Ang 171 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੭੧)

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਦੀਆ ਮਨੁ ਠਾਢੇ ॥੧॥gur pooraa paiaa vaddabhaagee har ma(n)tr dheeaa man Thaadde ||1||गुरु पूरा पाइआ वडभागी हरि मंत्रु दीआ मनु ठाढे ॥१॥گُر پُورا پاایا وڈبھاگیِ هر مںترü دیِآ من ٹھاڈھے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਲੇ ਕਾਂਢੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam ham satigur laale kaa(n)dde ||1|| rahaau ||राम हम सतिगुर लाले काँढे ॥१॥ रहाउ ॥رام هم ستگر لالے کاںڈھے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮਰੈ ਮਸਤਕਿ ਦਾਗੁ ਦਗਾਨਾ ਹਮ ਕਰਜ ਗੁਰੂ ਬਹੁ ਸਾਢੇ ॥hamarai masatak dhaag dhagaanaa ham karaj guroo bahu saadde ||हमरै मसतकि दागु दगाना हम करज गुरू बहु साढे ॥همرَے مستک داگ دگانا هم کرج گُرُو بهُ ساڈھے ۔۔

ਪਰਉਪਕਾਰੁ ਪੁੰਨੁ ਬਹੁ ਕੀਆ ਭਉ ਦੁਤਰੁ ਤਾਰਿ ਪਰਾਢੇ ॥੨॥paraupakaar pu(n)n bahu keeaa bhau dhutar taar paraadde ||2||परउपकारु पुँनु बहु कीआ भउ दुतरु तारि पराढे ॥२॥پراپکار پُنّ بهُ کیِآ بھا دُتر تار پراڈھے ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਨਾਹੀ ਤਿਨ ਕੂਰੇ ਗਾਢਨ ਗਾਢੇ ॥jin kau preet ridhai har naahee tin koore gaaddan gaadde ||जिन कउ प्रीति रिदै हरि नाही तिन कूरे गाढन गाढे ॥جٍن کا پریِت ردَے هر ناهیِ تن کُورے گاڈھن گاڈھے ۔۔

ਜਿਉ ਪਾਣੀ ਕਾਗਦੁ ਬਿਨਸਿ ਜਾਤ ਹੈ ਤਿਉ ਮਨਮੁਖ ਗਰਭਿ ਗਲਾਢੇ ॥੩॥jiau paanee kaagadh binas jaat hai tiau manmukh garabh galaadde ||3||जिउ पाणी कागदु बिनसि जात है तिउ मनमुख गरभि गलाढे ॥३॥جِا پاݨیِ کاگد بنس جات هَے تا منمکھ گربھ گلاڈھے ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਜਾਨਿਆ ਕਛੂ ਨ ਜਾਨਹ ਆਗੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਤਿਉ ਠਾਢੇ ॥ham jaaniaa kachhoo na jaaneh aagai jiau har raakhai tiau Thaadde ||हम जानिआ कछू न जानह आगै जिउ हरि राखै तिउ ठाढे ॥هم جانآ کچھُو ن جانه آگَے جا هر راکھَے تا ٹھاڈھے ۔۔

ਹਮ ਭੂਲ ਚੂਕ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਹੁ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੁਤਰੇ ਕਾਢੇ ॥੪॥੭॥੨੧॥੫੯॥ham bhool chook gur kirapaa dhaarahu jan naanak kutare kaadde ||4||7||21||59||हम भूल चूक गुर किरपा धारहु जन नानक कुतरे काढे ॥४॥७॥२१॥५९॥هم بھُول چُوک گُر کرپا دھارهُ جن نانک کُترے کاڈھے ۔۔۴۔۔۷۔۔۲۱۔۔۵۹۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਕਾਮਿ ਕਰੋਧਿ ਨਗਰੁ ਬਹੁ ਭਰਿਆ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਖੰਡਲ ਖੰਡਾ ਹੇ ॥kaam karodh nagar bahu bhariaa mil saadhoo kha(n)ddal kha(n)ddaa he ||कामि करोधि नगरु बहु भरिआ मिलि साधू खंडल खंडा हे ॥کام کرودھ نگر بهُ بھرآ ملِ سادھُو کھںڈل کھںڈا هے ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਤ ਲਿਖੇ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਮਨਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਮੰਡਲ ਮੰਡਾ ਹੇ ॥੧॥poorab likhat likhe gur paiaa man har liv ma(n)ddal ma(n)ddaa he ||1||पूरबि लिखत लिखे गुरु पाइआ मनि हरि लिव मंडल मंडा हे ॥१॥پُورب لکھت لکھے گُر پاایا من هرِ لو مںڈل مںڈا هے ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਸਾਧੂ ਅੰਜੁਲੀ ਪੁੰਨੁ ਵਡਾ ਹੇ ॥kar saadhoo a(n)julee pu(n)n vaddaa he ||करि साधू अंजुली पुँनु वडा हे ॥کر سادھُو اںجلیِ پُنّ وڈا هے ۔۔

