Ang 206 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੦੬)

ਕਰਿ ਕਰਿ ਹਾਰਿਓ ਅਨਿਕ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਛੋਡਹਿ ਕਤਹੂੰ ਨਾਹੀ ॥kar kar haario anik bahu bhaatee chhoddeh katahoo(n) naahee ||करि करि हारिओ अनिक बहु भाती छोडहि कतहूँ नाही ॥کر کرِ هاراو انِک بهُ بھاتیِ چھوڈه کتهُوں ناهیِ ۔۔

ਏਕ ਬਾਤ ਸੁਨਿ ਤਾਕੀ ਓਟਾ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਟਿ ਜਾਹੀ ॥੨॥ek baat sun taakee oTaa saadhasa(n)g miT jaahee ||2||एक बात सुनि ताकी ओटा साधसंगि मिटि जाही ॥२॥اےک بات سُن تاکیِ اوٹا سادھسںگ مٹ جاهیِ ۔۔۲۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਤ ਮਿਲੇ ਮੋਹਿ ਤਿਨ ਤੇ ਧੀਰਜੁ ਪਾਇਆ ॥kar kirapaa sa(n)t mile moh tin te dheeraj paiaa ||करि किरपा संत मिले मोहि तिन ते धीरजु पाइआ ॥کر کرپا سںت ملے موه تن تے دھیِرج پاایا ۔۔

ਸੰਤੀ ਮੰਤੁ ਦੀਓ ਮੋਹਿ ਨਿਰਭਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇਆ ॥੩॥sa(n)tee ma(n)t dheeo moh nirabhau gur kaa sabadh kamaiaa ||3||संती मंतु दीओ मोहि निरभउ गुर का सबदु कमाइआ ॥३॥سںتیِ مںت دیِاو موه نربھا گُر کا سبد کماایا ۔۔۳۔۔

ਜੀਤਿ ਲਏ ਓਇ ਮਹਾ ਬਿਖਾਦੀ ਸਹਜ ਸੁਹੇਲੀ ਬਾਣੀ ॥jeet le oi mahaa bikhaadhee sahaj suhelee baanee ||जीति लए ओइ महा बिखादी सहज सुहेली बाणी ॥جیِت لاے اوِا مها بکھادیِ سهج سُهےلیِ باݨیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਭਇਆ ਪਰਗਾਸਾ ਪਾਇਆ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੪॥੪॥੧੨੫॥kahu naanak man bhiaa paragaasaa paiaa padh nirabaanee ||4||4||125||कहु नानक मनि भइआ परगासा पाइआ पदु निरबाणी ॥४॥४॥१२५॥کهُ نانک من بھایا پرگاسا پااآ پد نرباݨیِ ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۲۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਓਹੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਰਾਇਆ ॥oh abinaasee raiaa ||ओहु अबिनासी राइआ ॥اوهُ ابناسیِ رااآ ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਸੰਗਿ ਤੁਮਾਰੈ ਬਸਤੇ ਇਹੁ ਡਰਨੁ ਕਹਾ ਤੇ ਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nirabhau sa(n)g tumaarai basate ih ddaran kahaa te aaiaa ||1|| rahaau ||निरभउ संगि तुमारै बसते इहु डरनु कहा ते आइआ ॥१॥ रहाउ ॥نِربھا سںگ تُمارَے بستے اهُ ڈرن کها تے آایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਕ ਮਹਲਿ ਤੂੰ ਹੋਹਿ ਅਫਾਰੋ ਏਕ ਮਹਲਿ ਨਿਮਾਨੋ ॥ek mahal too(n) hoh afaaro ek mahal nimaano ||एक महलि तूँ होहि अफारो एक महलि निमानो ॥اےک مهل تُوں هوه اپھارو اےک مهلِ نمانو ۔۔

ਏਕ ਮਹਲਿ ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪੇ ਏਕ ਮਹਲਿ ਗਰੀਬਾਨੋ ॥੧॥ek mahal too(n) aape aape ek mahal gareebaano ||1||एक महलि तूँ आपे आपे एक महलि गरीबानो ॥१॥اےک مهل تُوں آپے آپے اےک مهلِ گریِبانو ۔۔۱۔۔

ਏਕ ਮਹਲਿ ਤੂੰ ਪੰਡਿਤੁ ਬਕਤਾ ਏਕ ਮਹਲਿ ਖਲੁ ਹੋਤਾ ॥ek mahal too(n) pa(n)ddit bakataa ek mahal khal hotaa ||एक महलि तूँ पंडितु बकता एक महलि खलु होता ॥اےک مهل تُوں پںڈت بکتا اےک مهلِ کھل هوتا ۔۔

ਏਕ ਮਹਲਿ ਤੂੰ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਗ੍ਰਾਹਜੁ ਏਕ ਮਹਲਿ ਕਛੂ ਨ ਲੇਤਾ ॥੨॥ek mahal too(n) sabh kichh graahaj ek mahal kachhoo na letaa ||2||एक महलि तूँ सभु किछु ग्राहजु एक महलि कछू न लेता ॥२॥اےک مهل تُوں سبھ کچھ گراهج اےک مهلِ کچھُو ن لےتا ۔۔۲۔۔

