Ang 163 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੩)

ਆਪੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇਹਿ ਮਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥aape hee prabh dheh mat har naam dhiaaieeaai ||आपे ही प्रभु देहि मति हरि नामु धिआईऐ ॥آپے هیِ پربھ دےه مت هرِ نام دھآایاَے ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈਐ ॥vaddabhaagee satigur milai mukh a(n)mrit paieeaai ||वडभागी सतिगुरु मिलै मुखि अंमृतु पाईऐ ॥وڈبھاگیِ ستگر ملَے مُکھ اںمرت پاایاَے ۔۔

ਹਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਈਐ ॥haumai dhubidhaa binas jai sahaje sukh samaieeaai ||हउमै दुबिधा बिनसि जाइ सहजे सुखि समाईऐ ॥هامَے دُبدھا بنس جاا سهجے سُکھ سماایاَے ۔۔

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਨਾਇ ਲਾਈਐ ॥੨॥sabh aape aap varatadhaa aape nai laieeaai ||2||सभु आपे आपि वरतदा आपे नाइ लाईऐ ॥२॥سبھ آپے آپ ورتدا آپے ناا لاایاَے ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਗਰਬਿ ਨ ਪਾਇਓ ਅਗਿਆਨ ਇਆਣੇ ॥manmukh garab na paio agiaan iaane ||मनमुखि गरबि न पाइओ अगिआन इआणे ॥منمکھ گرب ن پاااو اگآن ایاݨے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰਹਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਣੇ ॥satigur sevaa naa kareh fir fir pachhutaane ||सतिगुर सेवा ना करहि फिरि फिरि पछुताणे ॥ستگر سےوا نا کره پھرِ پھرِ پچھتاݨے ۔۔

ਗਰਭ ਜੋਨੀ ਵਾਸੁ ਪਾਇਦੇ ਗਰਭੇ ਗਲਿ ਜਾਣੇ ॥garabh jonee vaas paidhe garabhe gal jaane ||गरभ जोनी वासु पाइदे गरभे गलि जाणे ॥گربھ جونیِ واس پاادے گربھے گل جاݨے ۔۔

ਮੇਰੇ ਕਰਤੇ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਾਣੇ ॥੩॥mere karate evai bhaavadhaa manmukh bharamaane ||3||मेरे करते एवै भावदा मनमुख भरमाणे ॥३॥مےرے کرتے اےوَے بھاودا منمکھ بھرماݨے ۔۔۳۔۔

ਮੇਰੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਪੂਰਾ ॥merai har prabh lekh likhaiaa dhur masatak pooraa ||मेरै हरि प्रभि लेखु लिखाइआ धुरि मसतकि पूरा ॥مےرَے هر پربھ لےکھ لکھاایا دھُر مستک پُورا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਭੇਟਿਆ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥har har naam dhiaaiaa bheTiaa gur sooraa ||हरि हरि नामु धिआइआ भेटिआ गुरु सूरा ॥هر هرِ نام دھآایا بھےٹآ گُر سُورا ۔۔

ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਹਰਿ ਬੰਧਪੁ ਬੀਰਾ ॥meraa pitaa maataa har naam hai har ba(n)dhap beeraa ||मेरा पिता माता हरि नामु है हरि बंधपु बीरा ॥مےرا پتا ماتا هر نام هَے هرِ بںدھپ بیِرا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਕੀਰਾ ॥੪॥੩॥੧੭॥੩੭॥har har bakhas milai prabh jan naanak keeraa ||4||3||17||37||हरि हरि बखसि मिलाइ प्रभ जनु नानकु कीरा ॥४॥३॥१७॥३७॥هر هرِ بکھس ملاا پربھ جن نانک کیِرا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۷۔۔۳۷۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee bairaagan mahalaa teejaa ||गउड़ी बैरागणि महला ३ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥satigur te giaan paiaa har tat beechaaraa ||सतिगुर ते गिआनु पाइआ हरि ततु बीचारा ॥ستگر تے گآن پاایا هرِ تت بیِچارا ۔۔

ਮਤਿ ਮਲੀਣ ਪਰਗਟੁ ਭਈ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰਾ ॥mat maleen paragaT bhiee jap naam muraaraa ||मति मलीण परगटु भई जपि नामु मुरारा ॥مت ملیِݨ پرگٹ بھای جپِ نام مُرارا ۔۔

ਸਿਵਿ ਸਕਤਿ ਮਿਟਾਈਆ ਚੂਕਾ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥siv sakat miTaieeaa chookaa a(n)dhiaaraa ||सिवि सकति मिटाईआ चूका अंधिआरा ॥سِو سکت مٹاایآ چُوکا اںدھآرا ۔۔

ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥੧॥dhur masatak jin kau likhiaa tin har naam piaaraa ||1||धुरि मसतकि जिन कउ लिखिआ तिन हरि नामु पिआरा ॥१॥دھُر مستک جن کا لکھآ تن هرِ نام پآرا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਜਿਸੁ ਦੇਖਿ ਹਉ ਜੀਵਾ ॥har kit bidh paieeaai sa(n)t janahu jis dhekh hau jeevaa ||हरि कितु बिधि पाईऐ संत जनहु जिसु देखि हउ जीवा ॥هر کت بدھِ پاایاَے سںت جنهُ جس دےکھ ها جیِوا ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਚਸਾ ਨ ਜੀਵਤੀ ਗੁਰ ਮੇਲਿਹੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bin chasaa na jeevatee gur melih har ras peevaa ||1|| rahaau ||हरि बिनु चसा न जीवती गुर मेलिहु हरि रसु पीवा ॥१॥ रहाउ ॥هر بن چسا ن جیِوتیِ گُر مےلهُ هرِ رس پیِوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਨਿਤ ਹਰਿ ਸੁਣੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਤਿ ਕੀਨੀ ॥hau har gun gaavaa nit har sunee har har gat keenee ||हउ हरि गुण गावा नित हरि सुणी हरि हरि गति कीनी ॥ها هر گُݨ گاوا نت هرِ سُݨیِ هرِ هرِ گتِ کیٍنیِ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਲੀਨੀ ॥har ras gur te paiaa meraa man tan leenee ||हरि रसु गुर ते पाइआ मेरा मनु तनु लीनी ॥هر رس گُر تے پاایا مےرا من تن لیٍنیِ ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਗੁਰੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਦੀਨੀ ॥dhan dhan gur sat purakh hai jin bhagat har dheenee ||धनु धनु गुरु सत पुरखु है जिनि भगति हरि दीनी ॥دھن دھن گُر ست پُرکھ هَے جن بھگت هرِ دیٍنیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸੋ ਗੁਰੁ ਹਮ ਕੀਨੀ ॥੨॥jis gur te har paiaa so gur ham keenee ||2||जिसु गुर ते हरि पाइआ सो गुरु हम कीनी ॥२॥جِس گُر تے هر پاایا سو گُر هم کیٍنیِ ۔۔۲۔۔

ਗੁਣਦਾਤਾ ਹਰਿ ਰਾਇ ਹੈ ਹਮ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥gunadhaataa har rai hai ham avaganiaare ||गुणदाता हरि राइ है हम अवगणिआरे ॥گُݨداتا هر راا هَے هم اوگݨآرے ۔۔

ਪਾਪੀ ਪਾਥਰ ਡੂਬਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਤਾਰੇ ॥paapee paathar ddoobadhe gurmat har taare ||पापी पाथर डूबदे गुरमति हरि तारे ॥پاپیِ پاتھر ڈُوبدے گُرمت هر تارے ۔۔

ਤੂੰ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨਿਰਮਲਾ ਹਮ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥too(n) gunadhaataa niramalaa ham avaganiaare ||तूँ गुणदाता निरमला हम अवगणिआरे ॥تُوں گُݨداتا نرملا هم اوگݨآرے ۔۔

ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤਿ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥har saranaagat raakh leh mooR mugadh nisataare ||3||हरि सरणागति राखि लेहु मूड़ मुगध निसतारे ॥३॥هر سرݨاگت راکھ لےهُ مُوڑ مُگدھ نستارے ۔۔۳۔۔

ਸਹਜੁ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ॥sahaj ana(n)dh sadhaa gurmatee har har man dhiaaiaa ||सहजु अनंदु सदा गुरमती हरि हरि मनि धिआइआ ॥سهج انµد سدا گُرمتیِ هر هرِ منِ دھآایا ۔۔

ਸਜਣੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਘਰਿ ਸੋਹਿਲਾ ਗਾਇਆ ॥sajan har prabh paiaa ghar sohilaa gaiaa ||सजणु हरि प्रभु पाइआ घरि सोहिला गाइआ ॥سجݨ هر پربھ پاایا گھرِ سوهلا گاایا ۔۔

ਹਰਿ ਦਇਆ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚੇਤਾਇਆ ॥har dhiaa dhaar prabh benatee har har chetaiaa ||हरि दइआ धारि प्रभ बेनती हरि हरि चेताइआ ॥هر دایا دھار پربھ بےنتیِ هرِ هرِ چےتاایا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੪॥੧੮॥੩੮॥jan naanak ma(n)gai dhooR tin jin satigur paiaa ||4||4||18||38||जन नानकु मंगै धूड़ि तिन जिन सतिगुरु पाइआ ॥४॥४॥१८॥३८॥جن نانک مںگَے دھُوڑ تن جن ستگر پاایا ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۸۔۔۳۸۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਚਉਥਾ ਚਉਪਦੇgauRee guaareree mahalaa chauthhaa chauthaa chaupadheगउड़ी गुआरेरी महला ४ चउथा चउपदेگاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۴ چاتھا چاپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪੰਡਿਤੁ ਸਾਸਤ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਪੜਿਆ ॥pa(n)ddit saasat simirat paRiaa ||पंडितु सासत सिमृति पड़िआ ॥پںڈت ساست سمرت پڑِآ ۔۔

ਜੋਗੀ ਗੋਰਖੁ ਗੋਰਖੁ ਕਰਿਆ ॥jogee gorakh gorakh kariaa ||जोगी गोरखु गोरखु करिआ ॥جوگیِ گورکھ گورکھ کرآ ۔۔

ਮੈ ਮੂਰਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਪੜਿਆ ॥੧॥mai moorakh har har jap paRiaa ||1||मै मूरख हरि हरि जपु पड़िआ ॥१॥مَے مُورکھ هر هرِ جپ پڑِآ ۔۔۱۔۔

ਨਾ ਜਾਨਾ ਕਿਆ ਗਤਿ ਰਾਮ ਹਮਾਰੀ ॥naa jaanaa kiaa gat raam hamaaree ||ना जाना किआ गति राम हमारी ॥نا جانا کآ گت رام هماریِ ۔۔

ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤਰੁ ਭਉਜਲੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bhaj man mere tar bhaujal too taaree ||1|| rahaau ||हरि भजु मन मेरे तरु भउजलु तू तारी ॥१॥ रहाउ ॥هر بھج من مےرے تر بھاجل تُو تاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