ਕਰਿ ਡੰਡਉਤ ਪੁਨੁ ਵਡਾ ਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar dda(n)ddaut pun vaddaa he ||1|| rahaau ||करि डंडउत पुनु वडा हे ॥१॥ रहाउ ॥کر ڈںڈات پُن وڈا هے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਕਤ ਹਰਿ ਰਸ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਕੰਡਾ ਹੇ ॥saakat har ras saadh na jaaniaa tin a(n)tar haumai ka(n)ddaa he ||साकत हरि रस सादु न जानिआ तिन अंतरि हउमै कंडा हे ॥ساکت هر رس ساد ن جانآ تن اںتر هامَے کںڈا هے ۔۔

ਜਿਉ ਜਿਉ ਚਲਹਿ ਚੁਭੈ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਜਮਕਾਲੁ ਸਹਹਿ ਸਿਰਿ ਡੰਡਾ ਹੇ ॥੨॥jiau jiau chaleh chubhai dhukh paaveh jamakaal saheh sir dda(n)ddaa he ||2||जिउ जिउ चलहि चुभै दुखु पावहि जमकालु सहहि सिरि डंडा हे ॥२॥جِا جا چله چُبھَے دُکھ پاوه جمکال سههِ سر ڈںڈا هے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਦੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਵ ਖੰਡਾ ਹੇ ॥har jan har har naam samaane dhukh janam maran bhav kha(n)ddaa he ||हरि जन हरि हरि नामि समाणे दुखु जनम मरण भव खंडा हे ॥هر جن هرِ هرِ نام سماݨے دُکھ جنم مرݨ بھو کھںڈا هے ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਪਾਇਆ ਪਰਮੇਸਰੁ ਬਹੁ ਸੋਭ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਹੇ ॥੩॥abinaasee purakh paiaa paramesar bahu sobh kha(n)dd brahama(n)ddaa he ||3||अबिनासी पुरखु पाइआ परमेसरु बहु सोभ खंड ब्रहमंडा हे ॥३॥ابناسیِ پُرکھ پاایا پرمےسر بهُ سوبھ کھںڈ برهمںڈا هے ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਗਰੀਬ ਮਸਕੀਨ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ਹਰਿ ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਵਡ ਵਡਾ ਹੇ ॥ham gareeb masakeen prabh tere har raakh raakh vadd vaddaa he ||हम गरीब मसकीन प्रभ तेरे हरि राखु राखु वड वडा हे ॥هم گریِب مسکیٍن پربھ تےرے هر راکھ راکھ وڈ وڈا هے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਟੇਕ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਮੰਡਾ ਹੇ ॥੪॥੮॥੨੨॥੬੦॥jan naanak naam adhaar Tek hai har naame hee sukh ma(n)ddaa he ||4||8||22||60||जन नानक नामु अधारु टेक है हरि नामे ही सुखु मंडा हे ॥४॥८॥२२॥६०॥جن نانک نام ادھار ٹےک هَے هر نامے هیِ سُکھ مںڈا هے ۔۔۴۔۔۸۔۔۲۲۔۔۶۰۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਇਸੁ ਗੜ ਮਹਿ ਹਰਿ ਰਾਮ ਰਾਇ ਹੈ ਕਿਛੁ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵੈ ਧੀਠਾ ॥eis gaR meh har raam rai hai kichh saadh na paavai dheeThaa ||इसु गड़ महि हरि राम राइ है किछु सादु न पावै धीठा ॥ِاس گڑ مهِ هر رام راا هَے کچھ ساد ن پاوَے دھیِٹھا ۔۔

