Ang 176 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੭੬)

ਹਸਤੀ ਘੋੜੇ ਦੇਖਿ ਵਿਗਾਸਾ ॥hasatee ghoRe dhekh vigaasaa ||हसती घोड़े देखि विगासा ॥هستیِ گھوڑے دےکھ وگاسا ۔۔

ਲਸਕਰ ਜੋੜੇ ਨੇਬ ਖਵਾਸਾ ॥lasakar joRe neb khavaasaa ||लसकर जोड़े नेब खवासा ॥لسکر جوڑے نےب کھواسا ۔۔

ਗਲਿ ਜੇਵੜੀ ਹਉਮੈ ਕੇ ਫਾਸਾ ॥੨॥gal jevaRee haumai ke faasaa ||2||गलि जेवड़ी हउमै के फासा ॥२॥گل جےوڑیِ هامَے کے پھاسا ۔۔۲۔۔

ਰਾਜੁ ਕਮਾਵੈ ਦਹ ਦਿਸ ਸਾਰੀ ॥raaj kamaavai dheh dhis saaree ||राजु कमावै दह दिस सारी ॥راج کماوَے ده دس ساریِ ۔۔

ਮਾਣੈ ਰੰਗ ਭੋਗ ਬਹੁ ਨਾਰੀ ॥maanai ra(n)g bhog bahu naaree ||माणै रंग भोग बहु नारी ॥ماݨَے رںگ بھوگ بهُ ناریِ ۔۔

ਜਿਉ ਨਰਪਤਿ ਸੁਪਨੈ ਭੇਖਾਰੀ ॥੩॥jiau narapat supanai bhekhaaree ||3||जिउ नरपति सुपनै भेखारी ॥३॥جِا نرپت سُپنَے بھےکھاریِ ۔۔۳۔۔

ਏਕੁ ਕੁਸਲੁ ਮੋ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰੂ ਬਤਾਇਆ ॥ek kusal mo kau satiguroo bataiaa ||एकु कुसलु मो कउ सतिगुरू बताइआ ॥اےک کُسل مو کا ستگرُو بتاایا ۔۔

ਹਰਿ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹਰਿ ਕਿਆ ਭਗਤਾ ਭਾਇਆ ॥har jo kichh kare su har kiaa bhagataa bhaiaa ||हरि जो किछु करे सु हरि किआ भगता भाइआ ॥هر جو کچھ کرے سُ هرِ کآ بھگتا بھاایا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥jan naanak haumai maar samaiaa ||4||जन नानक हउमै मारि समाइआ ॥४॥جن نانک هامَے مار سماایا ۔۔۴۔۔

ਇਨਿ ਬਿਧਿ ਕੁਸਲ ਹੋਤ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥ein bidh kusal hot mere bhaiee ||इनि बिधि कुसल होत मेरे भाई ॥ِان بدھ کُسل هوت مےرے بھاای ۔۔

ਇਉ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਾਮ ਸਹਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥eiau paieeaai har raam sahaiee ||1|| rahaau dhoojaa ||इउ पाईऐ हरि राम सहाई ॥१॥ रहाउ दूजा ॥ِاا پاایاَے هر رام سهاای ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਿਉ ਭ੍ਰਮੀਐ ਭ੍ਰਮੁ ਕਿਸ ਕਾ ਹੋਈ ॥kiau bhrameeaai bhram kis kaa hoiee ||किउ भ्रमीऐ भ्रमु किस का होई ॥کِا بھرمیِاَے بھرم کس کا هوای ۔۔

ਜਾ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿਆ ਸੋਈ ॥jaa jal thal maheeal raviaa soiee ||जा जलि थलि महीअलि रविआ सोई ॥جا جل تھلِ مهیِال روِآ سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਮਨਮੁਖ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੧॥gurmukh ubare manmukh pat khoiee ||1||गुरमुखि उबरे मनमुख पति खोई ॥१॥گُرمکھ اُبرے منمکھ پت کھوای ۔۔۱۔۔

ਜਿਸੁ ਰਾਖੈ ਆਪਿ ਰਾਮੁ ਦਇਆਰਾ ॥jis raakhai aap raam dhiaaraa ||जिसु राखै आपि रामु दइआरा ॥جِس راکھَے آپ رام دایارا ۔۔

ਤਿਸੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ਕੋ ਪਹੁਚਨਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tis nahee dhoojaa ko pahuchanahaaraa ||1|| rahaau ||तिसु नही दूजा को पहुचनहारा ॥१॥ रहाउ ॥تِس نهیِ دُوجا کو پهُچنهارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਅਨੰਤਾ ॥sabh meh varatai ek ana(n)taa ||सभ महि वरतै एकु अनंता ॥سبھ مهِ ورتَے اےک انµتا ۔۔

ਤਾ ਤੂੰ ਸੁਖਿ ਸੋਉ ਹੋਇ ਅਚਿੰਤਾ ॥taa too(n) sukh soau hoi achi(n)taa ||ता तूँ सुखि सोउ होइ अचिंता ॥تا تُوں سُکھ سوا هوا اچںتا ۔۔

ਓਹੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜੋ ਵਰਤੰਤਾ ॥੨॥oh sabh kichh jaanai jo varata(n)taa ||2||ओहु सभु किछु जाणै जो वरतंता ॥२॥اوهُ سبھ کچھ جاݨَے جو ورتںتا ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੁਏ ਜਿਨ ਦੂਜੀ ਪਿਆਸਾ ॥manmukh mue jin dhoojee piaasaa ||मनमुख मुए जिन दूजी पिआसा ॥منمکھ مُاے جن دُوجیِ پآسا ۔۔

ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਭਵਹਿ ਧੁਰਿ ਕਿਰਤਿ ਲਿਖਿਆਸਾ ॥bahu jonee bhaveh dhur kirat likhiaasaa ||बहु जोनी भवहि धुरि किरति लिखिआसा ॥بهُ جونیِ بھوه دھُر کرت لکھآسا ۔۔

ਜੈਸਾ ਬੀਜਹਿ ਤੈਸਾ ਖਾਸਾ ॥੩॥jaisaa beejeh taisaa khaasaa ||3||जैसा बीजहि तैसा खासा ॥३॥جَےسا بیِجه تَےسا کھاسا ۔۔۳۔۔

ਦੇਖਿ ਦਰਸੁ ਮਨਿ ਭਇਆ ਵਿਗਾਸਾ ॥dhekh dharas man bhiaa vigaasaa ||देखि दरसु मनि भइआ विगासा ॥دےکھ درس من بھایا وگاسا ۔۔

ਸਭੁ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥sabh nadharee aaiaa braham paragaasaa ||सभु नदरी आइआ ब्रहमु परगासा ॥سبھ ندریِ آایا برهم پرگاسا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ॥੪॥੨॥੭੧॥jan naanak kee har pooran aasaa ||4||2||71||जन नानक की हरि पूरन आसा ॥४॥२॥७१॥جن نانک کیِ هر پُورن آسا ۔۔۴۔۔۲۔۔۷۱۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਭਏ ਕੀਟ ਪਤੰਗਾ ॥kiee janam bhe keeT pata(n)gaa ||कई जनम भए कीट पतंगा ॥کای جنم بھاے کیِٹ پتںگا ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਗਜ ਮੀਨ ਕੁਰੰਗਾ ॥kiee janam gaj meen kura(n)gaa ||कई जनम गज मीन कुरंगा ॥کای جنم گج میٍن کُرںگا ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਪੰਖੀ ਸਰਪ ਹੋਇਓ ॥kiee janam pa(n)khee sarap hoio ||कई जनम पंखी सरप होइओ ॥کای جنم پںکھیِ سرپ هوااو ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਹੈਵਰ ਬ੍ਰਿਖ ਜੋਇਓ ॥੧॥kiee janam haivar birakh joio ||1||कई जनम हैवर बृख जोइओ ॥१॥کای جنم هَےور برکھ جوااو ۔۔۱۔۔

ਮਿਲੁ ਜਗਦੀਸ ਮਿਲਨ ਕੀ ਬਰੀਆ ॥mil jagadhees milan kee bareeaa ||मिलु जगदीस मिलन की बरीआ ॥مِل جگدیِس ملن کیِ بریِآ ۔۔

ਚਿਰੰਕਾਲ ਇਹ ਦੇਹ ਸੰਜਰੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chira(n)kaal ieh dheh sa(n)jareeaa ||1|| rahaau ||चिरंकाल इह देह संजरीआ ॥१॥ रहाउ ॥چِرںکال اه دےه سںجریِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਸੈਲ ਗਿਰਿ ਕਰਿਆ ॥kiee janam sail gir kariaa ||कई जनम सैल गिरि करिआ ॥کای جنم سَےل گر کرِآ ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਗਰਭ ਹਿਰਿ ਖਰਿਆ ॥kiee janam garabh hir khariaa ||कई जनम गरभ हिरि खरिआ ॥کای جنم گربھ هر کھرِآ ۔۔

