Ang 168 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੮)

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਉ ਜਨਨੀ ਸੁਤੁ ਜਣਿ ਪਾਲਤੀ ਰਾਖੈ ਨਦਰਿ ਮਝਾਰਿ ॥jiau jananee sut jan paalatee raakhai nadhar majhaar ||जिउ जननी सुतु जणि पालती राखै नदरि मझारि ॥جِا جننیِ سُت جݨ پالتیِ راکھَے ندر مجھار ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਮੁਖਿ ਦੇ ਗਿਰਾਸੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਪੋਚਾਰਿ ॥a(n)tar baahar mukh dhe giraas khin khin pochaar ||अंतरि बाहरि मुखि दे गिरासु खिनु खिनु पोचारि ॥اںتر باهر مُکھ دے گراس کھن کھن پوچار ۔۔

ਤਿਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਗੁਰਸਿਖ ਰਾਖਤਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥tiau satigur gursikh raakhataa har preet piaar ||1||तिउ सतिगुरु गुरसिख राखता हरि प्रीति पिआरि ॥१॥تِا ستگر گُرسکھ راکھتا هرِ پریِت پآر ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਹੈ ਇਆਣੇ ॥mere raam ham baarik har prabh ke hai iaane ||मेरे राम हम बारिक हरि प्रभ के है इआणे ॥مےرے رام هم بارک هر پربھ کے هَے ایاݨے ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਧਾ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇ ਕੀਏ ਸਿਆਣੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dha(n)n dha(n)n guroo gur satigur paadhaa jin har upadhes dhe ke'ee siaane ||1|| rahaau ||धंनु धंनु गुरू गुरु सतिगुरु पाधा जिनि हरि उपदेसु दे कीए सिआणे ॥१॥ रहाउ ॥دھنّ دھنّ گُرُو گُر ستگر پادھا جنِ هرِ اُپدےس دے کیِاے سآݨے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਜੈਸੀ ਗਗਨਿ ਫਿਰੰਤੀ ਊਡਤੀ ਕਪਰੇ ਬਾਗੇ ਵਾਲੀ ॥jaisee gagan fira(n)tee uooddatee kapare baage vaalee ||जैसी गगनि फिरंती ऊडती कपरे बागे वाली ॥جَےسیِ گگن پھرںتیِ اُوڈتیِ کپرے باگے والیِ ۔۔

ਓਹ ਰਾਖੈ ਚੀਤੁ ਪੀਛੈ ਬਿਚਿ ਬਚਰੇ ਨਿਤ ਹਿਰਦੈ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੀ ॥oh raakhai cheet peechhai bich bachare nit hiradhai saar samaalee ||ओह राखै चीतु पीछै बिचि बचरे नित हिरदै सारि समाली ॥اوه راکھَے چیِت پیِچھَے بچ بچرے نت هردَے سار سمالیِ ۔۔

ਤਿਉ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਖ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀ ਗੁਰੁ ਸਿਖ ਰਖੈ ਜੀਅ ਨਾਲੀ ॥੨॥tiau satigur sikh preet har har kee gur sikh rakhai jeea naalee ||2||तिउ सतिगुर सिख प्रीति हरि हरि की गुरु सिख रखै जीअ नाली ॥२॥تِا ستگر سکھ پریِت هرِ هرِ کیِ گُر سکھ رکھَے جیِا نالیِ ۔۔۲۔۔

ਜੈਸੇ ਕਾਤੀ ਤੀਸ ਬਤੀਸ ਹੈ ਵਿਚਿ ਰਾਖੈ ਰਸਨਾ ਮਾਸ ਰਤੁ ਕੇਰੀ ॥jaise kaatee tees batees hai vich raakhai rasanaa maas rat keree ||जैसे काती तीस बतीस है विचि राखै रसना मास रतु केरी ॥جَےسے کاتیِ تیِس بتیِس هَے وچ راکھَے رسنا ماس رت کےریِ ۔۔

ਕੋਈ ਜਾਣਹੁ ਮਾਸ ਕਾਤੀ ਕੈ ਕਿਛੁ ਹਾਥਿ ਹੈ ਸਭ ਵਸਗਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ॥koiee jaanahu maas kaatee kai kichh haath hai sabh vasagat hai har keree ||कोई जाणहु मास काती कै किछु हाथि है सभ वसगति है हरि केरी ॥کوای جاݨهُ ماس کاتیِ کَے کچھ هاتھ هَے سبھ وسگت هَے هر کےریِ ۔۔

