Ang 166 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੬)

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈ ਮੂਰਖ ਹਰਿ ਰਾਖੁ ਮੇਰੇ ਗੁਸਈਆ ॥mere raam mai moorakh har raakh mere gusieeaa ||मेरे राम मै मूरख हरि राखु मेरे गुसईआ ॥مےرے رام مَے مُورکھ هر راکھ مےرے گُسایآ ۔۔

ਜਨ ਕੀ ਉਪਮਾ ਤੁਝਹਿ ਵਡਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jan kee upamaa tujheh vaddieeaa ||1|| rahaau ||जन की उपमा तुझहि वडईआ ॥१॥ रहाउ ॥جن کیِ اُپما تُجھه وڈایآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੰਦਰਿ ਘਰਿ ਆਨੰਦੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥ma(n)dhar ghar aana(n)dh har har jas man bhaavai ||मंदरि घरि आनंदु हरि हरि जसु मनि भावै ॥مںدر گھر آنµد هرِ هرِ جس منِ بھاوَے ۔۔

ਸਭ ਰਸ ਮੀਠੇ ਮੁਖਿ ਲਗਹਿ ਜਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥sabh ras meeThe mukh lageh jaa har gun gaavai ||सभ रस मीठे मुखि लगहि जा हरि गुण गावै ॥سبھ رس میِٹھے مُکھ لگه جا هر گُݨ گاوَے ۔۔

ਹਰਿ ਜਨੁ ਪਰਵਾਰੁ ਸਧਾਰੁ ਹੈ ਇਕੀਹ ਕੁਲੀ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਛਡਾਵੈ ॥੨॥har jan paravaar sadhaar hai ikeeh kulee sabh jagat chhaddaavai ||2||हरि जनु परवारु सधारु है इकीह कुली सभु जगतु छडावै ॥२॥هر جن پروار سدھار هَے اکیِه کُلیِ سبھ جگت چھڈاوَے ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋ ਹਰਿ ਕੀਆ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥jo kichh keeaa so har keeaa har kee vaddiaaiee ||जो किछु कीआ सो हरि कीआ हरि की वडिआई ॥جو کچھ کیِآ سو هر کیِآ هرِ کیِ وڈِآای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਪੂਜ ਕਰਾਈ ॥har jeea tere too(n) varatadhaa har pooj karaiee ||हरि जीअ तेरे तूँ वरतदा हरि पूज कराई ॥هر جیِا تےرے تُوں ورتدا هرِ پُوج کراای ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਲਹਾਇਦਾ ਆਪੇ ਵਰਤਾਈ ॥੩॥har bhagat bha(n)ddaar lahaidhaa aape varataiee ||3||हरि भगति भंडार लहाइदा आपे वरताई ॥३॥هر بھگت بھںڈار لهاادا آپے ورتاای ۔۔۳۔۔

ਲਾਲਾ ਹਾਟਿ ਵਿਹਾਝਿਆ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥laalaa haaT vihaajhiaa kiaa tis chaturaiee ||लाला हाटि विहाझिआ किआ तिसु चतुराई ॥لالا هاٹ وهاجھآ کآ تس چتراای ۔۔

ਜੇ ਰਾਜਿ ਬਹਾਲੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਲਾਮੁ ਘਾਸੀ ਕਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਢਾਈ ॥je raaj bahaale taa har gulaam ghaasee kau har naam kaddaiee ||जे राजि बहाले ता हरि गुलामु घासी कउ हरि नामु कढाई ॥جے راج بهالے تا هر گُلام گھاسیِ کا هرِ نام کڈھاای ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੨॥੮॥੪੬॥jan naanak har kaa dhaas hai har kee vaddiaaiee ||4||2||8||46||जनु नानकु हरि का दासु है हरि की वडिआई ॥४॥२॥८॥४६॥جن نانک هر کا داس هَے هرِ کیِ وڈِآای ۔۔۴۔۔۲۔۔۸۔۔۴۶۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee guaareree mahalaa chauthhaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ४ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۴ ۔۔

ਕਿਰਸਾਣੀ ਕਿਰਸਾਣੁ ਕਰੇ ਲੋਚੈ ਜੀਉ ਲਾਇ ॥kirasaanee kirasaan kare lochai jeeau lai ||किरसाणी किरसाणु करे लोचै जीउ लाइ ॥کِرساݨیِ کرساݨ کرے لوچَے جیِا لاا ۔۔

