Ang 17 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੭)

ਹੁਕਮੁ ਸੋਈ ਤੁਧੁ ਭਾਵਸੀ ਹੋਰੁ ਆਖਣੁ ਬਹੁਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥hukam soiee tudh bhaavasee hor aakhan bahut apaar ||हुकमु सोई तुधु भावसी होरु आखणु बहुतु अपारु ॥هُکم سوای تُدھ بھاوسیِ هور آکھݨ بهُت اپار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਪੂਛਿ ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪॥naanak sachaa paatisaahu poochh na kare beechaar ||4||नानक सचा पातिसाहु पूछि न करे बीचारु ॥४॥نانک سچا پاتساهُ پُوچھ ن کرے بیِچار ۔۔۴۔۔

ਬਾਬਾ ਹੋਰੁ ਸਉਣਾ ਖੁਸੀ ਖੁਆਰੁ ॥baabaa hor saunaa khusee khuaar ||बाबा होरु सउणा खुसी खुआरु ॥بابا هور ساݨا کھُسیِ کھُآر ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੁਤੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੪॥੭॥jit sutai tan peeReeaai man meh chaleh vikaar ||1|| rahaau ||4||7||जितु सुतै तनु पीड़ीऐ मन महि चलहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥४॥७॥جِت سُتَے تن پیِڑیِاَے من مهِ چله وکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਕੁੰਗੂ ਕੀ ਕਾਂਇਆ ਰਤਨਾ ਕੀ ਲਲਿਤਾ ਅਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਨਿ ਸਾਸੁ ॥ku(n)goo kee kaa(n)iaa ratanaa kee lalitaa agar vaas tan saas ||कुँगू की काँइआ रतना की ललिता अगरि वासु तनि सासु ॥کُںگُو کیِ کاںاآ رتنا کیِ للتا اگر واس تنِ ساس ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਕਾ ਮੁਖਿ ਟਿਕਾ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਮਤਿ ਵਿਗਾਸੁ ॥aThasaTh teerath kaa mukh Tikaa tit ghaT mat vigaas ||अठसठि तीरथ का मुखि टिका तितु घटि मति विगासु ॥اٹھسٹھ تیِرتھ کا مُکھ ٹکا تت گھٹ متِ وگاس ۔۔

ਓਤੁ ਮਤੀ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੧॥ot matee saalaahanaa sach naam gunataas ||1||ओतु मती सालाहणा सचु नामु गुणतासु ॥१॥اوت متیِ سالاهݨا سچ نام گُݨتاس ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਹੋਰ ਮਤਿ ਹੋਰ ਹੋਰ ॥baabaa hor mat hor hor ||बाबा होर मति होर होर ॥بابا هور مت هور هور ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਵੇਰ ਕਮਾਈਐ ਕੂੜੈ ਕੂੜਾ ਜੋਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥je sau ver kamaieeaai kooRai kooRaa jor ||1|| rahaau ||जे सउ वेर कमाईऐ कूड़ै कूड़ा जोरु ॥१॥ रहाउ ॥جے سا وےر کماایاَے کُوڑَے کُوڑا جور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਜ ਲਗੈ ਪੀਰੁ ਆਖੀਐ ਸਭੁ ਮਿਲੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥pooj lagai peer aakheeaai sabh milai sa(n)saar ||पूज लगै पीरु आखीऐ सभु मिलै संसारु ॥پُوج لگَے پیِر آکھیِاَے سبھ ملَے سںسار ۔۔

ਨਾਉ ਸਦਾਏ ਆਪਣਾ ਹੋਵੈ ਸਿਧੁ ਸੁਮਾਰੁ ॥naau sadhaae aapanaa hovai sidh sumaar ||नाउ सदाए आपणा होवै सिधु सुमारु ॥ناا سدااے آپݨا هووَے سدھ سُمار ۔۔

ਜਾ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਨਾ ਪਵੈ ਸਭਾ ਪੂਜ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥jaa pat lekhai naa pavai sabhaa pooj khuaar ||2||जा पति लेखै ना पवै सभा पूज खुआरु ॥२॥جا پت لےکھَے نا پوَے سبھا پُوج کھُآر ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਥਾਪਿਆ ਤਿਨ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥jin kau satigur thaapiaa tin meT na sakai koi ||जिन कउ सतिगुरि थापिआ तिन मेटि न सकै कोइ ॥جٍن کا ستگر تھاپآ تن مےٹ ن سکَے کوِا ۔۔

ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥onaa a(n)dhar naam nidhaan hai naamo paragaT hoi ||ओना अंदरि नामु निधानु है नामो परगटु होइ ॥اونا اںدر نام ندھان هَے نامو پرگٹ هوا ۔۔

