Ang 167 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੭)

ਜਿਤਨੀ ਭੂਖ ਅਨ ਰਸ ਸਾਦ ਹੈ ਤਿਤਨੀ ਭੂਖ ਫਿਰਿ ਲਾਗੈ ॥jitanee bhookh an ras saadh hai titanee bhookh fir laagai ||जितनी भूख अन रस साद है तितनी भूख फिरि लागै ॥جِتنیِ بھُوکھ ان رس ساد هَے تتنیِ بھُوکھ پھر لاگَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੋ ਵੇਚੇ ਸਿਰੁ ਗੁਰ ਆਗੈ ॥jis har aap kirapaa kare so veche sir gur aagai ||जिसु हरि आपि कृपा करे सो वेचे सिरु गुर आगै ॥جِس هر آپ ک®پا کرے سو وےچے سر گُر آگَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਫਿਰਿ ਭੂਖ ਨ ਲਾਗੈ ॥੪॥੪॥੧੦॥੪੮॥jan naanak har ras tirapatiaa fir bhookh na laagai ||4||4||10||48||जन नानक हरि रसि तृपतिआ फिरि भूख न लागै ॥४॥४॥१०॥४८॥جن نانک هر رسِ ترپتآ پھرِ بھُوکھ ن لاگَے ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۰۔۔۴۸۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۴ ۔۔

ਹਮਰੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਹਰਿ ਆਸ ਨਿਤ ਕਿਉ ਦੇਖਾ ਹਰਿ ਦਰਸੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥hamarai man chit har aas nit kiau dhekhaa har dharas tumaaraa ||हमरै मनि चिति हरि आस नित किउ देखा हरि दरसु तुमारा ॥همرَے من چتِ هرِ آس نت کا دےکھا هرِ درس تُمارا ۔۔

ਜਿਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਸੋ ਜਾਣਤਾ ਹਮਰੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਹਰਿ ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਰਾ ॥jin preet laiee so jaanataa hamarai man chit har bahut piaaraa ||जिनि प्रीति लाई सो जाणता हमरै मनि चिति हरि बहुतु पिआरा ॥جٍن پریِت لاای سو جاݨتا همرَے من چتِ هرِ بهُت پآرا ۔۔

ਹਉ ਕੁਰਬਾਨੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਨਿ ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਿਆ ਮੇਰਾ ਸਿਰਜਨਹਾਰਾ ॥੧॥hau kurabaanee gur aapane jin vichhuRiaa meliaa meraa sirajanahaaraa ||1||हउ कुरबानी गुर आपणे जिनि विछुड़िआ मेलिआ मेरा सिरजनहारा ॥१॥ها کُربانیِ گُر آپݨے جن وچھڑآ مےلآ مےرا سرجنهارا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਮ ਪਾਪੀ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਹਰਿ ਦੁਆਰਿ ॥mere raam ham paapee saran pare har dhuaar ||मेरे राम हम पापी सरणि परे हरि दुआरि ॥مےرے رام هم پاپیِ سرݨ پرے هر دُآر ۔۔

ਮਤੁ ਨਿਰਗੁਣ ਹਮ ਮੇਲੈ ਕਬਹੂੰ ਅਪੁਨੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mat niragun ham melai kabahoo(n) apunee kirapaa dhaar ||1|| rahaau ||मतु निरगुण हम मेलै कबहूँ अपुनी किरपा धारि ॥१॥ रहाउ ॥مت نرگݨ هم مےلَے کبهُوں اپنیِ کرپا دھار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮਰੇ ਅਵਗੁਣ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਹੈ ਬਹੁ ਬਾਰ ਬਾਰ ਹਰਿ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ॥hamare avagun bahut bahut hai bahu baar baar har ganat na aavai ||हमरे अवगुण बहुतु बहुतु है बहु बार बार हरि गणत न आवै ॥همرے اوگݨ بهُت بهُت هَے بهُ بار بار هر گݨت ن آوَے ۔۔

ਤੂੰ ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ॥too(n) gunava(n)taa har har dhiaal har aape bakhas laih har bhaavai ||तूँ गुणवंता हरि हरि दइआलु हरि आपे बखसि लैहि हरि भावै ॥تُوں گُݨوںتا هر هرِ دایال هرِ آپے بکھس لَےه هرِ بھاوَے ۔۔

ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਸੰਗਤੀ ਉਪਦੇਸੁ ਦੀਓ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਛਡਾਵੈ ॥੨॥ham aparaadhee raakhe gur sa(n)gatee upadhes dheeo har naam chhaddaavai ||2||हम अपराधी राखे गुर संगती उपदेसु दीओ हरि नामु छडावै ॥२॥هم اپرادھیِ راکھے گُر سںگتیِ اُپدےس دیِاو هر نام چھڈاوَے ۔۔۲۔۔

