Ang 159 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੫੯)

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਮੂਰਖ ਆਪੁ ਜਣਾਵਹਿ ॥bhagat kareh moorakh aap janaaveh ||भगति करहि मूरख आपु जणावहि ॥بھگت کره مُورکھ آپ جݨاوه ۔۔

ਨਚਿ ਨਚਿ ਟਪਹਿ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥nach nach Tapeh bahut dhukh paaveh ||नचि नचि टपहि बहुतु दुखु पावहि ॥نچ نچِ ٹپه بهُت دُکھ پاوه ۔۔

ਨਚਿਐ ਟਪਿਐ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥nachiaai Tapiaai bhagat na hoi ||नचिऐ टपिऐ भगति न होइ ॥نچاَے ٹپِاَے بھگت ن هوا ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਭਗਤਿ ਪਾਏ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੩॥sabadh marai bhagat paae jan soi ||3||सबदि मरै भगति पाए जनु सोइ ॥३॥سبد مرَے بھگت پااے جن سوا ۔۔۳۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਭਗਤਿ ਕਰਾਏ ਸੋਇ ॥bhagat vachhal bhagat karaae soi ||भगति वछलु भगति कराए सोइ ॥بھگت وچھل بھگت کرااے سوا ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥sachee bhagat vichahu aap khoi ||सची भगति विचहु आपु खोइ ॥سچیِ بھگت وچهُ آپ کھوا ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥meraa prabh saachaa sabh bidh jaanai ||मेरा प्रभु साचा सभ बिधि जाणै ॥مےرا پربھ ساچا سبھ بدھ جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਖਸੇ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੪॥੨੪॥naanak bakhase naam pachhaanai ||4||4||24||नानक बखसे नामु पछाणै ॥४॥४॥२४॥نانک بکھسے نام پچھاݨَے ۔۔۴۔۔۴۔۔۲۴۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥man maare dhaat mar jai ||मनु मारे धातु मरि जाइ ॥من مارے دھات مر جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥bin mooe kaise har pai ||बिनु मूए कैसे हरि पाइ ॥بٍن مُواے کَےسے هر پاا ۔۔

ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥man marai dhaaroo jaanai koi ||मनु मरै दारू जाणै कोइ ॥من مرَے دارُو جاݨَے کوا ۔۔

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥man sabadh marai boojhai jan soi ||1||मनु सबदि मरै बूझै जनु सोइ ॥१॥من سبد مرَے بُوجھَے جن سوا ۔۔۱۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥jis no bakhase dhe vaddiaaiee ||जिस नो बखसे दे वडिआई ॥جِس نو بکھسے دے وڈآای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh har vasai man aaiee ||1|| rahaau ||गुर परसादि हरि वसै मनि आई ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد هر وسَے منِ آای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥gurmukh karanee kaar kamaavai ||गुरमुखि करणी कार कमावै ॥گُرمکھ کرݨیِ کار کماوَے ۔۔

ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥taa is man kee sojhee paavai ||ता इसु मन की सोझी पावै ॥تا اس من کیِ سوجھیِ پاوَے ۔۔

ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥man mai mat maigal mikadhaaraa ||मनु मै मतु मैगल मिकदारा ॥من مَے مت مَےگل مکدارا ۔۔

ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥gur a(n)kas maar jeevaalanahaaraa ||2||गुरु अंकसु मारि जीवालणहारा ॥२॥گُر اںکس مار جیِوالݨهارا ۔۔۲۔۔

ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥man asaadh saadhai jan koi ||मनु असाधु साधै जनु कोइ ॥من اسادھ سادھَے جن کوا ۔۔

ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥achar charai taa niramal hoi ||अचरु चरै ता निरमलु होइ ॥اچر چرَے تا نرمل هوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥gurmukh ih man liaa savaar ||गुरमुखि इहु मनु लइआ सवारि ॥گُرمکھ اهُ من لایا سوار ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੇ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥haumai vichahu taje vikaar ||3||हउमै विचहु तजे विकार ॥३॥هامَے وچهُ تجے وکار ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥jo dhur raakhian mel milai ||जो धुरि राखिअनु मेलि मिलाइ ॥جو دھُر راکھان مےل ملاا ۔۔

ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥kadhe na vichhuReh sabadh samai ||कदे न विछुड़हि सबदि समाइ ॥کدے ن وچھڑه سبد سماا ۔۔

ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਣੈ ॥aapanee kalaa aape hee jaanai ||आपणी कला आपे ही जाणै ॥آپݨیِ کلا آپے هیِ جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੫॥੨੫॥naanak gurmukh naam pachhaanai ||4||5||25||नानक गुरमुखि नामु पछाणै ॥४॥५॥२५॥نانک گُرمکھ نام پچھاݨَے ۔۔۴۔۔۵۔۔۲۵۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ॥haumai vich sabh jag bauraanaa ||हउमै विचि सभु जगु बउराना ॥هامَے وچ سبھ جگ بارانا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥dhoojai bhai bharam bhulaanaa ||दूजै भाइ भरमि भुलाना ॥دُوجَے بھاا بھرم بھُلانا ۔۔

ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਚਿਤਵੈ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਨਾ ॥bahu chi(n)taa chitavai aap na pachhaanaa ||बहु चिंता चितवै आपु न पछाना ॥بهُ چںتا چتوَے آپ ن پچھانا ۔۔

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਵਿਹਾਨਾ ॥੧॥dha(n)dhaa karatiaa anadhin vihaanaa ||1||धंधा करतिआ अनदिनु विहाना ॥१॥دھںدھا کرتآ اندن وهانا ۔۔۱۔۔

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਰਮਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥hiradhai raam ramahu mere bhaiee ||हिरदै रामु रमहु मेरे भाई ॥هِردَے رام رمهُ مےرے بھاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh rasanaa har rasan rasaiee ||1|| rahaau ||गुरमुखि रसना हरि रसन रसाई ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ رسنا هر رسن رساای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਜਿਨਿ ਰਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥gurmukh hiradhai jin raam pachhaataa ||गुरमुखि हिरदै जिनि रामु पछाता ॥گُرمکھ هردَے جن رام پچھاتا ۔۔

ਜਗਜੀਵਨੁ ਸੇਵਿ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਤਾ ॥jagajeevan sev jug chaare jaataa ||जगजीवनु सेवि जुग चारे जाता ॥جگجیِون سےو جُگ چارے جاتا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥haumai maar gur sabadh pachhaataa ||हउमै मारि गुर सबदि पछाता ॥هامَے مار گُر سبد پچھاتا ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥kirapaa kare prabh karam bidhaataa ||2||कृपा करे प्रभ करम बिधाता ॥२॥کِ®پا کرے پربھ کرم بدھاتا ۔۔۲۔۔

ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਜੋ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥se jan sache jo gur sabadh milaae ||से जन सचे जो गुर सबदि मिलाए ॥سے جن سچے جو گُر سبد ملااے ۔۔

ਧਾਵਤ ਵਰਜੇ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥dhaavat varaje Thaak rahaae ||धावत वरजे ठाकि रहाए ॥دھاوت ورجے ٹھاک رهااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਵ ਨਿਧਿ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ॥naam nav nidh gur te paae ||नामु नव निधि गुर ते पाए ॥نام نو ندھ گُر تے پااے ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥੩॥har kirapaa te har vasai man aae ||3||हरि किरपा ते हरि वसै मनि आए ॥३॥هر کرپا تے هرِ وسَے منِ آاے ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਰਤਿਆ ਸੁਖੁ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥raam raam karatiaa sukh saa(n)t sareer ||राम राम करतिआ सुखु साँति सरीर ॥رام رام کرتآ سُکھ ساںت سریِر ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਵਸੈ ਨ ਲਾਗੈ ਜਮ ਪੀਰ ॥a(n)tar vasai na laagai jam peer ||अंतरि वसै न लागै जम पीर ॥اںتر وسَے ن لاگَے جم پیِر ۔۔

ਆਪੇ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਿ ਵਜੀਰ ॥aape saahib aap vajeer ||आपे साहिबु आपि वजीर ॥آپے ساهب آپ وجیِر ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰ ॥੪॥੬॥੨੬॥naanak sev sadhaa har gunee gaheer ||4||6||26||नानक सेवि सदा हरि गुणी गहीर ॥४॥६॥२६॥نانک سےو سدا هر گُݨیِ گهیِر ۔۔۴۔۔۶۔۔۲۶۔۔

ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥gauRee guaareree mahalaa teejaa ||गउड़ी गुआरेरी महला ३ ॥گاڑیِ گُآرےریِ مهلا ۳ ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਨਾ ॥so kiau visarai jis ke jeea paraanaa ||सो किउ विसरै जिस के जीअ पराना ॥سو کا وسرَے جس کے جیِا پرانا ۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥so kiau visarai sabh maeh samaanaa ||सो किउ विसरै सभ माहि समाना ॥سو کا وسرَے سبھ ماه سمانا ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਪਤਿ ਪਰਵਾਨਾ ॥੧॥jit seviaai dharageh pat paravaanaa ||1||जितु सेविऐ दरगह पति परवाना ॥१॥جِت سےواَے درگه پت پروانا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥har ke naam viTahu bal jaau ||हरि के नाम विटहु बलि जाउ ॥هر کے نام وٹهُ بلِ جاا ۔۔

ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਤਦਿ ਹੀ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥too(n) visareh tadh hee mar jaau ||1|| rahaau ||तूँ विसरहि तदि ही मरि जाउ ॥१॥ रहाउ ॥تُوں وسره تد هیِ مرِ جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਿਨ ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਜਿ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ॥tin too(n) visareh j tudh aap bhulaae ||तिन तूँ विसरहि जि तुधु आपि भुलाए ॥تٍن تُوں وسره ج تُدھ آپ بھُلااے ۔۔