Ang 202 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੨੦੨)

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥sa(n)t prasaadh param padh paiaa ||2||संत प्रसादि परम पदु पाइआ ॥२॥سںت پرساد پرم پد پاایا ۔۔۲۔۔

ਜਨ ਕੀ ਕੀਨੀ ਆਪਿ ਸਹਾਇ ॥jan kee keenee aap sahai ||जन की कीनी आपि सहाइ ॥جن کیِ کیٍنیِ آپ سهاا ۔۔

ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਲਗਿ ਦਾਸਹ ਪਾਇ ॥sukh paiaa lag dhaaseh pai ||सुखु पाइआ लगि दासह पाइ ॥سُکھ پاایا لگ داسه پاا ۔۔

ਆਪੁ ਗਇਆ ਤਾ ਆਪਹਿ ਭਏ ॥aap giaa taa aapeh bhe ||आपु गइआ ता आपहि भए ॥آپ گایا تا آپه بھاے ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਕੀ ਸਰਨੀ ਪਏ ॥੩॥kirapaa nidhaan kee saranee pe ||3||कृपा निधान की सरनी पए ॥३॥کِ®پا ندھان کیِ سرنیِ پاے ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਚਾਹਤ ਸੋਈ ਜਬ ਪਾਇਆ ॥jo chaahat soiee jab paiaa ||जो चाहत सोई जब पाइआ ॥جو چاهت سوای جب پااآ ۔۔

ਤਬ ਢੂੰਢਨ ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇਆ ॥tab ddoo(n)ddan kahaa ko jaiaa ||तब ढूँढन कहा को जाइआ ॥تب ڈھُوںڈھن کها کو جااآ ۔۔

ਅਸਥਿਰ ਭਏ ਬਸੇ ਸੁਖ ਆਸਨ ॥asathir bhe base sukh aasan ||असथिर भए बसे सुख आसन ॥استھر بھاے بسے سُکھ آسن ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਬਾਸਨ ॥੪॥੧੧੦॥gur prasaadh naanak sukh baasan ||4||110||गुर प्रसादि नानक सुख बासन ॥४॥११०॥گُر پرساد نانک سُکھ باسن ۔۔۴۔۔۱۱۰۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕੋਟਿ ਮਜਨ ਕੀਨੋ ਇਸਨਾਨ ॥koT majan keeno isanaan ||कोटि मजन कीनो इसनान ॥کوٹ مجن کیٍنو اسنان ۔۔

ਲਾਖ ਅਰਬ ਖਰਬ ਦੀਨੋ ਦਾਨੁ ॥laakh arab kharab dheeno dhaan ||लाख अरब खरब दीनो दानु ॥لاکھ ارب کھرب دیٍنو دان ۔۔

ਜਾ ਮਨਿ ਵਸਿਓ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ॥੧॥jaa man vasio har ko naam ||1||जा मनि वसिओ हरि को नामु ॥१॥جا من وسِاو هرِ کو نام ۔۔۱۔۔

ਸਗਲ ਪਵਿਤ ਗੁਨ ਗਾਇ ਗੁਪਾਲ ॥sagal pavit gun gai gupaal ||सगल पवित गुन गाइ गुपाल ॥سگل پوت گُن گاا گُپال ۔۔

ਪਾਪ ਮਿਟਹਿ ਸਾਧੂ ਸਰਨਿ ਦਇਆਲ ॥ ਰਹਾਉ ॥paap miTeh saadhoo saran dhiaal || rahaau ||पाप मिटहि साधू सरनि दइआल ॥ रहाउ ॥پاپ مٹه سادھُو سرن دایال ۔۔ رهاا ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਉਰਧ ਤਪ ਸਾਧਨ ਸਾਧੇ ॥bahut uradh tap saadhan saadhe ||बहुतु उरध तप साधन साधे ॥بهُت اُردھ تپ سادھن سادھے ۔۔