ਤੁਮਰੇ ਗੁਣ ਕਿਆ ਕਹਾ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਜਬ ਗੁਰੁ ਬੋਲਹ ਤਬ ਬਿਸਮੁ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥tumare gun kiaa kahaa mere satiguraa jab gur boleh tab bisam hoi jai ||तुमरे गुण किआ कहा मेरे सतिगुरा जब गुरु बोलह तब बिसमु होइ जाइ ॥تُمرے گُݨ کآ کها مےرے ستگرا جب گُر بوله تب بسم هوا جاِا ۔۔

ਹਮ ਜੈਸੇ ਅਪਰਾਧੀ ਅਵਰੁ ਕੋਈ ਰਾਖੈ ਜੈਸੇ ਹਮ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਛਡਾਇ ॥ham jaise aparaadhee avar koiee raakhai jaise ham satigur raakh le'ee chhaddai ||हम जैसे अपराधी अवरु कोई राखै जैसे हम सतिगुरि राखि लीए छडाइ ॥هم جَےسے اپرادھیِ اور کوای راکھَے جَےسے هم ستگر راکھ لیِاے چھڈاا ۔۔

ਤੂੰ ਗੁਰੁ ਪਿਤਾ ਤੂੰਹੈ ਗੁਰੁ ਮਾਤਾ ਤੂੰ ਗੁਰੁ ਬੰਧਪੁ ਮੇਰਾ ਸਖਾ ਸਖਾਇ ॥੩॥too(n) gur pitaa too(n)hai gur maataa too(n) gur ba(n)dhap meraa sakhaa sakhai ||3||तूँ गुरु पिता तूँहै गुरु माता तूँ गुरु बंधपु मेरा सखा सखाइ ॥३॥تُوں گُر پتا تُوںهَے گُر ماتا تُوں گُر بںدھپ مےرا سکھا سکھاا ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਹਮਰੀ ਬਿਧਿ ਹੋਤੀ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ ਸਾ ਬਿਧਿ ਤੁਮ ਹਰਿ ਜਾਣਹੁ ਆਪੇ ॥jo hamaree bidh hotee mere satiguraa saa bidh tum har jaanahu aape ||जो हमरी बिधि होती मेरे सतिगुरा सा बिधि तुम हरि जाणहु आपे ॥جو همریِ بدھ هوتیِ مےرے ستِگرا سا بدھِ تُم هرِ جاݨهُ آپے ۔۔

ਹਮ ਰੁਲਤੇ ਫਿਰਤੇ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛਤਾ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਿ ਕੀਰੇ ਹਮ ਥਾਪੇ ॥ham rulate firate koiee baat na poochhataa gur satigur sa(n)g keere ham thaape ||हम रुलते फिरते कोई बात न पूछता गुर सतिगुर संगि कीरे हम थापे ॥هم رُلتے پھرتے کوای بات ن پُوچھتا گُر ستگر سںگ کیِرے هم تھاپے ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੇਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਚੂਕੇ ਸਭਿ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪੇ ॥੪॥੫॥੧੧॥੪੯॥dha(n)n dha(n)n guroo naanak jan keraa jit miliaai chooke sabh sog sa(n)taape ||4||5||11||49||धंनु धंनु गुरू नानक जन केरा जितु मिलिऐ चूके सभि सोग संतापे ॥४॥५॥११॥४९॥دھنّ دھنّ گُرُو نانک جن کےرا جت ملاَے چُوکے سبھِ سوگ سںتاپے ۔۔۴۔۔۵۔۔۱۱۔۔۴۹۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۴ ۔۔

ਕੰਚਨ ਨਾਰੀ ਮਹਿ ਜੀਉ ਲੁਭਤੁ ਹੈ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਮਾਇਆ ॥ka(n)chan naaree meh jeeau lubhat hai moh meeThaa maiaa ||कंचन नारी महि जीउ लुभतु है मोहु मीठा माइआ ॥کںچن ناریِ مهِ جیِا لُبھت هَے موهُ میِٹھا ماایا ۔۔

ਘਰ ਮੰਦਰ ਘੋੜੇ ਖੁਸੀ ਮਨੁ ਅਨ ਰਸਿ ਲਾਇਆ ॥ghar ma(n)dhar ghoRe khusee man an ras laiaa ||घर मंदर घोड़े खुसी मनु अन रसि लाइआ ॥گھر مںدر گھوڑے کھُسیِ من ان رس لاایا ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਕਿਉ ਛੂਟਾ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥har prabh chit na aaviee kiau chhooTaa mere har raiaa ||1||हरि प्रभु चिति न आवई किउ छूटा मेरे हरि राइआ ॥१॥هر پربھ چتِ ن آوای کا چھُوٹا مےرے هرِ راایا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਇਹ ਨੀਚ ਕਰਮ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ॥mere raam ieh neech karam har mere ||मेरे राम इह नीच करम हरि मेरे ॥مےرے رام اه نیِچ کرم هر مےرے ۔۔

ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸਿ ਅਵਗਣ ਸਭਿ ਮੇਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gunava(n)taa har har dhiaal kar kirapaa bakhas avagan sabh mere ||1|| rahaau ||गुणवंता हरि हरि दइआलु करि किरपा बखसि अवगण सभि मेरे ॥१॥ रहाउ ॥گُݨوںتا هر هرِ دایال کرِ کرپا بکھس اوگݨ سبھِ مےرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਛੁ ਰੂਪੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਜਾਤਿ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਢੰਗੁ ਨ ਮੇਰਾ ॥kichh roop nahee kichh jaat naahee kichh dda(n)g na meraa ||किछु रूपु नही किछु जाति नाही किछु ढंगु न मेरा ॥کِچھ رُوپ نهیِ کچھ جات ناهیِ کچھ ڈھںگ ن مےرا ۔۔

ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਗੁਣ ਬਿਹੂਨ ਨਾਮੁ ਜਪਿਆ ਨ ਤੇਰਾ ॥kiaa muh lai boleh gun bihoon naam japiaa na teraa ||किआ मुहु लै बोलह गुण बिहून नामु जपिआ न तेरा ॥کِآ مُهُ لَے بوله گُݨ بهٌ نام جپآ ن تےرا ۔۔

ਹਮ ਪਾਪੀ ਸੰਗਿ ਗੁਰ ਉਬਰੇ ਪੁੰਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇਰਾ ॥੨॥ham paapee sa(n)g gur ubare pu(n)n satigur keraa ||2||हम पापी संगि गुर उबरे पुँनु सतिगुर केरा ॥२॥هم پاپیِ سںگ گُر اُبرے پُنّ ستگر کےرا ۔۔۲۔۔

ਸਭੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਮੁਖੁ ਨਕੁ ਦੀਆ ਵਰਤਣ ਕਉ ਪਾਣੀ ॥sabh jeeau pi(n)dd mukh nak dheeaa varatan kau paanee ||सभु जीउ पिंडु मुखु नकु दीआ वरतण कउ पाणी ॥سبھ جیِا پںڈ مُکھ نک دیِآ ورتݨ کا پاݨیِ ۔۔

ਅੰਨੁ ਖਾਣਾ ਕਪੜੁ ਪੈਨਣੁ ਦੀਆ ਰਸ ਅਨਿ ਭੋਗਾਣੀ ॥a(n)n khaanaa kapaR painan dheeaa ras an bhogaanee ||अंनु खाणा कपड़ु पैनणु दीआ रस अनि भोगाणी ॥انّ کھاݨا کپڑ پَےنݨ دیِآ رس ان بھوگاݨیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਦੀਏ ਸੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਪਸੂ ਹਉ ਕਰਿ ਜਾਣੀ ॥੩॥jin dhe'ee su chit na aaviee pasoo hau kar jaanee ||3||जिनि दीए सु चिति न आवई पसू हउ करि जाणी ॥३॥جٍن دیِاے سُ چت ن آوای پسُو ها کرِ جاݨیِ ۔۔۳۔۔

ਸਭੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤਦਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥sabh keetaa teraa varatadhaa too(n) a(n)tarajaamee ||सभु कीता तेरा वरतदा तूँ अंतरजामी ॥سبھ کیِتا تےرا ورتدا تُوں اںترجامیِ ۔۔

ਹਮ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕਰਹ ਸਭੁ ਖੇਲੁ ਤੁਮ ਸੁਆਮੀ ॥ham ja(n)t vichaare kiaa kareh sabh khel tum suaamee ||हम जंत विचारे किआ करह सभु खेलु तुम सुआमी ॥هم جںت وچارے کآ کره سبھ کھےل تُم سُآمیِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਹਾਟਿ ਵਿਹਾਝਿਆ ਹਰਿ ਗੁਲਮ ਗੁਲਾਮੀ ॥੪॥੬॥੧੨॥੫੦॥jan naanak haaT vihaajhiaa har gulam gulaamee ||4||6||12||50||जन नानकु हाटि विहाझिआ हरि गुलम गुलामी ॥४॥६॥१२॥५०॥جن نانک هاٹ وهاجھآ هر گُلم گُلامیِ ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۲۔۔۵۰۔۔