Ang 19 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੯)

ਦਰਿ ਘਰਿ ਢੋਈ ਨ ਲਹੈ ਦਰਗਹ ਝੂਠੁ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhar ghar ddoiee na lahai dharageh jhooTh khuaar ||1|| rahaau ||दरि घरि ढोई न लहै दरगह झूठु खुआरु ॥१॥ रहाउ ॥در گھرِ ڈھوای ن لهَے درگه جھُوٹھ کھُآر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਸੁਜਾਣੁ ਨ ਭੁਲਈ ਸਚਾ ਵਡ ਕਿਰਸਾਣੁ ॥aap sujaan na bhuliee sachaa vadd kirasaan ||आपि सुजाणु न भुलई सचा वड किरसाणु ॥آپ سُجاݨ ن بھُلای سچا وڈ کرساݨ ۔۔

ਪਹਿਲਾ ਧਰਤੀ ਸਾਧਿ ਕੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਦੇ ਦਾਣੁ ॥pahilaa dharatee saadh kai sach naam dhe dhaan ||पहिला धरती साधि कै सचु नामु दे दाणु ॥پهِلا دھرتیِ سادھ کَے سچ نام دے داݨ ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਉਪਜੈ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥nau nidh upajai naam ek karam pavai neesaan ||2||नउ निधि उपजै नामु एकु करमि पवै नीसाणु ॥२॥نا ندھ اُپجَے نام اےک کرم پوَے نیِساݨ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕਉ ਜਾਣਿ ਨ ਜਾਣਈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਚਜੁ ਅਚਾਰੁ ॥gur kau jaan na jaaniee kiaa tis chaj achaar ||गुर कउ जाणि न जाणई किआ तिसु चजु अचारु ॥گُر کا جاݨ ن جاݨای کآ تس چج اچار ۔۔

ਅੰਧੁਲੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਗੁਬਾਰੁ ॥a(n)dhulai naam visaariaa manmukh a(n)dh gubaar ||अंधुलै नामु विसारिआ मनमुखि अंध गुबारु ॥اںدھلَے نام وسارآ منمکھ اںدھ گُبار ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੩॥aavan jaan na chukiee mar janamai hoi khuaar ||3||आवणु जाणु न चुकई मरि जनमै होइ खुआरु ॥३॥آوݨ جاݨ ن چُکای مر جنمَے هوا کھُآر ۔۔۳۔۔

ਚੰਦਨੁ ਮੋਲਿ ਅਣਾਇਆ ਕੁੰਗੂ ਮਾਂਗ ਸੰਧੂਰੁ ॥cha(n)dhan mol anaiaa ku(n)goo maa(n)g sa(n)dhoor ||चंदनु मोलि अणाइआ कुँगू माँग संधूरु ॥چںدن مول اݨاایا کُںگُو ماںگ سںدھُور ۔۔

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਬਹੁ ਘਣਾ ਪਾਨਾ ਨਾਲਿ ਕਪੂਰੁ ॥choaa cha(n)dhan bahu ghanaa paanaa naal kapoor ||चोआ चंदनु बहु घणा पाना नालि कपूरु ॥چوآ چںدن بهُ گھݨا پانا نال کپُور ۔۔

ਜੇ ਧਨ ਕੰਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਤ ਸਭਿ ਅਡੰਬਰ ਕੂੜੁ ॥੪॥je dhan ka(n)t na bhaaviee ta sabh adda(n)bar kooR ||4||जे धन कंति न भावई त सभि अडंबर कूड़ु ॥४॥جے دھن کںت ن بھاوای ت سبھ اڈںبر کُوڑ ۔۔۴۔۔

ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਬਾਦਿ ਹਹਿ ਸਭਿ ਸੀਗਾਰ ਵਿਕਾਰ ॥sabh ras bhogan baadh heh sabh seegaar vikaar ||सभि रस भोगण बादि हहि सभि सीगार विकार ॥سبھ رس بھوگݨ باد ههِ سبھِ سیِگار وکار ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੇਦੀਐ ਕਿਉ ਸੋਹੈ ਗੁਰਦੁਆਰਿ ॥jab lag sabadh na bhedheeaai kiau sohai gurdhuaar ||जब लगु सबदि न भेदीऐ किउ सोहै गुरदुआरि ॥جب لگ سبد ن بھےدیِاَے کا سوهَے گُردآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੫॥੧੩॥naanak dha(n)n suhaaganee jin seh naal piaar ||5||13||नानक धंनु सुहागणी जिन सह नालि पिआरु ॥५॥१३॥نانک دھنّ سُهاگݨیِ جن سه نال پآر ۔۔۵۔۔۱۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਸੁੰਞੀ ਦੇਹ ਡਰਾਵਣੀ ਜਾ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥su(n)n(j)ee dheh ddaraavanee jaa jeeau vichahu jai ||सुँञी देह डरावणी जा जीउ विचहु जाइ ॥سُںنجیِ دےه ڈراوݨیِ جا جیِا وچهُ جاا ۔۔

