Ang 18 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੮)

ਕੇਤੀਆ ਤੇਰੀਆ ਕੁਦਰਤੀ ਕੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥keteeaa tereeaa kudharatee kevadd teree dhaat ||केतीआ तेरीआ कुदरती केवड तेरी दाति ॥کےتیِآ تےریِآ کُدرتیِ کےوڈ تےریِ دات ۔۔

ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਿਫਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥kete tere jeea ja(n)t sifat kareh dhin raat ||केते तेरे जीअ जंत सिफति करहि दिनु राति ॥کےتے تےرے جیِا جںت سپھت کره دن رات ۔۔

ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਰੰਗ ਕੇਤੇ ਜਾਤਿ ਅਜਾਤਿ ॥੩॥kete tere roop ra(n)g kete jaat ajaat ||3||केते तेरे रूप रंग केते जाति अजाति ॥३॥کےتے تےرے رُوپ رںگ کےتے جات اجات ۔۔۳۔۔

ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਊਪਜੈ ਸਚ ਮਹਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥sach milai sach uoopajai sach meh saach samai ||सचु मिलै सचु ऊपजै सच महि साचि समाइ ॥سچ ملَے سچ اُوپجَے سچ مهِ ساچ سماا ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਹੋਵੈ ਪਤਿ ਊਗਵੈ ਗੁਰਬਚਨੀ ਭਉ ਖਾਇ ॥surat hovai pat uoogavai gurbachanee bhau khai ||सुरति होवै पति ऊगवै गुरबचनी भउ खाइ ॥سُرت هووَے پت اُوگوَے گُربچنیِ بھا کھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥੧੦॥naanak sachaa paatisaahu aape le milai ||4||10||नानक सचा पातिसाहु आपे लए मिलाइ ॥४॥१०॥نانک سچا پاتساهُ آپے لاے ملاا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਭਲੀ ਸਰੀ ਜਿ ਉਬਰੀ ਹਉਮੈ ਮੁਈ ਘਰਾਹੁ ॥bhalee saree j ubaree haumai muiee gharaahu ||भली सरी जि उबरी हउमै मुई घराहु ॥بھلیِ سریِ ج اُبریِ هامَے مُای گھراهُ ۔۔

ਦੂਤ ਲਗੇ ਫਿਰਿ ਚਾਕਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਵੇਸਾਹੁ ॥dhoot lage fir chaakaree satigur kaa vesaahu ||दूत लगे फिरि चाकरी सतिगुर का वेसाहु ॥دُوت لگے پھر چاکریِ ستِگر کا وےساهُ ۔۔

ਕਲਪ ਤਿਆਗੀ ਬਾਦਿ ਹੈ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥kalap tiaagee baadh hai sachaa veparavaahu ||1||कलप तिआगी बादि है सचा वेपरवाहु ॥१॥کلپ تآگیِ باد هَے سچا وےپرواهُ ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਭਉ ਜਾਇ ॥man re sach milai bhau jai ||मन रे सचु मिलै भउ जाइ ॥من رے سچ ملَے بھا جاا ۔۔

ਭੈ ਬਿਨੁ ਨਿਰਭਉ ਕਿਉ ਥੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhai bin nirabhau kiau theeaai gurmukh sabadh samai ||1|| rahaau ||भै बिनु निरभउ किउ थीऐ गुरमुखि सबदि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥بھَے بن نربھا کا تھیِاَے گُرمکھ سبد سماِا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਕੇਤਾ ਆਖਣੁ ਆਖੀਐ ਆਖਣਿ ਤੋਟਿ ਨ ਹੋਇ ॥ketaa aakhan aakheeaai aakhan toT na hoi ||केता आखणु आखीऐ आखणि तोटि न होइ ॥کےتا آکھݨ آکھیِاَے آکھݨ توٹ ن هوا ۔۔

ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਕੇਤੜੇ ਦਾਤਾ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥ma(n)gan vaale ketaRe dhaataa eko soi ||मंगण वाले केतड़े दाता एको सोइ ॥مںگݨ والے کےتڑے داتا اےکو سوا ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹੈ ਮਨਿ ਵਸਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥jis ke jeea paraan hai man vasiaai sukh hoi ||2||जिस के जीअ पराण है मनि वसिऐ सुखु होइ ॥२॥جِس کے جیِا پراݨ هَے من وسِاَے سُکھ هوا ۔۔۲۔۔

