Ang 199 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੯੯)

ਸੰਤਸੰਗਿ ਤਹ ਗੋਸਟਿ ਹੋਇ ॥sa(n)tasa(n)g teh gosaT hoi ||संतसंगि तह गोसटि होइ ॥سںتسںگ ته گوسٹ هوا ۔۔

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਖੋਇ ॥੨॥koT janam ke kilavikh khoi ||2||कोटि जनम के किलविख खोइ ॥२॥کوٹ جنم کے کلوکھ کھوا ۔۔۲۔۔

ਸਿਮਰਹਿ ਸਾਧ ਕਰਹਿ ਆਨੰਦੁ ॥simareh saadh kareh aana(n)dh ||सिमरहि साध करहि आनंदु ॥سِمره سادھ کره آنµد ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੩॥man tan raviaa paramaana(n)dh ||3||मनि तनि रविआ परमानंदु ॥३॥من تنِ روِآ پرمانµد ۔۔۳۔۔

ਜਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹਰਿ ਚਰਣ ਨਿਧਾਨ ॥ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸਹਿ ਕੁਰਬਾਨ ॥੪॥੯੫॥੧੬੪॥jiseh paraapat har charan nidhaan || naanak dhaas tiseh kurabaan ||4||95||164||जिसहि परापति हरि चरण निधान ॥ नानक दास तिसहि कुरबान ॥४॥९५॥१६४॥جِسه پراپت هر چرݨ ندھان ۔۔ نانک داس تسه کُربان ۔۔۴۔۔۹۵۔۔۱۶۴۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰਿ ਜਿਤੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥so kichh kar jit mail na laagai ||सो किछु करि जितु मैलु न लागै ॥سو کچھ کر جت مَےل ن لاگَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਮਹਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har keeratan meh eh man jaagai ||1|| rahaau ||हरि कीरतन महि एहु मनु जागै ॥१॥ रहाउ ॥هر کیِرتن مهِ اےهُ من جاگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਕੋ ਸਿਮਰਿ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥eko simar na dhoojaa bhaau ||एको सिमरि न दूजा भाउ ॥اےکو سمر ن دُوجا بھاا ۔۔

ਸੰਤਸੰਗਿ ਜਪਿ ਕੇਵਲ ਨਾਉ ॥੧॥sa(n)tasa(n)g jap keval naau ||1||संतसंगि जपि केवल नाउ ॥१॥سںتسںگ جپ کےول ناا ۔۔۱۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਨੇਮ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥karam dharam nem brat poojaa ||करम धरम नेम ब्रत पूजा ॥کرم دھرم نےم برت پُوجا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਬਿਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੨॥paarabraham bin jaan na dhoojaa ||2||पारब्रहम बिनु जानु न दूजा ॥२॥پاربرهم بن جان ن دُوجا ۔۔۲۔۔

ਤਾ ਕੀ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਘਾਲ ॥ ਜਾ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਪੁਨੇ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲਿ ॥੩॥taa kee pooran hoiee ghaal || jaa kee preet apune prabh naal ||3||ता की पूरन होई घाल ॥ जा की प्रीति अपुने प्रभ नालि ॥३॥تا کیِ پُورن هوای گھال ۔۔ جا کیِ پریِت اپنے پربھ نال ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਹੈ ਅਪਰ ਅਪਾਰੁ ॥so baisano hai apar apaar ||सो बैसनो है अपर अपारु ॥سو بَےسنو هَے اپر اپار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਤਜੇ ਬਿਕਾਰ ॥੪॥੯੬॥੧੬੫॥kahu naanak jin taje bikaar ||4||96||165||कहु नानक जिनि तजे बिकार ॥४॥९६॥१६५॥کهُ نانک جن تجے بکار ۔۔۴۔۔۹۶۔۔۱۶۵۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਜੀਵਤ ਛਾਡਿ ਜਾਹਿ ਦੇਵਾਨੇ ॥jeevat chhaadd jaeh dhevaane ||जीवत छाडि जाहि देवाने ॥جیِوت چھاڈ جاه دےوانے ۔۔