ਭਾਹਿ ਬਲੰਦੀ ਵਿਝਵੀ ਧੂਉ ਨ ਨਿਕਸਿਓ ਕਾਇ ॥bhaeh bala(n)dhee vijhavee dhooau na nikasio kai ||भाहि बलंदी विझवी धूउ न निकसिओ काइ ॥بھاه بلµدیِ وجھویِ دھُوا ن نکساو کاا ۔۔

ਪੰਚੇ ਰੁੰਨੇ ਦੁਖਿ ਭਰੇ ਬਿਨਸੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੧॥pa(n)che ru(n)ne dhukh bhare binase dhoojai bhai ||1||पंचे रुँने दुखि भरे बिनसे दूजै भाइ ॥१॥پںچے رُنّے دُکھ بھرے بنسے دُوجَے بھاا ۔۔۱۔۔

ਮੂੜੇ ਰਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥mooRe raam japahu gun saar ||मूड़े रामु जपहु गुण सारि ॥مُوڑے رام جپهُ گُݨ سار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਸਭ ਮੁਠੀ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥haumai mamataa mohanee sabh muThee aha(n)kaar ||1|| rahaau ||हउमै ममता मोहणी सभ मुठी अहंकारि ॥१॥ रहाउ ॥هامَے ممتا موهݨیِ سبھ مُٹھیِ اهںکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿ ॥jinee naam visaariaa dhoojee kaarai lag ||जिनी नामु विसारिआ दूजी कारै लगि ॥جٍنیِ نام وسارآ دُوجیِ کارَے لگ ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਲਾਗੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥dhubidhaa laage pach mue a(n)tar tirasanaa ag ||दुबिधा लागे पचि मुए अंतरि तृसना अगि ॥دُبدھا لاگے پچ مُاے اںتر ترسنا اگِ ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹੋਰਿ ਮੁਠੀ ਧੰਧੈ ਠਗਿ ॥੨॥gur raakhe se ubare hor muThee dha(n)dhai Thag ||2||गुरि राखे से उबरे होरि मुठी धंधै ठगि ॥२॥گُر راکھے سے اُبرے هور مُٹھیِ دھںدھَے ٹھگ ۔۔۲۔۔

ਮੁਈ ਪਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ਗਇਆ ਮੁਆ ਵੈਰੁ ਵਿਰੋਧੁ ॥muiee pareet piaar giaa muaa vair virodh ||मुई परीति पिआरु गइआ मुआ वैरु विरोधु ॥مُای پریِت پآر گایا مُآ وَےر ورودھ ۔۔

ਧੰਧਾ ਥਕਾ ਹਉ ਮੁਈ ਮਮਤਾ ਮਾਇਆ ਕ੍ਰੋਧੁ ॥dha(n)dhaa thakaa hau muiee mamataa maiaa karodh ||धंधा थका हउ मुई ममता माइआ क्रोधु ॥دھںدھا تھکا ها مُای ممتا ماایا ک®ودھ ۔۔

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਨਿਰੋਧੁ ॥੩॥karam milai sach paieeaai gurmukh sadhaa nirodh ||3||करमि मिलै सचु पाईऐ गुरमुखि सदा निरोधु ॥३॥کرم ملَے سچ پاایاَے گُرمکھ سدا نرودھ ۔۔۳۔۔

ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮਤਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥sachee kaarai sach milai gurmat palai pai ||सची कारै सचु मिलै गुरमति पलै पाइ ॥سچیِ کارَے سچ ملَے گُرمت پلَے پاا ۔۔

