Ang 16 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬)

ਸੁਣਹਿ ਵਖਾਣਹਿ ਜੇਤੜੇ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥suneh vakhaaneh jetaRe hau tin balihaarai jaau ||सुणहि वखाणहि जेतड़े हउ तिन बलिहारै जाउ ॥سُݨه وکھاݨه جےتڑے ها تن بلهارَے جاا ۔۔

ਤਾ ਮਨੁ ਖੀਵਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਮਹਲੀ ਪਾਏ ਥਾਉ ॥੨॥taa man kheevaa jaaneeaai jaa mahalee paae thaau ||2||ता मनु खीवा जाणीऐ जा महली पाए थाउ ॥२॥تا من کھیِوا جاݨیِاَے جا مهلیِ پااے تھاا ۔۔۲۔۔

ਨਾਉ ਨੀਰੁ ਚੰਗਿਆਈਆ ਸਤੁ ਪਰਮਲੁ ਤਨਿ ਵਾਸੁ ॥naau neer cha(n)giaaieeaa sat paramal tan vaas ||नाउ नीरु चंगिआईआ सतु परमलु तनि वासु ॥ناا نیِر چںگآایآ ست پرمل تن واس ۔۔

ਤਾ ਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਲਖ ਦਾਤੀ ਇਕ ਦਾਤਿ ॥taa mukh hovai ujalaa lakh dhaatee ik dhaat ||ता मुखु होवै उजला लख दाती इक दाति ॥تا مُکھ هووَے اُجلا لکھ داتیِ اک دات ۔۔

ਦੂਖ ਤਿਸੈ ਪਹਿ ਆਖੀਅਹਿ ਸੂਖ ਜਿਸੈ ਹੀ ਪਾਸਿ ॥੩॥dhookh tisai peh aakhe'eeh sookh jisai hee paas ||3||दूख तिसै पहि आखीअहि सूख जिसै ही पासि ॥३॥دُوکھ تسَے پهِ آکھیِاه سُوکھ جسَے هیِ پاس ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ॥so kiau manahu visaareeaai jaa ke jeea paraan ||सो किउ मनहु विसारीऐ जा के जीअ पराण ॥سو کا منهُ وساریِاَے جا کے جیِا پراݨ ۔۔

ਤਿਸੁ ਵਿਣੁ ਸਭੁ ਅਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਜੇਤਾ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ॥tis vin sabh apavitr hai jetaa painan khaan ||तिसु विणु सभु अपवित्रु है जेता पैनणु खाणु ॥تِس وݨ سبھ اپوترü هَے جےتا پَےنݨ کھاݨ ۔۔

ਹੋਰਿ ਗਲਾਂ ਸਭਿ ਕੂੜੀਆ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥੪॥੫॥hor galaa(n) sabh kooReeaa tudh bhaavai paravaan ||4||5||होरि गलाँ सभि कूड़ीआ तुधु भावै परवाणु ॥४॥५॥هور گلاں سبھ کُوڑیِآ تُدھ بھاوَے پرواݨ ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲੁ ੧ ॥sireeraag mahal pehilaa ||सिरीरागु महलु १ ॥سِریِراگ مهل ۱ ۔۔

ਜਾਲਿ ਮੋਹੁ ਘਸਿ ਮਸੁ ਕਰਿ ਮਤਿ ਕਾਗਦੁ ਕਰਿ ਸਾਰੁ ॥jaal moh ghas mas kar mat kaagadh kar saar ||जालि मोहु घसि मसु करि मति कागदु करि सारु ॥جال موهُ گھس مس کرِ متِ کاگد کرِ سار ۔۔

ਭਾਉ ਕਲਮ ਕਰਿ ਚਿਤੁ ਲੇਖਾਰੀ ਗੁਰ ਪੁਛਿ ਲਿਖੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥bhaau kalam kar chit lekhaaree gur puchh likh beechaar ||भाउ कलम करि चितु लेखारी गुर पुछि लिखु बीचारु ॥بھاا کلم کر چت لےکھاریِ گُر پُچھ لکھ بیِچار ۔۔

ਲਿਖੁ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹ ਲਿਖੁ ਲਿਖੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੧॥likh naam saalaeh likh likh a(n)t na paaraavaar ||1||लिखु नामु सालाह लिखु लिखु अंतु न पारावारु ॥१॥لِکھ نام سالاه لکھ لکھ اںت ن پاراوار ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਏਹੁ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿ ਜਾਣੁ ॥baabaa eh lekhaa likh jaan ||बाबा एहु लेखा लिखि जाणु ॥بابا اےهُ لےکھا لکھ جاݨ ۔۔

ਜਿਥੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਤਿਥੈ ਹੋਇ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jithai lekhaa ma(n)geeaai tithai hoi sachaa neesaan ||1|| rahaau ||जिथै लेखा मंगीऐ तिथै होइ सचा नीसाणु ॥१॥ रहाउ ॥جِتھَے لےکھا مںگیِاَے تتھَے هوا سچا نیِساݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਥੈ ਮਿਲਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ਸਦ ਖੁਸੀਆ ਸਦ ਚਾਉ ॥jithai mileh vaddiaaieeaa sadh khuseeaa sadh chaau ||जिथै मिलहि वडिआईआ सद खुसीआ सद चाउ ॥جِتھَے مله وڈآایآ سد کھُسیِآ سد چاا ۔۔

ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਟਿਕੇ ਨਿਕਲਹਿ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥tin mukh Tike nikaleh jin man sachaa naau ||तिन मुखि टिके निकलहि जिन मनि सचा नाउ ॥تٍن مُکھ ٹکے نکله جن من سچا ناا ۔۔

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਗਲੀ ਵਾਉ ਦੁਆਉ ॥੨॥karam milai taa paieeaai naahee galee vaau dhuaau ||2||करमि मिलै ता पाईऐ नाही गली वाउ दुआउ ॥२॥کرم ملَے تا پاایاَے ناهیِ گلیِ واا دُآا ۔۔۲۔۔

ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹਿ ਉਠਿ ਰਖੀਅਹਿ ਨਾਵ ਸਲਾਰ ॥eik aaveh ik jaeh uTh rakhe'eeh naav salaar ||इकि आवहि इकि जाहि उठि रखीअहि नाव सलार ॥ِاک آوه اک جاه اُٹھ رکھیِاه ناو سلار ۔۔

ਇਕਿ ਉਪਾਏ ਮੰਗਤੇ ਇਕਨਾ ਵਡੇ ਦਰਵਾਰ ॥eik upaae ma(n)gate ikanaa vadde dharavaar ||इकि उपाए मंगते इकना वडे दरवार ॥ِاک اُپااے مںگتے اکنا وڈے دروار ۔۔

ਅਗੈ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਵੇਕਾਰ ॥੩॥agai giaa jaaneeaai vin naavai vekaar ||3||अगै गइआ जाणीऐ विणु नावै वेकार ॥३॥اگَے گایا جاݨیِاَے وݨ ناوَے وےکار ۔۔۳۔۔

ਭੈ ਤੇਰੈ ਡਰੁ ਅਗਲਾ ਖਪਿ ਖਪਿ ਛਿਜੈ ਦੇਹ ॥bhai terai ddar agalaa khap khap chhijai dheh ||भै तेरै डरु अगला खपि खपि छिजै देह ॥بھَے تےرَے ڈر اگلا کھپ کھپِ چھجَے دےه ۔۔

ਨਾਵ ਜਿਨਾ ਸੁਲਤਾਨ ਖਾਨ ਹੋਦੇ ਡਿਠੇ ਖੇਹ ॥naav jinaa sulataan khaan hodhe ddiThe kheh ||नाव जिना सुलतान खान होदे डिठे खेह ॥ناو جنا سُلتان کھان هودے ڈٹھے کھےه ۔۔

ਨਾਨਕ ਉਠੀ ਚਲਿਆ ਸਭਿ ਕੂੜੇ ਤੁਟੇ ਨੇਹ ॥੪॥੬॥naanak uThee chaliaa sabh kooRe tuTe neh ||4||6||नानक उठी चलिआ सभि कूड़े तुटे नेह ॥४॥६॥نانک اُٹھیِ چلآ سبھِ کُوڑے تُٹے نےه ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਸਭਿ ਰਸ ਮਿਠੇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਣਿਐ ਸਾਲੋਣੇ ॥sabh ras miThe ma(n)niaai suniaai saalone ||सभि रस मिठे मंनिऐ सुणिऐ सालोणे ॥سبھ رس مٹھے منّاَے سُݨاَے سالوݨے ۔۔

ਖਟ ਤੁਰਸੀ ਮੁਖਿ ਬੋਲਣਾ ਮਾਰਣ ਨਾਦ ਕੀਏ ॥khaT turasee mukh bolanaa maaran naadh ke'ee ||खट तुरसी मुखि बोलणा मारण नाद कीए ॥کھٹ تُرسیِ مُکھ بولݨا مارݨ ناد کیِاے ۔۔

ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਾਉ ਏਕੁ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੧॥chhateeh a(n)mirat bhaau ek jaa kau nadhar karei ||1||छतीह अंमृत भाउ एकु जा कउ नदरि करेइ ॥१॥چھتیِه اںمرت بھاا اےک جا کا ندر کرےا ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਹੋਰੁ ਖਾਣਾ ਖੁਸੀ ਖੁਆਰੁ ॥baabaa hor khaanaa khusee khuaar ||बाबा होरु खाणा खुसी खुआरु ॥بابا هور کھاݨا کھُسیِ کھُآر ۔۔

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit khaadhai tan peeReeaai man meh chaleh vikaar ||1|| rahaau ||जितु खाधै तनु पीड़ीऐ मन महि चलहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥جِت کھادھَے تن پیِڑیِاَے من مهِ چله وکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਤਾ ਪੈਨਣੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਸੁਪੇਦੀ ਸਤੁ ਦਾਨੁ ॥rataa painan man rataa supedhee sat dhaan ||रता पैनणु मनु रता सुपेदी सतु दानु ॥رتا پَےنݨ من رتا سُپےدیِ ست دان ۔۔

ਨੀਲੀ ਸਿਆਹੀ ਕਦਾ ਕਰਣੀ ਪਹਿਰਣੁ ਪੈਰ ਧਿਆਨੁ ॥neelee siaahee kadhaa karanee pahiran pair dhiaan ||नीली सिआही कदा करणी पहिरणु पैर धिआनु ॥نیِلیِ سآهیِ کدا کرݨیِ پهِرݨ پَےر دھآن ۔۔

ਕਮਰਬੰਦੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ॥੨॥kamaraba(n)dh sa(n)tokh kaa dhan joban teraa naam ||2||कमरबंदु संतोख का धनु जोबनु तेरा नामु ॥२॥کمربںد سںتوکھ کا دھن جوبن تےرا نام ۔۔۲۔۔

ਬਾਬਾ ਹੋਰੁ ਪੈਨਣੁ ਖੁਸੀ ਖੁਆਰੁ ॥baabaa hor painan khusee khuaar ||बाबा होरु पैनणु खुसी खुआरु ॥بابا هور پَےنݨ کھُسیِ کھُآر ۔۔

ਜਿਤੁ ਪੈਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit paidhai tan peeReeaai man meh chaleh vikaar ||1|| rahaau ||जितु पैधै तनु पीड़ीऐ मन महि चलहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥جِت پَےدھَے تن پیِڑیِاَے من مهِ چله وکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘੋੜੇ ਪਾਖਰ ਸੁਇਨੇ ਸਾਖਤਿ ਬੂਝਣੁ ਤੇਰੀ ਵਾਟ ॥ghoRe paakhar suine saakhat boojhan teree vaaT ||घोड़े पाखर सुइने साखति बूझणु तेरी वाट ॥گھوڑے پاکھر سُانے ساکھت بُوجھݨ تےریِ واٹ ۔۔

ਤਰਕਸ ਤੀਰ ਕਮਾਣ ਸਾਂਗ ਤੇਗਬੰਦ ਗੁਣ ਧਾਤੁ ॥tarakas teer kamaan saa(n)g tegaba(n)dh gun dhaat ||तरकस तीर कमाण साँग तेगबंद गुण धातु ॥ترکس تیِر کماݨ ساںگ تےگبںد گُݨ دھات ۔۔

ਵਾਜਾ ਨੇਜਾ ਪਤਿ ਸਿਉ ਪਰਗਟੁ ਕਰਮੁ ਤੇਰਾ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ॥੩॥vaajaa nejaa pat siau paragaT karam teraa meree jaat ||3||वाजा नेजा पति सिउ परगटु करमु तेरा मेरी जाति ॥३॥واجا نےجا پت سا پرگٹ کرم تےرا مےریِ جات ۔۔۳۔۔

ਬਾਬਾ ਹੋਰੁ ਚੜਣਾ ਖੁਸੀ ਖੁਆਰੁ ॥baabaa hor chaRanaa khusee khuaar ||बाबा होरु चड़णा खुसी खुआरु ॥بابا هور چڑݨا کھُسیِ کھُآر ۔۔

ਜਿਤੁ ਚੜਿਐ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit chaRiaai tan peeReeaai man meh chaleh vikaar ||1|| rahaau ||जितु चड़िऐ तनु पीड़ीऐ मन महि चलहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥جِت چڑاَے تن پیِڑیِاَے من مهِ چله وکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘਰ ਮੰਦਰ ਖੁਸੀ ਨਾਮ ਕੀ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਪਰਵਾਰੁ ॥ghar ma(n)dhar khusee naam kee nadhar teree paravaar ||घर मंदर खुसी नाम की नदरि तेरी परवारु ॥گھر مںدر کھُسیِ نام کیِ ندر تےریِ پروار ۔۔