Ang 209 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੦੯)

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤੁਮ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਾਤੇ ਸੰਤਹੁ ॥tum har setee raate sa(n)tahu ||तुम हरि सेती राते संतहु ॥تُم هر سےتیِ راتے سںتهُ ۔۔

ਨਿਬਾਹਿ ਲੇਹੁ ਮੋ ਕਉ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਓੜਿ ਪਹੁਚਾਵਹੁ ਦਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nibaeh leh mo kau purakh bidhaate oR pahuchaavahu dhaate ||1|| rahaau ||निबाहि लेहु मो कउ पुरख बिधाते ओड़ि पहुचावहु दाते ॥१॥ रहाउ ॥نِباه لےهُ مو کا پُرکھ بدھاتے اوڑ پهُچاوهُ داتے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਮਰਾ ਮਰਮੁ ਤੁਮਾ ਹੀ ਜਾਨਿਆ ਤੁਮ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ॥tumaraa maram tumaa hee jaaniaa tum pooran purakh bidhaate ||तुमरा मरमु तुमा ही जानिआ तुम पूरन पुरख बिधाते ॥تُمرا مرم تُما هیِ جانآ تُم پُورن پُرکھ بدھاتے ۔۔

ਰਾਖਹੁ ਸਰਣਿ ਅਨਾਥ ਦੀਨ ਕਉ ਕਰਹੁ ਹਮਾਰੀ ਗਾਤੇ ॥੧॥raakhahu saran anaath dheen kau karahu hamaaree gaate ||1||राखहु सरणि अनाथ दीन कउ करहु हमारी गाते ॥१॥راکھهُ سرݨ اناتھ دیٍن کا کرهُ هماریِ گاتے ۔۔۱۔۔

ਤਰਣ ਸਾਗਰ ਬੋਹਿਥ ਚਰਣ ਤੁਮਾਰੇ ਤੁਮ ਜਾਨਹੁ ਅਪੁਨੀ ਭਾਤੇ ॥taran saagar bohith charan tumaare tum jaanahu apunee bhaate ||तरण सागर बोहिथ चरण तुमारे तुम जानहु अपुनी भाते ॥ترݨ ساگر بوهتھ چرݨ تُمارے تُم جانهُ اپنیِ بھاتے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਸੰਗੇ ਤੇ ਤੇ ਪਾਰਿ ਪਰਾਤੇ ॥੨॥kar kirapaa jis raakhahu sa(n)ge te te paar paraate ||2||करि किरपा जिसु राखहु संगे ते ते पारि पराते ॥२॥کر کرپا جس راکھهُ سںگے تے تے پار پراتے ۔۔۲۔۔

ਈਤ ਊਤ ਪ੍ਰਭ ਤੁਮ ਸਮਰਥਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੁਮਰੈ ਹਾਥੇ ॥e'eet uoot prabh tum samarathaa sabh kichh tumarai haathe ||ईत ऊत प्रभ तुम समरथा सभु किछु तुमरै हाथे ॥ایت اُوت پربھ تُم سمرتھا سبھ کچھ تُمرَے هاتھے ۔۔

ਐਸਾ ਨਿਧਾਨੁ ਦੇਹੁ ਮੋ ਕਉ ਹਰਿ ਜਨ ਚਲੈ ਹਮਾਰੈ ਸਾਥੇ ॥੩॥aaisaa nidhaan dheh mo kau har jan chalai hamaarai saathe ||3||ऐसा निधानु देहु मो कउ हरि जन चलै हमारै साथे ॥३॥اَےسا ندھان دےهُ مو کا هر جن چلَے همارَے ساتھے ۔۔۳۔۔

ਨਿਰਗੁਨੀਆਰੇ ਕਉ ਗੁਨੁ ਕੀਜੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਜਾਪੇ ॥niraguneeaare kau gun keejai har naam meraa man jaape ||निरगुनीआरे कउ गुनु कीजै हरि नामु मेरा मनु जापे ॥نِرگنیِآرے کا گُن کیِجَے هر نام مےرا من جاپے ۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭੇਟੇ ਮਨ ਤਨ ਸੀਤਲ ਧ੍ਰਾਪੇ ॥੪॥੧੪॥੧੩੫॥sa(n)t prasaadh naanak har bheTe man tan seetal dhraape ||4||14||135||संत प्रसादि नानक हरि भेटे मन तन सीतल ध्रापे ॥४॥१४॥१३५॥سںت پرساد نانک هر بھےٹے من تن سیِتل دھراپے ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۱۳۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਓ ਦੇਵ ॥sahaj samaio dhev ||सहजि समाइओ देव ॥سهج سماااو دےو ۔۔

