Ang 169 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੯)

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਸਭ ਜਗ ਕੈ ਅਪਰੰਪਰ ਪੁਰਖੁ ਅਤੋਲੀ ॥har har nikaT vasai sabh jag kai apara(n)par purakh atolee ||हरि हरि निकटि वसै सभ जग कै अपरंपर पुरखु अतोली ॥هر هرِ نکٹ وسَے سبھ جگ کَے اپرمپر پُرکھ اتولیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਗਟੁ ਕੀਓ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਸਿਰੁ ਵੇਚਿਓ ਗੁਰ ਪਹਿ ਮੋਲੀ ॥੩॥har har pragaT keeo gur poorai sir vechio gur peh molee ||3||हरि हरि प्रगटु कीओ गुरि पूरै सिरु वेचिओ गुर पहि मोली ॥३॥هر هرِ پرگٹ کیِاو گُر پُورَے سر وےچاو گُر پهِ مولیِ ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਜੀ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਤੁਮ ਸਰਣਾਗਤਿ ਤੁਮ ਵਡ ਪੁਰਖ ਵਡੋਲੀ ॥har jee a(n)tar baahar tum saranaagat tum vadd purakh vaddolee ||हरि जी अंतरि बाहरि तुम सरणागति तुम वड पुरख वडोली ॥هر جیِ اںتر باهرِ تُم سرݨاگت تُم وڈ پُرکھ وڈولیِ ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਗੁਰ ਵੇਚੋਲੀ ॥੪॥੧॥੧੫॥੫੩॥jan naanak anadhin har gun gaavai mil satigur gur vecholee ||4||1||15||53||जनु नानकु अनदिनु हरि गुण गावै मिलि सतिगुर गुर वेचोली ॥४॥१॥१५॥५३॥جن نانک اندن هر گُݨ گاوَے ملِ ستِگر گُر وےچولیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۵۔۔۵۳۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਜਗਜੀਵਨ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਜਗਦੀਸੁਰ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ॥jagajeevan apara(n)par suaamee jagadheesur purakh bidhaate ||जगजीवन अपरंपर सुआमी जगदीसुर पुरख बिधाते ॥جگجیِون اپرمپر سُآمیِ جگدیِسر پُرکھ بدھاتے ۔۔

ਜਿਤੁ ਮਾਰਗਿ ਤੁਮ ਪ੍ਰੇਰਹੁ ਸੁਆਮੀ ਤਿਤੁ ਮਾਰਗਿ ਹਮ ਜਾਤੇ ॥੧॥jit maarag tum prerahu suaamee tit maarag ham jaate ||1||जितु मारगि तुम प्रेरहु सुआमी तितु मारगि हम जाते ॥१॥جِت مارگ تُم پرےرهُ سُآمیِ تت مارگ هم جاتے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਾਤੇ ॥raam meraa man har setee raate ||राम मेरा मनु हरि सेती राते ॥رام مےرا من هر سےتیِ راتے ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਮੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satasa(n)gat mil raam ras paiaa har raamai naam samaate ||1|| rahaau ||सतसंगति मिलि राम रसु पाइआ हरि रामै नामि समाते ॥१॥ रहाउ ॥ستسںگت مل رام رس پاایا هرِ رامَے نام سماتے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਗਿ ਅਵਖਧੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਾਤੇ ॥har har naam har har jag avakhadh har har naam har saate ||हरि हरि नामु हरि हरि जगि अवखधु हरि हरि नामु हरि साते ॥هر هرِ نام هرِ هرِ جگِ اوکھدھ هرِ هرِ نام هرِ ساتے ۔۔

