Ang 172 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੭੨)

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਰਮਤ ਰਾਮ ਰਾਇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥ghaT ghaT ramieeaa ramat raam rai gur sabadh guroo liv laage ||घटि घटि रमईआ रमत राम राइ गुर सबदि गुरू लिव लागे ॥گھٹ گھٹِ رمایآ رمت رام راا گُر سبد گُرُو لو لاگے ۔۔

ਹਉ ਮਨੁ ਤਨੁ ਦੇਵਉ ਕਾਟਿ ਗੁਰੂ ਕਉ ਮੇਰਾ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਭਾਗੇ ॥੨॥hau man tan dhevau kaaT guroo kau meraa bhram bhau gur bachanee bhaage ||2||हउ मनु तनु देवउ काटि गुरू कउ मेरा भ्रमु भउ गुर बचनी भागे ॥२॥ها من تن دےوا کاٹ گُرُو کا مےرا بھرم بھاُ گُر بچنیِ بھاگے ۔۔۲۔۔

ਅੰਧਿਆਰੈ ਦੀਪਕ ਆਨਿ ਜਲਾਏ ਗੁਰ ਗਿਆਨਿ ਗੁਰੂ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥a(n)dhiaarai dheepak aan jalaae gur giaan guroo liv laage ||अंधिआरै दीपक आनि जलाए गुर गिआनि गुरू लिव लागे ॥اںدھآرَے دیِپک آن جلااے گُر گآن گُرُو لو لاگے ۔۔

ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸਿਓ ਘਰਿ ਵਸਤੁ ਲਹੀ ਮਨ ਜਾਗੇ ॥੩॥agiaan a(n)dheraa binas binaasio ghar vasat lahee man jaage ||3||अगिआनु अंधेरा बिनसि बिनासिओ घरि वसतु लही मन जागे ॥३॥اگآن اںدھےرا بنس بناساو گھرِ وست لهیِ من جاگے ۔۔۳۔۔

ਸਾਕਤ ਬਧਿਕ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਤਿਨ ਜਮ ਜੋਹਨਿ ਲਾਗੇ ॥saakat badhik maiaadhaaree tin jam johan laage ||साकत बधिक माइआधारी तिन जम जोहनि लागे ॥ساکت بدھک مااآدھاریِ تن جم جوهنِ لاگے ۔۔

ਉਨ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਸੀਸੁ ਨ ਬੇਚਿਆ ਓਇ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥੪॥aun satigur aagai sees na bechiaa oi aaveh jaeh abhaage ||4||उन सतिगुर आगै सीसु न बेचिआ ओइ आवहि जाहि अभागे ॥४॥اُن ستگر آگَے سیِس ن بےچآ اوِا آوه جاه ابھاگے ۔۔۴۔۔

ਹਮਰਾ ਬਿਨਉ ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਭ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਿ ਮਾਗੇ ॥hamaraa binau sunahu prabh Thaakur ham saran prabhoo har maage ||हमरा बिनउ सुनहु प्रभ ठाकुर हम सरणि प्रभू हरि मागे ॥همرا بنا سُنهُ پربھ ٹھاکر هم سرݨ پربھُو هر ماگے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀ ਲਜ ਪਾਤਿ ਗੁਰੂ ਹੈ ਸਿਰੁ ਬੇਚਿਓ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੇ ॥੫॥੧੦॥੨੪॥੬੨॥jan naanak kee laj paat guroo hai sir bechio satigur aage ||5||10||24||62||जन नानक की लज पाति गुरू है सिरु बेचिओ सतिगुर आगे ॥५॥१०॥२४॥६२॥جن نانک کیِ لج پات گُرُو هَے سر بےچاو ستگر آگے ۔۔۵۔۔۱۰۔۔۲۴۔۔۶۲۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਹਮ ਅਹੰਕਾਰੀ ਅਹੰਕਾਰ ਅਗਿਆਨ ਮਤਿ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥ham aha(n)kaaree aha(n)kaar agiaan mat gur miliaai aap gavaiaa ||हम अहंकारी अहंकार अगिआन मति गुरि मिलिऐ आपु गवाइआ ॥هم اهںکاریِ اهںکار اگآن متِ گُر ملِاَے آپ گواایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਇਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥haumai rog giaa sukh paiaa dhan dha(n)n guroo har raiaa ||1||हउमै रोगु गइआ सुखु पाइआ धनु धंनु गुरू हरि राइआ ॥१॥هامَے روگ گایا سُکھ پاایا دھن دھنّ گُرُو هر راایا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam gur kai bachan har paiaa ||1|| rahaau ||राम गुर कै बचनि हरि पाइआ ॥१॥ रहाउ ॥رام گُر کَے بچن هر پاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕੀ ਗੁਰਿ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਬਤਾਇਆ ॥merai heearai preet raam rai kee gur maarag pa(n)th bataiaa ||मेरै हीअरै प्रीति राम राइ की गुरि मारगु पंथु बताइआ ॥مےرَے هیِارَے پریِت رام راا کیِ گُر مارگ پںتھ بتاایا ۔۔

ਮੇਰਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਜਿਨਿ ਵਿਛੁੜਿਆ ਹਰਿ ਗਲਿ ਲਾਇਆ ॥੨॥meraa jeeau pi(n)dd sabh satigur aagai jin vichhuRiaa har gal laiaa ||2||मेरा जीउ पिंडु सभु सतिगुर आगै जिनि विछुड़िआ हरि गलि लाइआ ॥२॥مےرا جیِا پںڈ سبھ ستگر آگَے جنِ وچھڑآ هرِ گلِ لاایا ۔۔۲۔۔

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਦੇਖਨ ਕਉ ਗੁਰਿ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥merai a(n)tar preet lagee dhekhan kau gur hiradhe naal dhikhaiaa ||मेरै अंतरि प्रीति लगी देखन कउ गुरि हिरदे नालि दिखाइआ ॥مےرَے اںتر پریِت لگیِ دےکھن کا گُر هردے نال دکھاایا ۔۔

ਸਹਜ ਅਨੰਦੁ ਭਇਆ ਮਨਿ ਮੋਰੈ ਗੁਰ ਆਗੈ ਆਪੁ ਵੇਚਾਇਆ ॥੩॥sahaj ana(n)dh bhiaa man morai gur aagai aap vechaiaa ||3||सहज अनंदु भइआ मनि मोरै गुर आगै आपु वेचाइआ ॥३॥سهج انµد بھایا من مورَے گُر آگَے آپ وےچاایا ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਅਪਰਾਧ ਪਾਪ ਬਹੁ ਕੀਨੇ ਕਰਿ ਦੁਸਟੀ ਚੋਰ ਚੁਰਾਇਆ ॥ham aparaadh paap bahu keene kar dhusaTee chor churaiaa ||हम अपराध पाप बहु कीने करि दुसटी चोर चुराइआ ॥هم اپرادھ پاپ بهُ کیٍنے کر دُسٹیِ چور چُرااآ ۔۔

ਅਬ ਨਾਨਕ ਸਰਣਾਗਤਿ ਆਏ ਹਰਿ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੪॥੧੧॥੨੫॥੬੩॥ab naanak saranaagat aae har raakhahu laaj har bhaiaa ||4||11||25||63||अब नानक सरणागति आए हरि राखहु लाज हरि भाइआ ॥४॥११॥२५॥६३॥اب نانک سرݨاگت آاے هر راکھهُ لاج هرِ بھاایا ۔۔۴۔۔۱۱۔۔۲۵۔۔۶۳۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਬਾਜੈ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੂਆ ਗਾਵੈ ॥gurmat baajai sabadh anaahadh gurmat manooaa gaavai ||गुरमति बाजै सबदु अनाहदु गुरमति मनूआ गावै ॥گُرمت باجَے سبد اناهد گُرمت منُوآ گاوَے ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥੧॥vaddabhaagee gur dharasan paiaa dhan dha(n)n guroo liv laavai ||1||वडभागी गुर दरसनु पाइआ धनु धंनु गुरू लिव लावै ॥१॥وڈبھاگیِ گُر درسن پاایا دھن دھنّ گُرُو لو لاوَے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh har liv laavai ||1|| rahaau ||गुरमुखि हरि लिव लावै ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ هر لو لاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮਰਾ ਠਾਕੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮਨੁ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥hamaraa Thaakur satigur pooraa man gur kee kaar kamaavai ||हमरा ठाकुरु सतिगुरु पूरा मनु गुर की कार कमावै ॥همرا ٹھاکر ستگر پُورا من گُر کیِ کار کماوَے ۔۔