ਮੋ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਦਇਆਲ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mo kau satigur bhe dhiaal dhev ||1|| rahaau ||मो कउ सतिगुर भए दइआल देव ॥१॥ रहाउ ॥مو کا ستگر بھاے دایال دےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਟਿ ਜੇਵਰੀ ਕੀਓ ਦਾਸਰੋ ਸੰਤਨ ਟਹਲਾਇਓ ॥kaaT jevaree keeo dhaasaro sa(n)tan Tahalaio ||काटि जेवरी कीओ दासरो संतन टहलाइओ ॥کاٹ جےوریِ کیِاو داسرو سںتن ٹهلاااو ۔۔

ਏਕ ਨਾਮ ਕੋ ਥੀਓ ਪੂਜਾਰੀ ਮੋ ਕਉ ਅਚਰਜੁ ਗੁਰਹਿ ਦਿਖਾਇਓ ॥੧॥ek naam ko theeo poojaaree mo kau acharaj gureh dhikhaio ||1||एक नाम को थीओ पूजारी मो कउ अचरजु गुरहि दिखाइओ ॥१॥اےک نام کو تھیِاو پُوجاریِ مو کا اچرج گُره دکھاااو ۔۔۱۔۔

ਭਇਓ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਸਰਬ ਉਜੀਆਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਮਨਹਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਓ ॥bhio pragaas sarab ujeeaaraa gur giaan maneh pragaTaio ||भइओ प्रगासु सरब उजीआरा गुर गिआनु मनहि प्रगटाइओ ॥بھِااو پرگاس سرب اُجیِآرا گُر گآن منه پرگٹاااو ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਪੀਓ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਅਨਭੈ ਠਹਰਾਇਓ ॥੨॥a(n)mrit naam peeo man tirapatiaa anabhai Thaharaio ||2||अंमृतु नामु पीओ मनु तृपतिआ अनभै ठहराइओ ॥२॥اںمرت نام پیِاو من ترپتآ انبھَے ٹھهراِااو ۔۔۲۔۔

ਮਾਨਿ ਆਗਿਆ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਏ ਦੂਖਹ ਠਾਉ ਗਵਾਇਓ ॥maan aagiaa sarab sukh paae dhookheh Thaau gavaio ||मानि आगिआ सरब सुख पाए दूखह ठाउ गवाइओ ॥مان آگآ سرب سُکھ پااے دُوکھه ٹھاا گواااو ۔۔

ਜਉ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਠਾਕੁਰ ਸਭੁ ਆਨਦ ਰੂਪੁ ਦਿਖਾਇਓ ॥੩॥jau suprasa(n)n bhe prabh Thaakur sabh aanadh roop dhikhaio ||3||जउ सुप्रसंन भए प्रभ ठाकुर सभु आनद रूपु दिखाइओ ॥३॥جا سُپرسنّ بھاے پربھ ٹھاکر سبھ آند رُوپ دکھاااو ۔۔۳۔۔

ਨਾ ਕਿਛੁ ਆਵਤ ਨਾ ਕਿਛੁ ਜਾਵਤ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਕੀਓ ਹਰਿ ਰਾਇਓ ॥naa kichh aavat naa kichh jaavat sabh khel keeo har raio ||ना किछु आवत ना किछु जावत सभु खेलु कीओ हरि राइओ ॥نا کچھ آوت نا کچھ جاوت سبھ کھےل کیِاو هر راِااو ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਗਮ ਅਗਮ ਹੈ ਠਾਕੁਰ ਭਗਤ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਇਓ ॥੪॥੧੫॥੧੩੬॥kahu naanak agam agam hai Thaakur bhagat Tek har naio ||4||15||136||कहु नानक अगम अगम है ठाकुर भगत टेक हरि नाइओ ॥४॥१५॥१३६॥کهُ نانک اگم اگم هَے ٹھاکر بھگت ٹےک هر ناااو ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۱۳۶۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪੂਰਨ ਪਰਮੇਸੁਰ ਮਨ ਤਾ ਕੀ ਓਟ ਗਹੀਜੈ ਰੇ ॥paarabraham pooran paramesur man taa kee oT gaheejai re ||पारब्रहम पूरन परमेसुर मन ता की ओट गहीजै रे ॥پاربرهم پُورن پرمےسر من تا کیِ اوٹ گهیِجَے رے ۔۔

