Ang 180 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੮੦)

ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਾਣੈ ਇਹੁ ਤਨੁ ਮੇਰਾ ॥praanee jaanai ih tan meraa ||प्राणी जाणै इहु तनु मेरा ॥پراݨیِ جاݨَے اهُ تن مےرا ۔۔

ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਉਆਹੂ ਲਪਟੇਰਾ ॥bahur bahur uaahoo lapaTeraa ||बहुरि बहुरि उआहू लपटेरा ॥بهُر بهُر اُآهُو لپٹےرا ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਗਿਰਸਤ ਕਾ ਫਾਸਾ ॥putr kalatr girasat kaa faasaa ||पुत्र कलत्र गिरसत का फासा ॥پُتر کلتر گرست کا پھاسا ۔۔

ਹੋਨੁ ਨ ਪਾਈਐ ਰਾਮ ਕੇ ਦਾਸਾ ॥੧॥hon na paieeaai raam ke dhaasaa ||1||होनु न पाईऐ राम के दासा ॥१॥هون ن پاایاَے رام کے داسا ۔۔۱۔۔

ਕਵਨ ਸੁ ਬਿਧਿ ਜਿਤੁ ਰਾਮ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥kavan su bidh jit raam gun gai ||कवन सु बिधि जितु राम गुण गाइ ॥کون سُ بدھ جت رام گُݨ گاا ۔۔

ਕਵਨ ਸੁ ਮਤਿ ਜਿਤੁ ਤਰੈ ਇਹ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kavan su mat jit tarai ieh mai ||1|| rahaau ||कवन सु मति जितु तरै इह माइ ॥१॥ रहाउ ॥کون سُ مت جت ترَے اه ماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਭਲਾਈ ਸੋ ਬੁਰਾ ਜਾਨੈ ॥jo bhalaiee so buraa jaanai ||जो भलाई सो बुरा जानै ॥جو بھلاای سو بُرا جانَے ۔۔

ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਸੋ ਬਿਖੈ ਸਮਾਨੈ ॥saach kahai so bikhai samaanai ||साचु कहै सो बिखै समानै ॥ساچ کهَے سو بکھَے سمانَے ۔۔

ਜਾਣੈ ਨਾਹੀ ਜੀਤ ਅਰੁ ਹਾਰ ॥jaanai naahee jeet ar haar ||जाणै नाही जीत अरु हार ॥جاݨَے ناهیِ جیِت ار هار ۔۔

ਇਹੁ ਵਲੇਵਾ ਸਾਕਤ ਸੰਸਾਰ ॥੨॥eih valevaa saakat sa(n)saar ||2||इहु वलेवा साकत संसार ॥२॥ِاهُ ولےوا ساکت سںسار ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਹਲਾਹਲ ਸੋ ਪੀਵੈ ਬਉਰਾ ॥jo halaahal so peevai bauraa ||जो हलाहल सो पीवै बउरा ॥جو هلاهل سو پیِوَے بارا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਜਾਨੈ ਕਰਿ ਕਉਰਾ ॥a(n)mrit naam jaanai kar kauraa ||अंमृतु नामु जानै करि कउरा ॥اںمرت نام جانَے کر کارا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗ ਕੈ ਨਾਹੀ ਨੇਰਿ ॥saadhasa(n)g kai naahee ner ||साधसंग कै नाही नेरि ॥سادھسںگ کَے ناهیِ نےر ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭ੍ਰਮਤਾ ਫੇਰਿ ॥੩॥lakh chauraaseeh bhramataa fer ||3||लख चउरासीह भ्रमता फेरि ॥३॥لکھ چاراسیِه بھرمتا پھےر ۔۔۳۔۔

ਏਕੈ ਜਾਲਿ ਫਹਾਏ ਪੰਖੀ ॥ekai jaal fahaae pa(n)khee ||एकै जालि फहाए पंखी ॥اےکَے جال پھهااے پںکھیِ ۔۔