ਜਗੁ ਸੁਪਨਾ ਬਾਜੀ ਬਨੀ ਖਿਨ ਮਹਿ ਖੇਲੁ ਖੇਲਾਇ ॥jag supanaa baajee banee khin meh khel khelai ||जगु सुपना बाजी बनी खिन महि खेलु खेलाइ ॥جگ سُپنا باجیِ بنیِ کھن مهِ کھےل کھےلاا ۔۔

ਸੰਜੋਗੀ ਮਿਲਿ ਏਕਸੇ ਵਿਜੋਗੀ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥sa(n)jogee mil ekase vijogee uTh jai ||संजोगी मिलि एकसे विजोगी उठि जाइ ॥سںجوگیِ مل اےکسے وجوگیِ اُٹھ جاا ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਣਾ ਸੋ ਥੀਐ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੩॥jo tis bhaanaa so theeaai avar na karanaa jai ||3||जो तिसु भाणा सो थीऐ अवरु न करणा जाइ ॥३॥جو تس بھاݨا سو تھیِاَے اور ن کرݨا جاا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸਤੁ ਵੇਸਾਹੀਐ ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਸਚੁ ਰਾਸਿ ॥gurmukh vasat vesaaheeaai sach vakhar sach raas ||गुरमुखि वसतु वेसाहीऐ सचु वखरु सचु रासि ॥گُرمکھ وست وےساهیِاَے سچ وکھر سچ راس ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਵਣੰਜਿਆ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ॥jinee sach vana(n)jiaa gur poore saabaas ||जिनी सचु वणंजिआ गुर पूरे साबासि ॥جٍنیِ سچ وݨںجآ گُر پُورے ساباس ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਸਤੁ ਪਛਾਣਸੀ ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਜਿਸੁ ਪਾਸਿ ॥੪॥੧੧॥naanak vasat pachhaanasee sach saudhaa jis paas ||4||11||नानक वसतु पछाणसी सचु सउदा जिसु पासि ॥४॥११॥نانک وست پچھاݨسیِ سچ سادا جس پاس ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲੁ ੧ ॥sireeraag mahal pehilaa ||सिरीरागु महलु १ ॥سِریِراگ مهل ۱ ۔۔

ਧਾਤੁ ਮਿਲੈ ਫੁਨਿ ਧਾਤੁ ਕਉ ਸਿਫਤੀ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਇ ॥dhaat milai fun dhaat kau sifatee sifat samai ||धातु मिलै फुनि धातु कउ सिफती सिफति समाइ ॥دھات ملَے پھُن دھات کا سپھتیِ سپھت سماِا ۔۔

ਲਾਲੁ ਗੁਲਾਲੁ ਗਹਬਰਾ ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਚੜਾਉ ॥laal gulaal gahabaraa sachaa ra(n)g chaRaau ||लालु गुलालु गहबरा सचा रंगु चड़ाउ ॥لال گُلال گهبرا سچا رںگ چڑاا ۔۔

ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਸੰਤੋਖੀਆ ਹਰਿ ਜਪਿ ਏਕੈ ਭਾਇ ॥੧॥sach milai sa(n)tokheeaa har jap ekai bhai ||1||सचु मिलै संतोखीआ हरि जपि एकै भाइ ॥१॥سچ ملَے سںتوکھیِآ هر جپِ اےکَے بھاا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁ ॥bhaiee re sa(n)t janaa kee ren ||भाई रे संत जना की रेणु ॥بھاای رے سںت جنا کیِ رےݨ ۔۔

ਸੰਤ ਸਭਾ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਧੇਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)t sabhaa gur paieeaai mukat padhaarath dhen ||1|| rahaau ||संत सभा गुरु पाईऐ मुकति पदारथु धेणु ॥१॥ रहाउ ॥سںت سبھا گُر پاایاَے مُکت پدارتھ دھےݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਚਉ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ਊਪਰਿ ਮਹਲੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥uoochau thaan suhaavanaa uoopar mahal muraar ||ऊचउ थानु सुहावणा ऊपरि महलु मुरारि ॥اُوچا تھان سُهاوݨا اُوپر مهل مُرار ۔۔

