਕਤੁ ਸਾਦਿ ਮੁਠੀ ॥eikas dhuh chahu kiaa ganee sabh ikat saadh muThee ||इकसु दुहु चहु किआ गणी सभ इकतु सादि मुठी ॥ِاکس دُهُ چهُ کآ گݨیِ سبھ اکت ساد مُٹھیِ ۔۔

ਇਕੁ ਅਧੁ ਨਾਇ ਰਸੀਅੜਾ ਕਾ ਵਿਰਲੀ ਜਾਇ ਵੁਠੀ ॥੩॥eik adh nai raseeaRaa kaa viralee jai vuThee ||3||इकु अधु नाइ रसीअड़ा का विरली जाइ वुठी ॥३॥ِاک ادھ ناا رسیِاڑا کا ورلیِ جاا وُٹھیِ ۔۔۳۔۔

ਭਗਤ ਸਚੇ ਦਰਿ ਸੋਹਦੇ ਅਨਦ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥bhagat sache dhar sohadhe anadh kareh dhin raat ||भगत सचे दरि सोहदे अनद करहि दिन राति ॥بھگت سچے در سوهدے اند کره دن رات ۔۔

ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਪਰਮੇਸਰੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਤ ॥੪॥੧॥੧੬੯॥ra(n)g rate paramesarai jan naanak tin bal jaat ||4||1||169||रंगि रते परमेसरै जन नानक तिन बलि जात ॥४॥१॥१६९॥رںگ رتے پرمےسرَے جن نانک تن بل جات ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۶۹۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ਮਾਂਝ ॥gauRee mahalaa panjavaa maa(n)jh ||गउड़ी महला ५ माँझ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ماںجھ ۔۔

ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਜੀ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ॥dhukh bha(n)jan teraa naam jee dhukh bha(n)jan teraa naam ||दुख भंजनु तेरा नामु जी दुख भंजनु तेरा नामु ॥دُکھ بھںجن تےرا نام جیِ دُکھ بھںجن تےرا نام ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਆਰਾਧੀਐ ਪੂਰਨ ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaTh pahar aaraadheeaai pooran satigur giaan ||1|| rahaau ||आठ पहर आराधीऐ पूरन सतिगुर गिआनु ॥१॥ रहाउ ॥آٹھ پهر آرادھیِاَے پُورن ستگر گآن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਵਸੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸੋਈ ਸੁਹਾਵਾ ਥਾਉ ॥jit ghaT vasai paarabraham soiee suhaavaa thaau ||जितु घटि वसै पारब्रहमु सोई सुहावा थाउ ॥جِت گھٹ وسَے پاربرهم سوای سُهاوا تھاا ۔۔

ਜਮ ਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥jam ka(n)kar neR na aaviee rasanaa har gun gaau ||1||जम कंकरु नेड़ि न आवई रसना हरि गुण गाउ ॥१॥جم کںکر نےڑ ن آوای رسنا هر گُݨ گاا ۔۔۱۔۔

ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਨ ਜਾਣੀਆ ਨਾ ਜਾਪੈ ਆਰਾਧਿ ॥sevaa surat na jaaneeaa naa jaapai aaraadh ||सेवा सुरति न जाणीआ ना जापै आराधि ॥سےوا سُرت ن جاݨیِآ نا جاپَے آرادھ ۔۔

ਓਟ ਤੇਰੀ ਜਗਜੀਵਨਾ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ॥੨॥oT teree jagajeevanaa mere Thaakur agam agaadh ||2||ओट तेरी जगजीवना मेरे ठाकुर अगम अगाधि ॥२॥اوٹ تےریِ جگجیِونا مےرے ٹھاکر اگم اگادھ ۔۔۲۔۔

ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਗੁਸਾਈਆ ਨਠੇ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪ ॥bhe kirapaal gusaieeaa naThe sog sa(n)taap ||भए कृपाल गुसाईआ नठे सोग संताप ॥بھاے ک®پال گُساایآ نٹھے سوگ سںتاپ ۔۔

ਤਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਖੇ ਆਪਿ ॥੩॥tatee vaau na lagiee satigur rakhe aap ||3||तती वाउ न लगई सतिगुरि रखे आपि ॥३॥تتیِ واا ن لگای ستگر رکھے آپ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਦਯੁ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਸਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥gur naarain dhay gur gur sachaa sirajanahaar ||गुरु नाराइणु दयु गुरु गुरु सचा सिरजणहारु ॥گُر نارااݨ دے گُر گُر سچا سرجݨهار ۔۔

ਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਸਭ ਕਿਛੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥੪॥੨॥੧੭੦॥gur tuThai sabh kichh paiaa jan naanak sadh balihaar ||4||2||170||गुरि तुठै सभ किछु पाइआ जन नानक सद बलिहार ॥४॥२॥१७०॥گُر تُٹھَے سبھ کچھ پاایا جن نانک سد بلهار ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۷۰۔۔

ਗਉੜੀ ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee maajh mahalaa panjavaa ||गउड़ी माझ महला ५ ॥گاڑیِ ماجھ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਾਮ ਰਾਮਾ ॥har raam raam raam raamaa ||हरि राम राम राम रामा ॥هر رام رام رام راما ۔۔

ਜਪਿ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਕਾਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jap pooran hoe kaamaa ||1|| rahaau ||जपि पूरन होए कामा ॥१॥ रहाउ ॥جپ پُورن هواے کاما ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਮ ਗੋਬਿੰਦ ਜਪੇਦਿਆ ਹੋਆ ਮੁਖੁ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ॥raam gobi(n)dh japedhiaa hoaa mukh pavitr ||राम गोबिंद जपेदिआ होआ मुखु पवित्रु ॥رام گوبںد جپےدآ هوآ مُکھ پوترü ۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣੀਐ ਜਿਸ ਤੇ ਸੋਈ ਭਾਈ ਮਿਤ੍ਰੁ ॥੧॥har jas suneeaai jis te soiee bhaiee mitr ||1||हरि जसु सुणीऐ जिस ते सोई भाई मित्रु ॥१॥هر جس سُݨیِاَے جس تے سوای بھاای مترü ۔۔۱۔۔

ਸਭਿ ਪਦਾਰਥ ਸਭਿ ਫਲਾ ਸਰਬ ਗੁਣਾ ਜਿਸੁ ਮਾਹਿ ॥sabh padhaarath sabh falaa sarab gunaa jis maeh ||सभि पदारथ सभि फला सरब गुणा जिसु माहि ॥سبھ پدارتھ سبھِ پھلا سرب گُݨا جس ماه ۔۔

ਕਿਉ ਗੋਬਿੰਦੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥kiau gobi(n)dh manahu visaareeaai jis simarat dhukh jaeh ||2||किउ गोबिंदु मनहु विसारीऐ जिसु सिमरत दुख जाहि ॥२॥کِا گوبںد منهُ وساریِاَے جس سمرت دُکھ جاه ۔۔۲۔۔

ਜਿਸੁ ਲੜਿ ਲਗਿਐ ਜੀਵੀਐ ਭਵਜਲੁ ਪਈਐ ਪਾਰਿ ॥jis laR lagiaai jeeveeaai bhavajal pieeaai paar ||जिसु लड़ि लगिऐ जीवीऐ भवजलु पईऐ पारि ॥جِس لڑ لگِاَے جیِویِاَے بھوجل پایاَے پار ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਉਧਾਰੁ ਹੋਇ ਮੁਖ ਊਜਲ ਦਰਬਾਰਿ ॥੩॥mil saadhoo sa(n)g udhaar hoi mukh uoojal dharabaar ||3||मिलि साधू संगि उधारु होइ मुख ऊजल दरबारि ॥३॥مِل سادھُو سںگ اُدھار هوا مُکھ اُوجل دربار ۔۔۳۔۔

ਜੀਵਨ ਰੂਪ ਗੋਪਾਲ ਜਸੁ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥jeevan roop gopaal jas sa(n)t janaa kee raas ||जीवन रूप गोपाल जसु संत जना की रासि ॥جیِون رُوپ گوپال جس سںت جنا کیِ راس ۔۔

