Ang 205 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੦੫)

ਅੰਤਰਿ ਅਲਖੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ਵਿਚਿ ਪੜਦਾ ਹਉਮੈ ਪਾਈ ॥a(n)tar alakh na jaiee lakhiaa vich paRadhaa haumai paiee ||अंतरि अलखु न जाई लखिआ विचि पड़दा हउमै पाई ॥اںتر الکھ ن جاای لکھآ وچِ پڑدا هامَے پاای ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਭੋ ਜਗੁ ਸੋਇਆ ਇਹੁ ਭਰਮੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਜਾਈ ॥੧॥maiaa moh sabho jag soiaa ih bharam kahahu kiau jaiee ||1||माइआ मोहि सभो जगु सोइआ इहु भरमु कहहु किउ जाई ॥१॥مااآ موه سبھو جگ سوایا اهُ بھرم کههُ کا جاای ۔۔۱۔۔

ਏਕਾ ਸੰਗਤਿ ਇਕਤੁ ਗ੍ਰਿਹਿ ਬਸਤੇ ਮਿਲਿ ਬਾਤ ਨ ਕਰਤੇ ਭਾਈ ॥ekaa sa(n)gat ikat gireh basate mil baat na karate bhaiee ||एका संगति इकतु गृहि बसते मिलि बात न करते भाई ॥اےکا سںگت اکت گره بستے مل بات ن کرتے بھاای ۔۔

ਏਕ ਬਸਤੁ ਬਿਨੁ ਪੰਚ ਦੁਹੇਲੇ ਓਹ ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਠਾਈ ॥੨॥ek basat bin pa(n)ch dhuhele oh basat agochar Thaiee ||2||एक बसतु बिनु पंच दुहेले ओह बसतु अगोचर ठाई ॥२॥اےک بست بن پںچ دُهےلے اوه بست اگوچر ٹھاای ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਿਨਿ ਦੀਆ ਤਾਲਾ ਕੁੰਜੀ ਗੁਰ ਸਉਪਾਈ ॥jis kaa girahu tin dheeaa taalaa ku(n)jee gur saupaiee ||जिस का गृहु तिनि दीआ ताला कुँजी गुर सउपाई ॥جِس کا گرهُ تن دیِآ تالا کُںجیِ گُر ساپاای ۔۔

ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਕਰੇ ਨਹੀ ਪਾਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥anik upaav kare nahee paavai bin satigur saranaiee ||3||अनिक उपाव करे नही पावै बिनु सतिगुर सरणाई ॥३॥انک اُپاو کرے نهیِ پاوَے بن ستِگر سرݨاای ۔۔۳۔۔

ਜਿਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤਿਨ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥jin ke ba(n)dhan kaaTe satigur tin saadhasa(n)gat liv laiee ||जिन के बंधन काटे सतिगुर तिन साधसंगति लिव लाई ॥جٍن کے بںدھن کاٹے ستگر تن سادھسںگت لو لاای ۔۔

ਪੰਚ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਭੇਦੁ ਨ ਭਾਈ ॥੪॥pa(n)ch janaa mil ma(n)gal gaiaa har naanak bhedh na bhaiee ||4||पंच जना मिलि मंगलु गाइआ हरि नानक भेदु न भाई ॥४॥پںچ جنا مل مںگل گاایا هرِ نانک بھےد ن بھاای ۔۔۴۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ਗੁਸਾਈ ॥mere raam rai in bidh milai gusaiee ||मेरे राम राइ इन बिधि मिलै गुसाई ॥مےرے رام راا ان بدھ ملَے گُساای ۔۔

ਸਹਜੁ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਖਿਨ ਮਹਿ ਨਾਠਾ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੧੨੨॥sahaj bhiaa bhram khin meh naaThaa mil jotee jot samaiee ||1|| rahaau dhoojaa ||1||122||सहजु भइआ भ्रमु खिन महि नाठा मिलि जोती जोति समाई ॥१॥ रहाउ दूजा ॥१॥१२२॥سهج بھایا بھرم کھن مهِ ناٹھا مل جوتیِ جوت سماای ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۱۔۔۱۲۲۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਐਸੋ ਪਰਚਉ ਪਾਇਓ ॥aaiso parachau paio ||ऐसो परचउ पाइओ ॥اَےسو پرچا پاااو ۔۔

ਕਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਇਆਲ ਬੀਠੁਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਮੁਝਹਿ ਬਤਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karee kirapaa dhiaal beeThulai satigur mujheh bataio ||1|| rahaau ||करी कृपा दइआल बीठुलै सतिगुर मुझहि बताइओ ॥१॥ रहाउ ॥کریِ ک®پا دایال بیِٹھلَے ستگر مُجھه بتاااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਤ ਕਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਤਤ ਤੁਮ ਹੀ ਮੋਹਿ ਇਹੁ ਬਿਸੁਆਸੁ ਹੋਇ ਆਇਓ ॥jat kat dhekhau tat tat tum hee moh ih bisuaas hoi aaio ||जत कत देखउ तत तत तुम ही मोहि इहु बिसुआसु होइ आइओ ॥جت کت دےکھا تت تت تُم هیِ موه اهُ بسآس هوِا آِااو ۔۔

ਕੈ ਪਹਿ ਕਰਉ ਅਰਦਾਸਿ ਬੇਨਤੀ ਜਉ ਸੁਨਤੋ ਹੈ ਰਘੁਰਾਇਓ ॥੧॥kai peh karau aradhaas benatee jau sunato hai raghuraio ||1||कै पहि करउ अरदासि बेनती जउ सुनतो है रघुराइओ ॥१॥کَے پهِ کرا ارداس بےنتیِ جا سُنتو هَے رگھراااو ۔۔۱۔۔

ਲਹਿਓ ਸਹਸਾ ਬੰਧਨ ਗੁਰਿ ਤੋਰੇ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ॥lahio sahasaa ba(n)dhan gur tore taa(n) sadhaa sahaj sukh paio ||लहिओ सहसा बंधन गुरि तोरे ताँ सदा सहज सुखु पाइओ ॥لهِاو سهسا بںدھن گُر تورے تاں سدا سهج سُکھ پاااو ۔۔

ਹੋਣਾ ਸਾ ਸੋਈ ਫੁਨਿ ਹੋਸੀ ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਕਹਾ ਦਿਖਾਇਓ ॥੨॥honaa saa soiee fun hosee sukh dhukh kahaa dhikhaio ||2||होणा सा सोई फुनि होसी सुखु दुखु कहा दिखाइओ ॥२॥هوݨا سا سوای پھُن هوسیِ سُکھ دُکھ کها دکھاااو ۔۔۲۔۔

ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਕਾ ਏਕੋ ਠਾਣਾ ਗੁਰਿ ਪਰਦਾ ਖੋਲਿ ਦਿਖਾਇਓ ॥kha(n)dd brahama(n)dd kaa eko Thaanaa gur paradhaa khol dhikhaio ||खंड ब्रहमंड का एको ठाणा गुरि परदा खोलि दिखाइओ ॥کھںڈ برهمںڈ کا اےکو ٹھاݨا گُر پردا کھول دکھاااو ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਇਕ ਠਾਈ ਤਉ ਬਾਹਰਿ ਕੈਠੈ ਜਾਇਓ ॥੩॥nau nidh naam nidhaan ik Thaiee tau baahar kaiThai jaio ||3||नउ निधि नामु निधानु इक ठाई तउ बाहरि कैठै जाइओ ॥३॥نا ندھ نام ندھان اک ٹھاای تا باهرِ کَےٹھَے جاِااو ۔۔۳۔۔

ਏਕੈ ਕਨਿਕ ਅਨਿਕ ਭਾਤਿ ਸਾਜੀ ਬਹੁ ਪਰਕਾਰ ਰਚਾਇਓ ॥ekai kanik anik bhaat saajee bahu parakaar rachaio ||एकै कनिक अनिक भाति साजी बहु परकार रचाइओ ॥اےکَے کنک انِک بھات ساجیِ بهُ پرکار رچاااو ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਰਮੁ ਗੁਰਿ ਖੋਈ ਹੈ ਇਵ ਤਤੈ ਤਤੁ ਮਿਲਾਇਓ ॥੪॥੨॥੧੨੩॥kahu naanak bharam gur khoiee hai iv tatai tat milaio ||4||2||123||कहु नानक भरमु गुरि खोई है इव ततै ततु मिलाइओ ॥४॥२॥१२३॥کهُ نانک بھرم گُر کھوای هَے او تتَے تت ملاااو ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۲۳۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਅਉਧ ਘਟੈ ਦਿਨਸੁ ਰੈਨਾਰੇ ॥aaudh ghaTai dhinas rainaare ||अउध घटै दिनसु रैनारे ॥اادھ گھٹَے دنس رَےنارے ۔۔