ਕਈ ਜਨਮ ਸਾਖ ਕਰਿ ਉਪਾਇਆ ॥kiee janam saakh kar upaiaa ||कई जनम साख करि उपाइआ ॥کای جنم ساکھ کر اُپااآ ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਾਇਆ ॥੨॥lakh chauraaseeh jon bhramaiaa ||2||लख चउरासीह जोनि भ्रमाइआ ॥२॥لکھ چاراسیِه جون بھرماایا ۔۔۲۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਭਇਓ ਜਨਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ॥saadhasa(n)g bhio janam paraapat ||साधसंगि भइओ जनमु परापति ॥سادھسںگ بھِااو جنم پراپت ۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਭਜੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮਤਿ ॥kar sevaa bhaj har har gurmat ||करि सेवा भजु हरि हरि गुरमति ॥کر سےوا بھج هرِ هرِ گُرمت ۔۔

ਤਿਆਗਿ ਮਾਨੁ ਝੂਠੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥tiaag maan jhooTh abhimaan ||तिआगि मानु झूठु अभिमानु ॥تِآگ مان جھُوٹھ ابھمان ۔۔

ਜੀਵਤ ਮਰਹਿ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੩॥jeevat mareh dharageh paravaan ||3||जीवत मरहि दरगह परवानु ॥३॥جیِوت مره درگه پروان ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਸੁ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਗੁ ॥jo kichh hoaa su tujh te hog ||जो किछु होआ सु तुझ ते होगु ॥جو کچھ هوآ سُ تُجھ تے هوگ ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥avar na dhoojaa karanai jog ||अवरु न दूजा करणै जोगु ॥اور ن دُوجا کرݨَے جوگ ۔۔

ਤਾ ਮਿਲੀਐ ਜਾ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥taa mileeaai jaa laih milai ||ता मिलीऐ जा लैहि मिलाइ ॥تا ملیِاَے جا لَےه ملاا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੪॥੩॥੭੨॥kahu naanak har har gun gai ||4||3||72||कहु नानक हरि हरि गुण गाइ ॥४॥३॥७२॥کهُ نانک هر هرِ گُݨ گاا ۔۔۴۔۔۳۔۔۷۲۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥gauRee guaareree mahalaa panjavaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ५ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਮ ਭੂਮਿ ਮਹਿ ਬੋਅਹੁ ਨਾਮੁ ॥karam bhoom meh boahu naam ||करम भूमि महि बोअहु नामु ॥کرم بھُوم مهِ بواهُ نام ۔۔

ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਤੁਮਾਰਾ ਕਾਮੁ ॥pooran hoi tumaaraa kaam ||पूरन होइ तुमारा कामु ॥پُورن هوا تُمارا کام ۔۔

ਫਲ ਪਾਵਹਿ ਮਿਟੈ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ ॥fal paaveh miTai jam traas ||फल पावहि मिटै जम त्रास ॥پھل پاوه مٹَے جم تراس ۔۔

ਨਿਤ ਗਾਵਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਜਾਸ ॥੧॥nit gaaveh har har gun jaas ||1||नित गावहि हरि हरि गुण जास ॥१॥نِت گاوه هر هرِ گُݨ جاس ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅੰਤਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥har har naam a(n)tar ur dhaar ||हरि हरि नामु अंतरि उरि धारि ॥هر هرِ نام اںتر اُر دھار ۔۔

ਸੀਘਰ ਕਾਰਜੁ ਲੇਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥seeghar kaaraj leh savaar ||1|| rahaau ||सीघर कारजु लेहु सवारि ॥१॥ रहाउ ॥سیِگھر کارج لےهُ سوار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਹੋਹੁ ਸਾਵਧਾਨੁ ॥apane prabh siau hoh saavadhaan ||अपने प्रभ सिउ होहु सावधानु ॥اپنے پربھ سا هوهُ ساودھان ۔۔

ਤਾ ਤੂੰ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥taa too(n) dharageh paaveh maan ||ता तूँ दरगह पावहि मानु ॥تا تُوں درگه پاوه مان ۔۔