ਨਾਨਕ ਉਬਰੇ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥੪॥੩॥੧੭੧॥naanak ubare naam jap dhar sachai saabaas ||4||3||171||नानक उबरे नामु जपि दरि सचै साबासि ॥४॥३॥१७१॥نانک اُبرے نام جپ درِ سچَے ساباس ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۷۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee maajh mahalaa panjavaa ||गउड़ी माझ महला ५ ॥گاڑیِ ماجھ مهلا ۵ ۔۔

ਮੀਠੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ਜਿੰਦੂ ਤੂੰ ਮੀਠੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥meeThe har gun gaau ji(n)dhoo too(n) meeThe har gun gaau ||मीठे हरि गुण गाउ जिंदू तूँ मीठे हरि गुण गाउ ॥میِٹھے هر گُݨ گاا جںدُو تُوں میِٹھے هرِ گُݨ گاا ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਮਿਲਿਆ ਨਿਥਾਵੇ ਥਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sache setee ratiaa miliaa nithaave thaau ||1|| rahaau ||सचे सेती रतिआ मिलिआ निथावे थाउ ॥१॥ रहाउ ॥سچے سےتیِ رتآ ملِآ نتھاوے تھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹੋਰਿ ਸਾਦ ਸਭਿ ਫਿਕਿਆ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫਿਕਾ ਹੋਇ ॥hor saadh sabh fikiaa tan man fikaa hoi ||होरि साद सभि फिकिआ तनु मनु फिका होइ ॥هور ساد سبھ پھکِآ تن من پھکا هوا ۔۔

ਵਿਣੁ ਪਰਮੇਸਰ ਜੋ ਕਰੇ ਫਿਟੁ ਸੁ ਜੀਵਣੁ ਸੋਇ ॥੧॥vin paramesar jo kare fiTu su jeevan soi ||1||विणु परमेसर जो करे फिटु सु जीवणु सोइ ॥१॥وِݨ پرمےسر جو کرے پھٹ سُ جیِوݨ سوا ۔۔۱۔۔

ਅੰਚਲੁ ਗਹਿ ਕੈ ਸਾਧ ਕਾ ਤਰਣਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥a(n)chal geh kai saadh kaa taranaa ih sa(n)saar ||अंचलु गहि कै साध का तरणा इहु संसारु ॥اںچل گهِ کَے سادھ کا ترݨا اهُ سںسار ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਆਰਾਧੀਐ ਉਧਰੈ ਸਭ ਪਰਵਾਰੁ ॥੨॥paarabraham aaraadheeaai udharai sabh paravaar ||2||पारब्रहमु आराधीऐ उधरै सभ परवारु ॥२॥پاربرهم آرادھیِاَے اُدھرَے سبھ پروار ۔۔۲۔۔

ਸਾਜਨੁ ਬੰਧੁ ਸੁਮਿਤ੍ਰੁ ਸੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਿਰਦੈ ਦੇਇ ॥saajan ba(n)dh sumitr so har naam hiradhai dhei ||साजनु बंधु सुमित्रु सो हरि नामु हिरदै देइ ॥ساجن بںدھ سُمترü سو هر نام هردَے دےا ۔۔

ਅਉਗਣ ਸਭਿ ਮਿਟਾਇ ਕੈ ਪਰਉਪਕਾਰੁ ਕਰੇਇ ॥੩॥aaugan sabh miTai kai paraupakaar karei ||3||अउगण सभि मिटाइ कै परउपकारु करेइ ॥३॥ااگݨ سبھ مٹاا کَے پراپکار کرےا ۔۔۳۔۔

ਮਾਲੁ ਖਜਾਨਾ ਥੇਹੁ ਘਰੁ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਨਿਧਾਨ ॥maal khajaanaa theh ghar har ke charan nidhaan ||मालु खजाना थेहु घरु हरि के चरण निधान ॥مال کھجانا تھےهُ گھر هر کے چرݨ ندھان ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜਾਚਕੁ ਦਰਿ ਤੇਰੈ ਪ੍ਰਭ ਤੁਧਨੋ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ॥੪॥੪॥੧੭੨॥naanak jaachak dhar terai prabh tudhano ma(n)gai dhaan ||4||4||172||नानकु जाचकु दरि तेरै प्रभ तुधनो मंगै दानु ॥४॥४॥१७२॥نانک جاچک در تےرَے پربھ تُدھنو مںگَے دان ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۷۲۔۔