Ang 162 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੨)

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੪॥੧੩॥੩੩॥naanak naam rate nihakeval nirabaanee ||4||13||33||नानक नामि रते निहकेवल निरबाणी ॥४॥१३॥३३॥نانک نام رتے نهکےول نرباݨیِ ۔۔۴۔۔۱۳۔۔۳۳۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਵਡਭਾਗਿ ਸੰਜੋਗ ॥satigur milai vaddabhaag sa(n)jog ||सतिगुरु मिलै वडभागि संजोग ॥ستگر ملَے وڈبھاگ سںجوگ ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥੧॥hiradhai naam nit har ras bhog ||1||हिरदै नामु नित हरि रस भोग ॥१॥هِردَے نام نت هر رس بھوگ ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥gurmukh praanee naam har dhiaai ||गुरमुखि प्राणी नामु हरि धिआइ ॥گُرمکھ پراݨیِ نام هر دھآا ۔۔

ਜਨਮੁ ਜੀਤਿ ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥janam jeet laahaa naam pai ||1|| rahaau ||जनमु जीति लाहा नामु पाइ ॥१॥ रहाउ ॥جنم جیِت لاها نام پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਹੈ ਮੀਠਾ ॥giaan dhiaan gur sabadh hai meeThaa ||गिआनु धिआनु गुर सबदु है मीठा ॥گِآن دھآن گُر سبد هَے میِٹھا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਚਖਿ ਡੀਠਾ ॥੨॥gur kirapaa te kinai viralai chakh ddeeThaa ||2||गुर किरपा ते किनै विरलै चखि डीठा ॥२॥گُر کرپا تے کنَے ورلَے چکھ ڈیِٹھا ۔۔۲۔۔

ਕਰਮ ਕਾਂਡ ਬਹੁ ਕਰਹਿ ਅਚਾਰ ॥karam kaa(n)dd bahu kareh achaar ||करम काँड बहु करहि अचार ॥کرم کاںڈ بهُ کره اچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਅਹੰਕਾਰ ॥੩॥bin naavai dhirag dhirag aha(n)kaar ||3||बिनु नावै धृगु धृगु अहंकार ॥३॥بٍن ناوَے دھرگ دھرگ اهںکار ۔۔۳۔۔

ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਓ ਮਾਇਆ ਫਾਸ ॥ba(n)dhan baadhio maiaa faas ||बंधनि बाधिओ माइआ फास ॥بںدھن بادھاو ماایا پھاس ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਛੂਟੈ ਗੁਰ ਪਰਗਾਸ ॥੪॥੧੪॥੩੪॥jan naanak chhooTai gur paragaas ||4||14||34||जन नानक छूटै गुर परगास ॥४॥१४॥३४॥جن نانک چھُوٹَے گُر پرگاس ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۳۴۔۔

ਮਹਲਾ ੩ ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ॥mahalaa teejaa gauRee bairaagan ||महला ३ गउड़ी बैरागणि ॥مهلا ۳ گاڑیِ بَےراگݨ ۔۔

ਜੈਸੀ ਧਰਤੀ ਊਪਰਿਮੇਘੁਲਾ ਬਰਸਤੁ ਹੈ ਕਿਆ ਧਰਤੀ ਮਧੇ ਪਾਣੀ ਨਾਹੀ ॥jaisee dharatee uooparimeghulaa barasat hai kiaa dharatee madhe paanee naahee ||जैसी धरती ऊपरिमेघुला बरसतु है किआ धरती मधे पाणी नाही ॥جَےسیِ دھرتیِ اُوپرمےگھلا برست هَے کآ دھرتیِ مدھے پاݨیِ ناهیِ ۔۔