ਤਿਨ ਕੇ ਪਾਪ ਦੋਖ ਸਭਿ ਬਿਨਸੇ ਜੋ ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਖਾਤੇ ॥੨॥tin ke paap dhokh sabh binase jo gurmat raam ras khaate ||2||तिन के पाप दोख सभि बिनसे जो गुरमति राम रसु खाते ॥२॥تٍن کے پاپ دوکھ سبھ بنسے جو گُرمت رام رس کھاتے ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਤੁ ਲਿਖੇ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਤੇ ਗੁਰ ਸੰਤੋਖ ਸਰਿ ਨਾਤੇ ॥jin kau likhat likhe dhur masatak te gur sa(n)tokh sar naate ||जिन कउ लिखतु लिखे धुरि मसतकि ते गुर संतोख सरि नाते ॥جٍن کا لکھت لکھے دھُر مستک تے گُر سںتوکھ سر ناتے ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਈ ਸਭ ਤਿਨ ਕੀ ਜੋ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥੩॥dhuramat mail giee sabh tin kee jo raam naam ra(n)g raate ||3||दुरमति मैलु गई सभ तिन की जो राम नाम रंगि राते ॥३॥دُرمت مَےل گای سبھ تن کیِ جو رام نام رںگ راتے ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਤੁਮ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰ ਤੁਮ ਜੇਵਡ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤੇ ॥raam tum aape aap aap prabh Thaakur tum jevadd avar na dhaate ||राम तुम आपे आपि आपि प्रभु ठाकुर तुम जेवड अवरु न दाते ॥رام تُم آپے آپ آپ پربھ ٹھاکر تُم جےوڈ اور ن داتے ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਲਏ ਤਾਂ ਜੀਵੈ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ॥੪॥੨॥੧੬॥੫੪॥jan naanak naam le taa(n) jeevai har japeeaai har kirapaa te ||4||2||16||54||जनु नानकु नामु लए ताँ जीवै हरि जपीऐ हरि किरपा ते ॥४॥२॥१६॥५४॥جن نانک نام لاے تاں جیِوَے هر جپیِاَے هرِ کرپا تے ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۶۔۔۵۴۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਾਚੇ ॥karahu kirapaa jagajeevan dhaate meraa man har setee raache ||करहु कृपा जगजीवन दाते मेरा मनु हरि सेती राचे ॥کرهُ ک®پا جگجیِون داتے مےرا من هر سےتیِ راچے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਬਚਨੁ ਦੀਓ ਅਤਿ ਨਿਰਮਲੁ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨੁ ਮਾਚੇ ॥੧॥satigur bachan dheeo at niramal jap har har har man maache ||1||सतिगुरि बचनु दीओ अति निरमलु जपि हरि हरि हरि मनु माचे ॥१॥ستگر بچن دیِاو اتِ نرمل جپِ هرِ هرِ هرِ من ماچے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਬੇਧਿ ਲੀਓ ਹਰਿ ਸਾਚੇ ॥raam meraa man tan bedh leeo har saache ||राम मेरा मनु तनु बेधि लीओ हरि साचे ॥رام مےرا من تن بےدھ لیِاو هر ساچے ۔۔

ਜਿਹ ਕਾਲ ਕੈ ਮੁਖਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਗ੍ਰਸਿਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਹਰਿ ਹਮ ਬਾਚੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh kaal kai mukh jagat sabh grasiaa gur satigur kai bachan har ham baache ||1|| rahaau ||जिह काल कै मुखि जगतु सभु ग्रसिआ गुर सतिगुर कै बचनि हरि हम बाचे ॥१॥ रहाउ ॥جِه کال کَے مُکھ جگت سبھ گرسآ گُر ستگر کَے بچن هرِ هم باچے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਤੇ ਸਾਕਤ ਮੂੜ ਨਰ ਕਾਚੇ ॥jin kau preet naahee har setee te saakat mooR nar kaache ||जिन कउ प्रीति नाही हरि सेती ते साकत मूड़ नर काचे ॥جٍن کا پریِت ناهیِ هر سےتیِ تے ساکت مُوڑ نر کاچے ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਜਨਮੁ ਮਰਣੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਮਰਿ ਮਰਿ ਪਾਚੇ ॥੨॥tin kau janam maran at bhaaree vich visaTaa mar mar paache ||2||तिन कउ जनमु मरणु अति भारी विचि विसटा मरि मरि पाचे ॥२॥تٍن کا جنم مرݨ ات بھاریِ وچِ وسٹا مرِ مرِ پاچے ۔۔۲۔۔