ਹਮ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਹ ਪਾਵ ਗੁਰੂ ਕੇ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਾਵੈ ॥੨॥ham mal mal dhoveh paav guroo ke jo har har kathaa sunaavai ||2||हम मलि मलि धोवह पाव गुरू के जो हरि हरि कथा सुनावै ॥२॥هم مل ملِ دھووه پاو گُرُو کے جو هرِ هرِ کتھا سُناوَے ۔۔۲۔۔

ਹਿਰਦੈ ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥hiradhai gurmat raam rasain jihavaa har gun gaavai ||हिरदै गुरमति राम रसाइणु जिहवा हरि गुण गावै ॥هِردَے گُرمت رام رسااݨ جهوا هر گُݨ گاوَے ۔۔

ਮਨ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਹਰਿ ਰਸਿ ਆਘਾਨੇ ਫਿਰਿ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭੂਖ ਲਗਾਵੈ ॥੩॥man rasak rasak har ras aaghaane fir bahur na bhookh lagaavai ||3||मन रसकि रसकि हरि रसि आघाने फिरि बहुरि न भूख लगावै ॥३॥من رسک رسک هر رسِ آگھانے پھرِ بهُر ن بھُوکھ لگاوَے ۔۔۳۔۔

ਕੋਈ ਕਰੈ ਉਪਾਵ ਅਨੇਕ ਬਹੁਤੇਰੇ ਬਿਨੁ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥koiee karai upaav anek bahutere bin kirapaa naam na paavai ||कोई करै उपाव अनेक बहुतेरे बिनु किरपा नामु न पावै ॥کوای کرَے اُپاو انےک بهُتےرے بن کرپا نام ن پاوَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਮਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ॥੪॥੧੨॥੨੬॥੬੪॥jan naanak kau har kirapaa dhaaree mat gurmat naam dhiraRaavai ||4||12||26||64||जन नानक कउ हरि किरपा धारी मति गुरमति नामु दृड़ावै ॥४॥१२॥२६॥६४॥جن نانک کا هر کرپا دھاریِ متِ گُرمت نام درڑاوَے ۔۔۴۔۔۱۲۔۔۲۶۔۔۶۴۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੪ ॥raag gauRee maajh mahalaa chauthhaa ||रागु गउड़ी माझ महला ४ ॥راگ گاڑیِ ماجھ مهلا ۴ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿੰਦੂ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਕਰੰਮਾ ॥gurmukh ji(n)dhoo jap naam kara(n)maa ||गुरमुखि जिंदू जपि नामु करंमा ॥گُرمکھ جںدُو جپ نام کرںما ۔۔

ਮਤਿ ਮਾਤਾ ਮਤਿ ਜੀਉ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਰਾਮਾ ॥mat maataa mat jeeau naam mukh raamaa ||मति माता मति जीउ नामु मुखि रामा ॥مت ماتا متِ جیِا نام مُکھ راما ۔۔

ਸੰਤੋਖੁ ਪਿਤਾ ਕਰਿ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਜਨਮਾ ॥sa(n)tokh pitaa kar gur purakh ajanamaa ||संतोखु पिता करि गुरु पुरखु अजनमा ॥سںتوکھ پتا کر گُر پُرکھ اجنما ۔۔