ਹਰਿ ਦੀਨ ਦਇਆਲਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਕੀਆ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚਖਿ ਡੀਠਾ ॥੧॥har dheen dhiaal anugrahu keeaa har gur sabadhee chakh ddeeThaa ||1||हरि दीन दइआलि अनुग्रहु कीआ हरि गुर सबदी चखि डीठा ॥१॥هر دیٍن دایال انگرهُ کیِآ هرِ گُر سبدیِ چکھِ ڈیِٹھا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਗੁਰ ਲਿਵ ਮੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam har keeratan gur liv meeThaa ||1|| rahaau ||राम हरि कीरतनु गुर लिव मीठा ॥१॥ रहाउ ॥رام هر کیِرتن گُر لو میِٹھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗਿ ਬਸੀਠਾ ॥har agam agochar paarabraham hai mil satigur laag baseeThaa ||हरि अगमु अगोचरु पारब्रहमु है मिलि सतिगुर लागि बसीठा ॥هر اگم اگوچر پاربرهم هَے ملِ ستِگر لاگ بسیِٹھا ۔۔

ਜਿਨ ਗੁਰ ਬਚਨ ਸੁਖਾਨੇ ਹੀਅਰੈ ਤਿਨ ਆਗੈ ਆਣਿ ਪਰੀਠਾ ॥੨॥jin gur bachan sukhaane heearai tin aagai aan pareeThaa ||2||जिन गुर बचन सुखाने हीअरै तिन आगै आणि परीठा ॥२॥جٍن گُر بچن سُکھانے هیِارَے تن آگَے آݨ پریِٹھا ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਹੀਅਰਾ ਅਤਿ ਕਠੋਰੁ ਹੈ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਕਾਰ ਕਰੀਠਾ ॥manmukh heearaa at kaThor hai tin a(n)tar kaar kareeThaa ||मनमुख हीअरा अति कठोरु है तिन अंतरि कार करीठा ॥منمکھ هیِارا ات کٹھور هَے تن اںتر کار کریِٹھا ۔۔

ਬਿਸੀਅਰ ਕਉ ਬਹੁ ਦੂਧੁ ਪੀਆਈਐ ਬਿਖੁ ਨਿਕਸੈ ਫੋਲਿ ਫੁਲੀਠਾ ॥੩॥biseear kau bahu dhoodh peeaaieeaai bikh nikasai fol fuleeThaa ||3||बिसीअर कउ बहु दूधु पीआईऐ बिखु निकसै फोलि फुलीठा ॥३॥بِسیِار کا بهُ دُودھ پیِآایاَے بکھ نکسَے پھول پھُلیِٹھا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਆਨਿ ਮਿਲਾਵਹੁ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਘਸਿ ਗਰੁੜੁ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਲੀਠਾ ॥har prabh aan milaavahu gur saadhoo ghas garuR sabadh mukh leeThaa ||हरि प्रभ आनि मिलावहु गुरु साधू घसि गरुड़ु सबदु मुखि लीठा ॥هر پربھ آن ملاوهُ گُر سادھُو گھسِ گرڑ سبد مُکھ لیِٹھا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੇ ਲਾਲੇ ਗੋਲੇ ਲਗਿ ਸੰਗਤਿ ਕਰੂਆ ਮੀਠਾ ॥੪॥੯॥੨੩॥੬੧॥jan naanak gur ke laale gole lag sa(n)gat karooaa meeThaa ||4||9||23||61||जन नानक गुर के लाले गोले लगि संगति करूआ मीठा ॥४॥९॥२३॥६१॥جن نانک گُر کے لالے گولے لگ سںگت کرُوآ میِٹھا ۔۔۴۔۔۹۔۔۲۳۔۔۶۱۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਸਰੀਰੁ ਹਮ ਬੇਚਿਆ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਆਗੇ ॥har har arath sareer ham bechiaa poore gur kai aage ||हरि हरि अरथि सरीरु हम बेचिआ पूरे गुर कै आगे ॥هر هرِ ارتھ سریِر هم بےچآ پُورے گُر کَے آگے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਦਾਤੈ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ਸਭਾਗੇ ॥੧॥satigur dhaatai naam dhiRaiaa mukh masatak bhaag sabhaage ||1||सतिगुर दातै नामु दिड़ाइआ मुखि मसतकि भाग सभागे ॥१॥ستگر داتَے نام دڑاایا مُکھ مستک بھاگ سبھاگے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam gurmat har liv laage ||1|| rahaau ||राम गुरमति हरि लिव लागे ॥१॥ रहाउ ॥رام گُرمت هر لو لاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