Ang 160 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੬੦)

ਤਿਨ ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਜਿ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥tin too(n) visareh j dhoojai bhaae ||तिन तूँ विसरहि जि दूजै भाए ॥تٍن تُوں وسره ج دُوجَے بھااے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਜੋਨੀ ਪਾਏ ॥੨॥manmukh agiaanee jonee paae ||2||मनमुख अगिआनी जोनी पाए ॥२॥منمکھ اگآنیِ جونیِ پااے ۔۔۲۔۔

ਜਿਨ ਇਕ ਮਨਿ ਤੁਠਾ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥ ਜਿਨ ਇਕ ਮਨਿ ਤੁਠਾ ਤਿਨ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥jin ik man tuThaa se satigur sevaa laae || jin ik man tuThaa tin har ma(n)n vasaae ||जिन इक मनि तुठा से सतिगुर सेवा लाए ॥ जिन इक मनि तुठा तिन हरि मंनि वसाए ॥جٍن اک من تُٹھا سے ستِگر سےوا لااے ۔۔ جن اک منِ تُٹھا تن هرِ مںن وسااے ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥gurmatee har naam samaae ||3||गुरमती हरि नामि समाए ॥३॥گُرمتیِ هر نام سمااے ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਾ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਸੇ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੀ ॥jinaa potai pu(n)n se giaan beechaaree ||जिना पोतै पुँनु से गिआन बीचारी ॥جٍنا پوتَے پُنّ سے گآن بیِچاریِ ۔۔

ਜਿਨਾ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਤਿਨ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥jinaa potai pu(n)n tin haumai maaree ||जिना पोतै पुँनु तिन हउमै मारी ॥جٍنا پوتَے پُنّ تن هامَے ماریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੪॥੭॥੨੭॥naanak jo naam rate tin kau balihaaree ||4||7||27||नानक जो नामि रते तिन कउ बलिहारी ॥४॥७॥२७॥نانک جو نام رتے تن کا بلهاریِ ۔۔۴۔۔۷۔۔۲۷۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਤੂੰ ਅਕਥੁ ਕਿਉ ਕਥਿਆ ਜਾਹਿ ॥too(n) akath kiau kathiaa jaeh ||तूँ अकथु किउ कथिआ जाहि ॥تُوں اکتھ کا کتھآ جاه ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਮਾਰਣੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥gur sabadh maaran man maeh samaeh ||गुर सबदु मारणु मन माहि समाहि ॥گُر سبد مارݨ من ماه سماه ۔۔

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਅਨੇਕ ਕੀਮਤਿ ਨਹ ਪਾਹਿ ॥੧॥tere gun anek keemat neh paeh ||1||तेरे गुण अनेक कीमति नह पाहि ॥१॥تےرے گُݨ انےک کیِمت نه پاه ۔۔۱۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥jis kee baanee tis maeh samaanee ||जिस की बाणी तिसु माहि समाणी ॥جِس کیِ باݨیِ تس ماه سماݨیِ ۔۔

ਤੇਰੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵਖਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥teree akath kathaa gur sabadh vakhaanee ||1|| rahaau ||तेरी अकथ कथा गुर सबदि वखाणी ॥१॥ रहाउ ॥تےریِ اکتھ کتھا گُر سبد وکھاݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਹ ਸਤਸੰਗਤਿ ਬਣਾਈ ॥jeh satigur teh satasa(n)gat banaiee ||जह सतिगुरु तह सतसंगति बणाई ॥جه ستگر ته ستسںگت بݨاای ۔۔

ਜਹ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥jeh satigur sahaje har gun gaiee ||जह सतिगुरु सहजे हरि गुण गाई ॥جه ستگر سهجے هرِ گُݨ گاای ۔۔

ਜਹ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਹਾ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥੨॥jeh satigur tahaa haumai sabadh jalaiee ||2||जह सतिगुरु तहा हउमै सबदि जलाई ॥२॥جه ستگر تها هامَے سبد جلاای ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਮਹਲੀ ਥਾਉ ਪਾਏ ॥gurmukh sevaa mahalee thaau paae ||गुरमुखि सेवा महली थाउ पाए ॥گُرمکھ سےوا مهلیِ تھاا پااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥gurmukh a(n)tar har naam vasaae ||गुरमुखि अंतरि हरि नामु वसाए ॥گُرمکھ اںتر هر نام وسااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥gurmukh bhagat har naam samaae ||3||गुरमुखि भगति हरि नामि समाए ॥३॥گُرمکھ بھگت هر نام سمااے ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ਦਾਤਾਰੁ ॥aape dhaat kare dhaataar ||आपे दाति करे दातारु ॥آپے دات کرے داتار ۔۔

ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥poore satigur siau lagai piaar ||पूरे सतिगुर सिउ लगै पिआरु ॥پُورے ستگر سا لگَے پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੪॥੮॥੨੮॥naanak naam rate tin kau jaikaar ||4||8||28||नानक नामि रते तिन कउ जैकारु ॥४॥८॥२८॥نانک نام رتے تن کا جَےکار ۔۔۴۔۔۸۔۔۲۸۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਏਕਸੁ ਤੇ ਸਭਿ ਰੂਪ ਹਹਿ ਰੰਗਾ ॥ekas te sabh roop heh ra(n)gaa ||एकसु ते सभि रूप हहि रंगा ॥اےکس تے سبھ رُوپ ههِ رںگا ۔۔