ਹਲੁ ਜੋਤੈ ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪੁਤੁ ਧੀ ਖਾਇ ॥hal jotai udham kare meraa put dhee khai ||हलु जोतै उदमु करे मेरा पुतु धी खाइ ॥هل جوتَے اُدم کرے مےرا پُت دھیِ کھاا ۔۔

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਹਰਿ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੧॥tiau har jan har har jap kare har a(n)t chhaddai ||1||तिउ हरि जनु हरि हरि जपु करे हरि अंति छडाइ ॥१॥تِا هر جن هرِ هرِ جپ کرے هرِ اںت چھڈاا ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਮੂਰਖ ਕੀ ਗਤਿ ਕੀਜੈ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥mai moorakh kee gat keejai mere raam ||मै मूरख की गति कीजै मेरे राम ॥مَے مُورکھ کیِ گت کیِجَے مےرے رام ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਲਾਇ ਹਮ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur satigur sevaa har lai ham kaam ||1|| rahaau ||गुर सतिगुर सेवा हरि लाइ हम काम ॥१॥ रहाउ ॥گُر ستگر سےوا هرِ لاا هم کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲੈ ਤੁਰੇ ਸਉਦਾਗਰੀ ਸਉਦਾਗਰੁ ਧਾਵੈ ॥lai ture saudhaagaree saudhaagar dhaavai ||लै तुरे सउदागरी सउदागरु धावै ॥لَے تُرے ساداگریِ ساداگر دھاوَے ۔۔

ਧਨੁ ਖਟੈ ਆਸਾ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਵੈ ॥dhan khaTai aasaa karai maiaa moh vadhaavai ||धनु खटै आसा करै माइआ मोहु वधावै ॥دھن کھٹَے آسا کرَے ماایا موهُ ودھاوَے ۔۔

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲਤਾ ਹਰਿ ਬੋਲਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੨॥tiau har jan har har bolataa har bol sukh paavai ||2||तिउ हरि जनु हरि हरि बोलता हरि बोलि सुखु पावै ॥२॥تِا هر جن هرِ هرِ بولتا هرِ بول سُکھ پاوَے ۔۔۲۔۔

ਬਿਖੁ ਸੰਚੈ ਹਟਵਾਣੀਆ ਬਹਿ ਹਾਟਿ ਕਮਾਇ ॥bikh sa(n)chai haTavaaneeaa beh haaT kamai ||बिखु संचै हटवाणीआ बहि हाटि कमाइ ॥بِکھ سںچَے هٹواݨیِآ بهِ هاٹ کماا ۔۔

ਮੋਹ ਝੂਠੁ ਪਸਾਰਾ ਝੂਠ ਕਾ ਝੂਠੇ ਲਪਟਾਇ ॥moh jhooTh pasaaraa jhooTh kaa jhooThe lapaTai ||मोह झूठु पसारा झूठ का झूठे लपटाइ ॥موه جھُوٹھ پسارا جھُوٹھ کا جھُوٹھے لپٹاا ۔۔

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥੩॥tiau har jan har dhan sa(n)chiaa har kharach lai jai ||3||तिउ हरि जनि हरि धनु संचिआ हरि खरचु लै जाइ ॥३॥تِا هر جنِ هرِ دھن سںچآ هرِ کھرچ لَے جاا ۔۔۳۔۔

ਇਹੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਫਾਸ ॥eih maiaa moh kuTa(n)b hai bhai dhoojai faas ||इहु माइआ मोह कुटंबु है भाइ दूजै फास ॥ِاهُ مااآ موه کُٹںب هَے بھاا دُوجَے پھاس ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸੋ ਜਨੁ ਤਰੈ ਜੋ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ॥gurmatee so jan tarai jo dhaasan dhaas ||गुरमती सो जनु तरै जो दासनि दास ॥گُرمتیِ سو جن ترَے جو داسن داس ۔۔

ਜਨਿ ਨਾਨਕਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਾਸ ॥੪॥੩॥੯॥੪੭॥jan naanak naam dhiaaiaa gurmukh paragaas ||4||3||9||47||जनि नानकि नामु धिआइआ गुरमुखि परगास ॥४॥३॥९॥४७॥جن نانک نام دھآایا گُرمکھ پرگاس ۔۔۴۔۔۳۔۔۹۔۔۴۷۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥gauRee bairaagan mahalaa chauthhaa ||गउड़ी बैरागणि महला ४ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۴ ۔۔