ਕਾਠ ਕੀ ਪੁਤਰੀ ਕਹਾ ਕਰੈ ਬਪੁਰੀ ਖਿਲਾਵਨਹਾਰੋ ਜਾਨੈ ॥kaaTh kee putaree kahaa karai bapuree khilaavanahaaro jaanai ||काठ की पुतरी कहा करै बपुरी खिलावनहारो जानै ॥کاٹھ کیِ پُتریِ کها کرَے بپریِ کھلاونهارو جانَے ۔۔

ਜੈਸਾ ਭੇਖੁ ਕਰਾਵੈ ਬਾਜੀਗਰੁ ਓਹੁ ਤੈਸੋ ਹੀ ਸਾਜੁ ਆਨੈ ॥੩॥jaisaa bhekh karaavai baajeegar oh taiso hee saaj aanai ||3||जैसा भेखु करावै बाजीगरु ओहु तैसो ही साजु आनै ॥३॥جَےسا بھےکھ کراوَے باجیِگر اوهُ تَےسو هیِ ساج آنَے ۔۔۳۔۔

ਅਨਿਕ ਕੋਠਰੀ ਬਹੁਤੁ ਭਾਤਿ ਕਰੀਆ ਆਪਿ ਹੋਆ ਰਖਵਾਰਾ ॥anik koTharee bahut bhaat kareeaa aap hoaa rakhavaaraa ||अनिक कोठरी बहुतु भाति करीआ आपि होआ रखवारा ॥انک کوٹھریِ بهُت بھات کریِآ آپ هوآ رکھوارا ۔۔

ਜੈਸੇ ਮਹਲਿ ਰਾਖੈ ਤੈਸੈ ਰਹਨਾ ਕਿਆ ਇਹੁ ਕਰੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥੪॥jaise mahal raakhai taisai rahanaa kiaa ih karai bichaaraa ||4||जैसे महलि राखै तैसै रहना किआ इहु करै बिचारा ॥४॥جَےسے مهل راکھَے تَےسَے رهنا کآ اهُ کرَے بچارا ۔۔۴۔۔

ਜਿਨਿ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋਈ ਜਾਨੈ ਜਿਨਿ ਇਹ ਸਭ ਬਿਧਿ ਸਾਜੀ ॥jin kichh keeaa soiee jaanai jin ieh sabh bidh saajee ||जिनि किछु कीआ सोई जानै जिनि इह सभ बिधि साजी ॥جٍن کچھ کیِآ سوای جانَے جن اه سبھ بدھِ ساجیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਕੀਮਤਿ ਅਪੁਨੇ ਕਾਜੀ ॥੫॥੫॥੧੨੬॥kahu naanak apara(n)par suaamee keemat apune kaajee ||5||5||126||कहु नानक अपरंपर सुआमी कीमति अपुने काजी ॥५॥५॥१२६॥کهُ نانک اپرمپر سُآمیِ کیِمت اپنے کاجیِ ۔۔۵۔۔۵۔۔۱۲۶۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਛੋਡਿ ਛੋਡਿ ਰੇ ਬਿਖਿਆ ਕੇ ਰਸੂਆ ॥chhodd chhodd re bikhiaa ke rasooaa ||छोडि छोडि रे बिखिआ के रसूआ ॥چھوڈ چھوڈ رے بکھآ کے رسُوآ ۔۔

ਉਰਝਿ ਰਹਿਓ ਰੇ ਬਾਵਰ ਗਾਵਰ ਜਿਉ ਕਿਰਖੈ ਹਰਿਆਇਓ ਪਸੂਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aurajh rahio re baavar gaavar jiau kirakhai hariaaio pasooaa ||1|| rahaau ||उरझि रहिओ रे बावर गावर जिउ किरखै हरिआइओ पसूआ ॥१॥ रहाउ ॥اُرجھ رهِاو رے باور گاور جا کرکھَے هرآااو پسُوآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਜਾਨਹਿ ਤੂੰ ਅਪੁਨੇ ਕਾਜੈ ਸੋ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲੈ ਤੇਰੈ ਤਸੂਆ ॥jo jaaneh too(n) apune kaajai so sa(n)g na chaalai terai tasooaa ||जो जानहि तूँ अपुने काजै सो संगि न चालै तेरै तसूआ ॥جو جانه تُوں اپنے کاجَے سو سںگ ن چالَے تےرَے تسُوآ ۔۔

ਨਾਗੋ ਆਇਓ ਨਾਗ ਸਿਧਾਸੀ ਫੇਰਿ ਫਿਰਿਓ ਅਰੁ ਕਾਲਿ ਗਰਸੂਆ ॥੧॥naago aaio naag sidhaasee fer firio ar kaal garasooaa ||1||नागो आइओ नाग सिधासी फेरि फिरिओ अरु कालि गरसूआ ॥१॥ناگو آااو ناگ سدھاسیِ پھےر پھراو ار کال گرسُوآ ۔۔۱۔۔

ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਰੇ ਕਸੁੰਭ ਕੀ ਲੀਲਾ ਰਾਚਿ ਮਾਚਿ ਤਿਨਹੂੰ ਲਉ ਹਸੂਆ ॥pekh pekh re kasu(n)bh kee leelaa raach maach tinahoo(n) lau hasooaa ||पेखि पेखि रे कसुँभ की लीला राचि माचि तिनहूँ लउ हसूआ ॥پےکھ پےکھ رے کسںبھ کیِ لیِلا راچ ماچ تنهُوں لا هسُوآ ۔۔

ਛੀਜਤ ਡੋਰਿ ਦਿਨਸੁ ਅਰੁ ਰੈਨੀ ਜੀਅ ਕੋ ਕਾਜੁ ਨ ਕੀਨੋ ਕਛੂਆ ॥੨॥chheejat ddor dhinas ar rainee jeea ko kaaj na keeno kachhooaa ||2||छीजत डोरि दिनसु अरु रैनी जीअ को काजु न कीनो कछूआ ॥२॥چھیِجت ڈور دنس ار رَےنیِ جیِا کو کاج ن کیٍنو کچھُوآ ۔۔۲۔۔

ਕਰਤ ਕਰਤ ਇਵ ਹੀ ਬਿਰਧਾਨੋ ਹਾਰਿਓ ਉਕਤੇ ਤਨੁ ਖੀਨਸੂਆ ॥karat karat iv hee biradhaano haario ukate tan kheenasooaa ||करत करत इव ही बिरधानो हारिओ उकते तनु खीनसूआ ॥کرت کرت او هیِ بردھانو هاراو اُکتے تن کھیٍنسُوآ ۔۔

ਜਿਉ ਮੋਹਿਓ ਉਨਿ ਮੋਹਨੀ ਬਾਲਾ ਉਸ ਤੇ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਰੁਚ ਚਸੂਆ ॥੩॥jiau mohio un mohanee baalaa us te ghaTai naahee ruch chasooaa ||3||जिउ मोहिओ उनि मोहनी बाला उस ते घटै नाही रुच चसूआ ॥३॥جِا موهاو اُن موهنیِ بالا اُس تے گھٹَے ناهیِ رُچ چسُوآ ۔۔۳۔۔

ਜਗੁ ਐਸਾ ਮੋਹਿ ਗੁਰਹਿ ਦਿਖਾਇਓ ਤਉ ਸਰਣਿ ਪਰਿਓ ਤਜਿ ਗਰਬਸੂਆ ॥jag aaisaa moh gureh dhikhaio tau saran pario taj garabasooaa ||जगु ऐसा मोहि गुरहि दिखाइओ तउ सरणि परिओ तजि गरबसूआ ॥جگ اَےسا موه گُره دکھاااو تا سرݨ پراو تجِ گربسُوآ ۔۔

ਮਾਰਗੁ ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਸੰਤਿ ਬਤਾਇਓ ਦ੍ਰਿੜੀ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਜਸੂਆ ॥੪॥੬॥੧੨੭॥maarag prabh ko sa(n)t bataio dhiraRee naanak dhaas bhagat har jasooaa ||4||6||127||मारगु प्रभ को संति बताइओ दृड़ी नानक दास भगति हरि जसूआ ॥४॥६॥१२७॥مارگ پربھ کو سںت بتاااو درڑیِ نانک داس بھگت هر جسُوآ ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۲۷۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਵਨੁ ਹਮਾਰਾ ॥tujh bin kavan hamaaraa ||तुझ बिनु कवनु हमारा ॥تُجھ بن کون همارا ۔۔

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mere preetam praan adhaaraa ||1|| rahaau ||मेरे प्रीतम प्रान अधारा ॥१॥ रहाउ ॥مےرے پریِتم پران ادھارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰ ਕੀ ਬਿਧਿ ਤੁਮ ਹੀ ਜਾਨੀ ਤੁਮ ਹੀ ਸਜਨ ਸੁਹੇਲੇ ॥a(n)tar kee bidh tum hee jaanee tum hee sajan suhele ||अंतर की बिधि तुम ही जानी तुम ही सजन सुहेले ॥اںتر کیِ بدھ تُم هیِ جانیِ تُم هیِ سجن سُهےلے ۔۔

ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਮੈ ਤੁਝ ਤੇ ਪਾਏ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਅਗਹ ਅਤੋਲੇ ॥੧॥sarab sukhaa mai tujh te paae mere Thaakur ageh atole ||1||सरब सुखा मै तुझ ते पाए मेरे ठाकुर अगह अतोले ॥१॥سرب سُکھا مَے تُجھ تے پااے مےرے ٹھاکر اگه اتولے ۔۔۱۔۔