ਮੁਇਆ ਉਨ ਤੇ ਕੋ ਵਰਸਾਂਨੇ ॥੧॥muiaa un te ko varasaa(n)ne ||1||मुइआ उन ते को वरसाँने ॥१॥مُاآ اُن تے کو ورساںنے ۔۔۱۔۔

ਸਿਮਰਿ ਗੋਵਿੰਦੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ॥simar govi(n)dh man tan dhur likhiaa ||सिमरि गोविंदु मनि तनि धुरि लिखिआ ॥سِمر گووںد من تنِ دھُر لکھِآ ۔۔

ਕਾਹੂ ਕਾਜ ਨ ਆਵਤ ਬਿਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaahoo kaaj na aavat bikhiaa ||1|| rahaau ||काहू काज न आवत बिखिआ ॥१॥ रहाउ ॥کاهُو کاج ن آوت بکھآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖੈ ਠਗਉਰੀ ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਖਾਈ ॥bikhai Thagauree jin jin khaiee ||बिखै ठगउरी जिनि जिनि खाई ॥بِکھَے ٹھگاریِ جن جنِ کھاای ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥taa kee tirasanaa kabahoo(n) na jaiee ||2||ता की तृसना कबहूँ न जाई ॥२॥تا کیِ ترسنا کبهُوں ن جاای ۔۔۲۔۔

ਦਾਰਨ ਦੁਖ ਦੁਤਰ ਸੰਸਾਰੁ ॥dhaaran dhukh dhutar sa(n)saar ||दारन दुख दुतर संसारु ॥دارن دُکھ دُتر سںسار ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੩॥raam naam bin kaise utaras paar ||3||राम नाम बिनु कैसे उतरसि पारि ॥३॥رام نام بن کَےسے اُترس پار ۔۔۳۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਦੁਇ ਕੁਲ ਸਾਧਿ ॥saadhasa(n)g mil dhui kul saadh ||साधसंगि मिलि दुइ कुल साधि ॥سادھسںگ مل دُا کُل سادھ ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਨਕ ਆਰਾਧਿ ॥੪॥੯੭॥੧੬੬॥raam naam naanak aaraadh ||4||97||166||राम नाम नानक आराधि ॥४॥९७॥१६६॥رام نام نانک آرادھ ۔۔۴۔۔۹۷۔۔۱۶۶۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਗਰੀਬਾ ਉਪਰਿ ਜਿ ਖਿੰਜੈ ਦਾੜੀ ॥gareebaa upar j khi(n)jai dhaaRee ||गरीबा उपरि जि खिंजै दाड़ी ॥گریِبا اُپر ج کھںجَے داڑیِ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਾ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਸਾੜੀ ॥੧॥paarabraham saa agan meh saaRee ||1||पारब्रहमि सा अगनि महि साड़ी ॥१॥پاربرهم سا اگن مهِ ساڑیِ ۔۔۱۔۔

ਪੂਰਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥pooraa niaau kare karataar ||पूरा निआउ करे करतारु ॥پُورا نآا کرے کرتار ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥apune dhaas kau raakhanahaar ||1|| rahaau ||अपुने दास कउ राखनहारु ॥१॥ रहाउ ॥اپنے داس کا راکھنهار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਪ੍ਰਗਟਿ ਪਰਤਾਪੁ ॥aadh jugaadh pragaT parataap ||आदि जुगादि प्रगटि परतापु ॥آد جُگاد پرگٹ پرتاپ ۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਉਪਜਿ ਵਡ ਤਾਪੁ ॥੨॥ni(n)dhak muaa upaj vadd taap ||2||निंदकु मुआ उपजि वड तापु ॥२॥نِںدک مُآ اُپج وڈ تاپ ۔۔۲۔۔

ਤਿਨਿ ਮਾਰਿਆ ਜਿ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥tin maariaa j rakhai na koi ||तिनि मारिआ जि रखै न कोइ ॥تٍن مارآ ج رکھَے ن کوا ۔۔

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਮੰਦੀ ਸੋਇ ॥੩॥aagai paachhai ma(n)dhee soi ||3||आगै पाछै मंदी सोइ ॥३॥آگَے پاچھَے مںدیِ سوا ۔۔۳۔۔

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ॥apune dhaas raakhai ka(n)Th lai ||अपुने दास राखै कंठि लाइ ॥اپنے داس راکھَے کںٹھ لاا ۔۔

ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੪॥੯੮॥੧੬੭॥saran naanak har naam dhiaai ||4||98||167||सरणि नानक हरि नामु धिआइ ॥४॥९८॥१६७॥سرݨ نانک هر نام دھآا ۔۔۴۔۔۹۸۔۔۱۶۷۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਮਹਜਰੁ ਝੂਠਾ ਕੀਤੋਨੁ ਆਪਿ ॥mahajar jhooThaa keeton aap ||महजरु झूठा कीतोनु आपि ॥مهجر جھُوٹھا کیِتون آپ ۔۔

ਪਾਪੀ ਕਉ ਲਾਗਾ ਸੰਤਾਪੁ ॥੧॥paapee kau laagaa sa(n)taap ||1||पापी कउ लागा संतापु ॥१॥پاپیِ کا لاگا سںتاپ ۔۔۱۔۔

ਜਿਸਹਿ ਸਹਾਈ ਗੋਬਿਦੁ ਮੇਰਾ ॥jiseh sahaiee gobidh meraa ||जिसहि सहाई गोबिदु मेरा ॥جِسه سهاای گوبد مےرا ۔۔

ਤਿਸੁ ਕਉ ਜਮੁ ਨਹੀ ਆਵੈ ਨੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tis kau jam nahee aavai neraa ||1|| rahaau ||तिसु कउ जमु नही आवै नेरा ॥१॥ रहाउ ॥تِس کا جم نهیِ آوَے نےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਬੋਲੈ ਕੂੜੁ ॥saachee dharageh bolai kooR ||साची दरगह बोलै कूड़ु ॥ساچیِ درگه بولَے کُوڑ ۔۔

ਸਿਰੁ ਹਾਥ ਪਛੋੜੈ ਅੰਧਾ ਮੂੜੁ ॥੨॥sir haath pachhoRai a(n)dhaa mooR ||2||सिरु हाथ पछोड़ै अंधा मूड़ु ॥२॥سِر هاتھ پچھوڑَے اںدھا مُوڑ ۔۔۲۔۔

ਰੋਗ ਬਿਆਪੇ ਕਰਦੇ ਪਾਪ ॥rog biaape karadhe paap ||रोग बिआपे करदे पाप ॥روگ بآپے کردے پاپ ۔۔

ਅਦਲੀ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ॥੩॥adhalee hoi baiThaa prabh aap ||3||अदली होइ बैठा प्रभु आपि ॥३॥ادلیِ هوا بَےٹھا پربھ آپ ۔۔۳۔۔

ਅਪਨ ਕਮਾਇਐ ਆਪੇ ਬਾਧੇ ॥apan kamaiaai aape baadhe ||अपन कमाइऐ आपे बाधे ॥اپن کماااَے آپے بادھے ۔۔

ਦਰਬੁ ਗਇਆ ਸਭੁ ਜੀਅ ਕੈ ਸਾਥੈ ॥੪॥dharab giaa sabh jeea kai saathai ||4||दरबु गइआ सभु जीअ कै साथै ॥४॥درب گایا سبھ جیِا کَے ساتھَے ۔۔۴۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਦਰਬਾਰਿ ॥naanak saran pare dharabaar ||नानक सरनि परे दरबारि ॥نانک سرن پرے دربار ۔۔

ਰਾਖੀ ਪੈਜ ਮੇਰੈ ਕਰਤਾਰਿ ॥੫॥੯੯॥੧੬੮॥raakhee paij merai karataar ||5||99||168||राखी पैज मेरै करतारि ॥५॥९९॥१६८॥راکھیِ پَےج مےرَے کرتار ۔۔۵۔۔۹۹۔۔۱۶۸۔۔

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee mahalaa panjavaa ||गउड़ी महला ५ ॥گاڑیِ مهلا ۵ ۔۔

ਜਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਨ ਮੀਠ ਖਟਾਨੀ ॥jan kee dhoor man meeTh khaTaanee ||जन की धूरि मन मीठ खटानी ॥جن کیِ دھُور من میِٹھ کھٹانیِ ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poorab karam likhiaa dhur praanee ||1|| rahaau ||पूरबि करमि लिखिआ धुरि प्रानी ॥१॥ रहाउ ॥پُورب کرم لکھآ دھُر پرانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