ਜੈਸੇ ਧਰਤੀ ਮਧੇ ਪਾਣੀ ਪਰਗਾਸਿਆ ਬਿਨੁ ਪਗਾ ਵਰਸਤ ਫਿਰਾਹੀ ॥੧॥jaise dharatee madhe paanee paragaasiaa bin pagaa varasat firaahee ||1||जैसे धरती मधे पाणी परगासिआ बिनु पगा वरसत फिराही ॥१॥جَےسے دھرتیِ مدھے پاݨیِ پرگاسآ بن پگا ورست پھراهیِ ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਤੂੰ ਐਸੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਹੀ ॥baabaa too(n) aaise bharam chukaahee ||बाबा तूँ ऐसे भरमु चुकाही ॥بابا تُوں اَےسے بھرم چُکاهیِ ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਤੁ ਹੈ ਸੋਈ ਕੋਈ ਹੈ ਰੇ ਤੈਸੇ ਜਾਇ ਸਮਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo kichh karat hai soiee koiee hai re taise jai samaahee ||1|| rahaau ||जो किछु करतु है सोई कोई है रे तैसे जाइ समाही ॥१॥ रहाउ ॥جو کچھ کرت هَے سوای کوای هَے رے تَےسے جاا سماهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖ ਹੋਇ ਕੈ ਕਿਆ ਓਇ ਕਰਮ ਕਮਾਹੀ ॥eisataree purakh hoi kai kiaa oi karam kamaahee ||इसतरी पुरख होइ कै किआ ओइ करम कमाही ॥ِاستریِ پُرکھ هوا کَے کآ اوِا کرم کماهیِ ۔۔

ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਸਦਾ ਹਹਿ ਤੇਰੇ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹੀ ॥੨॥naanaa roop sadhaa heh tere tujh hee maeh samaahee ||2||नाना रूप सदा हहि तेरे तुझ ही माहि समाही ॥२॥نانا رُوپ سدا ههِ تےرے تُجھ هیِ ماه سماهیِ ۔۔۲۔۔

ਇਤਨੇ ਜਨਮ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਸੇ ਜਾ ਪਾਇਆ ਤਾ ਭੂਲੇ ਨਾਹੀ ॥eitane janam bhool pare se jaa paiaa taa bhoole naahee ||इतने जनम भूलि परे से जा पाइआ ता भूले नाही ॥ِاتنے جنم بھُول پرے سے جا پاایا تا بھُولے ناهیِ ۔۔

ਜਾ ਕਾ ਕਾਰਜੁ ਸੋਈ ਪਰੁ ਜਾਣੈ ਜੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹੀ ॥੩॥jaa kaa kaaraj soiee par jaanai je gur kai sabadh samaahee ||3||जा का कारजु सोई परु जाणै जे गुर कै सबदि समाही ॥३॥جا کا کارج سوای پر جاݨَے جے گُر کَے سبد سماهیِ ۔۔۳۔۔

ਤੇਰਾ ਸਬਦੁ ਤੂੰਹੈ ਹਹਿ ਆਪੇ ਭਰਮੁ ਕਹਾਹੀ ॥teraa sabadh too(n)hai heh aape bharam kahaahee ||तेरा सबदु तूँहै हहि आपे भरमु कहाही ॥تےرا سبد تُوںهَے ههِ آپے بھرم کهاهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਤੁ ਤਤ ਸਿਉ ਮਿਲਿਆ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਹੀ ॥੪॥੧॥੧੫॥੩੫॥naanak tat tat siau miliaa punarap janam na aahee ||4||1||15||35||नानक ततु तत सिउ मिलिआ पुनरपि जनमि न आही ॥४॥१॥१५॥३५॥نانک تت تت سا ملآ پُنرپ جنم ن آهیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۵۔۔۳۵۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee bairaagan mahalaa teejaa ||गउड़ी बैरागणि महला ३ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۳ ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਲੈ ਵਸਿ ਹੈ ਬਾਧਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥sabh jag kaalai vas hai baadhaa dhoojai bhai ||सभु जगु कालै वसि है बाधा दूजै भाइ ॥سبھ جگ کالَے وس هَے بادھا دُوجَے بھاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਮਨਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੧॥haumai karam kamaavadhe manmukh milai sajai ||1||हउमै करम कमावदे मनमुखि मिलै सजाइ ॥१॥هامَے کرم کماودے منمکھ ملَے سجاا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥mere man gur charanee chit lai ||मेरे मन गुर चरणी चितु लाइ ॥مےرے من گُر چرݨیِ چت لاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਲੈ ਦਰਗਹ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh naam nidhaan lai dharageh le chhaddai ||1|| rahaau ||गुरमुखि नामु निधानु लै दरगह लए छडाइ ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ نام ندھان لَے درگه لاے چھڈاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭਰਮਦੇ ਮਨਹਠਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥lakh chauraaseeh bharamadhe manahaTh aavai jai ||लख चउरासीह भरमदे मनहठि आवै जाइ ॥لکھ چاراسیِه بھرمدے منهٹھ آوَے جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨਿਓ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥੨॥gur kaa sabadh na cheenio fir fir jonee pai ||2||गुर का सबदु न चीनिओ फिरि फिरि जोनी पाइ ॥२॥گُر کا سبد ن چیٍناو پھر پھرِ جونیِ پاا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥gurmukh aap pachhaaniaa har naam vasiaa man aai ||गुरमुखि आपु पछाणिआ हरि नामु वसिआ मनि आइ ॥گُرمکھ آپ پچھاݨآ هر نام وسِآ منِ آا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਸੁਖਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥anadhin bhagatee ratiaa har naame sukh samai ||3||अनदिनु भगती रतिआ हरि नामे सुखि समाइ ॥३॥اندن بھگتیِ رتآ هرِ نامے سُکھ سماا ۔۔۳۔۔