ਮਨ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man gur mil kaaj savaare ||1|| rahaau ||मन गुर मिलि काज सवारे ॥१॥ रहाउ ॥من گُر مل کاج سوارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਉ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ਸੰਤ ਟਹਲ ਕੀ ਬੇਲਾ ॥karau bena(n)tee sunahu mere meetaa sa(n)t Tahal kee belaa ||करउ बेनंती सुनहु मेरे मीता संत टहल की बेला ॥کرا بےنµتیِ سُنهُ مےرے میِتا سںت ٹهل کیِ بےلا ۔۔

ਈਹਾ ਖਾਟਿ ਚਲਹੁ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਆਗੈ ਬਸਨੁ ਸੁਹੇਲਾ ॥੧॥e'eehaa khaaT chalahu har laahaa aagai basan suhelaa ||1||ईहा खाटि चलहु हरि लाहा आगै बसनु सुहेला ॥१॥ایها کھاٹ چلهُ هر لاها آگَے بسن سُهےلا ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਬਿਕਾਰੁ ਸਹਸੇ ਮਹਿ ਤਰਿਓ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ॥eih sa(n)saar bikaar sahase meh tario braham giaanee ||इहु संसारु बिकारु सहसे महि तरिओ ब्रहम गिआनी ॥ِاهُ سںسار بکار سهسے مهِ تراو برهم گآنیِ ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਜਗਾਇ ਪੀਆਏ ਹਰਿ ਰਸੁ ਅਕਥ ਕਥਾ ਤਿਨਿ ਜਾਨੀ ॥੨॥jiseh jagai peeaae har ras akath kathaa tin jaanee ||2||जिसहि जगाइ पीआए हरि रसु अकथ कथा तिनि जानी ॥२॥جِسه جگاا پیِآاے هر رس اکتھ کتھا تنِ جانیِ ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕਉ ਆਏ ਸੋਈ ਵਿਹਾਝਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਤੇ ਮਨਹਿ ਬਸੇਰਾ ॥jaa kau aae soiee vihaajhahu har gur te maneh baseraa ||जा कउ आए सोई विहाझहु हरि गुर ते मनहि बसेरा ॥جا کا آاے سوای وهاجھهُ هر گُر تے منه بسےرا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਮਹਲੁ ਪਾਵਹੁ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਹੋਇਗੋ ਫੇਰਾ ॥੩॥nij ghar mahal paavahu sukh sahaje bahur na hoigo feraa ||3||निज घरि महलु पावहु सुख सहजे बहुरि न होइगो फेरा ॥३॥نِج گھر مهل پاوهُ سُکھ سهجے بهُر ن هواگو پھےرا ۔۔۳۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਕੀ ਪੂਰੇ ॥a(n)tarajaamee purakh bidhaate saradhaa man kee poore ||अंतरजामी पुरख बिधाते सरधा मन की पूरे ॥اںترجامیِ پُرکھ بدھاتے سردھا من کیِ پُورے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਇਹੀ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ਮੋ ਕਉ ਕਰਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਧੂਰੇ ॥੪॥੩॥੧੨੪॥naanak dhaas ihee sukh maagai mo kau kar sa(n)tan kee dhoore ||4||3||124||नानकु दासु इही सुखु मागै मो कउ करि संतन की धूरे ॥४॥३॥१२४॥نانک داس اهیِ سُکھ ماگَے مو کا کر سںتن کیِ دھُورے ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۲۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਖੁ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ॥raakh pitaa prabh mere ||राखु पिता प्रभ मेरे ॥راکھ پتا پربھ مےرے ۔۔

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨੁ ਸਭ ਗੁਨ ਤੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh niragun sabh gun tere ||1|| rahaau ||मोहि निरगुनु सभ गुन तेरे ॥१॥ रहाउ ॥موه نرگن سبھ گُن تےرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਚ ਬਿਖਾਦੀ ਏਕੁ ਗਰੀਬਾ ਰਾਖਹੁ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥pa(n)ch bikhaadhee ek gareebaa raakhahu raakhanahaare ||पंच बिखादी एकु गरीबा राखहु राखनहारे ॥پںچ بکھادیِ اےک گریِبا راکھهُ راکھنهارے ۔۔

ਖੇਦੁ ਕਰਹਿ ਅਰੁ ਬਹੁਤੁ ਸੰਤਾਵਹਿ ਆਇਓ ਸਰਨਿ ਤੁਹਾਰੇ ॥੧॥khedh kareh ar bahut sa(n)taaveh aaio saran tuhaare ||1||खेदु करहि अरु बहुतु संतावहि आइओ सरनि तुहारे ॥१॥کھےد کره ار بهُت سںتاوه آااو سرن تُهارے ۔۔۱۔۔