ਜਿਨਿ ਧਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਖੰਡ ਹਰਿ ਤਾ ਕੋ ਨਾਮੁ ਜਪੀਜੈ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin dhaare brahama(n)dd kha(n)dd har taa ko naam japeejai re ||1|| rahaau ||जिनि धारे ब्रहमंड खंड हरि ता को नामु जपीजै रे ॥१॥ रहाउ ॥جٍن دھارے برهمںڈ کھںڈ هر تا کو نام جپیِجَے رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਮਤਿ ਤਿਆਗਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਰੇ ॥man kee mat tiaagahu har jan hukam boojh sukh paieeaai re ||मन की मति तिआगहु हरि जन हुकमु बूझि सुखु पाईऐ रे ॥من کیِ مت تآگهُ هرِ جن هُکم بُوجھ سُکھ پاایاَے رے ۔۔

ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਹੁ ਸੁਖਿ ਦੁਖਿ ਓਹੀ ਧਿਆਈਐ ਰੇ ॥੧॥jo prabh karai soiee bhal maanahu sukh dhukh ohee dhiaaieeaai re ||1||जो प्रभु करै सोई भल मानहु सुखि दुखि ओही धिआईऐ रे ॥१॥جو پربھ کرَے سوای بھل مانهُ سُکھ دُکھ اوهیِ دھآایاَے رے ۔۔۱۔۔

ਕੋਟਿ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰੇ ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰਤੇ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ਰੇ ॥koT patit udhaare khin meh karate baar na laagai re ||कोटि पतित उधारे खिन महि करते बार न लागै रे ॥کوٹ پتت اُدھارے کھن مهِ کرتے بار ن لاگَے رے ۔۔

ਦੀਨ ਦਰਦ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੁਆਮੀ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸਹਿ ਨਿਵਾਜੈ ਰੇ ॥੨॥dheen dharadh dhukh bha(n)jan suaamee jis bhaavai tiseh nivaajai re ||2||दीन दरद दुख भंजन सुआमी जिसु भावै तिसहि निवाजै रे ॥२॥دیٍن درد دُکھ بھںجن سُآمیِ جس بھاوَے تسه نواجَے رے ۔۔۲۔۔

ਸਭ ਕੋ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਰੇ ॥sabh ko maat pitaa pratipaalak jeea praan sukh saagar re ||सभ को मात पिता प्रतिपालक जीअ प्रान सुख सागरु रे ॥سبھ کو مات پتا پرتپالک جیِا پران سُکھ ساگر رے ۔۔

ਦੇਂਦੇ ਤੋਟਿ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਕਰਤੇ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਰਤਨਾਗਰੁ ਰੇ ॥੩॥dhe(n)dhe toT naahee tis karate poor rahio ratanaagar re ||3||देंदे तोटि नाही तिसु करते पूरि रहिओ रतनागरु रे ॥३॥دےںدے توٹ ناهیِ تس کرتے پُور رهِاو رتناگر رے ۔۔۳۔۔

ਜਾਚਿਕੁ ਜਾਚੈ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋਈ ਰੇ ॥jaachik jaachai naam teraa suaamee ghaT ghaT a(n)tar soiee re ||जाचिकु जाचै नामु तेरा सुआमी घट घट अंतरि सोई रे ॥جاچک جاچَے نام تےرا سُآمیِ گھٹ گھٹ اںتر سوای رے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਤਾ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਕੋਈ ਰੇ ॥੪॥੧੬॥੧੩੭॥naanak dhaas taa kee saranaiee jaa te birathaa na koiee re ||4||16||137||नानकु दासु ता की सरणाई जा ते बृथा न कोई रे ॥४॥१६॥१३७॥نانک داس تا کیِ سرݨاای جا تے برتھا ن کوای رے ۔۔۴۔۔۱۶۔۔۱۳۷۔۔