ਸੋ ਨਰੁ ਜੰਮੈ ਨਾ ਮਰੈ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥so nar ja(n)mai naa marai naa aavai naa jai ||सो नरु जंमै ना मरै ना आवै ना जाइ ॥سو نر جںمَے نا مرَے نا آوَے نا جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਪਰਧਾਨੁ ਸੋ ਦਰਗਹਿ ਪੈਧਾ ਜਾਇ ॥੪॥੧੪॥naanak dhar paradhaan so dharageh paidhaa jai ||4||14||नानक दरि परधानु सो दरगहि पैधा जाइ ॥४॥१४॥نانک در پردھان سو درگه پَےدھا جاا ۔۔۴۔۔۱۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲ ੧ ॥sireeraag mahal 1 ||सिरीरागु महल १ ॥سِریِراگ مهل ۱ ۔۔

ਤਨੁ ਜਲਿ ਬਲਿ ਮਾਟੀ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਮਨੂਰੁ ॥tan jal bal maaTee bhiaa man maiaa moh manoor ||तनु जलि बलि माटी भइआ मनु माइआ मोहि मनूरु ॥تن جل بلِ ماٹیِ بھایا من ماایا موه منُور ۔۔

ਅਉਗਣ ਫਿਰਿ ਲਾਗੂ ਭਏ ਕੂਰਿ ਵਜਾਵੈ ਤੂਰੁ ॥aaugan fir laagoo bhe koor vajaavai toor ||अउगण फिरि लागू भए कूरि वजावै तूरु ॥ااگݨ پھر لاگُو بھاے کُور وجاوَے تُور ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਾਈਐ ਦੁਬਿਧਾ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥੧॥bin sabadhai bharamaieeaai dhubidhaa ddobe poor ||1||बिनु सबदै भरमाईऐ दुबिधा डोबे पूरु ॥१॥بٍن سبدَے بھرماایاَے دُبدھا ڈوبے پُور ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸਬਦਿ ਤਰਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥man re sabadh tarahu chit lai ||मन रे सबदि तरहु चितु लाइ ॥من رے سبد ترهُ چت لاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਿਆ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin gurmukh naam na boojhiaa mar janamai aavai jai ||1|| rahaau ||जिनि गुरमुखि नामु न बूझिआ मरि जनमै आवै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥جٍن گُرمکھ نام ن بُوجھآ مر جنمَے آوَے جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਨੁ ਸੂਚਾ ਸੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਮਹਿ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥tan soochaa so aakheeaai jis meh saachaa naau ||तनु सूचा सो आखीऐ जिसु महि साचा नाउ ॥تن سُوچا سو آکھیِاَے جس مهِ ساچا ناا ۔۔

ਭੈ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਦੇਹੁਰੀ ਜਿਹਵਾ ਸਚੁ ਸੁਆਉ ॥bhai sach raatee dhehuree jihavaa sach suaau ||भै सचि राती देहुरी जिहवा सचु सुआउ ॥بھَے سچ راتیِ دےهُریِ جهوا سچ سُآا ۔۔

ਸਚੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਾਵੈ ਤਾਉ ॥੨॥sachee nadhar nihaaleeaai bahuR na paavai taau ||2||सची नदरि निहालीऐ बहुड़ि न पावै ताउ ॥२॥سچیِ ندر نهالیِاَے بهُڑ ن پاوَے تاا ۔۔۲۔۔

ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਵਨਾ ਭਇਆ ਪਵਨੈ ਤੇ ਜਲੁ ਹੋਇ ॥saache te pavanaa bhiaa pavanai te jal hoi ||साचे ते पवना भइआ पवनै ते जलु होइ ॥ساچے تے پونا بھایا پونَے تے جل هوا ۔۔

ਜਲ ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਸਾਜਿਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮੋਇ ॥jal te tirabhavan saajiaa ghaT ghaT jot samoi ||जल ते तृभवणु साजिआ घटि घटि जोति समोइ ॥جل تے تربھوݨ ساجآ گھٹ گھٹِ جوت سموا ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲਾ ਨਾ ਥੀਐ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥niramal mailaa naa theeaai sabadh rate pat hoi ||3||निरमलु मैला ना थीऐ सबदि रते पति होइ ॥३॥نِرمل مَےلا نا تھیِاَے سبد رتے پت هوا ۔۔۳۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸੰਤੋਖਿਆ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ॥eih man saach sa(n)tokhiaa nadhar kare tis maeh ||इहु मनु साचि संतोखिआ नदरि करे तिसु माहि ॥ِاهُ من ساچ سںتوکھآ ندر کرے تس ماه ۔۔