ਨਾਉ ਪੂਜੀਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਅਖੰਡੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥naau poojeeaai naau ma(n)neeaai akha(n)dd sadhaa sach soi ||3||नाउ पूजीऐ नाउ मंनीऐ अखंडु सदा सचु सोइ ॥३॥ناا پُوجیِاَے ناا منّیِاَے اکھںڈ سدا سچ سوا ۔۔۳۔۔

ਖੇਹੂ ਖੇਹ ਰਲਾਈਐ ਤਾ ਜੀਉ ਕੇਹਾ ਹੋਇ ॥khehoo kheh ralaieeaai taa jeeau kehaa hoi ||खेहू खेह रलाईऐ ता जीउ केहा होइ ॥کھےهُو کھےه رلاایاَے تا جیِا کےها هوا ۔۔

ਜਲੀਆ ਸਭਿ ਸਿਆਣਪਾ ਉਠੀ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥jaleeaa sabh siaanapaa uThee chaliaa roi ||जलीआ सभि सिआणपा उठी चलिआ रोइ ॥جلیِآ سبھ سآݨپا اُٹھیِ چلِآ روا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਿਸਾਰਿਐ ਦਰਿ ਗਇਆ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੪॥੮॥naanak naam visaariaai dhar giaa kiaa hoi ||4||8||नानक नामि विसारिऐ दरि गइआ किआ होइ ॥४॥८॥نانک نام وساراَے در گایا کآ هوا ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਵੀਥਰੈ ਅਉਗੁਣਵੰਤੀ ਝੂਰਿ ॥gunava(n)tee gun veetharai aaugunava(n)tee jhoor ||गुणवंती गुण वीथरै अउगुणवंती झूरि ॥گُݨوںتیِ گُݨ ویِتھرَے ااگݨوںتیِ جھُور ۔۔

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਵਰੁ ਕਾਮਣੀ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਪਿਰ ਕੂਰਿ ॥je loReh var kaamanee neh mileeaai pir koor ||जे लोड़हि वरु कामणी नह मिलीऐ पिर कूरि ॥جے لوڑه ور کامݨیِ نه ملیِاَے پر کُور ۔۔

ਨਾ ਬੇੜੀ ਨਾ ਤੁਲਹੜਾ ਨਾ ਪਾਈਐ ਪਿਰੁ ਦੂਰਿ ॥੧॥naa beRee naa tulahaRaa naa paieeaai pir dhoor ||1||ना बेड़ी ना तुलहड़ा ना पाईऐ पिरु दूरि ॥१॥نا بےڑیِ نا تُلهڑا نا پاایاَے پر دُور ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਪੂਰੈ ਤਖਤਿ ਅਡੋਲੁ ॥mere Thaakur poorai takhat addol ||मेरे ठाकुर पूरै तखति अडोलु ॥مےرے ٹھاکر پُورَے تکھت اڈول ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਜੇ ਕਰੇ ਪਾਈਐ ਸਾਚੁ ਅਤੋਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh pooraa je kare paieeaai saach atol ||1|| rahaau ||गुरमुखि पूरा जे करे पाईऐ साचु अतोलु ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ پُورا جے کرے پاایاَے ساچ اتول ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਹਰਿਮੰਦਰੁ ਸੋਹਣਾ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਮਾਣਕ ਲਾਲ ॥ ਮੋਤੀ ਹੀਰਾ ਨਿਰਮਲਾ ਕੰਚਨ ਕੋਟ ਰੀਸਾਲ ॥prabh harima(n)dhar sohanaa tis meh maanak laal || motee heeraa niramalaa ka(n)chan koT reesaal ||प्रभु हरिमंदरु सोहणा तिसु महि माणक लाल ॥ मोती हीरा निरमला कंचन कोट रीसाल ॥پربھ هرمںدر سوهݨا تس مهِ ماݨک لال ۔۔ موتیِ هیِرا نرملا کںچن کوٹ ریِسال ۔۔

ਬਿਨੁ ਪਉੜੀ ਗੜਿ ਕਿਉ ਚੜਉ ਗੁਰ ਹਰਿ ਧਿਆਨ ਨਿਹਾਲ ॥੨॥bin pauRee gaR kiau chaRau gur har dhiaan nihaal ||2||बिनु पउड़ी गड़ि किउ चड़उ गुर हरि धिआन निहाल ॥२॥بٍن پاڑیِ گڑ کا چڑا گُر هرِ دھآن نهال ۔۔۲۔۔