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਪਰਤੀਤਿ ਹੋਇ ਹਉਮੈ ਤਜੇ ਵਿਕਾਰ ॥man sabadh marai parateet hoi haumai taje vikaar ||मनु सबदि मरै परतीति होइ हउमै तजे विकार ॥من سبد مرَے پرتیِت هوا هامَے تجے وکار ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਪਾਈਅਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥੪॥੨॥੧੬॥੩੬॥jan naanak karamee paieean har naamaa bhagat bha(n)ddaar ||4||2||16||36||जन नानक करमी पाईअनि हरि नामा भगति भंडार ॥४॥२॥१६॥३६॥جن نانک کرمیِ پاایان هر ناما بھگت بھںڈار ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۶۔۔۳۶۔۔

ਗਉੜੀ ਬੈਰਾਗਣਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee bairaagan mahalaa teejaa ||गउड़ी बैरागणि महला ३ ॥گاڑیِ بَےراگݨ مهلا ۳ ۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਹੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥peieeaRai dhin chaar hai har har likh paiaa ||पेईअड़ै दिन चारि है हरि हरि लिखि पाइआ ॥پےایاڑَے دن چار هَے هر هرِ لکھِ پاایا ۔۔

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥sobhaava(n)tee naar hai gurmukh gun gaiaa ||सोभावंती नारि है गुरमुखि गुण गाइआ ॥سوبھاوںتیِ نار هَے گُرمکھ گُݨ گاایا ۔۔

ਪੇਵਕੜੈ ਗੁਣ ਸੰਮਲੈ ਸਾਹੁਰੈ ਵਾਸੁ ਪਾਇਆ ॥pevakaRai gun sa(n)malai saahurai vaas paiaa ||पेवकड़ै गुण संमलै साहुरै वासु पाइआ ॥پےوکڑَے گُݨ سںملَے ساهُرَے واس پاایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੧॥gurmukh sahaj samaaneeaa har har man bhaiaa ||1||गुरमुखि सहजि समाणीआ हरि हरि मनि भाइआ ॥१॥گُرمکھ سهج سماݨیِآ هرِ هرِ منِ بھاایا ۔۔۱۔۔

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਪਿਰੁ ਵਸੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥sasurai peieeaai pir vasai kahu kit bidh paieeaai ||ससुरै पेईऐ पिरु वसै कहु कितु बिधि पाईऐ ॥سسرَے پےایاَے پر وسَے کهُ کت بدھ پاایاَے ۔۔

ਆਪਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਆਪੇ ਮੇਲਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aap nira(n)jan alakh hai aape melaieeaai ||1|| rahaau ||आपि निरंजनु अलखु है आपे मेलाईऐ ॥१॥ रहाउ ॥آپ نرںجن الکھ هَے آپے مےلاایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