Ang 215 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੧੫)

ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਦੋਊ ਸਮਾਨੇ ਮਸਤਕੁ ਡਾਰਿ ਗੁਰ ਪਾਗਿਓ ॥maan abhimaan dhouoo samaane masatak ddaar gur paagio ||मानु अभिमानु दोऊ समाने मसतकु डारि गुर पागिओ ॥مان ابھمان دواُو سمانے مستک ڈار گُر پاگاو ۔۔

ਸੰਪਤ ਹਰਖੁ ਨ ਆਪਤ ਦੂਖਾ ਰੰਗੁ ਠਾਕੁਰੈ ਲਾਗਿਓ ॥੧॥sa(n)pat harakh na aapat dhookhaa ra(n)g Thaakurai laagio ||1||संपत हरखु न आपत दूखा रंगु ठाकुरै लागिओ ॥१॥سمپت هرکھ ن آپت دُوکھا رںگ ٹھاکرَے لاگاو ۔۔۱۔۔

ਬਾਸ ਬਾਸਰੀ ਏਕੈ ਸੁਆਮੀ ਉਦਿਆਨ ਦ੍ਰਿਸਟਾਗਿਓ ॥baas baasaree ekai suaamee udhiaan dhirasaTaagio ||बास बासरी एकै सुआमी उदिआन दृसटागिओ ॥باس باسریِ اےکَے سُآمیِ اُدآن درسٹاگاو ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸੰਤ ਭ੍ਰਮੁ ਡਾਰਿਓ ਪੂਰਨ ਸਰਬਾਗਿਓ ॥੨॥nirabhau bhe sa(n)t bhram ddaario pooran sarabaagio ||2||निरभउ भए संत भ्रमु डारिओ पूरन सरबागिओ ॥२॥نِربھا بھاے سںت بھرم ڈاراو پُورن سرباگاو ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਨੋ ਮਨਿ ਬੁਰੋ ਨ ਲਾਗਿਓ ॥jo kichh karatai kaaran keeno man buro na laagio ||जो किछु करतै कारणु कीनो मनि बुरो न लागिओ ॥جو کچھ کرتَے کارݨ کیٍنو من بُرو ن لاگاو ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਪਰਸਾਦਿ ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੋਇਓ ਮਨੁ ਜਾਗਿਓ ॥੩॥saadhasa(n)gat parasaadh sa(n)tan kai soio man jaagio ||3||साधसंगति परसादि संतन कै सोइओ मनु जागिओ ॥३॥سادھسںگت پرساد سںتن کَے سوااو من جاگاو ۔۔۳۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਓੜਿ ਤੁਹਾਰੀ ਪਰਿਓ ਆਇਓ ਸਰਣਾਗਿਓ ॥jan naanak oR tuhaaree pario aaio saranaagio ||जन नानक ओड़ि तुहारी परिओ आइओ सरणागिओ ॥جن نانک اوڑ تُهاریِ پرِاو آااو سرݨاگاو ۔۔

ਨਾਮ ਰੰਗ ਸਹਜ ਰਸ ਮਾਣੇ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗਿਓ ॥੪॥੨॥੧੬੦॥naam ra(n)g sahaj ras maane fir dhookh na laagio ||4||2||160||नाम रंग सहज रस माणे फिरि दूखु न लागिओ ॥४॥२॥१६०॥نام رںگ سهج رس ماݨے پھر دُوکھ ن لاگاو ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۶۰۔۔

ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee maalaa mahalaa panjavaa ||गउड़ी माला महला ५ ॥گاڑیِ مالا مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਇਆ ਲਾਲੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਪਾਇਆ ॥paiaa laal ratan man paiaa ||पाइआ लालु रतनु मनि पाइआ ॥پااآ لال رتن من پاایا ۔۔

ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਥੀਆ ਸਤਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tan seetal man seetal theeaa satagur sabadh samaiaa ||1|| rahaau ||तनु सीतलु मनु सीतलु थीआ सतगुर सबदि समाइआ ॥१॥ रहाउ ॥تن سیِتل من سیِتل تھیِآ ستگر سبد سماایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਾਥੀ ਭੂਖ ਤ੍ਰਿਸਨ ਸਭ ਲਾਥੀ ਚਿੰਤਾ ਸਗਲ ਬਿਸਾਰੀ ॥laathee bhookh tirasan sabh laathee chi(n)taa sagal bisaaree ||लाथी भूख तृसन सभ लाथी चिंता सगल बिसारी ॥لاتھیِ بھُوکھ ترسن سبھ لاتھیِ چںتا سگل بساریِ ۔۔

ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਧਰਿਓ ਮਨੁ ਜੀਤੋ ਜਗੁ ਸਾਰੀ ॥੧॥kar masatak gur poorai dhario man jeeto jag saaree ||1||करु मसतकि गुरि पूरै धरिओ मनु जीतो जगु सारी ॥१॥کر مستک گُر پُورَے دھراو من جیِتو جگ ساریِ ۔۔۱۔۔

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਇ ਰਹੇ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਡੋਲਨ ਤੇ ਅਬ ਚੂਕੇ ॥tirapat aghai rahe ridh a(n)tar ddolan te ab chooke ||तृपति अघाइ रहे रिद अंतरि डोलन ते अब चूके ॥تِرپت اگھاا رهے رد اںتر ڈولن تے اب چُوکے ۔۔

ਅਖੁਟੁ ਖਜਾਨਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਤੋਟਿ ਨਹੀ ਰੇ ਮੂਕੇ ॥੨॥akhuT khajaanaa satigur dheeaa toT nahee re mooke ||2||अखुटु खजाना सतिगुरि दीआ तोटि नही रे मूके ॥२॥اکھٹ کھجانا ستگر دیِآ توٹ نهیِ رے مُوکے ۔۔۲۔۔

ਅਚਰਜੁ ਏਕੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਭਾਈ ਗੁਰਿ ਐਸੀ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥acharaj ek sunahu re bhaiee gur aaisee boojh bujhaiee ||अचरजु एकु सुनहु रे भाई गुरि ऐसी बूझ बुझाई ॥اچرج اےک سُنهُ رے بھاای گُر اَےسیِ بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਲਾਹਿ ਪਰਦਾ ਠਾਕੁਰੁ ਜਉ ਭੇਟਿਓ ਤਉ ਬਿਸਰੀ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ॥੩॥laeh paradhaa Thaakur jau bheTio tau bisaree taat paraiee ||3||लाहि परदा ठाकुरु जउ भेटिओ तउ बिसरी ताति पराई ॥३॥لاه پردا ٹھاکر جا بھےٹاو تا بسریِ تات پراای ۔۔۳۔۔

ਕਹਿਓ ਨ ਜਾਈ ਏਹੁ ਅਚੰਭਉ ਸੋ ਜਾਨੈ ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ॥kahio na jaiee eh acha(n)bhau so jaanai jin chaakhiaa ||कहिओ न जाई एहु अचंभउ सो जानै जिनि चाखिआ ॥کهِاو ن جاای اےهُ اچںبھا سو جانَے جن چاکھآ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਚ ਭਏ ਬਿਗਾਸਾ ਗੁਰਿ ਨਿਧਾਨੁ ਰਿਦੈ ਲੈ ਰਾਖਿਆ ॥੪॥੩॥੧੬੧॥kahu naanak sach bhe bigaasaa gur nidhaan ridhai lai raakhiaa ||4||3||161||कहु नानक सच भए बिगासा गुरि निधानु रिदै लै राखिआ ॥४॥३॥१६१॥کهُ نانک سچ بھاے بگاسا گُر ندھان ردَے لَے راکھآ ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۶۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee maalaa mahalaa panjavaa ||गउड़ी माला महला ५ ॥گاڑیِ مالا مهلا ۵ ۔۔

ਉਬਰਤ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਸਰਣੀ ॥aubarat raajaa raam kee saranee ||उबरत राजा राम की सरणी ॥اُبرت راجا رام کیِ سرݨیِ ۔۔

ਸਰਬ ਲੋਕ ਮਾਇਆ ਕੇ ਮੰਡਲ ਗਿਰਿ ਗਿਰਿ ਪਰਤੇ ਧਰਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarab lok maiaa ke ma(n)ddal gir gir parate dharanee ||1|| rahaau ||सरब लोक माइआ के मंडल गिरि गिरि परते धरणी ॥१॥ रहाउ ॥سرب لوک مااآ کے مںڈل گر گرِ پرتے دھرݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਸਤ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੇ ਮਹਾ ਪੁਰਖਨ ਇਉ ਕਹਿਆ ॥saasat si(n)mirat bedh beechaare mahaa purakhan iau kahiaa ||सासत सिंमृति बेद बीचारे महा पुरखन इउ कहिआ ॥ساست سںمرت بےد بیِچارے مها پُرکھن اا کهِآ ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਨਾਹੀ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸੂਖੁ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਲਹਿਆ ॥੧॥bin har bhajan naahee nisataaraa sookh na kinahoo(n) lahiaa ||1||बिनु हरि भजन नाही निसतारा सूखु न किनहूँ लहिआ ॥१॥بٍن هر بھجن ناهیِ نستارا سُوکھ ن کنهُوں لهِآ ۔۔۱۔۔

ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਕੀ ਲਖਮੀ ਜੋਰੀ ਬੂਝਤ ਨਾਹੀ ਲਹਰੇ ॥teen bhavan kee lakhamee joree boojhat naahee lahare ||तीनि भवन की लखमी जोरी बूझत नाही लहरे ॥تیٍن بھون کیِ لکھمیِ جوریِ بُوجھت ناهیِ لهرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਾ ਥਿਤਿ ਪਾਵੈ ਫਿਰਤੋ ਪਹਰੇ ਪਹਰੇ ॥੨॥bin har bhagat kahaa thit paavai firato pahare pahare ||2||बिनु हरि भगति कहा थिति पावै फिरतो पहरे पहरे ॥२॥بٍن هر بھگت کها تھتِ پاوَے پھرتو پهرے پهرے ۔۔۲۔۔

ਅਨਿਕ ਬਿਲਾਸ ਕਰਤ ਮਨ ਮੋਹਨ ਪੂਰਨ ਹੋਤ ਨ ਕਾਮਾ ॥anik bilaas karat man mohan pooran hot na kaamaa ||अनिक बिलास करत मन मोहन पूरन होत न कामा ॥انک بلاس کرت من موهن پُورن هوت ن کاما ۔۔

ਜਲਤੋ ਜਲਤੋ ਕਬਹੂ ਨ ਬੂਝਤ ਸਗਲ ਬ੍ਰਿਥੇ ਬਿਨੁ ਨਾਮਾ ॥੩॥jalato jalato kabahoo na boojhat sagal birathe bin naamaa ||3||जलतो जलतो कबहू न बूझत सगल बृथे बिनु नामा ॥३॥جلتو جلتو کبهُو ن بُوجھت سگل برتھے بن ناما ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ਇਹੈ ਸਾਰ ਸੁਖੁ ਪੂਰਾ ॥har kaa naam japahu mere meetaa ihai saar sukh pooraa ||हरि का नामु जपहु मेरे मीता इहै सार सुखु पूरा ॥هر کا نام جپهُ مےرے میِتا اهَے سار سُکھ پُورا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਜਨਮ ਮਰਣੁ ਨਿਵਾਰੈ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੀ ਧੂਰਾ ॥੪॥੪॥੧੬੨॥saadhasa(n)gat janam maran nivaarai naanak jan kee dhooraa ||4||4||162||साधसंगति जनम मरणु निवारै नानक जन की धूरा ॥४॥४॥१६२॥سادھسںگت جنم مرݨ نوارَے نانک جن کیِ دھُورا ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۶۲۔۔

ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee maalaa mahalaa panjavaa ||गउड़ी माला महला ५ ॥گاڑیِ مالا مهلا ۵ ۔۔

ਮੋ ਕਉ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਸਮਝਾਵੈ ॥mo kau ieh bidh ko samajhaavai ||मो कउ इह बिधि को समझावै ॥مو کا اه بدھ کو سمجھاوَے ۔۔

ਕਰਤਾ ਹੋਇ ਜਨਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karataa hoi janaavai ||1|| rahaau ||करता होइ जनावै ॥१॥ रहाउ ॥کرتا هوا جناوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਜਾਨਤ ਕਿਛੁ ਇਨਹਿ ਕਮਾਨੋ ਜਪ ਤਪ ਕਛੂ ਨ ਸਾਧਾ ॥anajaanat kichh ineh kamaano jap tap kachhoo na saadhaa ||अनजानत किछु इनहि कमानो जप तप कछू न साधा ॥انجانت کچھ انه کمانو جپ تپ کچھُو ن سادھا ۔۔

ਦਹ ਦਿਸਿ ਲੈ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦਉਰਾਇਓ ਕਵਨ ਕਰਮ ਕਰਿ ਬਾਧਾ ॥੧॥dheh dhis lai ih man dhauraio kavan karam kar baadhaa ||1||दह दिसि लै इहु मनु दउराइओ कवन करम करि बाधा ॥१॥ده دس لَے اهُ من داراااو کون کرم کرِ بادھا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਤਨ ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਠਾਕੁਰੁ ਹਉ ਇਸ ਕਾ ਇਹੁ ਮੇਰਾ ॥man tan dhan bhoom kaa Thaakur hau is kaa ih meraa ||मन तन धन भूमि का ठाकुरु हउ इस का इहु मेरा ॥من تن دھن بھُوم کا ٹھاکر ها اس کا اهُ مےرا ۔۔