ਰਸਿ ਰਸਿ ਭੋਗ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ॥ras ras bhog kareh bahu ra(n)gee ||रसि रसि भोग करहि बहु रंगी ॥رس رسِ بھوگ کره بهُ رںگیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਤਾ ਕੇ ਕਾਟੇ ਜਾਲ ॥੪॥੧੩॥੮੨॥kahu naanak jis bhe kirapaal || gur poorai taa ke kaaTe jaal ||4||13||82||कहु नानक जिसु भए कृपाल ॥ गुरि पूरै ता के काटे जाल ॥४॥१३॥८२॥کهُ نانک جس بھاے ک®پال ۔۔ گُر پُورَے تا کے کاٹے جال ۔۔۴۔۔۱۳۔۔۸۲۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਤਉ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਾਰਗੁ ਪਾਈਐ ॥tau kirapaa te maarag paieeaai ||तउ किरपा ते मारगु पाईऐ ॥تا کرپا تے مارگ پاایاَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥prabh kirapaa te naam dhiaaieeaai ||प्रभ किरपा ते नामु धिआईऐ ॥پربھ کرپا تے نام دھآایاَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਛੁਟੈ ॥prabh kirapaa te ba(n)dhan chhuTai ||प्रभ किरपा ते बंधन छुटै ॥پربھ کرپا تے بںدھن چھُٹَے ۔۔

ਤਉ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਉਮੈ ਤੁਟੈ ॥੧॥tau kirapaa te haumai tuTai ||1||तउ किरपा ते हउमै तुटै ॥१॥تا کرپا تے هامَے تُٹَے ۔۔۱۔۔

ਤੁਮ ਲਾਵਹੁ ਤਉ ਲਾਗਹ ਸੇਵ ॥tum laavahu tau laageh sev ||तुम लावहु तउ लागह सेव ॥تُم لاوهُ تا لاگه سےو ۔۔

ਹਮ ਤੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham te kachhoo na hovai dhev ||1|| rahaau ||हम ते कछू न होवै देव ॥१॥ रहाउ ॥هم تے کچھُو ن هووَے دےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਗਾਵਾ ਬਾਣੀ ॥tudh bhaavai taa gaavaa baanee ||तुधु भावै ता गावा बाणी ॥تُدھ بھاوَے تا گاوا باݨیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਸਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥tudh bhaavai taa sach vakhaanee ||तुधु भावै ता सचु वखाणी ॥تُدھ بھاوَے تا سچ وکھاݨیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰ ਮਇਆ ॥tudh bhaavai taa satigur miaa ||तुधु भावै ता सतिगुर मइआ ॥تُدھ بھاوَے تا ستگر مایا ۔۔

ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ॥੨॥sarab sukhaa prabh teree dhiaa ||2||सरब सुखा प्रभ तेरी दइआ ॥२॥سرب سُکھا پربھ تےریِ دایا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮਾ ॥jo tudh bhaavai so niramal karamaa ||जो तुधु भावै सो निरमल करमा ॥جو تُدھ بھاوَے سو نرمل کرما ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਸਚੁ ਧਰਮਾ ॥jo tudh bhaavai so sach dharamaa ||जो तुधु भावै सो सचु धरमा ॥جو تُدھ بھاوَے سو سچ دھرما ۔۔

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਗੁਣ ਤੁਮ ਹੀ ਪਾਸਿ ॥sarab nidhaan gun tum hee paas ||सरब निधान गुण तुम ही पासि ॥سرب ندھان گُݨ تُم هیِ پاس ۔۔

ਤੂੰ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਕ ਅਰਦਾਸਿ ॥੩॥too(n) saahib sevak aradhaas ||3||तूँ साहिबु सेवक अरदासि ॥३॥تُوں ساهب سےوک ارداس ۔۔۳۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ॥man tan niramal hoi har ra(n)g ||मनु तनु निरमलु होइ हरि रंगि ॥من تن نرمل هوا هر رںگ ۔۔

ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਪਾਵਉ ਸਤਸੰਗਿ ॥sarab sukhaa paavau satasa(n)g ||सरब सुखा पावउ सतसंगि ॥سرب سُکھا پاوا ستسںگ ۔۔

ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਰਹੈ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥naam terai rahai man raataa ||नामि तेरै रहै मनु राता ॥نام تےرَے رهَے من راتا ۔۔

ਇਹੁ ਕਲਿਆਣੁ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਜਾਤਾ ॥੪॥੧੪॥੮੩॥eih kaliaan naanak kar jaataa ||4||14||83||इहु कलिआणु नानक करि जाता ॥४॥१४॥८३॥ِاهُ کلآݨ نانک کرِ جاتا ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۸۳۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਆਨ ਰਸਾ ਜੇਤੇ ਤੈ ਚਾਖੇ ॥aan rasaa jete tai chaakhe ||आन रसा जेते तै चाखे ॥آن رسا جےتے تَے چاکھے ۔۔