ਅਨਿਕ ਲਾਭ ਮਨੋਰਥ ਲਾਧੇ ॥anik laabh manorath laadhe ||अनिक लाभ मनोरथ लाधे ॥انک لابھ منورتھ لادھے ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਸਨ ਆਰਾਧੇ ॥੨॥har har naam rasan aaraadhe ||2||हरि हरि नाम रसन आराधे ॥२॥هر هرِ نام رسن آرادھے ۔۔۲۔۔

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਬਖਾਨੇ ॥si(n)mirat saasat bedh bakhaane ||सिंमृति सासत बेद बखाने ॥سِںمرت ساست بےد بکھانے ۔۔

ਜੋਗ ਗਿਆਨ ਸਿਧ ਸੁਖ ਜਾਨੇ ॥jog giaan sidh sukh jaane ||जोग गिआन सिध सुख जाने ॥جوگ گآن سدھ سُکھ جانے ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਮਨ ਮਾਨੇ ॥੩॥naam japat prabh siau man maane ||3||नामु जपत प्रभ सिउ मन माने ॥३॥نام جپت پربھ سا من مانے ۔۔۳۔۔

ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥agaadh bodh har agam apaare ||अगाधि बोधि हरि अगम अपारे ॥اگادھ بودھ هر اگم اپارے ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਨਾਮੁ ਰਿਦੇ ਬੀਚਾਰੇ ॥naam japat naam ridhe beechaare ||नामु जपत नामु रिदे बीचारे ॥نام جپت نام ردے بیِچارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੇ ॥੪॥੧੧੧॥naanak kau prabh kirapaa dhaare ||4||111||नानक कउ प्रभ किरपा धारे ॥४॥१११॥نانک کا پربھ کرپا دھارے ۔۔۴۔۔۱۱۱۔۔

ਗਉੜੀ ਮਃ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी म: ५ ॥گاڑیِ مÚ ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥simar simar simar sukh paiaa ||सिमरि सिमरि सिमरि सुखु पाइआ ॥سِمر سمر سمر سُکھ پاایا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਗੁਰ ਰਿਦੈ ਬਸਾਇਆ ॥੧॥charan kamal gur ridhai basaiaa ||1||चरन कमल गुर रिदै बसाइआ ॥१॥چرن کمل گُر ردَے بساایا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪੂਰਾ ॥gur gobi(n)dh paarabraham pooraa ||गुर गोबिंदु पारब्रहमु पूरा ॥گُر گوبںد پاربرهم پُورا ۔۔

ਤਿਸਹਿ ਅਰਾਧਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥tiseh araadh meraa man dheeraa || rahaau ||तिसहि अराधि मेरा मनु धीरा ॥ रहाउ ॥تِسه ارادھ مےرا من دھیِرا ۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਉ ਗੁਰੂ ਗੁਰ ਨਾਮ ॥anadhin japau guroo gur naam ||अनदिनु जपउ गुरू गुर नाम ॥اندن جپا گُرُو گُر نام ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਸਿਧਿ ਭਏ ਸਗਲ ਕਾਂਮ ॥੨॥taa te sidh bhe sagal kaa(n)m ||2||ता ते सिधि भए सगल काँम ॥२॥تا تے سدھ بھاے سگل کاںم ۔۔۲۔۔

ਦਰਸਨ ਦੇਖਿ ਸੀਤਲ ਮਨ ਭਏ ॥dharasan dhekh seetal man bhe ||दरसन देखि सीतल मन भए ॥درسن دےکھ سیِتل من بھاے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਗਏ ॥੩॥janam janam ke kilabikh ge ||3||जनम जनम के किलबिख गए ॥३॥جنم جنم کے کلبکھ گاے ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਹਾ ਭੈ ਭਾਈ ॥kahu naanak kahaa bhai bhaiee ||कहु नानक कहा भै भाई ॥کهُ نانک کها بھَے بھاای ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਆਪਿ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥੪॥੧੧੨॥apane sevak kee aap paij rakhaiee ||4||112||अपने सेवक की आपि पैज रखाई ॥४॥११२॥اپنے سےوک کیِ آپ پَےج رکھاای ۔۔۴۔۔۱۱۲۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਆਪਿ ਸਹਾਈ ॥apane sevak kau aap sahaiee ||अपने सेवक कउ आपि सहाई ॥اپنے سےوک کا آپ سهاای ۔۔

ਨਿਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੈ ਬਾਪ ਜੈਸੇ ਮਾਈ ॥੧॥nit pratipaarai baap jaise maiee ||1||नित प्रतिपारै बाप जैसे माई ॥१॥نِت پرتپارَے باپ جَےسے ماای ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨਿ ਉਬਰੈ ਸਭ ਕੋਇ ॥prabh kee saran ubarai sabh koi ||प्रभ की सरनि उबरै सभ कोइ ॥پربھ کیِ سرن اُبرَے سبھ کوا ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਪੂਰਨ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥karan karaavan pooran sach soi || rahaau ||करन करावन पूरन सचु सोइ ॥ रहाउ ॥کرن کراون پُورن سچ سوا ۔۔ رهاا ۔۔

ਅਬ ਮਨਿ ਬਸਿਆ ਕਰਨੈਹਾਰਾ ॥ab man basiaa karanaihaaraa ||अब मनि बसिआ करनैहारा ॥اب من بسِآ کرنَےهارا ۔۔

ਭੈ ਬਿਨਸੇ ਆਤਮ ਸੁਖ ਸਾਰਾ ॥੨॥bhai binase aatam sukh saaraa ||2||भै बिनसे आतम सुख सारा ॥२॥بھَے بنسے آتم سُکھ سارا ۔۔۲۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੇ ਜਨ ਰਾਖੇ ॥kar kirapaa apane jan raakhe ||करि किरपा अपने जन राखे ॥کر کرپا اپنے جن راکھے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਲਾਥੇ ॥੩॥janam janam ke kilabikh laathe ||3||जनम जनम के किलबिख लाथे ॥३॥جنم جنم کے کلبکھ لاتھے ۔۔۳۔۔

ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥kahan na jai prabh kee vaddiaaiee ||कहनु न जाइ प्रभ की वडिआई ॥کهن ن جاا پربھ کیِ وڈآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਸਰਨਾਈ ॥੪॥੧੧੩॥naanak dhaas sadhaa saranaiee ||4||113||नानक दास सदा सरनाई ॥४॥११३॥نانک داس سدا سرناای ۔۔۴۔۔۱۱۳۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਚੇਤੀ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇraag gauRee chetee mahalaa panjavaa dhupadheरागु गउड़ी चेती महला ५ दुपदेراگ گاڑیِ چےتیِ مهلا ۵ دُپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਮ ਕੋ ਬਲੁ ਪੂਰਨ ਭਾਈ ॥raam ko bal pooran bhaiee ||राम को बलु पूरन भाई ॥رام کو بل پُورن بھاای ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਬਿਆਪੈ ਕਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taa te birathaa na biaapai kaiee ||1|| rahaau ||ता ते बृथा न बिआपै काई ॥१॥ रहाउ ॥تا تے برتھا ن بآپَے کاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਚਿਤਵੈ ਦਾਸੁ ਹਰਿ ਮਾਈ ॥jo jo chitavai dhaas har maiee ||जो जो चितवै दासु हरि माई ॥جو جو چتوَے داس هر ماای ۔۔

ਸੋ ਸੋ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਈ ॥੧॥so so karataa aap karaiee ||1||सो सो करता आपि कराई ॥१॥سو سو کرتا آپ کراای ۔۔۱۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥ni(n)dhak kee prabh pat gavaiee ||निंदक की प्रभि पति गवाई ॥نِںدک کیِ پربھ پت گواای ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਿਰਭਉ ਗਾਈ ॥੨॥੧੧੪॥naanak har gun nirabhau gaiee ||2||114||नानक हरि गुण निरभउ गाई ॥२॥११४॥نانک هر گُݨ نربھا گاای ۔۔۲۔۔۱۱۴۔۔