ਤੁਮ ਦਇਆਲ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ਮੋ ਕਉ ਦੀਜੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਹਮ ਜਾਚੇ ॥tum dhiaal saran pratipaalak mo kau dheejai dhaan har ham jaache ||तुम दइआल सरणि प्रतिपालक मो कउ दीजै दानु हरि हम जाचे ॥تُم دایال سرݨ پرتپالک مو کا دیِجَے دان هر هم جاچے ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਦਾਸ ਹਮ ਕੀਜੈ ਮਨੁ ਨਿਰਤਿ ਕਰੇ ਕਰਿ ਨਾਚੇ ॥੩॥har ke dhaas dhaas ham keejai man nirat kare kar naache ||3||हरि के दास दास हम कीजै मनु निरति करे करि नाचे ॥३॥هر کے داس داس هم کیِجَے من نرت کرے کرِ ناچے ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸਾਹ ਵਡੇ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਵਣਜਾਰੇ ਹਹਿ ਤਾ ਚੇ ॥aape saeh vadde prabh suaamee ham vanajaare heh taa che ||आपे साह वडे प्रभ सुआमी हम वणजारे हहि ता चे ॥آپے ساه وڈے پربھ سُآمیِ هم وݨجارے ههِ تا چے ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਜੀਉ ਰਾਸਿ ਸਭ ਤੇਰੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਸਾਹ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ॥੪॥੩॥੧੭॥੫੫॥meraa man tan jeeau raas sabh teree jan naanak ke saeh prabh saache ||4||3||17||55||मेरा मनु तनु जीउ रासि सभ तेरी जन नानक के साह प्रभ साचे ॥४॥३॥१७॥५५॥مےرا من تن جیِا راس سبھ تےریِ جن نانک کے ساه پربھ ساچے ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۷۔۔۵۵۔۔

ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||गउड़ी पूरबी महला ४ ॥گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਤੁਮ ਦਇਆਲ ਸਰਬ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਇਕ ਬਿਨਉ ਸੁਨਹੁ ਦੇ ਕਾਨੇ ॥tum dhiaal sarab dhukh bha(n)jan ik binau sunahu dhe kaane ||तुम दइआल सरब दुख भंजन इक बिनउ सुनहु दे काने ॥تُم دایال سرب دُکھ بھںجن اک بنا سُنهُ دے کانے ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਤੁਮ ਹਰਿ ਜਾਨੇ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਨੇ ॥੧॥jis te tum har jaane suaamee so satigur mel meraa praane ||1||जिस ते तुम हरि जाने सुआमी सो सतिगुरु मेलि मेरा प्राने ॥१॥جِس تے تُم هر جانے سُآمیِ سو ستِگر مےل مےرا پرانے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕਰਿ ਮਾਨੇ ॥raam ham satigur paarabraham kar maane ||राम हम सतिगुर पारब्रहम करि माने ॥رام هم ستگر پاربرهم کرِ مانے ۔۔

ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਅਸੁਧ ਮਤਿ ਹੋਤੇ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਹਰਿ ਹਮ ਜਾਨੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham mooR mugadh asudh mat hote gur satigur kai bachan har ham jaane ||1|| rahaau ||हम मूड़ मुगध असुध मति होते गुर सतिगुर कै बचनि हरि हम जाने ॥१॥ रहाउ ॥هم مُوڑ مُگدھ اسدھ مت هوتے گُر ستِگر کَے بچن هرِ هم جانے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਤਨੇ ਰਸ ਅਨ ਰਸ ਹਮ ਦੇਖੇ ਸਭ ਤਿਤਨੇ ਫੀਕ ਫੀਕਾਨੇ ॥jitane ras an ras ham dhekhe sabh titane feek feekaane ||जितने रस अन रस हम देखे सभ तितने फीक फीकाने ॥جِتنے رس ان رس هم دےکھے سبھ تتنے پھیِک پھیِکانے ۔۔