ਨਿਤ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਲਾਲਚੁ ਕਰੇ ਭਰਮੈ ਭਰਮਾਇਆ ॥nit dhinas raat laalach kare bharamai bharamaiaa ||नित दिनसु राति लालचु करे भरमै भरमाइआ ॥نِت دنس رات لالچ کرے بھرمَے بھرماایا ۔۔

ਵੇਗਾਰਿ ਫਿਰੈ ਵੇਗਾਰੀਆ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਉਠਾਇਆ ॥vegaar firai vegaareeaa sir bhaar uThaiaa ||वेगारि फिरै वेगारीआ सिरि भारु उठाइआ ॥وےگار پھرَے وےگاریِآ سر بھار اُٹھاایا ۔۔

ਜੋ ਗੁਰ ਕੀ ਜਨੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸੋ ਘਰ ਕੈ ਕੰਮਿ ਹਰਿ ਲਾਇਆ ॥੧॥jo gur kee jan sevaa kare so ghar kai ka(n)m har laiaa ||1||जो गुर की जनु सेवा करे सो घर कै कंमि हरि लाइआ ॥१॥جو گُر کیِ جن سےوا کرے سو گھر کَے کںم هر لاایا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਤੋੜਿ ਬੰਧਨ ਮਾਇਆ ਘਰ ਕੈ ਕੰਮਿ ਲਾਇ ॥mere raam toR ba(n)dhan maiaa ghar kai ka(n)m lai ||मेरे राम तोड़ि बंधन माइआ घर कै कंमि लाइ ॥مےرے رام توڑ بںدھن ماایا گھر کَے کںم لاا ۔۔

ਨਿਤ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nit har gun gaaveh har naam samai ||1|| rahaau ||नित हरि गुण गावह हरि नामि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥نِت هر گُݨ گاوه هرِ نام سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਰੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਾਕਰੀ ਕਰੇ ਨਰਪਤਿ ਰਾਜੇ ਅਰਥਿ ਸਭ ਮਾਇਆ ॥nar praanee chaakaree kare narapat raaje arath sabh maiaa ||नरु प्राणी चाकरी करे नरपति राजे अरथि सभ माइआ ॥نر پراݨیِ چاکریِ کرے نرپت راجے ارتھ سبھ ماایا ۔۔

ਕੈ ਬੰਧੈ ਕੈ ਡਾਨਿ ਲੇਇ ਕੈ ਨਰਪਤਿ ਮਰਿ ਜਾਇਆ ॥kai ba(n)dhai kai ddaan lei kai narapat mar jaiaa ||कै बंधै कै डानि लेइ कै नरपति मरि जाइआ ॥کَے بںدھَے کَے ڈان لےا کَے نرپت مر جاایا ۔۔

ਧੰਨੁ ਧਨੁ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥dha(n)n dhan sevaa safal satiguroo kee jit har har naam jap har sukh paiaa ||2||धंनु धनु सेवा सफल सतिगुरू की जितु हरि हरि नामु जपि हरि सुखु पाइआ ॥२॥دھنّ دھن سےوا سپھل ستگرُو کیِ جت هرِ هرِ نام جپِ هرِ سُکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਨਿਤ ਸਉਦਾ ਸੂਦੁ ਕੀਚੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਤਾਈ ॥nit saudhaa soodh keechai bahu bhaat kar maiaa kai taiee ||नित सउदा सूदु कीचै बहु भाति करि माइआ कै ताई ॥نِت سادا سُود کیِچَے بهُ بھات کر ماایا کَے تاای ۔۔

ਜਾ ਲਾਹਾ ਦੇਇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਮਨੇ ਤੋਟੈ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥jaa laahaa dhei taa sukh mane toTai mar jaiee ||जा लाहा देइ ता सुखु मने तोटै मरि जाई ॥جا لاها دےا تا سُکھ منے توٹَے مر جاای ۔۔

ਜੋ ਗੁਣ ਸਾਝੀ ਗੁਰ ਸਿਉ ਕਰੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥੩॥jo gun saajhee gur siau kare nit nit sukh paiee ||3||जो गुण साझी गुर सिउ करे नित नित सुखु पाई ॥३॥جو گُݨ ساجھیِ گُر سا کرے نت نت سُکھ پاای ۔۔۳۔۔