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਸਭਿ ਸਹਲੰਗਾ ॥paun paanee baisa(n)tar sabh sahala(n)gaa ||पउणु पाणी बैसंतरु सभि सहलंगा ॥پاݨ پاݨیِ بَےسںتر سبھ سهلµگا ۔۔

ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਵੇਖੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰੰਗਾ ॥੧॥bhi(n)n bhi(n)n vekhai har prabh ra(n)gaa ||1||भिंन भिंन वेखै हरि प्रभु रंगा ॥१॥بھٍنّ بھنّ وےکھَے هر پربھ رںگا ۔۔۱۔۔

ਏਕੁ ਅਚਰਜੁ ਏਕੋ ਹੈ ਸੋਈ ॥ek acharaj eko hai soiee ||एकु अचरजु एको है सोई ॥اےک اچرج اےکو هَے سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੀਚਾਰੇ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh veechaare viralaa koiee ||1|| rahaau ||गुरमुखि वीचारे विरला कोई ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ ویِچارے ورلا کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਹਜਿ ਭਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥sahaj bhavai prabh sabhanee thaiee ||सहजि भवै प्रभु सभनी थाई ॥سهج بھوَے پربھ سبھنیِ تھاای ۔۔

ਕਹਾ ਗੁਪਤੁ ਪ੍ਰਗਟੁ ਪ੍ਰਭਿ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥kahaa gupat pragaT prabh banat banaiee ||कहा गुपतु प्रगटु प्रभि बणत बणाई ॥کها گُپت پرگٹ پربھ بݨت بݨاای ۔۔

ਆਪੇ ਸੁਤਿਆ ਦੇਇ ਜਗਾਈ ॥੨॥aape sutiaa dhei jagaiee ||2||आपे सुतिआ देइ जगाई ॥२॥آپے سُتآ دےا جگاای ۔۔۲۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਹੋਈ ॥tis kee keemat kinai na hoiee ||तिस की कीमति किनै न होई ॥تِس کیِ کیِمت کنَے ن هوای ۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਨੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥keh keh kathan kahai sabh koiee ||कहि कहि कथनु कहै सभु कोई ॥کهِ کهِ کتھن کهَے سبھ کوای ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵੈ ਬੂਝੈ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੩॥gur sabadh samaavai boojhai har soiee ||3||गुर सबदि समावै बूझै हरि सोई ॥३॥گُر سبد سماوَے بُوجھَے هر سوای ۔۔۳۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਵੇਖੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥sun sun vekhai sabadh milaae ||सुणि सुणि वेखै सबदि मिलाए ॥سُݨ سُݨ وےکھَے سبد ملااے ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਪਾਏ ॥vaddee vaddiaaiee gur sevaa te paae ||वडी वडिआई गुर सेवा ते पाए ॥وڈیِ وڈآای گُر سےوا تے پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੯॥੨੯॥naanak naam rate har naam samaae ||4||9||29||नानक नामि रते हरि नामि समाए ॥४॥९॥२९॥نانک نام رتے هر نام سمااے ۔۔۴۔۔۹۔۔۲۹۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸੂਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰਿ ॥manmukh sootaa maiaa moh piaar ||मनमुखि सूता माइआ मोहि पिआरि ॥منمکھ سُوتا ماایا موه پآر ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗੇ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰਿ ॥gurmukh jaage gun giaan beechaar ||गुरमुखि जागे गुण गिआन बीचारि ॥گُرمکھ جاگے گُݨ گآن بیِچار ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਜਾਗੇ ਜਿਨ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥se jan jaage jin naam piaar ||1||से जन जागे जिन नाम पिआरि ॥१॥سے جن جاگے جن نام پآر ۔۔۱۔۔

ਸਹਜੇ ਜਾਗੈ ਸਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥sahaje jaagai savai na koi ||सहजे जागै सवै न कोइ ॥سهجے جاگَے سوَے ن کوا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur te boojhai jan koi ||1|| rahaau ||पूरे गुर ते बूझै जनु कोइ ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر تے بُوجھَے جن کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਸੰਤੁ ਅਨਾੜੀ ਕਦੇ ਨ ਬੂਝੈ ॥asa(n)t anaaRee kadhe na boojhai ||असंतु अनाड़ी कदे न बूझै ॥اسںت اناڑیِ کدے ن بُوجھَے ۔۔

ਕਥਨੀ ਕਰੇ ਤੈ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਲੂਝੈ ॥kathanee kare tai maiaa naal loojhai ||कथनी करे तै माइआ नालि लूझै ॥کتھنیِ کرے تَے مااآ نال لُوجھَے ۔۔

ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੀ ਕਦੇ ਨ ਸੀਝੈ ॥੨॥a(n)dh agiaanee kadhe na seejhai ||2||अंधु अगिआनी कदे न सीझै ॥२॥اںدھ اگآنیِ کدے ن سیِجھَے ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥eis jug meh raam naam nisataaraa ||इसु जुग महि राम नामि निसतारा ॥ِاس جُگ مهِ رام نام نستارا ۔۔

ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਪਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥viralaa ko paae gur sabadh veechaaraa ||विरला को पाए गुर सबदि वीचारा ॥وِرلا کو پااے گُر سبد ویِچارا ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਉਧਾਰਾ ॥੩॥aap tarai sagale kul udhaaraa ||3||आपि तरै सगले कुल उधारा ॥३॥آپ ترَے سگلے کُل اُدھارا ۔۔۳۔۔