ਨਿਮਖ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤੇਰੀ ਲਾਥੇ ॥nimakh na tirasanaa teree laathe ||निमख न तृसना तेरी लाथे ॥نِمکھ ن ترسنا تےریِ لاتھے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਕਾ ਤੂੰ ਚਾਖਹਿ ਸਾਦੁ ॥har ras kaa too(n) chaakheh saadh ||हरि रस का तूँ चाखहि सादु ॥هر رس کا تُوں چاکھه ساد ۔۔

ਚਾਖਤ ਹੋਇ ਰਹਹਿ ਬਿਸਮਾਦੁ ॥੧॥chaakhat hoi raheh bisamaadh ||1||चाखत होइ रहहि बिसमादु ॥१॥چاکھت هوا رههِ بسماد ۔۔۱۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸਨਾ ਪੀਉ ਪਿਆਰੀ ॥a(n)mrit rasanaa peeau piaaree ||अंमृतु रसना पीउ पिआरी ॥اںمرت رسنا پیِا پآریِ ۔۔

ਇਹ ਰਸ ਰਾਤੀ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eeh ras raatee hoi tirapataaree ||1|| rahaau ||इह रस राती होइ तृपतारी ॥१॥ रहाउ ॥ِاه رس راتیِ هوا ترپتاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹੇ ਜਿਹਵੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥he jihave too(n) raam gun gaau ||हे जिहवे तूँ राम गुण गाउ ॥هے جهوے تُوں رام گُݨ گاا ۔۔

ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਉ ॥nimakh nimakh har har har dhiaau ||निमख निमख हरि हरि हरि धिआउ ॥نِمکھ نمکھ هر هرِ هرِ دھآا ۔۔

ਆਨ ਨ ਸੁਨੀਐ ਕਤਹੂੰ ਜਾਈਐ ॥aan na suneeaai katahoo(n) jaieeaai ||आन न सुनीऐ कतहूँ जाईऐ ॥آن ن سُنیِاَے کتهُوں جاایاَے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੨॥saadhasa(n)gat vaddabhaagee paieeaai ||2||साधसंगति वडभागी पाईऐ ॥२॥سادھسںگت وڈبھاگیِ پاایاَے ۔۔۲۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਜਿਹਵੇ ਆਰਾਧਿ ॥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਠਾਕੁਰ ਆਗਾਧਿ ॥aaTh pahar jihave aaraadh || paarabraham Thaakur aagaadh ||आठ पहर जिहवे आराधि ॥ पारब्रहम ठाकुर आगाधि ॥آٹھ پهر جهوے آرادھ ۔۔ پاربرهم ٹھاکر آگادھ ۔۔

ਈਹਾ ਊਹਾ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੀ ॥e'eehaa uoohaa sadhaa suhelee ||ईहा ऊहा सदा सुहेली ॥ایها اُوها سدا سُهےلیِ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਰਸਨ ਅਮੋਲੀ ॥੩॥har gun gaavat rasan amolee ||3||हरि गुण गावत रसन अमोली ॥३॥هر گُݨ گاوت رسن امولیِ ۔۔۳۔۔

ਬਨਸਪਤਿ ਮਉਲੀ ਫਲ ਫੁਲ ਪੇਡੇ ॥banasapat maulee fal ful pedde ||बनसपति मउली फल फुल पेडे ॥بنسپت مالیِ پھل پھُل پےڈے ۔۔

ਇਹ ਰਸ ਰਾਤੀ ਬਹੁਰਿ ਨ ਛੋਡੇ ॥eeh ras raatee bahur na chhodde ||इह रस राती बहुरि न छोडे ॥ِاه رس راتیِ بهُر ن چھوڈے ۔۔

ਆਨ ਨ ਰਸ ਕਸ ਲਵੈ ਨ ਲਾਈ ॥aan na ras kas lavai na laiee ||आन न रस कस लवै न लाई ॥آن ن رس کس لوَے ن لاای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਭਏ ਹੈ ਸਹਾਈ ॥੪॥੧੫॥੮੪॥kahu naanak gur bhe hai sahaiee ||4||15||84||कहु नानक गुर भए है सहाई ॥४॥१५॥८४॥کهُ نانک گُر بھاے هَے سهاای ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۸۴۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮਨੁ ਮੰਦਰੁ ਤਨੁ ਸਾਜੀ ਬਾਰਿ ॥man ma(n)dhar tan saajee baar ||मनु मंदरु तनु साजी बारि ॥من مںدر تن ساجیِ بار ۔۔