ਗੁਰੁ ਪਉੜੀ ਬੇੜੀ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਤੁਲਹਾ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥gur pauRee beRee guroo gur tulahaa har naau ||गुरु पउड़ी बेड़ी गुरू गुरु तुलहा हरि नाउ ॥گُر پاڑیِ بےڑیِ گُرُو گُر تُلها هر ناا ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਬੋਹਿਥੋ ਗੁਰੁ ਤੀਰਥੁ ਦਰੀਆਉ ॥gur sar saagar bohitho gur teerath dhareeaau ||गुरु सरु सागरु बोहिथो गुरु तीरथु दरीआउ ॥گُر سر ساگر بوهتھو گُر تیِرتھ دریِآا ۔۔

ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਊਜਲੀ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵਣ ਜਾਉ ॥੩॥je tis bhaavai uoojalee sat sar naavan jaau ||3||जे तिसु भावै ऊजली सत सरि नावण जाउ ॥३॥جے تس بھاوَے اُوجلیِ ست سر ناوݨ جاا ۔۔۳۔۔

ਪੂਰੋ ਪੂਰੋ ਆਖੀਐ ਪੂਰੈ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸ ॥pooro pooro aakheeaai poorai takhat nivaas ||पूरो पूरो आखीऐ पूरै तखति निवास ॥پُورو پُورو آکھیِاَے پُورَے تکھت نواس ۔۔

ਪੂਰੈ ਥਾਨਿ ਸੁਹਾਵਣੈ ਪੂਰੈ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ॥poorai thaan suhaavanai poorai aas niraas ||पूरै थानि सुहावणै पूरै आस निरास ॥پُورَے تھان سُهاوݨَے پُورَے آس نراس ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਜੇ ਮਿਲੈ ਕਿਉ ਘਾਟੈ ਗੁਣ ਤਾਸ ॥੪॥੯॥naanak pooraa je milai kiau ghaaTai gun taas ||4||9||नानक पूरा जे मिलै किउ घाटै गुण तास ॥४॥९॥نانک پُورا جے ملَے کا گھاٹَے گُݨ تاس ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਆਵਹੁ ਭੈਣੇ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਅੰਕਿ ਸਹੇਲੜੀਆਹ ॥aavahu bhaine gal mileh a(n)k sahelaReeaaeh ||आवहु भैणे गलि मिलह अंकि सहेलड़ीआह ॥آوهُ بھَےݨے گل مله اںک سهےلڑیِآه ۔۔

ਮਿਲਿ ਕੈ ਕਰਹ ਕਹਾਣੀਆ ਸੰਮ੍ਰਥ ਕੰਤ ਕੀਆਹ ॥mil kai kareh kahaaneeaa sa(n)mrath ka(n)t keeaaeh ||मिलि कै करह कहाणीआ संम्रथ कंत कीआह ॥مِل کَے کره کهاݨیِآ سںمرتھ کںت کیِآه ۔۔

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਭਿ ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਸਭਿ ਅਸਾਹ ॥੧॥saache saahib sabh gun aaugan sabh asaeh ||1||साचे साहिब सभि गुण अउगण सभि असाह ॥१॥ساچے ساهب سبھ گُݨ ااگݨ سبھِ اساه ۔۔۱۔۔

ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰੈ ਜੋਰਿ ॥karataa sabh ko terai jor ||करता सभु को तेरै जोरि ॥کرتا سبھ کو تےرَے جور ۔۔

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਜਾ ਤੂ ਤਾ ਕਿਆ ਹੋਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek sabadh beechaareeaai jaa too taa kiaa hor ||1|| rahaau ||एकु सबदु बीचारीऐ जा तू ता किआ होरि ॥१॥ रहाउ ॥اےک سبد بیِچاریِاَے جا تُو تا کآ هور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਤੁਸੀ ਰਾਵਿਆ ਕਿਨੀ ਗੁਣਂੀ ॥jai puchhahu sohaaganee tusee raaviaa kinee guna(n)ee ||जाइ पुछहु सोहागणी तुसी राविआ किनी गुणीं ॥جاا پُچھهُ سوهاگݨیِ تُسیِ راوآ کنیِ گُݨˆØیِ ۔۔

ਸਹਜਿ ਸੰਤੋਖਿ ਸੀਗਾਰੀਆ ਮਿਠਾ ਬੋਲਣੀ ॥sahaj sa(n)tokh seegaareeaa miThaa bolanee ||सहजि संतोखि सीगारीआ मिठा बोलणी ॥سهج سںتوکھ سیِگاریِآ مٹھا بولݨیِ ۔۔

ਪਿਰੁ ਰੀਸਾਲੂ ਤਾ ਮਿਲੈ ਜਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣੀ ॥੨॥pir reesaaloo taa milai jaa gur kaa sabadh sunee ||2||पिरु रीसालू ता मिलै जा गुर का सबदु सुणी ॥२॥پِر ریِسالُو تا ملَے جا گُر کا سبد سُݨیِ ۔۔۲۔۔