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਦੇ ਪਾਈਐ ਦਰੁ ਘਰੁ ਮਹਲੁ ਪਿਆਰਿ ॥sach karanee dhe paieeaai dhar ghar mahal piaar ||सचु करणी दे पाईऐ दरु घरु महलु पिआरि ॥سچ کرݨیِ دے پاایاَے در گھر مهل پآر ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਈਐ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੨॥gurmukh man samajhaieeaai aatam raam beechaar ||2||गुरमुखि मनु समझाईऐ आतम रामु बीचारि ॥२॥گُرمکھ من سمجھاایاَے آتم رام بیِچار ۔۔۲۔۔

ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਮਾਈਅਹਿ ਆਸ ਅੰਦੇਸਾ ਹੋਇ ॥tirabidh karam kamaie'eeh aas a(n)dhesaa hoi ||तृबिधि करम कमाईअहि आस अंदेसा होइ ॥تِربدھ کرم کماایاه آس اںدےسا هوا ۔۔

ਕਿਉ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਛੁਟਸੀ ਸਹਜਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥kiau gur bin tirakuTee chhuTasee sahaj miliaai sukh hoi ||किउ गुर बिनु तृकुटी छुटसी सहजि मिलिऐ सुखु होइ ॥کِا گُر بن ترکٹیِ چھُٹسیِ سهج ملِاَے سُکھ هوِا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮਲੁ ਧੋਇ ॥੩॥nij ghar mahal pachhaaneeaai nadhar kare mal dhoi ||3||निज घरि महलु पछाणीऐ नदरि करे मलु धोइ ॥३॥نِج گھر مهل پچھاݨیِاَے ندر کرے مل دھوا ۔۔۳۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਿਉ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥bin gur mail na utarai bin har kiau ghar vaas ||बिनु गुर मैलु न उतरै बिनु हरि किउ घर वासु ॥بٍن گُر مَےل ن اُترَے بن هر کا گھر واس ۔۔

ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਅਵਰ ਤਿਆਗੈ ਆਸ ॥eko sabadh veechaareeaai avar tiaagai aas ||एको सबदु वीचारीऐ अवर तिआगै आस ॥اےکو سبد ویِچاریِاَے اور تآگَے آس ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਈਐ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਸੁ ॥੪॥੧੨॥naanak dhekh dhikhaieeaai hau sadh balihaarai jaas ||4||12||नानक देखि दिखाईऐ हउ सद बलिहारै जासु ॥४॥१२॥نانک دےکھ دکھاایاَے ها سد بلهارَے جاس ۔۔۴۔۔۱۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਦੋਹਾਗਣੀ ਮੁਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥dhirag jeevan dhohaaganee muThee dhoojai bhai ||धृगु जीवणु दोहागणी मुठी दूजै भाइ ॥دھِرگ جیِوݨ دوهاگݨیِ مُٹھیِ دُوجَے بھاا ۔۔

ਕਲਰ ਕੇਰੀ ਕੰਧ ਜਿਉ ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਿਰਿ ਢਹਿ ਪਾਇ ॥kalar keree ka(n)dh jiau ahinis kir ddeh pai ||कलर केरी कंध जिउ अहिनिसि किरि ढहि पाइ ॥کلر کےریِ کںدھ جا اهٍنس کرِ ڈھهِ پاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਖੁ ਨਾ ਥੀਐ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਦੂਖੁ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥bin sabadhai sukh naa theeaai pir bin dhookh na jai ||1||बिनु सबदै सुखु ना थीऐ पिर बिनु दूखु न जाइ ॥१॥بٍن سبدَے سُکھ نا تھیِاَے پر بن دُوکھ ن جاِا ۔۔۱۔۔

ਮੁੰਧੇ ਪਿਰ ਬਿਨੁ ਕਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥mu(n)dhe pir bin kiaa seegaar ||मुँधे पिर बिनु किआ सीगारु ॥مُںدھے پر بن کآ سیِگار ۔۔