ਤਿਉ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਰਾਖੈ ਪੈਜ ਜਨ ਕੇਰੀ ॥੩॥tiau sa(n)t janaa kee nar ni(n)dhaa kareh har raakhai paij jan keree ||3||तिउ संत जना की नर निंदा करहि हरि राखै पैज जन केरी ॥३॥تِا سںت جنا کیِ نر نںدا کره هر راکھَے پَےج جن کےریِ ۔۔۳۔۔

ਭਾਈ ਮਤ ਕੋਈ ਜਾਣਹੁ ਕਿਸੀ ਕੈ ਕਿਛੁ ਹਾਥਿ ਹੈ ਸਭ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥bhaiee mat koiee jaanahu kisee kai kichh haath hai sabh kare karaiaa ||भाई मत कोई जाणहु किसी कै किछु हाथि है सभ करे कराइआ ॥بھاای مت کوای جاݨهُ کسیِ کَے کچھ هاتھ هَے سبھ کرے کراایا ۔۔

ਜਰਾ ਮਰਾ ਤਾਪੁ ਸਿਰਤਿ ਸਾਪੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਕੋਈ ਲਾਗਿ ਨ ਸਕੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਲਾਇਆ ॥jaraa maraa taap sirat saap sabh har kai vas hai koiee laag na sakai bin har kaa laiaa ||जरा मरा तापु सिरति सापु सभु हरि कै वसि है कोई लागि न सकै बिनु हरि का लाइआ ॥جرا مرا تاپ سرت ساپ سبھ هر کَے وسِ هَے کوای لاگ ن سکَے بن هرِ کا لاایا ۔۔

ਐਸਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਨਿਤਿ ਧਿਆਵਹੁ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੋ ਅੰਤੀ ਅਉਸਰਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥੪॥੭॥੧੩॥੫੧॥aaisaa har naam man chit nit dhiaavahu jan naanak jo a(n)tee aausar le chhaddaiaa ||4||7||13||51||ऐसा हरि नामु मनि चिति निति धिआवहु जन नानक जो अंती अउसरि लए छडाइआ ॥४॥७॥१३॥५१॥اَےسا هر نام منِ چتِ نتِ دھآوهُ جن نانک جو اںتیِ ااسر لاے چھڈاایا ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۳۔۔۵۱۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਐ ਮਨਿ ਹੋਇ ਅਨੰਦੁ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਹੀਐ ॥jis miliaai man hoi ana(n)dh so satigur kaheeaai ||जिसु मिलिऐ मनि होइ अनंदु सो सतिगुरु कहीऐ ॥جِس ملاَے منِ هوا انµد سو ستِگر کهیِاَے ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਹਰਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਲਹੀਐ ॥੧॥man kee dhubidhaa binas jai har param padh laheeaai ||1||मन की दुबिधा बिनसि जाइ हरि परम पदु लहीऐ ॥१॥من کیِ دُبدھا بنس جاا هر پرم پد لهیِاَے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਮਿਲੈ ॥meraa satigur piaaraa kit bidh milai ||मेरा सतिगुरु पिआरा कितु बिधि मिलै ॥مےرا ستگر پآرا کت بدھِ ملَے ۔۔

ਹਉ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਕਰੀ ਨਮਸਕਾਰੁ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau khin khin karee namasakaar meraa gur pooraa kiau milai ||1|| rahaau ||हउ खिनु खिनु करी नमसकारु मेरा गुरु पूरा किउ मिलै ॥१॥ रहाउ ॥ها کھن کھن کریِ نمسکار مےرا گُر پُورا کاُ ملَے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਮੇਲਿਆ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥kar kirapaa har meliaa meraa satigur pooraa ||करि किरपा हरि मेलिआ मेरा सतिगुरु पूरा ॥کر کرپا هرِ مےلآ مےرا ستِگر پُورا ۔۔

ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਜਨ ਕੇਰੀਆ ਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਧੂਰਾ ॥੨॥eichh pu(n)nee jan kereeaa le satigur dhooraa ||2||इछ पुँनी जन केरीआ ले सतिगुर धूरा ॥२॥ِاچھ پُنّیِ جن کےریِآ لے ستگر دھُورا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸੁਣੈ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੀਐ ॥har bhagat dhiraRaavai har bhagat sunai tis satigur mileeaai ||हरि भगति दृड़ावै हरि भगति सुणै तिसु सतिगुर मिलीऐ ॥هر بھگت درڑاوَے هرِ بھگت سُݨَے تس ستِگر ملیِاَے ۔۔

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਲਾਭੁ ਨਿਤਿ ਦ੍ਰਿੜੀਐ ॥੩॥toTaa mool na aaviee har laabh nit dhiraReeaai ||3||तोटा मूलि न आवई हरि लाभु निति दृड़ीऐ ॥३॥توٹا مُول ن آوای هر لابھ نتِ درڑیِاَے ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਕਉ ਰਿਦੈ ਵਿਗਾਸੁ ਹੈ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ॥jis kau ridhai vigaas hai bhaau dhoojaa naahee ||जिस कउ रिदै विगासु है भाउ दूजा नाही ॥جِس کا ردَے وگاس هَے بھاا دُوجا ناهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਉਧਰੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾਹੀ ॥੪॥੮॥੧੪॥੫੨॥naanak tis gur mil udharai har gun gaavaahee ||4||8||14||52||नानक तिसु गुर मिलि उधरै हरि गुण गावाही ॥४॥८॥१४॥५२॥نانک تس گُر مل اُدھرَے هرِ گُݨ گاواهیِ ۔۔۴۔۔۸۔۔۱۴۔۔۵۲۔۔

ਮਹਲਾ ੪ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ॥mahalaa chauthhaa gauRee poorabee ||महला ४ गउड़ी पूरबी ॥مهلا ۴ گاڑیِ پُوربیِ ۔۔

ਹਰਿ ਦਇਆਲਿ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੀ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ॥har dhiaal dhiaa prabh keenee merai man tan mukh har bolee ||हरि दइआलि दइआ प्रभि कीनी मेरै मनि तनि मुखि हरि बोली ॥هر دایال دایا پربھ کیٍنیِ مےرَے منِ تنِ مُکھ هرِ بولیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗੁ ਭਇਆ ਅਤਿ ਗੂੜਾ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਭੀਨੀ ਮੇਰੀ ਚੋਲੀ ॥੧॥gurmukh ra(n)g bhiaa at gooRaa har ra(n)g bheenee meree cholee ||1||गुरमुखि रंगु भइआ अति गूड़ा हरि रंगि भीनी मेरी चोली ॥१॥گُرمکھ رںگ بھایا ات گُوڑا هرِ رںگ بھیٍنیِ مےریِ چولیِ ۔۔۱۔۔

ਅਪੁਨੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਹਉ ਗੋਲੀ ॥apune har prabh kee hau golee ||अपुने हरि प्रभ की हउ गोली ॥اپنے هر پربھ کیِ ها گولیِ ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਗੋਲ ਅਮੋਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab ham har setee man maaniaa kar dheeno jagat sabh gol amolee ||1|| rahaau ||जब हम हरि सेती मनु मानिआ करि दीनो जगतु सभु गोल अमोली ॥१॥ रहाउ ॥جب هم هر سےتیِ من مانآ کرِ دیٍنو جگت سبھ گول امولیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਸੰਤ ਜਨ ਭਾਈ ਖੋਜਿ ਹਿਰਦੈ ਦੇਖਿ ਢੰਢੋਲੀ ॥karahu bibek sa(n)t jan bhaiee khoj hiradhai dhekh dda(n)ddolee ||करहु बिबेकु संत जन भाई खोजि हिरदै देखि ढंढोली ॥کرهُ ببےک سںت جن بھاای کھوج هردَے دےکھ ڈھںڈھولیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪੁ ਸਭ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਹਰਿ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਕੋਲੀ ॥੨॥har har roop sabh jot sabaiee har nikaT vasai har kolee ||2||हरि हरि रूपु सभ जोति सबाई हरि निकटि वसै हरि कोली ॥२॥هر هرِ رُوپ سبھ جوت سباای هرِ نکٹ وسَے هرِ کولیِ ۔۔۲۔۔